هر نام تجاری را نمی‌توان یک برند دانست. برای این‌که یک‌نام تبدیل به برند شود، باید دشواری‌هایی را از سر بگذراند. باید سال‌ها در عرصه تولید محصولاتش حضور فعال داشته باشد تا مشتری‌ها به آن اعتماد کنند و نامش اعتبار یک محصول باشد. برای همین، برندهای خاص هیچ‌وقت این ۵ نکته را فراموش نمی‌کنند:

۱- یک برند باید بتواند ویژگی‌های خاصی را به ذهن خریدارش بیاورد، مثل مشخصات محصول، طرح و مدل.

۲- برند مشهور باید به چیزی معروف باشد. نشان‌دهنده یک یا چند مزیت کلیدی باشد.
 
۳-  برند باید در ذهن خریدارانش تصویر ویژه‌ای داشته باشد؛ انگار که این برند، یک شخص است.

۴- برند باید نشان‌دهنده چیزی درباره ارزش‌های آن شرکت باشد؛ این‌که آیا شرکت نوآور و در برابر محصولاتش به خریدارانش پاسخگو و مسئول است یا می‌تواند فرهنگ‌ها را در قالب محصولاتش به مردم معرفی کند؟

۵- یک برند متفاوت و موفق باید نشان‌دهنده تصویر استفاده‌کنندگان از برند باشد. آیا آن‌ها جوان، علاقه‌مند، مشتاق یا پیر و باثبات هستند؟

خریدکردن هم مثل هر کار دیگر آدابی دارد. البته به شرط این‌که شما از آن دسته آدم‌ها باشید که برای هر کاری برنامه‌ریزی می‌کنند و‌گرنه ممکن است هر لحظه و هر جا، از هر چیزی که خوش‌تان آمد، آن را بخرید و ببرید! این دسته دومی‌ها که تکلیف‌شان روشن و مشخص است. کارشان درست است و راهنما را هم توی جیب‌شان گذاشته‌اند! اما آن‌ها که با حساب و کتاب و برنامه‌ریزی قبلی عازم خرید می‌شوند، باید حواس‌شان به خیلی «چیزها» جمع باشد. مجموعه این «چیزها» می‌شود همین راهنمایی که قدم به قدم شما را در یک خرید خوب همراهی می‌کند.

1. یادتان باشد که لباس‌ها ۲ فصل دارند که یکی آخر تابستان و یکی آخر زمستان شروع می‌شود. اگر لباس‌های بهار و تابستان را بخواهید، بعد از حراج آخر زمستان می‌رسد. لباس‌های پاییز و زمستان هم بعد از حراج آخر تابستان ارائه می‌شوند.
2. برندهای معتبر معمولا از نظر کیفیت، جنس و دوخت و… شما را راضی می‌کنند. ایستایی و زیبایی‌شان هم اغلب راضی‌تان می‌کند؛ گرچه ممکن است از لحاظ قیمت ناراضی باشید! به ‌هرحال انتخاب با شماست اما توصیه ما این است که خرید از نمایندگی‌های معتبر را به خرید از فروشگاه‌های معمولی ترجیح بدهید. از قدیم هم گفته‌اند که هر چقدر پول بدهی، همان‌قدر ‌آش می‌خوری!
3. پیش از خرید کالای مورد نظرتان، شناسنامه کالا را که باید درون آن باشد کنترل کنید. روی این شناسنامه، شماره‌ای هست که مربوط به آن کالاست. شما با این‌کار علاوه بر این‌که از اصل یا بدلی‌بودن جنس مورد نظرتان مطمئن می‌شوید، می‌توانید قیمت کالا را هم با همان شماره از سایت جایی که از آن خرید می‌کنید، چک کنید. این هم راهنمایی برای کنترل قیمت!
4. هنگام خرید به سایز و اندازه کالا دقت کنید تا بعد دچار مشکل نشوید. البته اگر به هر دلیلی کم‌دقتی کردید و آنچه خریدید به دردتان نخورد، اصلا نگران نباشید. تا ۲۴ ساعت فرصت دارید کالای مورد نظرتان را تعویض کنید یا حتی آن را پس بدهید اما در این میان یکی، ۲ شرط هم وجود دارد. یکی این‌که تگ کالا را نکنده باشید و دیگر این‌که رسید خریدتان را هم همراه داشته باشید.
5. نگه‌داشتن رسید کالا در خرید از نمایندگی‌های معتبر شرکت‌ها فایده‌های دیگری هم دارد. ممکن است خرید شما عیب و ایرادی داشته باشد که نه شما و نه فروشنده متوجه آن نشوید اما مدتی بعد ناگهان به این ایراد پی می‌برید. حالا اگر رسید خریدتان را پیدا کنید، مثل آب‌خوردن می‌توانید خریدتان را عوض کنید یا پس بدهید. البته به شرطی که این ایراد از اول در جنس بوده باشد و بعدا ایجاد نشده باشد.
6. ممکن است خرید شما برای دیگران باشد. یعنی مثلا بخواهید چیزی را به کسی هدیه بدهید. در این صورت از صندوق‌دار بخواهید رسید هدیه برای‌تان صادر کند. در این رسید، قیمت کالا نمی‌آید و اگر اندازه آن مناسب دریافت‌کننده‌اش نباشد، با همان رسید می‌تواند آن را عوض کند. البته اگر حواسش به تگ کالا باشد! در مورد سقف زمانی تعویض هدیه هم می‌توانید با فروشنده به تفاهم برسید.
7. این درست که شما معمولا از خرید از برندها پشیمان نمی‌شوید اما اگر حواس‌تان به تقویم و پول توی جیب‌تان باشد، می‌توانید با هزینه کمتر خرید بیشتر بکنید. برندهای بزرگ معمولا ۲‌بار در سال حراج می‌گذارند و این حراج گاهی به ۷۰ درصد هم می‌رسد. هنگام حراج‌ها حواس‌تان به چند نکته باید باشد؛ اول این‌که فروشگاه‌ها و شعبه‌ها در طول حراج خیلی شلوغ هستند. پس اگر می‌خواهید خرید خوبی بکنید باید در نخستین دقایق حراج خودتان را به فروشگاه برسانید و مسئله مهم‌تر این‌که تمامی‌ موارد مرتبط با هدیه، تعویض و پس‌دادن را در طول حراج فراموش کنید! یعنی امکان تعویض یا پس‌دادن اجناسی که در طول حراج می‌خرید وجود ندارد.
8. اصل بر این است که برندها فروشگاه‌های‌شان را در مراکز خرید شناخته‌شده و معتبر تاسیس کنند. بنابراین در هر شهری که زندگی می‌کنید، نمایندگی برندها را می‌‌توانید در پاساژهای معتبر و خیابان‌های معروف پیدا کنید.
9. بعضی برندها خودشان هدیه شما را کادو می‌کنند. در این فروشگاه‌ها، فروشنده خودش قیمت را جدا می‌کند اما اگر قرار شد خودتان هدیه را کادو کنید، قیمت را جوری جدا کنید که تگ کالا جدا نشود.
10. این‌که شما چقدر از یک لباس مارک‌دار استفاده می‌کنید، نشان می‌دهد که شما مارک‌باز و مارک‌پوش منطقی هستید یا نه. یعنی‌‌چه؟ یعنی این‌که اگر شما یک لباس را فقط به‌خاطر مارک‌بودنش خریده باشید، ممکن است پس از یکی، ۲بار استفاده، دیگر آن را از کمدتان درنیاورید اما اگر مارک‌پوش باشید، از کالایی که خریده‌اید به‌خوبی استفاده می‌کنید. حالا خودتان کلاه‌مارک‌دارتان را قاضی کنید و ببینید که چکاره‌اید؟!
11. ممکن است شما بر پوشیدن لباس مارک‌‌دار اصرار داشته باشید و بخواهید سر تا پای‌تان مارک باشد. خب، در این ‌حالت دیگر کاری از دست ما برنمی‌آید جز این‌که از شما بخواهیم دخل‌تان را با خرج‌تان هماهنگ کنید؛ یعنی نشود که به‌خاطر رخت و لباس زیر بار قرض بروید! مطمئن باشید که با خرید از مارک‌های ارزان‌تر هم خوش‌تیپ و مارک‌باز خواهید ماند و هم حساب جیب‌تان را خواهید داشت.
12. شما که حتما می‌خواهید لباس مارک‌دار بپوشید، لطفا از فروشگاه‌های ‌معتبر خرید کنید. شناسایی این فروشگاه‌ها کار چندان سختی نیست، ضمن این‌که نمایندگی‌های معتبر برخی شرکت‌ها در حال حاضر در تهران و برخی شهرهای بزرگ کشور فعال هستند.

