• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » اجتماعی » کارت خوان‌ها و قصه بی اعتمادی در اتوبوس های تهران
    کد خبر : 711316

    کارت خوان‌ها و قصه بی اعتمادی در اتوبوس های تهران

    کارت خوان‌ها و قصه بی اعتمادی در اتوبوس های تهران Reviewed by Aryan on Aug 11Rating:  راننده محترم شرکت واحد، مسافر بی نوا را از عقب اتوبوس به جلو فراخوانده و به دلیل فاصله با قسمت عقبی اتوبوس و ازدحام ، صدای کارت زدن مسافر را نشنیده است و به همین دلیل  مسافر مجبور به…

    کارت خوان‌ها و قصه بی اعتمادی در اتوبوس های تهران Reviewed by Aryan on Aug 11Rating:

     راننده محترم شرکت واحد، مسافر بی نوا را از عقب اتوبوس به جلو فراخوانده و به دلیل فاصله با قسمت عقبی اتوبوس و ازدحام ، صدای کارت زدن مسافر را نشنیده است و به همین دلیل  مسافر مجبور به پرداخت کرایه به طور نقدی می‌شود.

    به گزارش ایران ویج ، قرنها از یکجا نشینی بشر نخستین می گذرد و مدتهاست که از کنار آب روان زندگی کردن به داخل ساختمان ها رفته و در پناه آجرهای سه سانتی هستیم و به ظاهر گرز و پتک اجداد خدا بیامرزمان را در صندوق تاریخ به خاطره ها سپرده ایم و از ماکرویو به جای سنگ چخماخ آتشین جهت طبخ اغذیه ی خود استفاده می کنیم، با این حال همین تغییر در به قول فرنگی ها (life stile) و به قول خودمان سبک زندگی و تمدن، شهر نشینی و واژگانی از این دست است که فاصله ای میان ما و اجداد غار نشینمان را سبب شده است، اما نکته جالب توجه در این بین، بحث وراثت و ژنتیک است به طوری که هنوز روحیه خشن و غیر منطقی برخی از شکارچیان اولیه در بعضی از ما به اصطلاح بشر امروزی دیده می‌شود.

    سالهاست که چرخ دنده ی مکانیکی جای چرخ و سازنده های سنگی و چوبی نیاکانمان را گرفته است و به جای ارابه های قدیمی سوار بر مرکب های آتشین خود می شویم. در این میان، حتی بنزین های یارانه ای هم نتوانسته افسار استفاده های نا بجای ما را به سمت ایست بکشد.

     با این روندی که ما به عنوان بشر های امروزی در حال طی کردن آن هستیم، بابت هر دیروزی که سپری می کنیم، باید بگوییم یادش به خیر. یاد مرکب های آتشین دو طبقه ای که مسافران را جمعی بار زده و تک تک پیاده می کردند. منظور همان اتوبوس‌های دو طبقه با رنگ های سبز کدر و خاکستری تیره بود که تمام ذوقمان از سوار شدن، رفتن به طبقه دوم آن بود، اتوبوس‌هایی که پر از خاطره هستند و البته به خاطره ها نیز پیوستند.

    اما امروز و در گذر زمان و پیشرفت‌هایی که شامل حالمان شده است، دیگر همه از اتوبوس استفاده نمی‌کنند و اگر هم کسی از این مرکب عمومی استفاده کند، باید تمام خوبی‌ها و بدی‌ها و شلوغی‌ها و کیف زنی‌ها و چشم چرانی های موجود را به خاطر خوبی‌های خود ببخشد. با وجود تمام خاطرات قشنگ و گل و بلبل‌های قدیم باید گفت که مشکلات شهر نشینی در بخش اتوبوس‌های شهری از همان گذشته وجود داشت و امروز با ورود تکنولوژی در این زمینه، مشکلات شدت گرفته است.

    البته از همان گذشته، سر دادن بلیط‌های کاغذی به آقای راننده و اصرار ایشان مبنی بر این که قبل از ورود بایستی بلیط اتوبوس را بدهی تا امروز که شاهد فریاد های آقای راننده هستیم که بر سر مسافران عقبی داد می‌زند و آبروی مسافر بی نوا را می‌برد و به طور پنهان، او را به دزدی متهم می‌کند، رابطه دو سویه مسافر و راننده، احوالات خاص خود را داشته است.

