نویسنده : ایران ویج
تاریخ : آبان ۱۷م, ۱۳۸۹
شمع تابان
شمع تابانم ولی در بزم کوران سوختم
از من و از دیده ی گوهر نشان من مپرس !
لب فروبستم که دشمن مرده پندارد مرا
زنده در گور سکوتم از زبان من مپرس !
(ادامه…)
نویسنده : ایران ویج
تاریخ : آبان ۶م, ۱۳۸۹
سروده ای بسیار زیبا در وصف ایران زمین
مثنوی ۵۵ بیتی
وطن یعنی درختی ریشه در خاک اصیل و سالم و پر بهره و پاک
وطن خاکی سراسر افتخار است که از جمشید و از کی یادگار است
وطن یعنی سرود پاک بودن نگهبان تمام خاک بودن
وطن یعنی نژاد آریایی نجابت ، مهرورزی ، باصفایی