برندها هم چرخه زندگی یا دوره عمر دارند. وقتی ‌برندهای خاصی مثل شلوار جین لوی یا کفش‌های نایک یا ساعت‌های سواچ برای نخستین‌بار عرضه شوند، ممکن است خوش‌شانس باشند، هیجان ایجاد کنند و خیلی زود رشد کنند و به تولید انبوه برسند اما بعد از مدتی، وقتی محصولات‌شان برای مردم عادی شد یا مردم به سمت محصولات جدید حرکت کردند، محبوبیت و شهرت این برندها کم می‌شود و این زمان بحرانی‌ترین اوضاع یک برند است. اگر برندی بخواهد به فراموشی تاریخ سپرده نشود، باید هر روز ابداع کند و خریدارانش را با چیزهای متفاوت و جدید به سمت خودش بکشاند. 

هر برند برای عرضه کالاهایش، فروشگاه و چیدمان خاصی را در نظر می‌گیرد که هرچندوقت یک‌بار تغییر می‌کند و در سراسر جهان از الگوی واحدی پیروی می‌کند. مثلا در یک دوره‌ ۲ساله باید کل چیدمان و تجهیزات فروشگاه‌های یک برند در سراسر جهان عوض شود و یکسان شود.  معمولا ویترین هر فصل را افراد متخصص همان برند که از دفتر مرکزی معرفی می‌شوند، می‌چینند و مجسمه مانکن‌ها هم در همه جای دنیا یک شکل است.

برترین ها

به گزارش ایران ویج ،یکی از ابزارهای جنگ نرم که در جنگ روانی مورد تحلیل و تبیین قرآن قرار گرفته، خشم آفرینی برای دشمنان است تا این گونه تعادل طبیعی خود را از دست داده و واکنش عصبی از خود بروز داده و چهره فریبکارانه شان را آشکار سازند و نمادهای دروغین حقوق بشر و آزادی و خشونت زدایی و تنش زدایی را به کناری نهند و چهره زشت و کریه گرگین خود را هویدا سازند.

نویسنده در این مطلب بر آن است تا با استفاده از آموزه های قرآنی نقش مردم و مشارکت آنان را در تظاهرات انقلاب اسلامی و انتخابات و حضور آنان در صحنه های سیاسی را تبیین کند و آن را به عنوان یک عمل صالح که خشم دشمنان را برمی انگیزد و جبهه کفر و نفاق را تضعیف می کند، از دیدگاه قرآن بررسی کند.

● مومنان، استاد جنگ نرم و مقابله با آن

اهل ایمان همان اندازه که اهل محبت و مودت میان خودشان هستند و به یکدیگر رحمت دارند و موجبات آسایش و آرامش یکدیگر را فراهم می آورند، به همان اندازه در جنگ روانی و جنگ نرم خبره و کارشناس هستند و با انجام کارها و عملیات ایذایی، دشمن را از نظر روحی و روانی دچار آشوب و اضطراب و رنج می کنند. اگر مومنان با هم به گونه ای هستند که حزن و خشم و اندوه همدیگر را تسکین می دهند، در مقابل، با شدت عمل خویش موجبات خشم و غیظ و اندوه و غم و حسرت دشمن را فراهم می آورند و این گونه نیروی روحی و روانی او را به تحلیل می برند و از کارآمدی می اندازند.

جنگ نرم دارای ابعاد و اشکال گوناگونی است؛ به این معنا که هدف از جنگ نرم، تسلط بر اذهان و قلوب یعنی عقل و احساسات دیگران است. در جنگ نرم، هدف اصلی، تسلطی است که شخص را به بندگی می کشاند. اما همواره در جنگ نرم، نباید تسلط برای بندگی مدنظر باشد؛ زیرا در این میان دشمنانی هستند که خود تحت ولایت و بندگی شیطان و ابلیس هستند، بنابراین لازم است که این بندگان و بردگان اهل شقاوت را تخریب و از درون با فروپاشی مواجه ساخت. این جاست که جنگ روانی به عنوان یکی از روش های کارآمد در جنگ نرم مورد استفاده قرار می گیرد. در جنگ روانی هدف آن است که دشمن از نظر روحی و روانی فروپاشد و توانایی هر گونه کنش و واکنشی از او سلب شود.

مومنان همانطور که استاد در جنگ های فیزیکی هستند و در جنگ سخت به راحتی بیست نفر ایشان بر دویست و صد نفر بر دو هزار نفر مسلط و چیره می شود، (انفال، آیه ۶۵) همچنین در جنگ نرم، استاد جنگ های روانی و تخریب دشمن هستند؛ زیرا از پایگاه الهی برخوردار بوده و به سبب باور به پیروزی در صورت شکست و پیروزی ظاهری، یعنی موفقیت در هر دو حالت و کسب احدی الحسنین هیچ عاملی نمی تواند آنان را از موفقیت و حرکت باز دارد. (توبه، آیه ۵۲)

همین روحیه بالای مومنان است که در هیچ جایی به تردید نمی افتند و جز به انجام وظیفه و تکلیف توجهی ندارند؛ زیرا خود را مامور به وظیفه و تکلیف می دانند نه مامور به نتیجه؛ پس چه بکشند و چه کشته شوند، باز پیروزند. بر همین اساس پیامبر(ص) تنها مامور به ابلاغ پیام الهی و راهنمایی به هدایت و ایمان بوده است و مامور نبوده تا هر کسی را بخواهد مومن سازد. (رعد، آیه ۴۰؛ شوری، آیه ۴۸؛ نور، آیه ۵۴ و آیات دیگر)

همین نگرش به مسائل و امور جهان موجب شده که مومنان از روحیه بسیار بالایی برخوردار باشند و نسبت به شکست ها محزون نشوند و نسبت به آینده هراسناک نباشند؛ (یونس، آیه ۶۲) چرا که همواره خود را تحت ولایت الهی می دانند که هرچه رخ می دهد خواست و مشیت الهی است. پس می گویند هرچه پیش آمد خوش آمد و برهمین مدار هرگز تحت تاثیر وسوسه های ابلیس و شیطانی قرار نمی گیرند و روحیه خویش را از دست نمی دهند. جنگ روانی و نرم در کسانی که تحت ولایت الهی بوده ومصداق اولیای الهی می باشند، هیچ تاثیر نمی گذارد؛ زیرا در هر فتنه و شبهه ای آن را به اصول محکمی چون خواست و مشیت الهی نسبت می دهند و براین باورند که مالکیت، ربوبیت، حکمت، قدرت و علم الهی است که جهان را به سوی هدف آفرینش می راند و همه چیز را تقدیر و تدبیر می کند. آنان به سبب همین ولایت پذیری و تقوایی که دارند اهل بصیرت، بینادلی، تشخیص حق از باطل و شناخت حقایق هستند. (انفال، آیه ۲۹) پس درهر فتنه و تشابهی حق را می شناسند و بدان گرایش می یابند و اگر درهر جایی به خاطر شبهه ای به شک و تردیدی افتادند از اهل ذکر می پرسند و به راسخون مراجعه می کنند (آل عمران، آیه ۷) و از اولوالامر و پیامبر و خدا سؤال می کنند (نساء آیه ۵۹) و به کلام و یا الهامی حقیقت را می یابند.

اولیای الهی و مومنان واقعی با بهره گیری از این روحیه است که به مقابله با جنگ نرم و روانی دشمنان می روند. آنان به سادگی شیوه های جنگ نرم دشمنان را می شناسند؛ زیرا خداوند هم از طریق عقل و منابع شناختی ظاهری و هم از طریق وحی و الهامات شهودی و قلبی، آنان را نسبت به شیوه های دشمنان آگاه می سازد. از این رو وسوسه های شیطانی در جنگ نرم در ایشان کمترین اثر را دارد و اگر در یک واکنش آغازین در تردیدی گرفتار آیند به سرعت راه می جویند و خود را از فتنه جنگ نرم دشمن بیرون می برند.

