• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » اخبار , فرهنگی و هنری , موسیقی » اگر خواننده نمی‌شدم من را در جوی آب پیدا می‌کردید
    کد خبر : 897772

    اگر خواننده نمی‌شدم من را در جوی آب پیدا می‌کردید

    اگر خواننده نمی‌شدم من را در جوی آب پیدا می‌کردید Reviewed by Farnaz on Nov 10Rating: موسیقی رپ اگرچه طرفداران بسیاری در میان نسل جوان پیدا کرده است اما همچنان موسیقی مهجوری است و بسیاری از خوانندگان این حوزه کارهای خود را به صورت زیرزمینی منتشر می‌کنند. یاس از جمله این خوانندگان است که در…

    اگر خواننده نمی‌شدم من را در جوی آب پیدا می‌کردید Reviewed by Farnaz on Nov 10Rating:

    موسیقی رپ اگرچه طرفداران بسیاری در میان نسل جوان پیدا کرده است اما همچنان موسیقی مهجوری است و بسیاری از خوانندگان این حوزه کارهای خود را به صورت زیرزمینی منتشر می‌کنند. یاس از جمله این خوانندگان است که در گفت‌وگو با «نسل امروز» درباره عدم دریافت مجوز گفت: داستان مجوز گرفتن من به چیزی حدود 9 سال پیش که دوست داشتم مجاز شوم و اقداماتی برای گرفتن مجوز هم انجام دادم برمی‌گردد. حتی مقطعی آقای فرشید رحیمیان به من گفت آهنگ‌هایت را به ثبت رساندم اما وقتی دوباره پیگیر شدم متاسفانه فقط جواب منفی شندیم و همه دست رد به سینه من زدند.

    یاس درباره موضوع شعرهایش که بیشتر به نکات منفی جامعه تکیه می‌کند گفت: ذات رپ اعتراض است. خاطرات منفی من خیلی بیشتر از خاطرات مثبت زندگی است و از طرفی احساس می‌کنم جامعه به کسی مثل من هم نیاز دارد که نکات منفی اجتماع را رصد کند و در انتها وجه مثبت موضوع را هم نشان دهد. من اگر از نکات منفی صحبت می‌کنم در نهایت می‌گویم می‌شود به آینده هم امید داشت. در واقع من معضلات را می‌گویم و در نهایت وجه مثبت و شاید امیدواری را به او نشان می‌دهم و از او می‌خواهم کمی بیشتر روی آن موضوع فکر و تامل کند.

    وی افزود: این‌ها برمی‌گردد به گذشته من. فقر شدید در زندگی، بدهکاری، بیکاری و در یک کلام باتلاقی که من و خانواده‌ام هر روز بیشتر در آن احساس غرق شدن می‌کردیم، باعث شد چنین روحیه‌ای پیدا کنم و از این معضلات صحبت کنم.

    یاس با اشاره به اینکه اشعارش داستان واقعی زندگی‌اش هستند و وقایع را با تمام وجود لمس کرده است گفت: من از همان دوران کودکی دست به قلم بودم و خوب می‌نوشتم. داستان‌هایم طوری بود که دیگر برای نوشتن نیاز به تخیل نداشتم و حقایق زندگی‌ام را در قالب داستان می‌نوشتم. آن سال‌ها تنها راهی که برای خالی کردن عقده‌هایم پیش رو داشتم، نوشتن بود. البته یک دوره‌ای کارهای دیگری را هم برای خالی کردن خودم تجربه کردم ک
    ه البته مسیرهای درستی نبود. مثلا یک مدتی خیلی دعوا می‌کردم یا وقتی پولدارها را می‌دیدم با نگاه خیلی منفی با آن‌ها برخورد می‌کردم، اما بعد از مدتی حس کردم این راهی نیست که بخواهم با آن به یک آینده روشن برسم. آن زمان واقعا کسی هم نبود که بگوید یاسر این راهی که داری طی می‌کنی به جای خوبی ختم نمی‌شود، نمی‌دانم چه شد که با خودم به این نتیجه رسیدم که باید مسیر را تغییر دهم.

    وی افزود: برای من مهم این بود که حرف بزنم. «من ادامه می‌دم تا وقتی که حرف هست/ آتشفشان رو نمی‌شه با برف بست»، من از نظر درونی خیلی بهم ریخته بودم و اگر حرفی نمی‌زدم معلوم نبود چه سرنوشتی برایم رقم می‌خورد. شاید الان من را در جوی آب پیدا می‌کردید شاید هم پای چوبه دار! در واقع در محیطی بزرگ شدم که پتانسیل این کارها را داشتم، اما خودم تلاش کردم که مسیر زندگی‌ام را تغییر دهم.

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.