• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » تغذیه » چگونه می توانیم ایام ماه رمضان را دور از هرگونه مشکلی طی کنیم؟
    کد خبر : 662127

    چگونه می توانیم ایام ماه رمضان را دور از هرگونه مشکلی طی کنیم؟

    چگونه می توانیم ایام ماه رمضان را دور از هرگونه مشکلی طی کنیم؟Reviewed by Farnaz on Jul 24Rating: یکی از مشکلاتی که در تغذیه برخی افراد بخصوص روزه اولی ها وجود دارد، نخوردن سحری است. برخی به دلیل آن که دیر یا زیاد شام می خورند یا دیر می خوابند رغبتی به بیدار شدن در…

    چگونه می توانیم ایام ماه رمضان را دور از هرگونه مشکلی طی کنیم؟Reviewed by Farnaz on Jul 24Rating:

    یکی از مشکلاتی که در تغذیه برخی افراد بخصوص روزه اولی ها وجود دارد، نخوردن سحری است. برخی به دلیل آن که دیر یا زیاد شام می خورند یا دیر می خوابند رغبتی به بیدار شدن در سحر و خوردن سحری ندارند.

    ماه رمضان هر سال نوجوانان مکلف شده زیادی به خیل روزه داران می پیوندند. روزه بر دختران ۹ ساله و پسران ۱۵ ساله واجب می شود و این شروع مرحله ای جدید و البته سنگین در زندگی آنان است.

    در واقع آنها به سنی رسیده اند که باید همگام با بزرگ ترها روزه بگیرند و نماز بخوانند و همانند آنها در مسیر تقوا و پرهیز از گناه گام بردارند و این روند را به نسل بعد خود هم انتقال دهند.

    مسیری پرمسوولیت، اما شیرین است که با گذر و موفقیت در هر مرحله آن احساس قدرت و شعف تمام وجود انسان را در برمی گیرد.

    امسال روزه اولی ها برای سحری خوردن بیدار می شوند. با خانواده افطار می کنند و این روال تا ۳۰ روز ادامه می یابد، اما ممکن است برخی والدین نگران باشند.

    نگرانی آنها از جنس نارضایتی نیست. بلکه مضطربند که نکند فرزند شان بخصوص در ساعات گرم و طولانی تابستان تاب گرسنگی و تشنگی را نیاورده و خسته و ضعیف شود. نکند بیمار شود و رشدش مختل گردد. نکند….

    به گفته متخصصان، ذخایر گلیکوژن کبدی و ذخایر چربی که طی ۱۱ ماه در بدن انباشته شده اند، کم خوری های این ماه را جبران می کنند، بنابراین هیچ مشکلی برای افراد بویژه روزه اولی ها به وجود نخواهد آمد. البته به دلیل آن که نوجوانان در سن رشد هستند و قدری کم تحمل، تغذیه مناسب بخصوص در این ماه کمک شایانی به حفظ قدرت و توان آنها برای ادامه روزه داری می کند. اما با رعایت چه نکات تغذیه ای می توانیم ایام ماه مبارک را به سلامت و به دور از هرگونه مشکلی طی کنیم؟

    ● سحری نخورید، بی طاقت می شوید

    یکی از مشکلاتی که در تغذیه برخی افراد بخصوص روزه اولی ها وجود دارد، نخوردن سحری است. برخی به دلیل آن که دیر یا زیاد شام می خورند یا دیر می خوابند رغبتی به بیدار شدن در سحر و خوردن سحری ندارند.

    شاید نخوردن سحری در زمان هایی که روز ها کوتاه تر است، مشکلی به دنبال نداشته باشد، اما در روزهای فعلی که طول روزه داری ۱۶ تا ۱۷ ساعت است، حذف این وعده توان و طاقت فرد را کاهش می دهد.

    به دلیل آن که بدن نمی تواند به مدت طولانی کربوهیدرات در خود ذخیره کند؛ افرادی که سحری نمی خورند، دچار افت قند خون، کاهش کارایی مغزو بی قراری شده و در نتیجه فعالیت های فکری و ذهنی روزانه دچار اختلال خواهد شد.