همچنین مومنان ازاین توانایی برخوردارند که به جنگ روانی دشمن بروند و به سادگی او را به بازی بگیرند.

● گام های تظاهرکنندگان، عمل صالح مومنان

مومنان برای اینکه روحیه دشمنان را تخریب کنند و اجازه کنش و واکنش های مخرب به آنان را ندهند، با شناختی که از دشمنان جنی و انسی دارند، می کوشند تا آنان را در حالت فروپاشی روحی و روانی قرار دهند. در آموزه های قرآنی، مسایل و مطالب بسیاری درباره دشمن شناسی و خصوصیات، نقاط قوت و ضعف و مانند آن آمده است. از آن جایی که دشمن اصلی انسان، ابلیس است که از طریق هواهای نفس بر انسان مسلط شده و او را از عبودیت و بندگی خدا به بندگی نفس و ابلیس و شیاطین می کشاند، مسایل و مباحث چندی درباره شیاطین و روش های آنان بیان شده است.

اگر ابلیس و شیاطین از موقعیت برتر دیده نشدن، برخوردارند (اعراف، آیه ۲۷) و می توانند از طریق وسوسه به مقاصد شوم و بد خویش برسند.(ناس) اما انسان از توانایی و ظرفیت بسیار بالایی برخوردار است و می تواند بر این وسوسه ها چیره شود و از طریق ابزارهائی چون عقل و فطرت و الهامات تقوایی به مقابله با آن برخیزد.

شناخت نقاط قوت و ضعف خود و دشمن در دستور کار مؤمنان قرار گرفته و خداوند به این مسائل بسیار توجه می دهد. یکی از نقاط ضعف دشمنان جنی و انسی متاثر از جن، تاثر شدید از عواطف و احساسات است؛ زیرا دشمنان و شیاطین جنی و انسی، قلب خویش را ممهور و مختوم ساخته اند. از این رو قدرت تعقل خویش را از دست می دهند و رفتارهای ایشان به جای عقلانیت، متاثر از عواطف و احساسات است. این گونه است که با تحریک هیجانات و عواطفشان، می توان آنان را از تعادل روحی و شخصیتی خارج کرد و ضربات کاری بر نهاد آنان وارد ساخت.

حضور و مشارکت مؤمنان در صحنه های اجتماعی و سیاسی و نظامی، عامل مهمی در ایجاد هیجانات غیرقابل کنترل از سوی دشمن است. از این رو خداوند از مومنان می خواهد تا با حضور و مشارکت در همه مسایل اجتماعی و مشارکت فعال، خشم و غیظ دشمن را برانگیزند و آنان را از تعادل روحی و روانی خارج سازند تا نتوانند تصمیمات و برنامه هایی را علیه مؤمنان و جامعه ایمانی به اجرا درآورند.

از نظر آموزه های قرآنی، هر گامی که مومنان در حوزه عمل اجتماعی و مشارکت جمعی برمی دارند، عمل صالح است که آثار دنیوی و اخروی بر آن بار می شود. این گام ها به سبب آنکه حضور قوی مومنان را در صحنه مقابله با دشمنان به نمایش می گذارد، در جنگ نرم از مصادیق جنگ روانی به شمار می آید و مورد تاکید قرار می گیرد. خداوند در این باره می فرماید: ما کان لاهل المدینه و من حولهم من الاعراب ان یتخلفوا عن رسول الله ولایرغبوا بانفسهم عن نفسه ذلک بانهم لایصیبهم ظما ولانصب و لامخمصه فی سبیل الله و لایطؤون موطئا یغیظ الکفار و لاینالون من عدو نیلا الا کتب لهم به عمل صالح ان الله لایضیع اجرالمحسنین؛ مردم مدینه و بادیه نشینان پیرامونشان را نرسد که از فرمان پیامبر خدا سرباز زنند و جان خود را عزیزتر از جان او بدانند، چرا که هیچ تشنگی و رنج وگرسنگی ای در راه خدا به آنان نمی رسد و در هیچ مکانی که کافران را به خشم می آورد قدم نمی گذارند و از دشمنی غنیمتی به دست نمی آورند مگر اینکه به سبب آن، عمل صالحی برای آنان در کارنامه شان نوشته می شود، زیرا خدا پاداش نیکوکاران را ضایع نمی کند. (توبه، آیه ۱۲۰)

بنابراین، هر گامی که مؤمنان در راه مشارکت و حضور در صحنه های سیاسی و اجتماعی و نظامی برمی دارند، عمل صالح شمرده و بر آن ثواب دنیوی و اخروی بار می شود، به ویژه آنکه این گام ها، گام های خشم آفرین و موجب غیظ دشمنان می شود و آنان را از حالت اعتدال و تعادل روحی و روانی بیرون می برد.

خداوند در این آیه به صراحت و روشنی از گام های مؤمنان و حضور و مشارکت آنان در صحنه های اجتماعی جامعه ایمانی سخن به میان آورده و آن گام ها را نه تنها مصداقی از مصادیق احسان و عمل صالح می شمارد، بلکه عامل مهم در ایجاد خشم و غیظ در میان دشمنان می داند و بر این نکته تأکید می کند که چنین حرکتی می تواند روحیه دشمن را تضعیف و آنان را نسبت به مؤمنان نومید سازد.

● خشم آفرینی مثبت و منفی

انسان های مؤمن نسبت به مؤمنان اهل رأفت و مهر و صفا و رحمت و مودت هستند. از این رو هرگز بر آنان خشم نمی گیرند و خشم خود را فرو می خورند و از خطا و اشتباهشان می گذرند و اهل عفو و گذشت نسبت به آنان هستند. (آل عمران، آیه ۱۳۴) اما همین مؤمنان، نه تنها نسبت به دشمن مهربان نیستند و با آنان هیچ ولایت و دوستی و محبتی با خود نمی بینند، بلکه نسبت به دشمنان غیظ و خشم داشته و به اشکال گوناگون می کوشند تا این خشم خود را بر سر آنان فرود آورند و ایشان را بکوبند و با این کار دل های خویش را خنک سازند. از این رو نسبت به دشمنان شدت عمل دارند و هیچ رحم و رأفتی نسبت به آنان اعمال نمی کنند. (اشداء علی الکفار رحماء بینهم). (فتح، آیه۹۲)

اصولا حضور مؤمنان در جنگ مقدس و جهاد علیه کافران، برای عذاب و شکنجه آنان، به خواری و ذلت کشاندن ایشان، خنک ساختن دل های خودشان، از میان بردن خشم، غیظ مؤمنان و فراهم آوردن زمینه بازگشت آنان به خداست. از این رو خداوند درباره فلسفه جنگ و جهاد می فرماید: قاتلوهم یعذبهم الله بایدیکم و یخزهم و ینصرکم علیهم و یشف صدور قوم مؤمنین و یذهب غیظ قلوبهم و یتوب الله علی من یشاء و الله علیم حکیم؛ با آنان بجنگید، تا خدا آنان را به دست شما عذاب و رسوایشان کند و شما را بر ایشان پیروزی بخشد و دلهای گروه مؤمنان را خنک گرداند و خشم دلهایشان را ببرد و خدا توبه هرکه را بخواهد می پذیرد، و خدا دانای حکیم است. (توبه، آیات ۴۱ و ۵۱)

بنابراین،خشمی که در دل مؤمنان نسبت به کافران حربی است، خشم مثبت و مقدس است؛ زیرا عامل مهمی در تحریک ایشان برای مشارکت درجبهه جهاد و سرکوب و کشتن آنان می باشد. چنین خشمی چون با عقل و وحی مدیریت می شود، هرگز متأثر از هیجانات افراطی نیست تا تعادل شخصیت و رفتاری مؤمنان را به هم بریزد؛ بلکه انگیزه مؤمنان را برای مشارکت، قوی تر می سازد.

