جواهردشت جواهری در خطه سرسبز گیلان است. سرزمین زیبای جواهردشت در ۲۶ کیلومتری محله سیاهکلرود در شرق استان گیلان و در شهرستان رودسر واقع شده است.
طبیعت بکر، دشت های وسیع و سرسبز، هوای پاک، سکوت وصف ناپذیر و… همه و همه در این منطقه زیبا در شرق گیلان جمع شده تا گردشگران و مسافران ایرانی و خارجی را به سوی خود بکشاند. برای رفتن به جواهر دشت از سیاهکلرود سوار بر جیپ های مسافرکش می شویم که معمولاً بیش از ظرفیت مسافر سوار می کنند، از خیاط محله، سجیدان و رودخانه سجیدان می گذریم و وارد چاشت خورلات (چاشت به معنی ناهار) که مکانی تفریحی و گردشی است می شویم.

فاصله سیاهکلرود تا جواهر دشت از میان جنگل های انبوه و درختان سربه فلک کشیده و رودخانه و دره و کوه می گذرد، با این که باید از مسیر جاده خاکی بگذریم اما سرسبزی، این مشکل را هموار می کند و در یک چشم به هم زدن از مسیر ۲ ساعته رد شده و به محله زیبای جواهردشت می رسیم.

قهوه خانه های بین راهی محلی مناسب برای خوردن چای و استراحت است که معمولاً رانندگان دقایقی را درکنار یکی از آنها می ایستند. قبل از ورود به محله جواهردشت آستانه متبرکه «نقره عباس» در دشتی زیبا و وسیع قرار دارد که معمولاً اهالی و مسافران برای زیارت و سیاحت به آنجا می روند تا چشم انداز زیبای آن را ببینند. وجود گیاهان زیبا مانند «میش گوش» و انواع گل های مختلف با رنگ های متفاوت از جمله زیبایی های این منطقه است، از کنار بقعه، محله و خانه های زیبای آن که با سقف های شیروانی روزبه روز در حال افزایش هستند دیده می شود، در گذشته تعداد خانه ها محدود بود اما هر روز خانه ای جدید بنا می شود.

در سراشیب سبزه زاران زمین های زیرکشت سیب زمینی و صدای دلنشین زنگوله های گوسفندان در حال چریدن برای هر بیننده تازه واردی جالب و تماشایی است. زمین های محصور شده با سیم خاردار و دیوارهای سنگی همه و همه نشانگر زیبایی و حد و مرزهای همسایگی و باغ های کشاورزی است.

جواهر دشت آب لوله کشی ندارد و مردم منطقه آب شرب خود را از چشمه های داخل محله تأمین می کنند.
وسعت سبزه زاران و چمنزاران، بگو و بخند جوانان و مسافران تازه وارد، ورزش جوانان در سبزه زارها، منظره چریدن گاوها و گوسفندها و صدای زنگوله های آنان هر بیننده ای را بیشتر دلباخته و مشتاق می کند و طبیعت زیبا، باصفا و دیدنی جواهر دشت قلب ها را گرفتار و پایبند خویش می سازد. این همه نشاط و سرور و جنب و جوش را باید مرهون هوای سالم و روح بخش کوهستانی جواهر دشت بود. سبزه زارانی چون ناصره دشت، لووه سر و… هر بیننده و پرنده و چرنده را به تحرک و نشاط وامی دارد.

جواهر دشت، جواهری دیدنی است و هر ایرانی و بخصوص گیلانی مشتاق طبیعت حق دارد برای یکبار هم شده این روستا را ببیند و با مردم خوب و مهربان آنجا که از سیاهکلرود، قاسم آباد علیا و سفلی، گاوماست و روستاهای دیگر که در فصل تابستان در
جواهر دشت اسکان دارند، آشنا شوند.

در ضلع جنوبی جواهردشت قله بلند و زیبای سماموس با غرور و سرافرازی قد برافراشته و با ارتفاع ۳۶۲۰ متر از سطح دریا جواهر دشت را در پناه خویش گرفته است. برای رسیدن به قله سماموس حتماً باید یک راهنما از محله به همراه گردشگران و مسافران باشد تا آنان راه را گم نکنند. به گزارش روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گیلان مطالعه کتب محققان دارالمرز گیلان، از آستارا تا آستار آباد، رویان و رستمدار، راهنمای گیلان و کتاب گیلان درباره جواهر دشت جز چند نام درباره آستانه متبرکه دیده نمی شود.

به گفته پیران و ریش سفیدان محل، چون در دوران قدیم جواهر نامی دراین آبادی بزرگتری و سروری مردم را داشت به احترام او نام آبادی را جواهردشت نهادند. عده ای دیگر عقیده دارند که چون زمین های دامداری و جنگل های اولیه تبدیل به چمن زار و سبزه زار شد و زیبایی سبزه ها و چشمه سارها و مرغوبیت زمین برای کشت و کار مفید بود از آن رو این محل را جواهر دشت گفتند.

عده ای دیگر معتقدند حدود آبادی این روستا بیش از ۴۰۰ سال است اما مشاهدات عینی و بررسی های لازم آن چنان که توصیف می کنند به نظر نمی رسد زیرا نه آثار تاریخی و ملاک و دلایل مستندی وجود دارد و نه بزرگان علم و ادب و محققان اندیشمند چیزی درباره جواهردشت نوشته اند.
در هر حال با ملاحظه قبور بالامحله و پایین محله و خانه های سنگ و چوب و درب های کهنه قدیمی و استفاده معماری قدیمی و روپوش هایی به نام محلی «لت» و بدون حفاری در گوشه و کنار جهت پیدا کردن آثار باستانی و تاریخی و اطلاع کامل از پیدایش این آبادی بعد از دیلمان و اشکورات با حدس و گمان می توان گفت سابقه این آبادی باتوجه به این موارد در حدود ۲۰۰ الی ۳۰۰ سال بیشتر نیست و به علت دامداری بودن و مهاجرت دامداران به مدارک و دلایل گویایی جز گمان نمی توان تکیه کرد و آستانه های نقره عباس، سه برادران و حاج محمدامین به علت عدم نسب نام و کتیبه و سند مستدل نمی توان درباره جواهر دشت با اطمینان و قاطعیت چیزی گفت. به هر حال عمر آبادی جواهر دشت از ۳۰۰ سال نباید بیشتر باشد و هجوم مردم و ازدیاد جمعیت به خاطر هوای پاک و چراگاه هایی است که مردم را برای سکونت موقت به این آبادی کشانده است.