    ● غذاهای مناسب سحر

    بهتر است وعده سحری مانند یک وعده ناهار متوسط یا یک صبحانه کامل باشد. غذاهای چرب، شور، سرخ شده، انواع نوشابه و آبمیوه های پر شکر را از این وعده حذف کنید. از آنجا که دریافت کالری و پروتئین نوجوانان نباید در طول این ایام تغییر کند باید هر سه وعده غذایی استفاده شود.

    بهترین راه این است که وعده ناهار در سحر، صبحانه در افطار و حدود یک تا۲ ساعت پس از افطار شام سبک و کاملی مصرف شود.

    ● سحری را با عجله نخورید

    برای پرهیز از عجله هنگام خوردن سحری نیم تا یک ساعت زودتر از خواب برخیزید تا زمان کافی برای تهیه یا گرم کردن و میل نمودن غذا داشته باشید. آرامش در غذا خوردن به هضم و جذب بهتر غذا کمک می کند. بعد از وعده سحری هم بلافاصله با شکم پر نخوابید.

    این کار فشار وارده به سیستم گوارشی را مضاعف کرده و باعث کسلی طی روز می شود. بهترین وقت خوابیدن هنگامی است که هضم معده انجام شده و غذا از دهانه معده عبور کرده است. این عملکرد نیم ساعت تا سه ربع طول می کشد.

    ● راه های رفع تشنگی

    در وعده سحر به همراه غذا از سوپ و سالاد سبزیجات بدون سس استفاده کنید. بهترین گزینه سالاد کاهوست. میوه و سبزی هایی که درصد آب بیشتری دارند، به ترتیب کاهو، کرفس، خیار، هندوانه، کلم بروکلی آبپز، اسفناج، لوبیا سبز، هویج و غلات است.

    این سبزی ها به علت مواد فیبری می توانند مقداری آب را درون خود ذخیره کرده و در ساعات روزه داری بتدریج آب ذخیره خود را رها کرده و در رفع عطش فرد در ساعات روزه داری و همچنین پیشگیری از یبوست موثرباشند. مصرف میوه و سبزی در فاصله افطار تا سحر توصیه می شود.

    از خوردن غذاهای شور، تند و و مواد گوشتی هم در وعده سحر اجتناب کنید. پروتئین های حیوانی نظیر گوشت قرمز به دلیل آن که به صورت اوره دفع می شوند نیاز به مقادیر زیادی آب دارند و طلب نوشیدن را در شما افزایش می دهند. البته می توانید از مخلوط پروتئین حیوانی و گیاهی همچون انواع خوراک گوشت و حبوبات استفاده کنید. این غذا شما را سیر می کند و از همه مهم تر پروتئین مورد نیاز بدن نوجوان را تامین می کند.

    ● آب زیاد ضرر دارد

    به خاطر داشته باشید مصرف زیاد آب در وعده سحر نه تنها از تشنگی نمی کاهد، بلکه با رقیق کردن آنزیم های گوارشی باعث سوءهاضمه و دیگر مشکلات گوارشی می شود. این را هم بدانید نوشیدن چای و قهوه به اندازه آب خالص، نیاز بدن را به آب تامین نخواهد کرد. از همه مهم تر به دلیل آن که مدر هستند، در همان ساعات اولیه روز آب زیادی را ازطریق کلیه ها دفع می کنند.

    ● پرخوری در افطار ممنوع

    نوشیدن یک لیوان شیرگرم به همراه چند عدد خرما و خوردن چند لقمه کوچک نان و پنیر و گردو یا استفاده از شیربرنج و فرنی کم شیرین در وعده افطار، باعث کاهش موقت حس گرسنگی می شود و اشتهایتان را تا یکی دو ساعت دیگر برای خوردن شامی کامل تعدیل میکند. در صورتی که نوجوان در وعده افطار تمایل زیادی به خوردن آش رشته، حلیم پرچرب، زولبیا و بامیه، حلوا، شله زرد و دیگر غذاهای چرب و شیرین داشت بهتر است از او بخواهید که به مصرف کم این غذاها بسنده کند.

    ● روزه اولی های کم اشتها

    والدین می توانند مغزهای مختلف پسته، بادام، گردو و… را با مقدار کمی شکر آسیاب کرده و هنگام سحر یا افطار به فرزند خود بدهند. از آنجا که نوجوانان در سن رشد هستند و استخوان هایشان نیاز به کلسیم دارد، مصرف یک تا دو لیوان شیر یا معادل آن ماست یا غذاهایی چون فرنی و شیربرنج کم شیرین توصیه می شود. همچنین می توانید با مخلوط کردن پودر مغزها با شیر حریره ای مغذی و سرشار از پروتئین و کلسیم تهیه کرده و در اختیار نوجوانتان قرار دهید.