اصولا انسان مؤمن، انسانی باشخصیت متعادل است که توانسته میان عقل و قلب به درستی جمع کند؛ زیرا اصولا از نظر اسلام، ایمان، ترکیبی از شناخت عقلانی و تأثر قلبی است که در رفتار مؤمنان به شکل عمل به معروف و ترک منکر بروز و ظهور می کند. پس خشم مؤمنان همواره متعادل و تحت تصرف عقل و وحی است. چنین خشمی، خشم مقدس است؛ زیرا عامل حرکت و انگیزه فعالیت در انسان می شود.

اما خشم منفی، خشمی است بیرون از دایره عقلانیت و وحیانیت که موجب خروج شخص از اعتدال می شود و به افراط گرایش می یابد.

● خشم کافران از مشارکت فعال مردم در تظاهرات

خداوند در آیاتی، خشم کافران را خشمی نامقدس و منفی معرفی می کند. چنین خشمی چنان تعادل ایشان را فرو می ریزد که می خواهند از شدت آن بمیرند. ریشه چنین خشمی در کافران، جنگ روانی و نرمی است که مؤمنان با حضور و مشارکت خود در صحنه اجتماعی در حمایت از رهبری و جامعه اسلامی ایجاد می کنند. وقتی دشمنان و کافران حضور و مشارکت و محبت مؤمنان نسبت به یکدیگر را می بینند می خواهند از خشم بمیرند.

خداوند به مؤمنان هشدار می دهد که گول ادعاهای دروغین دشمنان را نخورند؛ زیرا اگر از دوستی سخن به میان می آورند و یا از قانون و کتاب حرفی می زنند و از حقوق بشر و آزادی و عقلانیت و مانند آن سخن می گویند، تنها لقلقه زبان ایشان است. اینان در ظاهر با شما همراه می شوند ولی در باطن از شدت خشم می خواهند بمیرند؛ چون حوصله دیدن و بودن شما را ندارند و نمی خواهند سر به تن شما باشد، از این رو هشدار می دهد مواظب فریبکاری های دشمنان باشند: ها أنتم اولاء تحبونهم و لا یحبونکم و تؤمنون بالکتاب کله و اذا لقوکم قالوا آمنا و اذا خلوا عضوا علیکم الأنامل من الغیظ قل موتوا بغیظکم ان الله علیم بذات الصدور؛ هان، شما کسانی هستید که آنان را دوست دارید و حال آنکه آنان شما را دوست ندارند و شما به همه کتاب های خدا ایمان دارید و چون با شما برخورد کنند می گویند: «ایمان آوردیم.» و چون با هم خلوت کنند، از شدت خشم بر شما، سرانگشتان خود را می گزند. بگو: «به خاطر خشم خود بمیرید» که خداوند به راز درون سینه ها داناست.(آل عمران، آیه۱۱۹)

خداوند در جایی دیگر از حمایت مؤمنان نسبت به رهبری سخن به میان می آورد که این حمایت در حقیقت از خاستگاه عنایت و توجه خداوندی می باشد؛ زیرا خداوند دل های مؤمنان را به پیامبرش جلب و جذب کرده و آنان را گرد پیامبر جمع نموده است. حضور مؤمنان و مشارکت فعال ایشان در کنار پیامبر، نصرت خداوندی به پیامبر و رهبری امت است. دشمنان وقتی این مشارکت و نصرت الهی را می بینند، به خشم می آیند و می خواهند خود را حلق آویز کنند، چون نمی توانند نصرت رهبری از سوی مردم و خداوند را به چشم ببینند و خواهان مرگ خود هستند. این رفتار خشم آلود و دیوانه کننده به سبب آن است که مؤمنان با مشارکت و حضور خویش، دشمن را خوار و ذلیل کرده و امیدهایشان را نومید ساخته اند. دشمن امید داشت که رهبری امت از سوی امت و خداوند حمایت و یاری نشود درحالی که حمایت مؤمنان با حضور و مشارکت در صحنه هایی چون بیعت، انتخابات، تظاهرات و همگامی و همراهی با پیامبر در جنگ و دیگر میادین اقتصادی و سازندگی، این امید ایشان را به یأس تبدیل کرده است. خداوند در این باره می فرماید: من کان یظن أن لن ینصره الله فی الدنیا والآخره فلیمدد بسبب الی السماء ثم لیقطع فلینظر هل یذهبن کیده ما یغیظ؛ هر که می پندارد که خدا پیامبرش را در دنیا و آخرت هرگز یاری نخواهد کرد بگو تا طنابی به سوی سقف کشد و خود را حلق آویز کند سپس آن را ببرد. آن گاه بنگرد که آیا نیرنگش چیزی را که مایه خشم او شده از میان خواهد برد؟ (حج، آیه۵۱)

حضور و مشارکت فعال مؤمنان در کنار پیامبر(ص) و قدرت یابی درخت ایمان و حکومت اسلامی و ریشه دواندن بیداری اسلامی و دعوت عدالت خواهانه جهانی و مبارزه با استکبار جهانی، موجب می شود تا دشمن به خشم و غیظ آید و نتواند خود را کنترل کند و دیوانه وار خود را به چیزی می زند. گاه از تحریم های فلج کننده سخن می گوید و گاه از نومیدی مردم و عدم مشارکت آنان در سرنوشت خویش مطالبی را بر زبان می آورد و گاه دیگر خودزنی می کند و از خشم، یاران خویش را سرزنش می کند و بر آنان یورش می آورد و مانند سگ هار می شود. پس چه به سوی او بروی و یا نروی از خشم زبان بیرون می اندازد و کاری نمی تواند بکند. (اعراف، آیه۶۷۱)

خشمی که در کافران از همراهی و مشارکت مردم با رهبری پدید می آید، مانند آن است که می خواهد شخص از درون منفجر شود؛ چنان که دوزخ نزدیک است از خشم نسبت به کافران منفجر شود (ملک، آیه۸) این خشم به سبب آن است که می بینند با همه فشارها و تحریم ها و جنگ هایی که ایجاد کرده اند نه تنها درخت اسلام و حکومت اسلامی خشک نشده و یا از جا کنده نشده است، بلکه هر روز بیش از دیروز تنومند می شود و انقلاب اسلامی در همه جهان ریشه می دواند. رشد و بالندگی درخت انقلاب اسلامی در جهان خشم دشمنان را دوچندان می کند و حضور و مشارکت مردم این خشم را چنان افزایش می دهد که کافران می خواهند از خشم منفجر شده و بترکند.

خداوند در این باره نیز می فرماید: محمد پیامبر خدا و کسانی که با او هستند بر کافران سختگیرند و با یکدیگر مهربان. آنان را بینی که رکوع می کنند، به سجده می آیند و جویای فضل و خشنودی خدا هستند. نشانشان اثر سجده ای است که بر چهره آنهاست. این است وصفشان در تورات و در انجیل که چون کشته ای هستند که جوانه بزند و آن جوانه محکم شود و بر پاهای خود بایستد و کشاورزان را به شگفتی وادارد، تا آنجا که کافران را به خشم آورد. خدا از میان آنها کسانی را که ایمان آورده اند و کارهای شایسته کرده اند به آمرزش و پاداشی بزرگ وعده داده است.(فتح، آیه۹۲)

بنابراین، دشمنان اسلام وقتی مشارکت فعال مردم را می بینند و حضور آنان را در صحنه های انتخابات و تظاهرات مشاهده می کنند و درمی یابند که تحریم های آنان نه تنها فلج کننده نبوده بلکه موجبات رشد علمی و فرهنگی و اقتصادی و خودکفایی شده است می خواهند از خشم بمیرند. پس باید همانند شهید بهشتی گفت: به آمریکا بگویید از ما خشمگین باش و از این خشم و عصبانیت بمیر. ( روزنامه کیهان )

به گزارش ایران ویج ، از آن جایی که بخش عمده فعالیت ها علیه بشریت از سوی خود بشر انجام می گیرد و بشر علیه بشر و به عنوان کارگزاران بی مزد و مواجب ابلیس عمل می کنند، خداوند به مسئله جنگ نرم ابلیس و شیاطین علیه انسانیت توجه خاصی را مبذول داشته و در این راستا سفارش های بسیاری را همراه با تحلیل و تبیین و توصیف دشمنان بشریت و شیوه های آنان و نیز روش های مقابله بیان کرده است.