با تمام این توصیف ها جواهر دشت از ۲ کلمه جواهر و دشت ترکیب یافته است، جواهر یعنی طلاجات، دانه های قیمتی و دشت یعنی زمین های مسطح یعنی سبزه زارها. بنابراین جواهر دشت یعنی جواهری زیبا و قیمتی.
در واقع زمین مرغوب و با ارزش و هوای پاک و سالم همه و همه دلیلی بر جواهر دشت بودن این منطقه است. بازاری در نقطه ورودی این آبادی وجود دارد و دکان های قصابی، خواربار فروشی و قهوه خانه در آن واقع شده است و مردم خونگرم و میهمان نواز در این خطه سرسبز زندگی می کنند.

همه ساله مسابقات کشتی گیله مردی و طناب کشی و اسب دوانی و… با مشارکت سازمان میراث فرهنگی گیلان و بخش خصوصی در این منطقه زیبا برگزار می شود که خیل عظیمی از علاقه مندان و گردشگران را به این منطقه می کشاند. شایان ذکر است دامداران در گذشته از اول بهار به جواهر دشت می آمدند و اوایل فصل سرما دام های خود را به محله های پایین می بردند اما هم اکنون در وقت معینی دام های خود را به ارتفاعات برده در وقت معین نیز بازمی گردانند و این موضوع برای بهبود وضع جنگل و مرتع و دشت بسیار مهم است.
گفتنی است جواهردشت در زمستان به دلیل بارش سهمگین برف خالی از سکنه است

اولین جشنواره غذاهای محلی تله کابین رامسر

 جشنواره غذاهای محلی شمال کشور به همراه کارگاههای آموزشی غذای ملل، دریایی، شیرینی پذیری و کافی شاپ با استقبال اقشار جامعه برگزار شد.
این جشنواره با شعار غذا و سلامت مواد غذایی به همت مدیریت مجتمع رفاهی تفریحی شهر سبز رامسر (تله کابین رامسر) در روزهای ۲۲ و ۲۳ اردیبهشت ماه ۹۱  مصادف با سالروز ولادت با سعادت حضرت فاطمه الزهرا (س) و هفته زن برگزار گردید.
در این جشنوراه بیش از ۱۰ شرکت مواد غذایی محصولات خود را به  عرضه گذاشتند.

برندگان اولین جشنواره غذاهای محلی تله کابین

اسامی برندگان اولین جشنواره غذاهای محلی تله کابین که در آیتم های سلامت، تزئیین، ابتکار و نوآوری، طعم و اقتصادی بودن مقام کسب نمودند به شرح زیر می باشد.
۵ نفر اول خانم ها شیرین کرمانی از نوشهر ـ معصومه سرهندی از تنکابن ـ مرضیه کریم پور از رامسر ـ درخشنده نیکفرجام از تنکابن ـ سوسن احمدیان میانده از رامسر
و ۵ نفر دوم خانم ها رقیه چاوشیان از رامسر ـ محدثه قربانی از شیرود ـ اعظم رحیم مشائی از رامسر ـ معصومه حسن مصفا از رامسر و آقای محمد رضا گرامی از آستانه اشرفیه
و همچنین ۱۸ نفر سوم خانم ها هاجر محمدنژاد از رامسر ـ هما جوربنیان از رامسر ـ زهره حکیمی از رحیم آباد ـ فریبا زکیان از چالوس ـ فرزانه کیان از رامسر ـ فرشته واثق رحمت دوست از بندرانزلی ـ هاجر محمدی از رامسر ـ سکینه ابوالقاسمی از تنکابن ـ ژیلا نجفدری از آستانه اشرفیه ـ گیتی تندخیز از رودسر ـ غزاله نشتارودی از تنکابن ـ فاطمه حسین زاده از رامسر ـ طاهره سمامی از رامسر ـ قمر حسن مصفا از رامسر ـ مهدیه رضا زاده از رامسر ـ رویا محمودوند از رشت ـ هاجر نعمتی از رشت و فرشته سلملیان از رامسر و مسن ترین شرکت کننده در جشنواره خانم سیما فرهنگی ۶۰ ساله از رامسر و جوان ترین شرکت کننده پریا عسگر رمکی ۱۶ ساله از رامسر بودند.

جشنواره مجسمه های شنی در ساحل تله کابین رامسر

برنامه های بعد این مجتمع جشنواره مجسمه های شنی با اساتید هنرهای تجسمی در تیر ماه سال جاری در ساحل تله کابین رامسر برگزار خواهد شد.

۳۸۹ سال از آن تاریخ گذشته، اما بقایای قلعه های پرتغالی هنوز در برخی بنادر و جزایر ایرانی برجا مانده است. این قلعه ها حالا فقط عنوان پرتغالی ها را بر خود دارد و بخشی از جذابیت های توریستی تاریخی ایران است و هرساله هزاران گردشگر از گوشه و کنار کشور برای دیدن این قلعه ها که تقریبا در بیشتر مناطق حاشیه خلیج فارس وجود دارد، در بندر قشم، کنگ، عمان، راس الخیمه، قشم، جزیره هرمز وجاهای دیگر، به این مناطبق سفر می کنند. معماری بیشتر این قلعه ها شبیه هم است. این قلعه ها با پلان چهارضلعی نامنظم، دیوارهایی به قطر حدود ۵/۳متر و برج هایی به ارتفاع حدود ۱۲متر در چهار گوشه دارند.