    ● دستگاه گوارش نیاز به مرخصی دارد

    مزایای روزه داری برکسی پوشیده نیست و انسان از نظر عقلانی قادر به درک آن است. بنا به گفته متخصصان، خوردن وعده های غذایی، ریزه خواری و خوردن میان وعده ها و البته عادات بد غذایی همچون پرخوری در طول یک سال از جمله عواملی است که می تواند دستگاه گوارش ما را با مشکلاتی روبه روسازد.

    در واقع این دستگاه در طول شبانه روز به تعداد دفعاتی که می نوشیم و می خوریم، مرتب در حال تجزیه و تحلیل ترکیبات غذایی و ذخیره و تبدیل آن به انرژی است. استمرار این عملکرد در درازمدت می تواند موجب خستگی و اختلال در روند طبیعی این دستگاه شود. پس علاج واقعه قبل از وقوع آن عقلانی تر است.

    علاج آن هم بنا به حکم الهی فرستادن دستگاه گوارش به مرخصی سالانه و استراحت دادن به آن است. در حقیقت با یک ماه روزه گرفتن سیستم گوارشی ما برای گذران یک سال فعالیت پیچیده آماده می شود. البته به شرطی که در ساعات بین افطار تا سحر با پرخوری و تحمیل فشارهای مضاعف به دستگاه گوارش، کم خوری این ماه را جبران نکنیم.
            
        
        
                فاخره بهبهانی     
                روزنامه جام جم

    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۷)



    • محمود

      بسیار عالی بود ممنون از اطلاع رسانی تون.

    • وحید

      مختصر و مفید بودمرسی

    • ro

      خوب بود

    • محمدرضا دهقانی تفتی

      با عرض سلام و خسته نباشید و قبولی طاعات و عبادات شما در این ماه
      می خواستم بگم که من وقتی روزه می گیرم واقعا در طول روز احساس راحتی دارم. ایا می توانم همین روند را پیش گیرم و در روزهای دیگر سال این کار را انجام دهم؟ یعنی خوبی روزه گرفتن فقط در همین ماه رمضان است یا اگر این کار در روزهای دیگر انجام شود هم فایده ای دارد؟(به بدن صدمه نمی زند؟)
      با تشکر.

    • amir

      مضرات روزه گرفتن از نظر علمي و پزشكي
      روزه و مرگ سلولهای مغز:

      زمانی که بدنی گرسنه میماند، ابتدا به پلی ساکاریدی بنام گلیکوژن در کبد دست مییازد اما میزان گلیکوژن در کبد به آنقدر نیست که پاسخگوی چند ساعت گرسنگی را بدهد.
      پس بدن شروع به استفاده از چربیها میپردازد و چربیهای ذخیره شده را به نوعی کتون (cetone) تبدیل میکند. ( بوی بدی که از دهان روزه دار میآید، از همین کتون است)
      بیشتر سلولهای بدن این کتون را بعنوان ماده مغذی بکار میبرند.
      بغیر از مغز!
      بلی
      مغز فقط از گلوکز برای تهیه انرژی جهت فعالیتهای خود بهره میبرد.

      در باره تعداد سلولهایی سخن میگویند که در اثر استفاده از الکل از بین میرود
      .
      آیا تا بحال کسی تحقیقی در باره میزان مرگ سلولهای مغزی که در یک رمضان از کف مسلمانان میرود، تحقیق کرده است؟

      و نکته ای از این اسف بارتر:
      دختر بچه ای را در نظر بگیرید که علیرغم سن رشد خود و فعالیت بیشتر بدنی از بزرگسالان، مجبور است 16 ساعت گرسنگی بکشد؛
      چه بلایی بر سر مغز او میآید؟
      آیا کسی تحقیق کرده است؟