نویسنده در این مطلب بر آن است تا گوشه هایی از این تحلیل ها و تبیین ها و توصیه های خداوند را در جنگ نرم بیان کند.

● جنگ نرم، راهبرد اصلی شیاطین

هر چند تاریخ پر از گزارش هایی درباره جنگ ها و خونریزی های میان بشر است و تاریخ مکتوب بشر، چیزی جز تاریخ جنگ ها و کشتار و غارت ها نیست، ولی باید توجه داشت که بخش اعظم تاریخ نانوشته بشر اختصاص به جنگ نرم دارد؛ زیرا اگر دولت ها و اقوام به تسلط بر اقوام و ملت های دیگر می اندیشیدند تا قومی را از صفحه روزگار نیست کنند تا ملتی را به بردگی بکشند، ولی بیشتر مردم جدا از دولت ها و ملت ها، به یک جنگ دایمی مشغول بوده و هستند که مبتنی بر تسلط بر اذهان و قلوب می باشد.

خصومت میان بشر امری طبیعی است، زیرا در انسان صفات و ویژگی هایی است که پیامد آن خصومت و درگیری و حتی خونریزی و کشتار است. چنانکه فرشتگان هنگام آفرینش حضرت آدم(ع) اعتراض می کنند که این آفرینش جدید به سبب طبیعت خودش دست به خونریزی و کشتار خواهد زد و لذا بهتر است که آفریده نشود تا زمین به جنایتکاری دیگر آلوده نشود. (بقره، آیه۳۰)

خداوند نیز این اعتراض را می پذیرد، ولی به نکته ای اشاره می کند که آفرینش آدم و بشر را معقول و نطقی می سازد. به این معنا که انسان قابلیت هایی را داراست که هیچ آفریده ای دیگر ندارد؛ زیرا انسان فراتر از موجودات معقول که تنها توانایی تسبیح و تقدیس و تنزیه خداوند را دارند، می تواند مظهر تمامی اسماء و صفات الهی باشد و در مقام تشبیه گام بردارد و خلافت الهی را به عهده گیرد و متاله و ربانی شود و مظهر الوهیت و ربوبیت الهی گردد. از این رو با سجده، اطاعت خود را از خلافت الهی نشان دادند و پذیرفتند که با همه نقصی که بشر دارد، ولی به سبب مظهر بودن در الوهیت و ربوبیت، می تواند خلیفه خداوندی باشد. (بقره، آیات ۳۱ تا ۳۳)

بنابراین، اگر در آفرینش انسان مضار هست، ولی منافع آفرینش بیشتر از مضار اوست؛ پس با همه نقصی که در این جنبه برای بشر است، ولی کمالات اوست که انسان را در جایگاه اشرف آفریده ها می نشاند و موجب تکریم او می شود. (نساء، آیه۷۰)

همین نقص طبیعی در بشر، دارای دو جنبه مثبت و منفی است؛ بدین معنی که همان گونه که فرصت رشد او را فراهم می آورد و زمینه انتخاب ارادی و اختیاری او می شود، همچنین فرصتی برای دشمن انسان فراهم می کند تا از راه این نقص بر او مسلط شود و سوگند و مدعای خود را راست کرده و تصدیق نماید؛ زیرا ابلیس که به ظاهر خاکی انسان و نواقص او توجه داشته، انسان را شایسته خلافت ندانسته و از سجده پذیرش خلافت و اطاعت خودداری می کند و مدعی می شود که من از انسان به سبب ظاهر ناری و آتشی ام برتر هستم و می بایست خلافت الهی به من برسد. از آن جایی که این تکبر و استکبار از سوی ابلیس به معنای تمرد و طغیان و فسق نسبت به خداوند می باشد، از مقام قدسی خود هبوط می کند و همین هبوط، کینه انسان را در وی تقویت می نماید. پس هنگامی که مهلت می یابد تا زمان مشخص و معینی زنده بماند، سوگند می خورد تا انتقام خود را از بشر بگیرد و همه را گمراه کند تا انسان نتواند متأله و ربانی شود و خلافت الهی را به عهده گیرد. (بقره، آیات ۳۰ تا ۳۷؛ طه، آیات۱۲۰ تا ۱۲۳، ص آیات ۸۰ تا ۸۳ و آیات دیگر)

ابلیس از آنجایی که ناتوان از تصرفات فیزیکی است و تنها می تواند وسوسه کند (اعراف، آیه ۲۰، طه آیه۱۲۰، الناس آیه۵) جنگ خویش را مبتنی بر جنگ نرم قرار داده است؛ ازسوی دیگر هدف ابلیس به بندگی کشاندن انسانهاست تا از بندگی خداوند به بندگی او متمایل شوند و او را معبود خود سازند، بنابراین کشتن و بردگی انسان برای او تنها یک مقدمه است نه یک هدف اصلی و راهبردی.

در جنگ نرم، ابلیس بر آن است تا به جای بردگی انسان را بنده خودسازند. ابلیس برای رسیدن به این هدف، کارش را از بندگی هواهای نفسانی آغاز می کند؛ زیرا شرایط درونی برای این بندگی فراهم است. پس کاری می کند تا انسان نخست بنده هواهای نفسانی شود (جاثیه، آیه۲۳) و به جای مسیر تقوا و پیروی از الهامات الهی و وحی خداوندی، از الهامات و وحی فجوری، شیطان را پیروی نماید. (شمس، آیات ۷ و ۸؛ انعام، آیه ۱۲۱)

پس هدف اصلی ابلیس، بندگی انسان و پذیرش ولایت شیطان است؛ اما این بدان معنا نیست که ابلیس خونریزی و جنگ و کشتار را ناخوش دارد؛ زیرا این رفتار و اعمال موجب می شود تا انسان از خداوند و خلافت الهی دور شود و به ولایت شیطان نزدیک و در نهایت ابلیس را معبود خود قرار دهد؛ درحالی که از عبادت شیطان منع شده بود. ولی در دام ابلیس گرفتار شده و او را معبود خود قرار داده است. (یس، آیه ۶۰؛ کهف، آیه ۵۰)

● بشر علیه بشر در خدمت شیاطین

چنان که گفته شد ابلیس به عنوان کافر جنی (کهف، آیه ۵۰) تنها توانایی وسوسه را دارد. از این رو جنگ علیه انسان را در چارچوب جنگ نرم مدیریت می کند؛ زیرا بر آن است تا بر اذهان و قلوب حکومت کند و از این طریق مردم را به بندگی خود بکشاند و از راه کمالی متأله و ربانی و خلیفه شدن باز دارد. این گونه است که می تواند مدعای خود را در زمینه ناتوانی بشر خاکی از خدایی و ربانی شدن به اثبات برساند و خود را در کلام خویش محق و صادق نشان دهد.

ابلیس برای اینکه بتواند مردم را به بندگی خویش بکشاند، از شیاطین جنی و انسی استفاده می کند. (سوره الناس) دراین میان انسان هایی که گرفتار الهامات و وحی شیطانی و فجوری می شوند. (شمس، آیات۷ و ۸؛ انعام، آیه ۱۲۱) پس از آنکه هواهای نفس خویش را خدای خویش قرار می دهند، در گام بعدی تحت ولایت شیطان می روند و به عنوان اولیای شیطان به جای اولیای الهی در می آیند. (کهف، آیه۵۰)

بدین ترتیب اولیا و بندگان شیطان، جنگ سخت و نرم را علیه همنوعان خویش مدیریت می کنند و به کشتار مؤمنان می پردازند و حتی پیامبران را به قتل می رسانند و می کوشند تا مؤمنان را به اشکال گوناگون از راه راست خداوندی بیرون برده و گمراه سازند و به بندگی ابلیس و شیاطین بکشانند.

بنابراین، بشر علیه بشر به جنگ های گوناگونی اقدام می کند که نسل و حرث و دین و ایمان مردمان را نشانه رفته است و تنها شماری اندک از بشر از دام ابلیس و شیاطین انسانی و جنی رهایی می یابد و بیشتر مردمان در هلاکت می افتند و بندگی و بردگی ابلیس و شیاطین را به جای بندگی خداوند می پذیرند.