● استعمار پرتغالی ها از کی شروع شد؟

پس از تشکیل امپراتوری عثمانی و تصرف قسطنطنیه (استانبول) در سال ۴۵۳ توسط ترکان و از بین رفتن مسیر تجاری جاده ابریشم، روابط تجاری بین آسیا و اروپا با مشکل مواجه شد. از سوی دیگر رقابت بین تجار ونیزی و دیگر اروپاییان بر سر کالاهای گرانقیمت شرق، اروپاییان را به فکر یافتن راه های جدید تجاری در مناطق شرقی انداخت که منجر به آغاز دور جدیدی از استعمار در کشور های مسلمان به ویژه ایران و هند شد. در طول قرن پانزدهم پرتغالی ها بیش از همه برای در دست گرفتن این تجارت مهم تلاش کردند. از این رو ناوگان های متعددی را به همراه دریانوردانی چون «واسکو دوگوما» «بارتولو مئو دیاس» «پرودی کویلیان» برای شناسایی این مناطق به شرق و سواحل جنوبی آفریقا، جنوب هند و عربستان فرستادند.

قبل از آمدن پرتغالی ها، تجارت دریایی مشرق در دست اعراب عمان و یمن بود، پرتغالی ها این تجارت را به زور از دست آنان گرفته و به مدت چند قرن در اختیار داشتند.

در سال ۱۵۰۶ آلفونسو آلفوکرک دریاسالار معروف پرتغالی که به مستعمرات پرتغال در آسیا سفر کرده بود بر حسب اتفاق گذرش به خلیج فارس افتاد و با آن نواحی آشنایی پیدا کرد و بلافاصله با حضور در دربار مانوئل، پادشاه پرتغال طرح خود را برای اشغال جزایر خلیج فارس را ارایه و به تصویب رساند. «آلفونسو آلفوکرک» چندسال بعد برای اولین بار به جزیره هرمز وارد شد، حاکم جزیره را تحت فشار قرار داده و مجبور به پرداخت خراج به پرتغالی ها کرد. وی در سال ۱۵۱۴مجددا به هرمز حمله کرد و جزیره را به تصرف کامل خود در آورد و سیف الدین حاکم هرمز را به صورت امیر خراج گذار پرتغال در راس حکومت هرمز گذاشت. پرتغالی ها مرتب بر میزان خراج هرمز می افزودند به طوری که میزان آن از ۱۵ هزار به یک صد هزار سرافین رسید. در این دوره، از هرمز به عنوان شهری زیبا، پررونق، مرفه و آسوده یاد شده است. تسلط پرتغالی ها بر هرمز برای اقتصاد ایران بسیار زیان بار بود. در همین زمان آلفوکرک دژی مستحکم در ساحل هرمز بنا کرد. این دژ به «قلعه پرتغالی ها» معروف است. در پی حملات متعدد پرتغالی ها به جزیره هرمز پیمان نامه ای بین ایران و پرتغال بسته شد.

براساس این پیمان ایران هرمز را به عنوان مستعمره پرتغال به رسمیت شناخت. این تسلط بر امور تجاری و اقتصادی هرمز تا دوره شاه عباس اول ادامه یافت اما سپاهیان شاه عباس به رهبری امام قلی خان در ۱۶۲۳ و به کمک انگلیسی ها، پرتغالی ها را از هرمز بیرون کردند و پرچم آنان را از فراز جزیره هرمز به زیر کشیدند. در ۱۶۶۰ قشون عمان، مسقط را متصرف شدند. به این ترتیب مهم ترین سنگر پرتغالی ها در دریای عمان از دست آنان خارج شد و به این ترتیب سلطه پرتغالی ها بر منطقه خلیج فارس پس از ۱۵۰ سال خاتمه یافت.

در حقیقت می توان این گونه گفت که در زمان حکومت شاه اسماعیل صفوی، پرتغالی ها از دلمشغولی وی برای مبارزه با عثمانی ها در شمال غرب کشور استفاده کرده و در آب های خلیج فارس اعلام موجودیت کردند. استعمارگران پس از آنکه بخش هایی از جزایر خلیج فارس را به اشغال خود درآوردند قلعه هایی ساختند که امروز بخشی از آنها به دست ما رسیده است. در میان این مجموعه قلعه در جنوب ایران، قلعه های پرتغالی در هرمز، قشم و چابهار از بقیه معروف تر هستند.

● قلعه پرتغالی ها در جزیره هرمز

جزیره بیضی شکل هرمز که طول محیط آن حدود شش هزارمتر است در مدخل خلیج فارس و در فاصله هشت کیلومتری بندرعباس قرار دارد. این جزیره را به علت موقعیت جغرافیایی آن و مجاورت با تنگه هرمز، کلید خلیج فارس می دانند. همین موقعیت است که آن را در طول تاریخ، هم به لحاظ بعد استراتژیک و هم اهمیت های بازرگانی در موقعیتی ویژه قرار داده بود. پررونق ترین دوره سکونت در جزیره هرمز به سال های پس از حمله مغول ها برمی گردد. در این سال ها مردمی که از دست مغولان فرار کرده بودند ابتدا به جزیره قشم و پس از آن به جزیره هرمز رفتند. با این کوچ در این جزیره شهری بنا شد که تا سال ها از رونق بسیاری برخوردار بود، عظمت شهر و جزیره هرمز به قدری شد که دو قرن بعد و تا زمانی که توسط پرتغالی ها اشغال شد مرکز ایالات خلیج فارس از جمله بحرین بود.

