• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » خانه و خانواده » نکاتی برای اینکه خانواده ای شاد باشید
    کد خبر : 814410

    نکاتی برای اینکه خانواده ای شاد باشید

    نکاتی برای اینکه خانواده ای شاد باشیدReviewed by Farnaz on Sep 26Rating: از قدیم می گویند دوست پیدا کردن کار آسانی است، اما حفظ دوستان کار بسیار سختی است، بر همین اساس می توان گفت عاشق شدن، دوست داشتن و تشکیل خانواده به مراتب آسان تر ازحفظ این علاقه و داشتن خانواده ای خوب و…

    نکاتی برای اینکه خانواده ای شاد باشیدReviewed by Farnaz on Sep 26Rating:

    از قدیم می گویند دوست پیدا کردن کار آسانی است، اما حفظ دوستان کار بسیار سختی است، بر همین اساس می توان گفت عاشق شدن، دوست داشتن و تشکیل خانواده به مراتب آسان تر ازحفظ این علاقه و داشتن خانواده ای خوب و صمیمی است.

    خیلی از زوج ها و خانواده ها درگیر شدن در مسائل کاری، معیشت و روزمرگی ها را بهانه ای برای دور شدن از فضای گرم و پرمحبت می دانند و فکر می کنند طبیعی است که چند سال و حتی چند ماه بعد از تشکیل خانواده روابط معمولی و سرد بر فضای خانه حاکم باشد در حالی که این مساله نه تنها طبیعی نیست بلکه در بسیاری از موارد فقط به خاطر بی توجهی و کم کاری دو طرف به وجود می آید و طبیعی جلوه می کند.

    اگر فکر می کنید گرم و صمیمی بودن فضای خانواده به خودی خود انجام می شود و شما نباید تلاشی در این زمینه داشته باشید، صددرصد در اشتباه هستید.

    برای گرم بودن فضای خانه و خانواده باید برنامه و فکر داشته باشید. درهر خانواده ای ممکن است اختلاف نظر، کدورت و حتی بحث و جدل پیش بیاید، اما خانواده موفق خانواده ای محسوب می شود که با وجود همه این مباحث بتواند مسیر آرامش و خوشبختی را طی کند.

    کارشناسان مسائل خانواده بر این که باید نسبت به گرم نگه داشتن کانون خانواده دقت و هوشمندی به خرج داد، تاکید بسیاری دارند و آموزه های روان شناسی نیز بر این که باید از عشق و علاقه اولیه مراقبت کرد، توصیه می کنند.

    ● گیاهی به نام عشق

    روانشناسان و کارشناسان حوزه خانواده درخصوص تداوم محبت و عشق در خانواده و دوری از روزمرگی مثال ساده، اما عمیقی دارند.

    آنها عشق و دوست داشتن را به یک بذر تشبیه می کنند که از وقتی که کاشته می شود تا زمان بیرون آمدن از خاک و برگ و گل دادن نیاز به مراقبت دارد.

    در واقع تا وقتی که گیاه زنده است باید مراقبت های لازم ادامه پیدا کند و اگر یکی از ابزار های مراقبت شامل نور، آبیا خاک خوب فراهم نشود خیلی زود گیاه موردنظر پژمرده شده و بعد از مدتی از بین می رود.

    حالا عشق و دوست داشتن نیز دقیقا مثل همان بذر و گیاه است عشق نیاز به مراقبت دارد و اگر آن را به خاطر عادت و روزمرگی به حال خود بگذارید، شک نکنید که دیگر اثری از آن باقی نخواهد ماند.

    ناگفته نماند که این مراقبت باید به اندازه، درست و به موقع انجام شودو همان طور که نور یا آبیاری زیاد می تواند باعث از بین رفتن گیاه شود اگر در توجه به همسر یا فرزندانتان توجه افراطی داشته باشید می تواند نتیجه عکس داشته باشد. یعنی افراط در عشق ورزیدن و دوست داشتن نه تنها مثبت نیست بلکه طرف مقابل را خسته و دلزده می کند. پس در عشق ورزیدن به خانواده تان حد تعادل را در نظر بگیرید و از افراط و تفریط پرهیز کنید.

    ● یک شاخه گل محبت

    راه های گرم کردن کانون خانواده زیاد است، اما مهم این است که ساده ترین راه را بدون توقع و صادقانه انتخاب و به آن عمل کنید. گاهی برای توجه نشان دادن به خانواده تان تنها یک شاخه گل هم کفایت می کند البته اگر به موقع و درست انجام شود.

    اگر برای هدیه گرفتن و ابراز محبت منتظر می مانید تا بعد از یک دلخوری و بحث و جدل دست به کار شوید نه تنها محبت نمی کنید بلکه ارزش کارتان را نیز به حداقل می رسانید.