در قرآن به شیوه های گوناگونی که شیاطین در جنگ نرم به کار می گیرند، پرداخته شده که از جمله آنها استهزاء، افتراء، تمسخر، تهمت، تکذیب، شایعه پراکنی و مانند آن است.

قرآن در بیان دامنه جنگ نرم، به این مطلب توجه می دهد که دشمنان از همه شیوه های غیرهنجاری، غیرعقلانی، عقلایی و نیز غیراخلاقی برای رسیدن به اهداف خویش بهره می برند؛ زیرا از نظر ایشان هدف وسیله را توجیه می کند. لذا پایبند هیچ امر و اصل عقلانی و اخلاقی و عقلایی نیستند. خداوند در آیاتی از جمله ۲۱ سوره اعراف بیان می کند که ابلیس برای اینکه به هدف خویش برسد و حضرت آدم(ع) را وسوسه کند به خداوند سوگند خورده است و این گونه است که اولین سوگند دروغ به خدا، شکل گرفت.

پس هیچ عرصه ای نیست که شیاطین در آن وارد نشوند و هیچ امری نیست که شیاطین برای رسیدن به هدف پلید خویش از آن بهره نبرند.

● گستره جنگ روانی، از ایمن سازی تا هجوم

از آن جایی که حیطه جنگ نرم و ابزارها و روش های آن بسیار گسترده است و از هیچ چیزی فروگذار نمی شود، انسان مومن می بایست در مقابله با دشمن خویش، ضمن حفظ محدودیت های عقلانی، عقلایی و اخلاقی و شرعی، هوشیاری خود را تقویت کند و اجازه ندهد تا ابلیس و شیاطین بر اذهان و قلوب وی یا دیگران چیره شوند و در بینش و نگرش مردم تردید و تشکیک کرده و قلوب و دل های مردم را مجذوب خویش کنند.

قرآن به سبب آنکه برنامه راستین رسیدن به مظاهر الوهیت و ربوبیت انسان و خلافت الهی است، نمی تواند توصیه به امور غیرعقلانی و غیراخلاقی کند، لذا بهره مندی از منکرات برای دست یابی به هدف ممنوع شده است و مومنان تنها در چارچوب معروف می توانند به جنگ نرم بپردازند.

بنابراین، کار در جنگ نرم بر مومنان سخت تر و دشوارتر ولی میوه آن برای ایشان شیرین تر و پایدارتر است.

برای اینکه در جنگ نرم موفق باشیم، باید صبر و استقامت را در دستور کار قرار دهیم. هیچ شکی نیست که صبر و استقامت میوه شیرین دانایی و آگاهی در کنار ایمان قلبی است. به این معنا که هر چه شناخت انسان نسبت به حقیقت امری بیشتر و به منافع و آثار آن بهتر باشد، نسبت به حفظ و پاسداری آن حساس تر و قوی تر می شود.

خداوند در داستان خضر و موسی(ع) به این نکته توجه می دهد که انسان، صبر را زمانی پیشه خود می سازد که نسبت به امری آگاهی و خبر داشته باشد، هرگونه جهل نسبت به امری می تواند واکنش های منفی و عصبی را به دنبال داشته باشد حتی اگر این عمل از سوی پیامبری یا نماینده خداوند انجام گیرد.

هنگامی که حضرت موسی(ص) خواهان همراهی با حضرت خضر(ع) می شود تا از دانش رشدی وی بهره برد، حضرت خضر به حضرت موسی گوشزد می کند که چگونه می تواند بر کاری صبر و استقامت کند که درباره آن دانشی و اطلاعاتی ندارد: و کیف تصبر علی ما لم تحط به خبراً چگونه بر چیزی که احاطه علمی و آگاهی و خبری نداری صبر می کنی؟ (کهف، آیه ۶۸)

در حقیقت صبر میوه شیرین آگاهی و دانایی و ایمان است. از این رو حضرت خضر به حضرت موسی می فرماید که تو هرگز بر چیزی که بر آن آگاهی و خبری نداری نمی توانی صبر کنی و مقاومت نمایی. (کهف، آیه ۶۷) و این مطلب را با واژه «لن» تایید می کند و می فرماید که تو هرگز و ابدا نمی توانی بر چیزی که نسبت به آن جهل داری صبر پیشه کنی.

بنابراین، صبر و استقامت را می بایست در آگاهی و ایمان جست. لذا خداوند به مؤمنان فرمان می دهد تا برای مقابله با جنگ نرم دشمنان، خود را به سلاح دانش و ایمان مجهز کنند.

● لزوم آگاهی بخشی به مردم از آموزه های دینی

اینکه در آیات قرآنی برای هر حکمی که بیان می کند علت و فلسفه و حکمت آن را نیز به شکلی بیان می کند، از آن روست که شخص با علم و آگاهی نسبت به حکم عمل کند و هرگاه با مشکلی مواجه شد با تمام وجود به دفاع و عمل نسبت به حکم الهی اقدام نماید.

پس در جنگ نرم اطلاع رسانی و آگاهی بخشی نسبت به اصول دین و شبهه زدایی می بایست در دستور کار قرار گیرد و مؤمنان باید با علم به آموزه های وحیانی قرآن واکسینه شوند تا بتوانند در برابر انواع و اقسام هجوم دشمن مقاومت نمایند و هرگونه تردید و تشکیک دشمن نسبت به آن آموزه ها کارساز نباشد؛ زیرا دشمن نخست به اذهان مردم هجوم می آورد تا بنیادهای بینشی و نگرشی آنان را درهم ریزد و با تشکیک و تردیدافکنی، آنها را از ایمان آوری به مفاهیم وحیانی قرآن باز دارد.

وقتی فلسفه حکم و قانونی با تشکیک و تردید مواجه شد ایمان آوری به آن سخت می شود. اما هنگامی که دانش کافی در اختیار فرد باشد و از مفاد و محتوای امری باخبر باشد، در آن صورت تردیدافکنی ها کارساز نخواهد بود و تغییر نگرش و بینش رخ نمی دهد و قلوب به تردید نمی افتد. پس شخص به سادگی نسبت به آموزه های اسلامی و وحیانی دلبستگی خود را حفظ کرده و استقامت می ورزد و این همان صبری است که میوه شیرین دانایی و آگاهی و ایمان است.

همچنین هر گونه تکذیب و بازی منافقانه ایمان در آغاز روز و ارتداد در آخر روز (آل عمران، آیه ۷۳) جهت تردیدافکنی در مسلمانان بی تأثیر خواهد ماند و کافران و دشمنان نمی توانند در این بازی بر مؤمنان پیروز شوند و در جنگ نرم موفقیتی کسب کنند؛ زیرا شناخت و معرفت ایشان به موضوع و اصول اسلامی و ایمان قلبی آنان، صبر و مقاومت و استقامتشان را چنان افزایش می دهد که هرگونه جنگ روانی بی تأثیر خواهد ماند.

● ضرورت تشریح روش های دشمنان در جنگ نرم

بیان روش های دشمنان در جنگ نرم از جمله بهره گیری آنان از تکذیب و اتهام و افتراء و تمسخر می تواند جامعه اسلامی را نسبت به جنگ روانی دشمن واکسینه نماید. لذا خداوند به پیامبر(ص) یادآور می شود که دشمنان در طول تاریخ بشریت از این حربه ها برای رسیدن به مقاصد خود بهره گرفته اند و نباید در دام این فریب بزرگ و بازی دشمن افتاد. (انعام، آیات ۳۳ و ۳۴؛ طه، آیات ۱۳۳ و ۱۳۵)

تذکر و یادآوری (انعام، آیه ۱۴۷) در کنار پرسش از آگاهان (نحل، آیه ۴۳) و اطلاع رسانی به مسئولان و رهبران جامعه (نساء، آیه ۵۹) جهت از میان بردن موضوعات تشکیکی و مطالب القایی و نیز تحقیق و تفحص درباره اخبار منافقان و فاسقان (حجرات، آیه ۶) از جمله راهکارهایی است که خداوند به مؤمنان و رهبران می دهد تا در برابر جنگ نرم، خود را مسلح کنند و اجازه تخریب در اصول اعتقادی و مظاهر ایمانی خود ندهند.