پس از اشغال هرمز توسط پرتغالی ها و استقرار نظامیان آنها در این جزیره، مردم هرمز در طول سال های اشغال مکرر سر به شورش برداشتند که مهم ترین این شورش ها مربوط به سال های ۹۱۹، ۹۲۵، ۹۲۸ و ۹۵۷ شمسی بود. در همه این سال ها حاکمان پرتغالی هرمز با حفظ دژ محکم خود در جزیره توانستند شورش ها را سرکوب کنند. البته در نهایت جزیره در سال ۱۰۳۱ از اشغال خارج و آزاد شد. هم اکنون آثار و خرابه های ابنیه و قلعه پرتغالی ها و توپ های آن در شمال جزیره در نزدیکی آبادی های فعلی دیده می شود.

به دلیل همین پیشینه پراهمیت در میان سه قلعه تاریخی استان هرمزگان، قلعه پرتغالی های بندر هرمز از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این بنا که قلعه اصلی و فرماندهی پرتغالی ها بوده در حاشیه بندر هرمز و در کنار آب های خلیج فارس با موقعیتی استراتژیک ساخته شده است. قلعه هرمز با ۱۱ هزار متر مربع مساحت، از شاخص ترین قلعه های جزایر جنوب ایران محسوب می شود. قلعه پرتغالی های هرمز به فرمان «آلفونسو آلفوکرک»، دریانورد پرتغالی، در سال ۱۵۰۷ میلادی در محلی موسوم به مورنا ساخته شد که به شکل چندضلعی نامنظم و ساختمان آن بسیار محکم است. این قلعه دیوارهایی به قطر ۵/۳ متر با چند برج به ارتفاع ۱۲متر دارد و شامل انبارهای اسلحه، آب انبار بزرگ، اتاق های سربازخانه، زندان، کلیسا، مقر فرماندهی و تالار است.

با این حال آنچه این قلعه را در آستانه تخریب قرار داد، وجود سوله و کارگاه خاک سرخ بود که بدنه سنگی آن را دچار آسیب و منظر قلعه را مخدوش کرده است. در همین رابطه «عباس نوروزی»، معاون حفظ و احیای سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان هرمزگان به خبرگزاری میراث گفته است: «از سال ها قبل تلاش برای برداشتن سوله و کارگاه خاک سرخ مجاور قلعه پرتغالی های بندر هرمز آغاز شده و حتی نتایج خوبی از جمله تعطیل شدن کارگاه را هم به همراه داشته است. اما هنوز موفق به برداشتن سوله و آزاد کردن حریم قلعه نشدیم.» این سوله درست در منظر دید قلعه و همچنین متصل به دیوارهای آن ساخته شده است. این اتصال به نحوی است که یکی از دیوارهای قلعه، دیوار سوله هم محسوب می شود. به همین علت فعالیت تولید خاک سرخ در این سوله و انبار کردن آن باعث شده تا بخشی از دیوار قلعه نیز به رنگ خاک سرخ درآید.

در سال ۸۳ و در زمان دولت اصلاحات سفیر وقت پرتغال در تهران در دیداری با حسین مرعشی، رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ضمن ابراز تمایل به گسترش همکاری های فرهنگی دوجانبه بین دو کشور، برای مرمت قلعه پرتغالی ها در جزیره هرمز اعلام آمادگی کرد. در زمینه مرمت قلعه پرتغالی ها قرار بود تا دو هفته پس از آن دیدار مراحل سازمانی این همکاری انجام شود، با این حال این اقدام هیچ گاه صورت نگرفت.

● قلعه پرتغالی ها در قشم

قلعه پرتغالی ها در قشم در انتهای شمال شرقی جزیره واقع است. این قلعه دو حصار و برج هایی در چهارگوش دارد. در پشت حصار بیرونی قلعه، خندقی وجود داشته که اینک پر شده است. دیوار سازی قلعه با سنگ های مرجانی و سنگ لاشه و ملات گچ و ساروج به شکل بناهای عهد ساسانی انجام گرفته است. در میان خرابه های قلعه هنوز هم تعدادی لوله زنگ زده توپ وجود دارد، که چهار لوله از این لوله ها را در اطراف در ورودی پاسگاه های قدیمی شهر قشم و لافت نصب کرده اند و چند لوله توپ دیگر نیز به بندر لنگه حمل شده است.

این قلعه در سال ۱۵۰۷ میلادی به فرمان «آلفونسو آلفوکرک» دریانورد پرتغالی در جزیره قشم احداث شد. قلعه قشم با مساحتی بیش از دو هزارمترمربع از سنگ های آهکی و گچی با ملات ساروج محلی ساخته شده و طی یک قرن چندین بار استحکام بخشی یافته است. این دژ راست گوشه است. چهاربرج در چهارگوشه و بازوهایی بلند دارد که توپ و منجنیق ها روی پهنای آن مستقر می شده اند. قلعه قشم کاربردی چون یک انبار بزرگ یا جای نگهداری مهمات و سلاح داشته که در مواقع اضطراری به دیگر دژها کمک می رسانده است. قلعه پرتغالی ها یک قلعه تدارکاتی بود که برای ارتباط با قلعه هرمز و رساندن تدارکات و خدمات به این قلعه مرکزی در قشم ساخته شده بود. احسان یغمایی باستان شناس پیشکسوت که سابقه کاوش و اقدامات باستانی بسیاری در حوزه آثار خلیج فارس را در پرونده خود دارد، این قلعه را در سال ۷۸ از زیر خاک بیرون آورد. این باستان شناس تا بهار ۱۳۷۹ در این قلعه به کاوش پرداخت. در آبان ۱۳۸۷ نیز در پی حفاری های شرکت برق در محدوده ۵۰۰ متری قلعه پرتغالی ها، تونل قدیمی متصل به این قلعه در شهر قشم، کشف شد.