    یادتان باشد محبت، محبت می آورد و دلخوری نیز اگر رفع نشود دلخوری های بزرگ تری را به وجود می آورد. برای شاد کردن اعضای خانواده و خصوصا همسرتان نیازی نیست که حتما مناسبت خاصی در کار باشد هرچند که برای مناسبت های خاص مانند روز تولد، سالگرد ازدواج یا تولد فرزندان باید برنامه ریزی خاصی داشته باشید، اما تهیه هدیه ای کوچک مثل یک شاخه گل نیازی به بهانه ندارد و می تواند تداوم بخش گرمای روابط خانوادگی باشد.

    ● شیوه دیگران را مدنظر بگیر

    مرز بین عشق ورزیدن واقعی و عشق ورزیدن به خاطر رفتار متقابل و انتظارات بیجا که ریشه در خودخواهی دارد، بسیار باریک است. پس در دوست داشتن همسر و اعضای خانواده خود پرتوقع نباشید و سعی کنید همیشه صادقانه محبت کنید.

    محبتی که از روی صداقت و دوست داشتن واقعی نباشد خیلی زود چهره اش را نشان می دهد پس هرگز این روش را در پیش نگیرید.

    برای محبت کردن تنها از روش ها و تعریف خودتان برای ابراز علاقه استفاده نکنید چون مسلما شیوه های شما مخصوص خودتان است و لزوما همان تعریف شما را در ذهن فرد مقابل ایجاد نمی کند.

    مثلا اگر فکر می کنید فقط گرفتن یک شاخه گل و گذاشتنش در گلدان گوشه خانه حتما تداعی کننده مفهوم عشق است، ممکن است در اشتباه باشید چرا که شاید در نگاه همسرتان معنای دیگری داشته باشد و فکر کند که گل را برای خودتان گرفته اید.

    گاهی لازم است خیلی شفاف و مستقیم به همسرتان بگویید که دوستش دارید. در مورد سایر اعضای خانواده نیز همین مساله صادق است و باید محبت در کلام نیز از سوی همسران، والدین نسبت به فرزندان و حتی فرزندان نسبت به والدین ابراز شود.

    ● یادم نره دوست دارم

    برای ابراز علاقه و دوست داشتن نباید فقط به عمل بسنده کرد. مثلا اگر شما به عنوان زن خانواده از صبح در آشپزخانه بوده و غذای مورد علاقه همسرتان را تهیه کرده اید، کافی نیست.

    بهتر است هنگام چیدن میز یا حین صرف غذا حتما به همسرتان بگویید که علاقه به او سبب شده برای تهیه غذای مورد علاقه اش زحمت بکشید. البته این مساله نباید با مدعی شدن و توقعات نادرست داشتن اشتباه گرفته شود بلکه در بیان این صحبت ها باید دقت شود تا مفهوم دوست داشتن منتقل شود.

    اگر شما به عنوان مرد خانواده از صبح تا شب برای همسر و فرزندانتان در بیرون از منزل زحمت می کشید حتما قابل احترام است و نشان دهنده محبت شما به آنها محسوب می شود، اما لازم است به شکل شفاهی علاقه خودتان را به آنهاابراز کنید . برخی از پدرها تمایلی به ابراز محبت ندارند در حالی که همسر و فرزندانشان از اشاره مستقیم آنها برای ابراز علاقه خوشحال می شوند.

    توجه نکردن به نیازهای دو طرف باعث ایجاد مشکلات و گاهی اوقات جدایی می شود، این در حالی است که اگر همسران محبت را نسبت به هم بیشتر و به نیازهای هم توجه کنند، بسیاری از مشکلات حل می شود.

    استفاده از لغات محبت آمیز، تاکید به دوست داشتن و گفتن «دوستت دارم» ضروری است و نباید از اعضای خانواده توقع داشته باشید که خودشان میزان محبت شما را حدس بزنند و از روی کارهای روزمره شما مطمئن باشند که همچنان دوستشان دارید.

    ● کانون خانواده را به اندازه گرم کنیم

    اگر در گرم کردن کانون خانواده افراط کنید ممکن است آتشی به وجود آید که خاموش کردن آن کار راحتی نخواهد بود. برخی از افراد چنان در محبت کردن افراط می کنند که رفتارشان به خودخواهی شباهت بیشتری دارد.

    بر این اساس کارشناسان حوزه خانواده بر تعادل در محبت کردن تاکید می کنند. برخی از همسران هم توقعات غیرواقعی از محبت کردن دارند. در واقع در تصور آنها محبت کردن شاخص های عمومی ندارد و به شکل غیرمنطقی عشق و محبت را تعریف می کنند.