تبری جستن و اظهار بیزاری از دشمنان و جدا کردن صف خودی از غیر خودی (یونس، آیه ۴۱ و آیات دیگر)، اعراض از آنان (مزمل، آیه ۱۱) و طرد گروه های داخلی فشار از منافقان از جمله راهکارهای دیگر است که در قرآن به آن توجه داده شده است.

هدف از بسیاری از این برنامه ها و به کارگیری این شیوه ها جهت ایمن سازی جامعه و واکسینه کردن آن است که خداوند توصیه می کند. اگر این کار در جامعه ایمانی و قرآنی انجام گیرد، جامعه در برابر جنگ نرم دشمنان ایمن می شود و آن گاه زمینه برای هجوم علیه آنان فراهم می آید، زیرا جامعه ایمانی ایمن سازی شده، این توانایی را دارد که به جنگ نرم دشمنانی برود که پایبند هیچ اصول عقلانی و عقلایی و اخلاقی نیستند و از همه شیوه های پست و فریب و دروغ بهره می برند تا به اهداف پست و شوم خویش برسند.

سخن در بیان توصیه های قرآنی در حوزه جنگ نرم علیه شیاطین جنی و انسی بسیار است که بیان همه آنها در این مقال نمی گنجد.

به گزارش خبرانلاین،به اعتقاد آنها ساختمان‌هایی در برخی خیابان‌های شهر در انظار عمومی نمادهای فراماسونری را به نمایش می‌گذارند، از جمله برج موسسه مالی اعتباری قوامین در میدان آرژانتین، کلاه فرنگی‌های جسته و گریخته در شهر و برخی ساختمان‌ها در خیابان‌های آفریقا، وزرا و قائم‌مقام فراهانی. آنچه به‌عنوان نماد فراماسونری خوانده می‌شود، اشکالی هرمی یا به عبارتی چشم جهان‌بین است که در بالاترین نقطه ساختمان‌ها یا بدنه آنها قرار می‌گیرد.

به دنبال همین واکنش‌ها هم بود که شوشتری، مدیرعامل سازمان زیباسازی شهر تهران اعلام کرد به‌زودی قرار است گزارشی در صحن علنی شورا بخواند که فهرست بالغ بر صد ساختمان برجسته شهر در آن قرار دارد که نماد فراماسونری در دل خود دارند. او حتی در حاشیه جلسه روز گذشته شورای شهر تهران کنایه‌ای هم نثار ساختمان معرف میدان بهارستان کرد: «یک ساختمان آشنا پشت میدان بهارستان می‌شناسم. نمی‌دانم شما هم دیده‌اید یا نه.»شناسایی نمادهای فراماسونری در شهر یک پروژه است؛ پروژه‌ای دانشگاهی که به گفته مدیرعامل سازمان زیباسازی شهر تهران برای ساماندهی نمادهای شهر انجام می‌شود و هرگز به معنای عقب‌نشینی شهرداری در قبال فشارهای بیرونی نیست.

همان اعمال فشارهایی که گفته می‌شد ماه پیش باعث شد نماد شش پروژه ۳۰۰‌میلیونی میدان انقلاب که شایبه فراماسونری داشت، تخریب شود. سید محمدجواد شوشتری از شناسایی نشانه‌هایی که در فرهنگ کشور مذموم هستند، به‌عنوان یک پروژه دانشگاهی خبر داد: «نتایج این پژوهش به‌عنوان یک دستورالعمل قرار است به شهرداری‌های مناطق ابلاغ شود تا در آینده که قرار است ساختمانی ساخته شود، حواس‌شان باشد از این نمادها و شکل‌ها استفاده نکنند. اما این به آن معنا نیست که ما پذیرفته باشیم چنین نمادهایی در ساختمان‌سازی شهر استفاده شده بلکه ممکن است یک معمار یا ساختمان‌سازی آمده و ساختمانی ساخته است که شاید ساختمان معروفی هم نباشد ولی از این نمادها استفاده کرده باشد، البته بدون آگاهی.»به گفته او نظر اول و آخر شهرداری تهران این است که المان‌های فراماسونری باید شناسایی شوند: «این شناسایی هم در حال انجام است و در حال آگاه‌سازی شهرداران مناطق و مدیران شهرسازی هستیم و در کنار آن هم المان‌های اسلامی را معرفی می‌کنیم.

امکان دارد یک نرده، سنگ حکاکی‌شده بر بالای یک ساختمان یا یک ورودی این‌گونه باشد. آنها المان‌های کوچک و موقتی هستند، مثل این گردنبندهایی که خیلی از جوانان به گردن دارند که برخی می‌دانند و برخی هم نمی‌دانند معنا و مفهوم‌شان چیست که قابل اصلاح است.»سرانجام ساختمان‌هایی که قابل اصلاح نیستند، چه می‌شود؟ او در قبال این پرسش می‌گوید: «قرار است به‌زودی گزارش‌اش را به شورا بیاوریم و آنها را معرفی کنیم.
البته در مقایسه با تعداد کلی ساختمان‌ها در شهر، زیاد نیستند. فقط می‌خواهیم بگوییم که کدام ساختمان در کدام نقطه شهر ساخته شده و در چه سالی از این نمادها استفاده کرده‌اند. اینکه این فشارها از بیرون به شهرداری وارد شده و شهرداری ناگزیر به انجام این اقدامات شده باشد، مورد تایید ما نیست و نمادهای فراماسونری به هیچ‌وجه در شهر فراگیر نشده‌اند.»

ساختمان‌های زیادی فراماسونری است
حسن بیادی در تذکرش به مدیرعامل سازمان زیباسازی شهر تهران با انتقاد از اینکه تهاجم علیه فراماسونری از شهرداری شروع شد، اما حالا رها شده، گفت: «خیابان قائم‌مقام و وزرا پر شده از این نمادها، آنگاه به میدان انقلاب که خودمان هم قبول کردیم که نماد فراماسونری نداشت، حمله و در نهایت آن را تخریب می‌کنیم. زمانی‌که ما ساختمان واقع در میدان آرژانتین را محکوم کردیم، بانک قوامین آن را خرید، ولی آقایان به‌جای آنکه آن را اصلاح کنند، بیشتر چراغانی کردند تا دید بیشتری داشته باشد. این نمادها در بازار مبل، خیابان آفریقا و بانک سپه میدان فردوسی هم وجود دارد.»طلایی، رییس کمیسیون فرهنگی شورا در موضع پاسخ به انتقادات درباره موسسه قوامین، وابسته به نیروهای مسلح، از مطالعات و گزارش‌های بنیادینی خبر داد که توسط کمیسیون معماری و شهرسازی ارایه شده است: «اگر قرار است نگاه‌ها بر این مبنا باشد، بسیاری از ساختمان‌ها شامل حال این نگاه می‌شوند که گزارش اش آماده شده است.»در نهایت مهدی چمران، رییس شورای شهر تهران از حوزه شهرسازی شهرداری خواست به موضوع ساختمان‌های دارای نمادهای فراماسونری رسیدگی کند.

فراماسونری از جمله اولین حرکت‌های روشنفکری در ایران است ولی به دلیل وابستگی لژهای فراماسونری به کشورهای خارجی فراماسون‌ها همواره به دنبال کسب منافع برای دولت‌های خود نیز بودند. از آنجا که فراماسون‌ها اسرار خود را در خارج از جمع خود بروز نمی‌داندند و سوگند می‌خورند که هرآنچه در میانشان رخ می‌دهد را در خارج از لژ فراموش کنند، لژهای فراماسونری در ایران به فراموشخانه مشهور شد.

در ایران دوره قاجار و پهلوی اول به دلیل بیم از نفوذ بیگانگان فعالیت فراماسون‌ها محدود می‌شد. و فعالیت‌های فراماسون‌ها در این دوره عموماً فرهنگی بود هر چند برخی فراماسون‌ها به درجات عالی حکومتی نیز نائل آمدند.