    شارژ نداری، دوباره بزن!!

    از این مطلب اطلاع درستی ندارم که آیا رانندگان اتوبوسرانی چکاب کامل می‌شوند یا خیر و آیا ادیومتری برای این دوستان معنا دارد یا خیر؟ در این میان می‌توان به دو دسته از رانندگان اشاره کرد؛ دسته اولی که واقعاً از شنوایی درستی برخوردار نیستند و دسته دومی که علاوه بر گوش‌های تیز، مشمول چند واحد خباثت اکتسابی نیز هستند. برای من هم (به عنوان یکی از قربانیان شهر نشینی و البته به عنوان شاهد ماجرا، سوار بر اتوبوس‌هایی که هر از چند گاهی نرخ‌های خود را بالا می‌برند)، این مسئله پیش آمده است که راننده محترم شرکت واحد، مسافر بی نوا را از عقب اتوبوس به جلو فراخوانده و به دلیل فاصله با قسمت عقبی اتوبوس و ازدحام ، صدای کارت زدن مسافر را نشنیده است و به همین دلیل  مسافر مجبور به پرداخت کرایه به طور نقدی می‌شود چرا که کارت‌ها قابلیت استفاده در فاصله زمانی کوتاه را ندارند.

     با این حال راننده های محترم اتوبوسرانی این بندگان زحمت کش خدا، به قول خود این کار را از روی وجدان و مسئولیت کاری انجام می دهند و برخی از آنها معتقدند که تامین هزینه و به طور کل استفاده از وسیله نقلیه عمومی، از بیت المال و مالیات مردم تامین می شود و آنها مامور به وظیفه هستند.

    وقتی از خانومی مسافرین سوءاستفاده می‌شود

    از تکنولوژی و استفاده از کارت خوان‌های اعتباری در اتوبوس‌ها یاد شد که فرهنگ سازی درستی در موردشان صورت نگرفته و هنوز برخی از افراد پول دادن‌های دستی را به جای استفاده از کارت‌های اعتباری ترجیح می‌دهند، با این همه  متاسفانه برخی از کارت خوان‌های سمت بانوان قادر به ارائه رسید نیستند و مسافران زن که اغلب با فرزند خود از این وسیله حمل و نقل عمومی استفاده می کنند، باید پس از پیاده شدن از دستگاه کارت خوان بخش آقایان استفاده کرده و مدت زمانی هم مسافران را معطل کنند . و اینجاست که باید گفت؛ همه در برابر قانون و امکانات و رفاه یکسان هستند و دسترسی به خدمات باید برای همه اقشار جامعه ممکن باشد.

    مصوبات ناتوان شورای شهر

    همین چند وقت پیش بود که شورای شهری‌های محترم اقدام به طرح مصوباتی برای بهتر شدن وضعیت حمل و نقل شهری به ویژه اتوبوسرانی کردند که در آن از خدمات رایگان این شرکت در قبال برخی تخلفات احتمالی ذکر شده است به طوری که اگر خدای نا کرده دستگاه کارت خوان اتوبوسی اعم از خصوصی و غیر خصوصی، به طور عمد خاموش و یا تخریب شده باشد که مسافر ناچار به پرداخت وجه نقد شود، راننده باید دستگاه خود را تعمیر و تا آن زمان، از مسافرین وجهی دریافت نکند. متأسفانه این مصوبه در حالی صورت گرفت که شاهد نقض و عکس این مطلب در بین شهر هستیم.

    همه همشهری‌ها اعضای یک کشوریم

    اعضای یک کشور روزهای سخت و آسانی را در کارنامه خود تجربه می‌کند و انصاف نیست که هر یک از ما با جزئی‌ترین کار نا پسندی عرصه را بر هم نوع خود تنگ کنیم. بسیاری از بی مهری‌های هر چند کوچک را اگر به خاطر هم نوع خود کنار بگذاریم، مطمئناً خداوند نیز نظر با محبت خود را از ما دریغ نمی‌کند.

     

    ( مهدیه محمدی – تبیان )

     

     

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.