این تونل که به قلعه پرتغالی ها متصل است، راه فرار فرماندهان و نیروهای نظامی پرتغالی و همچنین مکان نگهداری مهمات نظامی آنان بود. این تونل تا محدوده میدان سعدی شهر قشم به طول حدود سه کیلومتر، ادامه دارد. گفته می شود این تونل براساس برخی روایات از قلعه پرتغالی ها در شهر قشم تا غارهای خربس (در ۱۵کیلومتری جنوب شهر قشم) نیز ادامه دارد. در زمستان سال ۸۹ اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی سازمان منطقه آزاد قشم ساماندهی قلعه پرتغالی ها در شهر قشم را انجام داد. بر این اساس عملیات پاکسازی محیط داخل و پیرامونی قلعه پرتغالی های شهر قشم با لایروبی چاه و آب انبارهای مختلف و جمع آوری زباله ها انجام شد و همچنین بخش های تخریب شده و استحکام بخشی قسمت های مرمت شده آن نیز انجام گرفت. همچنین در این پروژه نصب تابلوهای راهنما و در ورودی قلعه و نورپردازی برای این اثر تاریخی انجام شد.

● قلعه پرتغالی ها در چابهار

قلعه پرتغالی ها یا قلعه تیس در پنج کیلومتری شمال غربی چابهار، در روستای تیس قرار دارد. این دژ تاریخی یکی دیگر از بناهای به جا مانده از دوره حضور پرتغالی ها در چابهار است. این اثر به شماره ثبت ملی ۵۵۵ در فهرست آثار ملی وارد شده است.

این دژ به ابعاد ۲۶×۵۴ متر ساخته شده . پهنای ساختمان بر پهنه دماغه ای که ۵۰۰ متر از آبخور دریا فاصله دارد در بخش انتهای دماغه واقع است. در بخش شمال شرقی، درب ورودی اصلی قرار دارد و دارای چهار گوشواره که در پشت دیوارهای هشتی واقع اند، است. هر کدام از آنها خود یک اتاقی است که با پی های قطور ساخته شده اند. دارای ایوانی است که با دو پله با حدود یک متر ارتفاع از سطح حیاط دژ بلندتر است. نخستین بخشی که هنگام دیدن قلعه پرتغالی ها به چشم می خورد همین ایوان است با این حال بسیاری از قسمت های این ایوان ترک برداشته و آجرهای آن ریخته است.

در گوش شمال شرقی آثار اتاق هایی وجود داشتند که اکنون همه آن اتاق ها ویران شده اند و هر کدام دارای یک اتاق بزرگ تر مشرف به ایوان اختصاصی هستند. شیوه ساخت بنا (اتاق ها و ایوان ها) شبیه به کاروانسرای شاه عباسی بیستون است که در زمان شاه سلیمان صفوی ساخته شده است. در سه طرف حیاط حجره ها و اتاق هایی در گوش شمالی وجود دارند. در سوی ساحل دریای عمان آثار دو برج بزرگ در طرفین دیده می شود. برج سمت راست که در جنوب قرار دارد به صورت یک اتاق با یک ایوان و یک شاه نشین است که روی هرمی مکعب مستطیل شکل پی سازی شده و یک برج با مناره روی آن قرار گرفته و یک مناره به ارتفاع ۵/۶ متر باقی مانده است. مصالح به کار رفته در ساخت دژ، آجر، سنگ و گچ هستند و آثار و تزئینات از آجر و سنگ در اطراف گلدسته ها باقی مانده اند، این مناره که برای دیده بانی به کار می رفت از فاصله زیادی در دریا دیده می شود.

ساخت و نوع مصالح به کار رفته مناره و گوشواره به سبک سلجوقی است. تعمیرات بعدی که در اتاق ها و ایوان ها انجام شده بیشتر سبک صفوی و قاجار است. در گوشه های حیاط دژ آثاری از آب انبارها به چشم می خورد که از سنگ و ساروج و گچ ساخته شده اند. در بیرون دیوار بلند دژ آثار چاهی وجود دارد که در سنگ صخره کنده شده و لبه چاه با استفاده از سنگ و ساروج محکم شده است. در بخش سقف دژ چوب هایی به کار رفته که احتمالا از مناطق دیگر به اینجا آورده شده اند.

تزئینات دور مناره آجر چینی شبیه سبک تزئینات مناره های دوره سلجوقی است که اگرچه از بین رفته اند ولی نقش هایی به خط عربی و خط کوفی از اثر برجستگی ها و گودی ها مشخص می شود. اندازه اتاق ها معمولا ۴×۳ متر یا کمتر است که دور یا چهار سوی یک پهنه پهناور واقع شده اند.

در کتاب باستان شناسی و تاریخ بلوچستان به نقل از سرتیپ مهدی خان مهندس ایرانی آمده است: «در تیس بسیار دژ خوبی است و یک سوی بدنه دژ وصل به دریاست، قدری ناتمامی دارد که بنا و عمله در آن مشغول کارند. دیوار بزرگی از سوی دریا کشیده اند برای بار اندازی و غیره. حصن معتبری است و اصل دژ نو در روی تپه مرتفعی ساخته شده است.» تاریخ این نوشته به سال ۱۲۸۲ هجری قمری می رسد.