سازمان فراماسونری از طریق هند به ایران راه یافت و دستگاه عظیم فراماسونری انگلیس شبکه گسترده ای در ایران پیدا کرد. ایران گذشته از این که بازار خوبی برای تجارت انگلیس بود کلید دروازه هند نیز به شمار می رفت و نفوذ انگلیس از طریق همان شبکه در این منطقه مستحکم گردید، دوران قاجار انگلیس ها را مسلط ساخت و دوران پهلوی بر آن تسلط افزود. اکثر رجال سیاسی و دولت مردان ایران در دو قرن گذشته پیوسته با این شبکه مربوط بوده و گاهی مسیر نهضت های مردمی را هم برحسب خواست خود تغییر داده اند. مثلاً در جریان مشروطیت آزادیخواهان را برای رسیدن به هدف، به بست نشستن در سفارت انگلیس تشویق نمودند.

فراماسونی همیشه کوشیده است اقلیت های مذهبی را تحریک کند و مسأله ایجاد نماید. حکومت های استعماری انگلیس سعی بر این داشتند عوامل خود را به صورت مجریان صدیقی در پست های حساس قرار بدهند و گاهی هم در چندین ده سال در چهره مردان ملی ذخیره نمایند. سیاست فراماسونری هیچ گاه در مورد ایران نقش نیکخواهانه و اصلاح طلبانه نداشته بلکه فریب و تزویر، اساس کار بوده تا ملت را در عقب ماندگی و بی خبری نگهدارد. بسیاری از ایرانیان که در دوران قاجار به انگلستان وارد شدند آموزش های ماسونی یافتند و در جهت مخالف خواست توده های مردم قرار گرفتند.

 برای مثال در انقلاب مشروطیت که ریشه و نهاد یک انقلاب مردمی داشت و بی تردید بازتاب ده ها سال خشونت، ظلم و ستم بود، همین فراماسونرها در مرحله حساسی از آن، ابتکار عمل را به دست گرفته با اجرای نقش پیشوا و گرداننده مسیر اصلی را به نفع خود منحرف ساختند. در قضیه ملی شدن نفت هم بالأخره فراماسونری مبارزات ملت را از مسیر اصلی خارج ساخت. اولاً هر لژ باید با اجازه این لژ بزرگ تشکیل شود، ثانیاً هر عضو باید به معمار بزرگ جهان عقیده داشته باشد، ثالثاً زنها حق عضویت ندارند، رابعاً در مسائل مذهبی و سیاسی نباید وارد شوند! (چه خوب به صورت اصل قرار داده اند) و مراسم و ضوابط فراماسونی را رعایت کنند.

میرزا ملکم خان، ناظم الدوله ارمنی را اولین مؤسس لژ فراماسونی در ایران ذکر کرده اند او فرزند «میرزایعقوب» مترجم سفارت روس بوده، و درباره وی نوشته اند که سراسر زندگی برای انگلستان جاسوسی کرده است. ملکم در سن ده سالگی به فرانسه رفت ضمن تحصیل عضو فراماسون شد و در سال ۱۲۶۸ ه. ش، به ایران برگشت و فراموشخانه را تشکیل داد. در اندک زمانی پس از تاسیس فراموشخانه تعداد قابل توجهی از رجال سرشناس،  اعیان، شاهزادگان و برخی از شاگردان دارالفنون به عضویت آن درآمدند.

 در مورد ملکم دو نظر متضاد وجود دارد بعضی او را متقلب، شارلاتان، بی ایمان و کلاه بردار و دسته ای او را صدیق، مبارز وآزادیخواه می نامند.میرزا ملکم روزنامه «قانون» را منتشر ساخت.

فراموشخانه ملکم به فرمان ناصرالدین شاه در۱۲۷۸ پس از چهار سال فعالیت و وارد کردن تعداد قابل توجهی از اعضای دربار و افراد متنفذ به جرگة فراماسونری، تعطیل شد. اما بعدها مجمع آدمیت و جامع آدمیت براساس تعالیم ملکم تاسیس شده به فعالیت جدی مشغول شدند. با تشکیل لژ بیداری در ۱۳۲۵ قمری که از حساس‏ترین مقاطع تاریخ معاصر ایران است مداخلات گستردة این لژ در امور مربوط به نهضت مشروطه اوج می‏گیرد و نهایتاً منجر به حاکمیت این لژ بر روند نهضت و جریانهای اجتماعی کشور می‏گردد.

لژ بیداری درخصوص ادارة کشور از لژ گراند اوریان فرانسه نیز کمک می‏گرفت، برای مثال می‏توان به استخدام آدولف پرنی دادیار دادستان پاریس به عنوان مستشار وزارت عدلیه اشاره کرد که با تقاضای حسن پیرنیا وزیر عدلیه و کمک مؤثر گراند اوریان فرانسه صورت گرفت.

در سال ۱۳۲۸ مقدمات تشکیل لژی به نام “پهلوی“ به وسیلة فردی به نام محمدخلیل جواهری در ایران فراهم شد. دخالتهای گستردة لژ پهلوی در دعوای مزبور به نفع انگلستان، به اثبات می‏رساند که لژ پهلوی اساساً برای مبارزه با نهضت ملی شدن نفت ایران به وجود آمده بود.

دخالت لژهای فراماسونری در عرصه‏های اجتماعی و سیاسی و فرهنگی پس از سقوط دولت دکتر مصدق نیز همچنان تا پیروزی انقلاب اسلامی ادامه پیدا کرد.

وقوع انقلاب اسلامی باعث تعطیل شدن لژهای فراماسونری در ایران شد اما تفکر فراماسونری در قالب های لیبرالیسم، پلورالیسم، نسبی گرایی و… ترویج شد و هنوز هم به قوت هر چه تمامتر ترویج می شود.

خیانت‌های فراماسون‌ها

فراماسون‌ها در ایران عموماً وابسته به دولت‌های غربی به خصوص انگلستان بودند و عمده فعالیت‌های آن‌ها در جهت حفظ منافع این دولت‌ها بود. از جمله می‌توان به نقش فراماسون‌های شناخته شده‌ای در قرارداد الحاقی گس-گلشائیان و مساله کاپیتالاسیون اشاره کرد. که در اولی محمد ساعد (نخست وزیر و فراماسون عضو لژ مولوی) به همراه عباسقلی گلشائیان)فراماسون نامی و عضو لژ مولوی) نقش داشتند و در ماجرای کاپیتولاسیون، حسنعلی منصور(نخست وزیر)، عباس آرام) وزیر امور خارجه) و شریف امامی (در آن زمان رئیس مجلس سنا و استاد بزرگ لژ فراماسونری) نقش کلیدی داشتند.

البته نباید در خائن پنداشتن فراماسونرها راه افراط را پیش گرفت و همگان را به یک چوب راند و از عضویت در سازمان‌های فراماسونری، به عنوان حربه‌ای مؤثر و به ظاهر موجه، برای سیاه نمایاندن کارنامهء اعضای آن سازمان‌ها بهره جست. برای نمونه باید به خاطر داشت که بسیاری از روشنفکران دورهء قاجار، سازمان فراماسونری را به عنوان یک سازمان نوگرا، انقلابی و آزادی‌خواه می‌شناختند که آرمانی جز مبارزه با استبداد و برپایی مردم‌سالاری و بیداری ملت‌ها ندارد. از جمله عوامل مهمی که موجب گرایش و جذب روشنفکران این دوره به سازمان‌های فراماسونری، به ویژه، لژ فرانسوی آن می‌شد، نقش مهم اعضای آن سازمان در انقلاب کبیر فرانسه بود؛ و از آنجا که انقلاب فرانسه سرمشقی ارزنده برای انقلابیون و روشنفکران ایران می‌بود، ایشان تشکیل فراموشخانه و پیوستن به سازمان‌های فراماسونی را وسیله‌ای برای ایجاد تحول، دگرگونی و انقلاب در ایران می‌پنداشتند. ازاین‌رو نقش سازمان‌های فراماسونری در آن دوره را، با نقشی که این سازمان‌ها در دوره‌های بعدتر، در ایران و کشورهای دیگر بازی کردند تفاوت هایی دارد. در واقع عده ای بازی این سازمان را خوردند .

هدف عمدة این مقاله جلب توجه محققان تاریخ معاصر ایران به یکی از پدیده‏های خطیری است که متاسفانه کمتر مورد عنایت قرار گرفته و شایسته است که با نگرشی نو به این موضوع و تلاش و جست وجو در این زمینه پرده از روی پاره‏أی ابهامات تاریخ معاصر ایران برداشته شود.