    برخی افراد هم در محبت کردن به شدت خساست به خرج می دهند. این افراد با تصور این که محبت توقع می آورد سعی می کنند به شکل محدودی محبت خود را ابراز کنند که این مساله به راحتی می تواند سردی روابط طرفین را به وجود آورد.

    درخصوص روابط والدین و فرزندان نیز مشاهده می شود برخی از والدین چنان در محبت کردن افراط می کنند که فرزندان آنها در آینده به افرادی وابسته و بدون اعتماد به نفس تبدیل شوند.

    از طرفی توجه و محبت کافی نداشتن به فرزندان نیز سبب می شود آنها دچار کمبود محبت شده و شخصیت غیرقابل قبولی داشته باشند. بر همین اساس توصیه می شود والدین با محور قرار دادن رابطه درست و محبت آمیز نسبت به خود و ارائه همین رفتار نسبت به فرزندان کانون خانواده را گرم و صمیمی کرده و بتوانند آرامش واقعی را در محیط خانه تجربه کنند.

    ● محبت کردن را بیاموزیم

    از حقوق فرزندان بر والدین این است که پدر و مادر با مهر و عطوفت خود همواره حامی و پشتیبان آنها باشند زیرا اگر فرزندان در دوران کودکی با بی مهری و کمبود توجه والدین مواجه شوند زیان و لطمه های جبران ناپذیری بر آنها وارد می شود.

    ابراز احساس عشق و محبت یک مهارت است که باید به فرزندان آموزش داده شود. به اعتقاد کارشناسان مسائل خانواده رابطه صحیح و عاطفی والدین با فرزندان تامین کننده سلامت و بهداشت روانی فرزندان و زمینه ساز بروز استعدادهای آنان است.

    مهم ترین احتیاجات روانی فرزندان، برخورداری از محبت است و به همین دلیل، آنها باید احساس کنند که والدینی صمیمی و مهربان دارند و از آنها این محبت کردن را بیاموزند.

    در واقع اثر محبت در رشد روانی فرزندان مانند تاثیر نور و حرارت در رشد دانه گیاهان است و تا گرمای محبت به فرزندان یک خانواده نرسد رشد روانی و شخصیتی آنها به طور طبیعی صورت نمی گیرد.

    کمبود محبت حتی می تواند انحرافات اجتماعی را در فرزندان به وجود آورد که قابل جبران نیز نخواهد بود. والدین با رفتار و اخلاق خود با فرزندانشان می توانند گل های زندگی خود را پژمرده و افسرده و یا برعکس شاداب، پویا، سالم و فعال به جامعه تحویل دهند.

    ● کدورت ها را انبار نکنیم

    در روان شناسی بحثی به نام مراحل کاهش صمیمیت داریم که شامل مرحله مقاومت، آزردگی، طرد و سرکوب می شود و مقاومت وقتی صورت می گیرد که مردی خطا می کند و به خاطر آن عذرخواهی نمی کند و همسرش به دلیل این که مبادا عصبانی شود مقاومت می کند و حرف دل خود را نمی گوید.

    وقتی مقاومت ها روی هم انباشته می شود آزردگی به وجود می آید و روابط زناشویی دراین مرحله کمرنگ می شود و پشت دیگران حرف می زنیم؛ وقتی آزردگی طولانی مدت می شود وارد مرحله طرد می شویم و حوصله یکدیگر را نداریم و حرف های ما نسبت به یکدیگر توهین آمیز می شود و زمانی از این مرحله می گذریم نیازهای خود را سرکوب کرده و می گوییم به خاطر بچه ها باید زندگی کنیم.

    مشکل اصلی این است که وقتی اشتباهی می کنیم همان اول عذرخواهی نمی کنیم و این باعث از بین رفتن صمیمیت می شود، چون یاد نگرفتیم به یکدیگر بگوییم معذرت می خواهم و ببخشید.

    شاهین فرهنگ، دکترای روان شناسی تربیتی در این خصوص به ایسنا می گوید: حساب بانکی رفتاری، تنها حساب بانکی در جهان است که فقط در آن باید مهر و محبت واریز کنیم و حق برداشت نداریم. تفاوت این حساب بانکی با حساب های دیگر در «رفتاری» بودن آن است و هر اندازه عملکرد خوبی داشته باشیم مبلغی به حساب بانکی رفتاری خود واریز کردیم و اعتبار خود را بالا می بریم و هرچقدر عصبانی باشیم موجودی حساب خود را خالی می کنیم.