با این حال اما آن گونه که خبرگزاری میراث گزارش داده، این قلعه اکنون شرایط مناسبی ندارد و بدون حضور مسوول حراست و نگهبانی رها شده است. اگرچه به نظر می رسد که مرمت هایی روی دیوارهای آن انجام شده است اما این مرمت ها نتوانسته که بنا را سرپا و احیا کند. علاوه بر این در بخش هایی از این قلعه نیز سعی شده که آبشاری مصنوعی ساخته شود که هیچ گونه همخوانی با کاربری قلعه ندارد و در نتیجه این بخش از مرمت هم نتوانسته موفق باشد و همان گونه رها شده و در حوضچه ای که پایین قلعه احداث شده لجن جمع شده است.

این تنها آسیب های وارد شده به قلعه پرتغالی ها نیست بلکه بخش هایی از برج ورودی قلعه پرتغالی ها فرو ریخته و دیوارهای آن هم در حال فرو ریختن است. طاق ها و دیوارهای آن نیز به شدت آسیب دیده و در معرض خطر تخریب تدریجی قرار دارند. در جای جای آن هم زباله ریخته شده و تنها شانسی که به نظر می رسد این قلعه آورده تعداد گردشگرانی است که به چابهار نمی روند.
        
    
    
            فروغ صادقی     
            روزنامه شرق

 Michelangelo ~



 لطفا تا باز شدن کامل عکسها شکیبا باشید
در صورتی که هر یک از عکس ها باز نشد بر روی آن راست کلیک کرده و گزینه Show Picture را انتخاب کنید

دروازه ابر، پارک هزاره، شیکاگو، ایلینویز، ایالات متحده

بودا بزرگ، وکسی در استان جیانگ سو، جمهوری خلق چین

جانور نوتردام در پاریس، فرانسه

اودسا، اوکراین

مجسمه شیر بزرگ در میدان ترافالگار، لندن، انگلستان واقع شده

سان استبان، بوداپست، مجارستان

شارژ گاو، منهتن شهر نیویورک، ایالات متحده

مجسمه آدم و حوا ، توکیو، ژاپن

مجسمه Gatotkaca، بالی، اندونزی

پل اژدها، لیوبلیانا، اسلوونی

مسیح نجات دهنده، ریودوژانیرو، برزیل

مجسمه آزادی، جزیره آزادی، نیویورک، ایالات متحده

کارگر زن Kolkhoz و نمایشگاه مرکز روسیه، مسکو، روسیه

جشنواره غذاهای محلی شمال کشور در تله کابین رامسر

مجتمع رفاهی تفریحی شهرسبزرامسر(تله کابین رامسر) به مناسبت سالروزولادت حضرت فاطمه زهرا(س) وگرامیداشت روززن، طی مراسمی نخستین جشنواره پخت غذاهای محلی شمال کشوررا با حضورداوران بین المللی غذا، مجله سرآشپزوکارشناسان صدا وسیما و«هنرمندان رقص اقوام ایرانی» درتاریخ ۲۲ و ۲۳ اردیبهشت ماه سال ۹۱ برگزارمی کند.
دراین جشنواره غذایی که به مدت دوروزوبه صورت رایگان درتله کابین رامسرهمراه با اجرای برنامه های شاد ومتنوع فرهنگی هنری برگزارمی شود، شرکت کنندگان ضمن اینکه هنرآشپزی محلی خود را به عرصه نمایش می گذارند، همچنین می توانند ازطریق تبادل اطلاعات آشپزی با یکدیگرازآموزش های مختلفی که توسط شرکت های محصولات غذایی مستقردرمحل جشنواره ارائه خواهد شد ؛ استفاده کنند.
این گزارش می افزاید، برنامه های جانبی جشنواره غذاهای محلی شمال کشور، برگزاری کارگاههای پخت غذاهای ملل ،غذاهای دریایی ، شیرینی پزی و کافی شاپ میباشد که درسطح کیفی بسیاربالایی توسط کارشناسان صدا و سیما و برای دست اندرکاران کترینگ وهتلداران منطقه برگزارخواهد شد ومدیران کلیه رستوران ها وهتلهای اقامتی پذیرایی منطقه می توانند ازتسهیلات ویژه این بخش ازجشنواره مذکوراستفاده کنند که تاکنون با استقبال گسترده دست اندرکاران کترینگ منطقه مواجه شده و از آنجا که اولویت ثبت نام با نیروهای معرفی شده از طرف هتل ها و رستوران و کافی شاپ هاست خواهشمند است هرچه سریعتر تا تکمیل نشدن ظرفیت اقدام نمایند
گفتنی است ورود درکارگاههای آموزشی برای سایراقشارمختلف با ثبت نام قبلی آزاد است وشرکت کنندگان در مسابقه آشپزی پیش ازآن که درمحل برگزاری مسابقه حاضرشوند، لازم است غذای مورد نظرخود را درمنزل آماده کرده وجهت شرکت درمسابقه به معرض نمایش وقضاوت داوران مربوطه بگذارند. علاوه براین علاقمندان می توانند هنر خود را در زمینه پیش غذا، غذای اصلی، دسر، مربا وترشیجات محلی شمال کشور به داوری بگذارند
شایان ذکراست درپایان به برگزیدگان نهایی جشنواره یادشده، ازطرف مدیریت مجتمع رفاهی تفریحی شهرسبزتله کابین رامسروهمچنین شرکتهای اسپانسر، هدایای نفیسی به رسم یادبود هدیه داده می شود.
زمان ثبت نام برای افراد علاقمند به شرکت درمسابقه از تاریخ ۱ اردیبهشت لغایت ۱۵ اردیبهشت ماه از طریق سایت تله کابین به صورت آنلاین میباشد.
ضمناً استفاده ازهتل بام سبزتله کابین رامسردرایام جشنواره برای شرکت کنندگان درجشنواره با ۳۰ درصد تخفیف امکانپذیراست. برای اطلاعات بیشتر با شماره پذیرش ۰۱۹۲۵۳۶۳۵۱۹ تماس حاصل فرمایید. برای اطلاعات بیشتربه سایت تله کابین رامسر وبه آدرس اینترنتی زیرمراجعه کنند:
www.telecabinramsar.com
برای اطلاعات بیشتر با دبیرخانه جشنواره تماس بگیرید:۰۱۹۲۵۳۶۳۵۱۳