      دستگاه گوارش انسان دارای هورمونهای بخصوصی است که بشکل سیستم پیچیده و بسیار دقیقی دستورات لازمه را برای کل بدن صادر میکند.
      وقتی بدنی گرسنه میماند، بدن خود را به حالت شبیه کشوری (البته با مدیریت خردمندانه) در معرض قحطی میبیند. به همه سلولهای بدن دستور میرسد که کمتر مصرف کنند، میزان انتقال مواد مغذی به سلولها هم کاهش مییابد.
      یعنی متابولیسم بدن کند میگردد.
      حالا تصور کنید که معده فردی با خوردن سحری تا خرخره پر شود.
      دستور هورمونها بر متابولیسم چه خواهد بود؟
      بعد این بدن بدبخت 16 ساعت گرسنگی بکشد و سپس سر افطار تا خرخره پر شود.
      رسماً هورمونها به حالتی مانند دیوانگی خواهند رسید.
      نهایتاً در آخر چند روز متابولیسم بدن فلج میشود.

      در طب بهترین نوع غذا خوردن اینست که “بمقدار کم” و به “فواصل کم” خورده شود.

      هر کس خلاف این مسئله را بگوید یا از متابولیسم بدن زنده خبر ندارد یا انگیزه های دیگری دارد.
      تصفیه خون و پاکسازی بدن و… حرف های نادرستی ست که پایه ی علمی ندارد و یا از جانب پزشکان بی مسئولیتی گفته میشود که به مصلحت را به حقیقت می فروشند.

      در کنار آن ما به بعضی از مواد برای کارکرد صحیح بدن خود نیاز داریم: مثلاً به اسیدهای چرب اشباع نشده، به مقداری کلسترول، بعضی از اسیدهای آمینه، برخی از ویتامینها و مینرال ها که به عنوان کاتالیزور فرآیندهای متابولیسم بکار میآیند.
      و…
      از این روست که آدمی نیاز به خوردن غذاهای متنوع دارد تا بتواند این موادی را که کبد خود قادر به تهیه آنان نیست را تهیه کند.
      حالا نگاهی به منوی سحری و افطاری ملت بیاندازیم.
      بعضیها که لطف میکنند و سحری هم میل نمیکنند…
      نتیجه:
      موجود باد کرده و پف آلود
      تنی چون پنبه، بی شکل
      و ضعیف!

      زخم معده و زخم دوازدهه (اثنی العشر):

      از هورمون های گوارشی گفتم.
      یکی از کارهای قسمتی از این هورمونها، تنظیم میزان ترشح اسید معده، همچنین باز و بسته کردن دروازه خروجی معده است.
      این هورمونها را دیوانه کردیم
      چه اتفاقی میافتد؟
      میزان ترشح اسید معده از کنترل خارج میشود، مخاط دوازدهه حساس میگردد و دروازه خروجی معده گاهی محتویات اسیدی را بداخل دوازدهه میریزد.
      نتیجه:
      هفته اول رمضان، مراجعات نسبتاً کم است.
      اما در هفته های بعدی استفراغهای جهنده خونی کف و دیوارهای سفید اورژانش را رنگین میکند.
      آیا کسی از آمار دقیق آن مطلع است؟
      نه
      ما فقط میبینیم به اندازه هر قطره از آن استفراغها، خون میخوریم…

      آغاز دیابت:

      یکی از هورمونهایی که ستون فقرات تنظیم متابولیسم است، انسولین میباشد.
      انسولین میزان قند خون را تنظیم میکند. اگر قند زیاد در دست و بال باشد، انسولین بداخل خون ترشح شده،میزان مصرف قند توسط سلولها را افزایش میدهد. از طرفی دیگر به کبد دستور میدهد که قند را گرفته و بچربی تبدیل سازد.
      برعکس همین مسائل در هنگام گرسنگی پدید میآید.
      حالا سی روز، به تواتر چند ساعت، تا خرخره بخوریم و بعد گرسنه بمانیم.
      چه بلایی بر سر تنظیم انسولین میآید؟
      برخی از لوزالمعده ها بشکلی در ساختن انسولین تنبلند (حالا بعلت ژنتیکی یا…)
      تا بحال بشکل کجدار مریضی، میزان انسولین بدن را تأمین میکردند (این را هم در نظر داشته باشید که پیدا کردن screening چنین انسانهایی borderliners در جامعه هزینه “غیر عملی” دارد)
      اما در برخورد با این فراز و نشیب های ناگهانی در ماه رمضان به ورشکستگی خواهند رسید.
      آیا کسی خبر دارد که یک ماه رمضان چند بیمار دیابتی به جامعه هدیه میدهد؟
      آیا عوارض نهایی دیابت را میدانید؟ (کوری، از دست دادن کلیه ها، التیام نیافتن زخمها، که حتی گاهی به قطع اندامها میانجامد و…)
      آیا میدانید که هزینه یک بیمار دیابتی برای جامعه چقدر است؟