    به گفته او با انجام کارهای خاص، آراستگی، اولویت دادن به خانواده و عذرخواهی می توان حساب بانکی رفتاری را غنی تر ساخت. باید یاد بگیریم وعادت کنیم برای یکدیگر کارهای خاص انجام دهیم و وقتی کارخاصی برای خانواده خود انجام می دهیم آنها نیز راغب می شوند که کارخاصی برای ما انجام دهند، همچنین باید به آنها هدیه دهیم و لزومی ندارد که هدیه گرانی باشد یا به مناسبت روز خاصی داده شود؛ ما با این اقدام نشان می دهیم وقتی کسی پیش ما نبوده به فکر او بودیم و برای ما مهم و با ارزش است و هدیه کدورت های دیرینه را از بین می برد.

    او با بیان این که هرچه محیط زندگی دلچسب تر شود رفتارها نیز بهتر می شود، ادامه می دهد: اهمیت دادن به خانواده بسیار مهم است، ولی متأسفانه بسیاری از خانواده ها به حاشیه رفته اند، برای خانواده و فرزند باید وقت گذاشت و فرزندان نیاز به توجه والدین دارند تا بتوانند حرف های دل خود را با آنها مطرح کنند.

    به گفته او خرید خوراک و پوشاک و کارکردن برای تأمین آن ضروری است، ولی آرامش درون خانواده از همه چیز مهم تر است و نباید فدای اموردنیوی شود، به عنوان نمونه با صرف هزینه کمی می توان به نزدیک ترین بوستان رفت و ازدرکنارهم بودن لذت برد.

    ● چرا به فرزندانمان محبت کنیم

    تحقیقات نشان داده است، کودکانی که در خانواده های امن و پناهگاه های مطمئن به لحاظ روحی و عاطفی پرورش یافته اند به حداکثر رشد ذهنی و جسمیمی رسند.

    در عین حال بنابر تاکید اکثر روان شناسان، ارتباط عاطفی والدین با فرزندان از بسیاری مشکلات رفتاری، اختلالات روانی و اضطرابی و آسیب های اجتماعی پیشگیری می کند.

    آنها بر این باورند که شدت رابطه عاطفی والدین با فرزندان و ایجاد یک وابستگی مستحکم موجب پیشگیری از اختلالات رفتاری، عاطفی و در نهایت آسیب های اجتماعی می شود.

    افسانه برومند، روان شناس در این خصوص به ایرنا می گوید: دنیای کودک، دنیای محبوبیت و دوست داشتن است که در این مسیر رفتار عاطفی و متعادل والدین با یکدیگر به زیبایی این دنیا بیش از پیش می افزاید. در دنیای زیبای محبت کودکان که از اولین لحظه تولد و با در آغوش کشیدن مادر آغاز می شود، رفتار والدین با یکدیگر بسیار تاثیرگذار است.

    به گفته وی، زبان تحقیر و تهدید بین والدین موجب فاصله گرفتن فرزندان از آنها و در نهایت روی آوردن به دنیای پرمخاطره بیرون از کانون خانواده میشود.

    بر این اساس فرزندانی که در محیط امن خانواده بزرگ و تکریم می شوند، آسیب پذیر نمی شوند. همچنین کنار هم قرار گرفتن عاطفه و درک احساسات فرزندان را می توان دارای بازتاب های بسیار مثبتی در زندگی آنها دانست.

    کودک احترام گذاشتن، منظم بودن، محبت کردن، نحوه سخن گفتن و حتی شیوه بازی کردن را از والدین می آموزد. بر این اساس مهارت های اجتماعی شدن در کودکان از مشاهده الگوهای رفتاری اطرافیان ناشی می شود و به همین دلیل است که کودک را آیینه رفتار والدین می دانند.

    اعضای خانواده برای کودک الگوهای بی چون و چرا و قابل اعتمادی هستند و آنچه کودک در محیط خانه یاد می گیرد در وجودش نهادینه می شود. اولین وظیفه والدین درباره مهارت های اجتماعی کودک ارائه الگوهای رفتاری مناسب به وی از طریق رفتار درست خویش است.

    متخصصان علوم رفتاری حمایت عاطفی از کودک طی مراحل رشد را در شکل گیری شخصیت اجتماعی او موثر می دانند. با این حال افراط و تفریط در این مساله نیز نفی می شود.

    حمایت بیش از اندازه، کودک را وابسته و منفعل بار می آورد و اجازه بروز مشخصه های رفتاری و تعامل با دیگران را از وی سلب می کند.

    در مقابل ارضا نشدن نیازهای عاطفی، مهارت های اجتماعی کودک را حول محور محبت جویی و حتی ترحم طلبی شکل می دهد.

    بر این اساس والدین باید رفتاری درست نسبت به یکدیگر داشته باشند تا همین رفتار در فرزندان آنها نیز شکل بگیرد.
            
        
        
    آوید طالبیان     
    روزنامه جام جم

    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.