جشنواره غذاهای محلی شمال کشور

 مجموعه شهر سبز رامسر(تله کابین رامسر)  جشنواره غذاهای محلی شمال کشور رابا حضور داوران بین المللی غذا،مجله محبوب سرآشپزو کارشناسان صدا و سیما در تاریخ ۲۲ و ۲۳ اردیبهشت ماه سال ۹۱ مصادف با سالروز ولادت فاطمه زهرا (س) و روز زن برگزار مینماید.
در طول برگزاری این جشنواره کارگاههای آموزش آشپزی متنوعی توسط مدرسان صدا و سیما برگزار خواهد شد. غذاهای ملل ـ غذاهای دریایی ـ شیرینی پزی و کافی شاپ دوره های آموزشی این جشنواره میباشند که در سطح کیفی بالایی و برای دست اندرکاران کترینگ و هتلداران منطقه برگزار خواهد شد ورود در این کارگاه ها برای عموم با ثبت نام آزاد است.
در این جشنواره دو روزه بانوان غذاهای محلی خود را به داوری خواهند گذاشت که علاوه بر رقابت سالم و تبادل اطلاعات آشپزی با هم میتوانند از آموزش های مختلفی که توسط شرکت های محصولات غذایی مستقر در محل جشنواره ارائه خواهد شد استفاده کنند
زمان ثبت نام برای افراد علاقمند به شرکت در مسابقه از تاریخ ۱ اردیبهشت لغایت ۱۵ اردیبهشت ماه از طریق سایت تله کابین به صورت آنلاین  میباشد
تله کابین رامسر به منظور ترویج فرهنگ تغذیه سالم و به معرض نمایش گذاشتن محصولات منطقه (مازندران ـ گیلان ـ گلستان)از شرکت های محصولات غذایی دعوت مینماید برای ارائه آموزش های لازم در زمینه غذا، فروش محصولات و اسپانسرینگ در این جشنواره دو روزه شرکت نمایند. شرکتها می توانند برای اسپانسرینگ با شماره ی ۰۹۱۱۱۳۰۹۴۱۷ تماس حاصل فرمایند.
ضمناً استفاده از هتل بام سبز تله کابین رامسر درایام جشنواره برای شرکت کنندگان در جشنواره با ۳۰ درصد تخفیف امکانپذیر است برای اطلاعات بیشتر با شماره پذیرش ۰۱۹۲۵۳۶۳۵۱۹ تماس حاصل فرمایید.برای اطلاعات بیشتر به سایت تله کابین رامسر به آدرس:

Telecabinramsar.com
                            

مراجعه فرمایید.

جشنواره غذاهای محلی

مجموعه شهر سبز رامسر(تله کابین رامسر)

آنجا که سلسله جبال زاگرس در ساحل کویر ، آرام می گیرد تا در میان کوههای بلند و ستبرش مأمنی برای مسافر خسته کویر بوجود آورده تا از آفتاب جانکاه و طوفان شن ناآرام کویر ، دمی در سایه سار چنار و بید بیاساید و خستگی سراب کویر را در لطافت آب تسکین بخشد، شاهکاری از هنر زیبای طبیعت جلوه گر می شود. در این شاهکار به دور از هیاهوی شهر و غوغای دود و ترافیک ، سبزه زارهای زیبا و بکر دیده می شود که گویی مناظری از بهشت است.

در جنوب غربی کاشان و در دامنه کوههای سر به فلک کشیده ی کرکس دره ی بزرگ و پهناوری وجود دارد به نام برزک . توسعه طولی شهر در مسیر دره ای سرسبز ، وجود چشمه سارهای متعدد با آب قابل توجه که باعث گسترش باغهای میوه در طول دره شده است، آن را به باغ شهری زیبا تبدیل کرده که همچون نگینی در منطقه خودنمایی می کند و هوای آن مشام جان را عطرآگین کرده و هر دوستدار طبیعت را به سمت خود می کشاند.

وجود کاریزها ، چشمه های جوشان و رودخانه قدیمی که در میان شهر و کشتزارها روان است ، مناظری از جنگلهای طبیعی را برایمان تداعی می کند و برخورداری از فاکتورهای متعدد جذب توریست ( جاذبه های طبیعی ، آثار و ابنیه های تاریخی و برگزاری همایش ها و جشنواره ) برزک را به بزرگترین و مهمترین قطب گردشگری کاشان تبدیل کرده است.

پیشینه تاریخی شهر

سابقه برزک به ۵۰۰۰ سال قبل بر می گردد. وجه تسمیه ی آن برز به معنای سرزمین بلند و مرتفع که واقع در کوهستان است و این بلندی و خشکی در میان آب باشد و ک ، که تصغیر است و در مجموع برزک به معنای تپه کوچک است . از آثار تاریخی و دیدنی این شهر می توان به زیارتگاه امامزاده سراج الدین بن موسی بن جعفر ، حمام دوره ی صفویه ، آب انبار قاجاریه ، آسیاب آبی قدیمی ، تپه تاریخی قلعه ، آبشار و رودخانه و جاده تفریحی توریستی سعدآباد، چشمه احمد آباد و … اشاره کرد که برخی از این آثار به همت و تلاش شهرداری احیاء و ترمیم شده است.
 

بخش برزک بزرگترین تولید کننده ی گل و گلاب شهرستان کاشان می باشد که با تولید بیش از ۶۷% گل و ۷۰% گلاب ، نقش مهمی را در اقتصاد منطقه به عهده دارد. گلاب مرغوب تولید شده در کارگاه های سنتی و کارخانه های صنعتی علاوه بر مصارف داخل کشور به کشورهای حوزه خلیج فارس و کشورهای اروپایی نیز صادر می شود
 

اقلیم

برزک با داشتن کاریزها و چشمه های خودجوش در کنار رودخانه ای قدیمی که در میان شهر و کشتزارها روان است و در دره ای سرسبز و خوش آب و هوا ، چشم اندازی بس زیبا و دلنشین دارد.
بارندگی در سطح شهر تا ارتفاعات ۳۸۰۰ متر از سطح دریا از ۲۵۰ میلی متر تا ۴۰۰ میلی متر در سال متغیر است. نزولات جوی که بیشتر برف است عامل اصلی تغذیه چشمه ساران زیبای منطقه است.
برزک به علت قرارگرفتن در چنین موقعیتی در تابستانها دارای آب و هوائی معتدل و در زمستانها دارای آب و هوائی سرد و پر سوز می باشد.
سر سبزی و شادابی برزک از برکت کاریزها و چشمه سارانی است که از کوههای اطراف سرچشمه گرفته است. صدای شرشر ریزش آبشارگون همیشگی این آبها شهر را در ذهنها چون نمادی از باغ فردوس می نمایاند . برزک دارای ۲۰ چشمه و ۷ حلقه قنات و ۳ حلقه چاه می باشد.
پتانسیل مهم برزک جهت توسعه سرمایه گذاری در بخش اکوتوریسم به علت وجود اقلیم مساعد و چشم اندازهای طبیعی زیبا ( کوهها ، باغات ، چشمه سارها و رودخانه ها ) می باشد که لازمه آن سرمایه گذاری جهت ایجاد امکانات اقامتی و استراحتگاهی و توسعه راه های ارتباطی و خروج آن از انزوای جغرافیایی است. توسعه صنعت گلابگیری ، صنایع تبدیلی در بخش کشاورزی و غیره نیز ضروری می نماید.

وجه نامگذاری :

 برزک ممکن است از برز به معنی زمین وسیع خالی گرفته شده باشد یا از برزه به معنای سربالایی کوه باشد یا از برزه به معنی کاریز و جویبار باشد یا از لغت بردزبه به معنی کشاوز باشد. از مجموعه لغات می توان چنین استنباط کرد که علت نامگذاری این لغت برای برزک مسلماً ارتباط این منطقه با زمین بلند و منطقه کوهستانی بودن آن و کشاوزی آن است و چنین معنایی با وضعیت و موقعیت جغرافیایی برزک هم مطابق می باشد به جهت اینکه برزک در ارتفاع و در بین کوهستان واقع شده ، با این وجود کشاورزی هم در حد مقدور آن انجام می شود که بیشتر درخت و اشجار در آن بعمل می آید. در لغت نامه دهخدا لغاتی از قبیل “برز”، “برزکوه” و “برزوک” آمده است “برز” به معنای زراعت ، کشت و زراعت که آن را ورز نیز گویند.
برزکوه : کوه بلند ، کوه رفیع
از این دو لغت با توضیحات زیادی که در لغت نامه دهخدا آمده می توان استنباط کرد که کلمه برزک هم به معنای محل کشت و زراعت است و هم به معنای سرزمین بلند و مرتفع که واقع در کوهستان است.
 

تور یکروزه گلابگیری برزک با ایرانویج(اطلاعات بیشتر..)

Coober Pedy
The Underground Town
in South Australia

Coober Pedy is a small Australian town with population of about 2,000 people. It is well-known as an underground town.

Coober Pedy is also known as the world’s opal capital with 30% global opals mined here. As for the town name, it is translated as whitemans hole from the Aboriginal term kupa-piti.

The severe desert climate made a lot of residents move to live underground, in caves. A cave home usually has three bedrooms, kitchen, bathroom and lounge that are excavated out of the rock in the hillsides. Such homes done require air-conditioning, because they remain at a constant temperature while summer temperatures on the surface can reach 40-50 degrees Celsius (over 100 degrees Fahrenheit).

Coober Pedy attracts tourists from all over the world. The mines, underground churches and graveyard are the most interesting attractions here. The trees you can find in this town are iron welded. You can play golf at night only to avoid hot temperatures. The local golf is free of grass that is why players take a small piece of tee-off turf with them.

کوبر پتی یکی از شهر های استرالیا با جمعیت ۲۰۰۰ نفر است . این شهر کوچک به شهر زیرزمینی شهرت دارد .

کوبر پتی همچنین به عنوان پایتخت عقیق جهان معروف است و تقریبا ۳۰% عقیق جهان ا ز آنجا استخراج می شود .

اسم این شهر از ترجمه اصطلاح بومی kupa-piti گرفته شده است. آب وهوای بیابانی این منطقه بسیاری ساکنان این شهر را مجبور کرده تا در زیر زمین و غارها زندگی کنند . خانه های درون غار شامل ۳ اتاق خواب، آشپزخانه و حمام و سالن است که
از جنس سنگ و در دامنه کوه حفر شده است. چنین خانه ای نیازی به تهویه هوا ندارد چراکه دمای هوا ثابت باقی می ماند در حالی که دمای هوا در تابستان در سطح زمین به ۴۰-۵۰درجه سلیسوس ( بالای ۱۰۰ درجه فارن هایت ) می رسد .

کوبر پیتی یکی از جاذبه های گردشگری از سراسر جهان است. معادن و فلزات، کلیساها وقبرستان های زیرزمینی جالب ترین جاذبه های این شهر به شمار می ایند .

شما تنها می توانید در شب گلف بازی کنید و از گرمای سوزان دور باشید . منطقه گلف محلی عاری از چمن است و این دلیلی است که بازیکنان از یک قطعه کوچک چمن استفاده میکنند.