      سنگ کیسه صفرا:

      صفرا ماده ایست که برای هضم غذا از طرف کبد تولید و در کیسه ای به همین نام ذخیره میگردد.
      وقتی که یکباره غذای چربی میخوریم، به این کیسه دستوری صادر میشود که محتویات خود را در داخل دوازدهه خالی کند.
      البته بیشتر اوقات صفرا در درون کیسه میماند و ته نشین شده و تشکیل سنگهای ریز و درشتی را میدهد.
      حالا باز تصور کنید که سر افطار، فرد روزه دار غذای چرب و نرمی را بعد از مدت مدیدی روزه داری خورد.
      این سنگها راه میافتند و چون اغلب از ضخامت مجراها بزرگترند، در وسط آنان گیر میکنند.
      فقط محض امتحان بروید و نگاهی به لیست عمل بخش جراحی عمومی در هفته های پایانی رمضان بیاندازید…
      فقط همین را برایتان بگویم که درد سنگ صفرا (کولیت) یکی از وحشتناکترین دردهای روی جهان است که فرد از روی درد خود را از زمین به سقف و از این دیوار تا به آن دیوار میزند.

      و وحشتناکترین:

      پانکراتیت حاد :

      بدن برای هضم پروتئینها از آنزیمهایی بسیار قوی استفاده میبرد. این آنزیمها بشکلی است که در خارج از دوازدهه بی اثرند اما زمانی که با صفرا مخلوط شدند، صفرا چون چاشنی عمل کرده و به آنان قدرت میبخشد.
      عموماً مجرای این آنزیمهای لوزالمعده با صفرا جداگانه بوده اما هنگام نزدیک شدن به دوازدهه بهم ارتباط مییابند. این ورودی که میگویم بسیار ظریف و کوچک است.
      حالا تصور بفرمائید که مخاط دوازدهه ملتهب باشد.
      یا اینکه سنگی که از کیسه صفرا براه افتاده و اتفاقاً سر دوراهی ایندو مجرا گیر کند…
      این آنزیمی قوی در جایی خارج از دوازدهه (دوازدهه دارای روکش مخاطی خاصی است که آن آنزیم بدان بی اثر است) به چاشنی خود میرسد…
      بلی
      حدستان درست است
      بدن شروع به هضم کردن خود میکند!!
      علیرغم پیشرفت طب هنوز هم شانس مرگ برای پانکراتیت حاد بسیار بالاست.
      آیا کسی حق یا بهتر بگویم “جرأت” آمار گیری تعداد پانکراتیتهای حاد ماه رمضان را دارد؟
      (توضیح دهم که از علل پانکراتیت حاد یکی fasting و دیگری مصرف بالای الکل است که عمداً در کتب پزشکی ایران، از مهمترین مورد چشم پوشی میگردد ولی به مورد دوم شدیداً اشاره میشود)

      مطلب زير قسمت دوم بحث http://sabz7.wordpress.com/2009/08/24/9 است كه لينك فيلتر نشده آن در سايت محبوب بالاترين

      http://balataarin.rr.nu/permlink/2009/8/23/1720902 است:

      امساک آب:

      میدانیم که بیشتر بدن انسان را آب تشکیل میدهد.
      آب حلال و محیط واسط فعالیتهای شیمیایی بدن است.
      انتقال مواد به سلول و همچنین بعکس، توسط آب صورت میگیرد.

      حال واقعاً مانده ام که فردی که متأسفانه از عنوان مقدس پزشک هم سوءاستفاده میکند، به چه منطق و چه آگاهی پیش زمینه ای، ادعا میکند که روزه یکماهه برای تصفیه بدن مناسب است؟

      بدن انسان روزانه به دو و نیم لیتر آب احتیاج دارد.
      البته این میزان بدون در نظر گرفتن تب و میزان تعریق (کلاً دفع آب) در نظر گرفته میشود.
      متأسفانه بدن آدمی هم بگونه ای نیست که این میزان آب را به یکباره نوشیده و برای تمام روزش ذخیره کند.
      دو عضو کوچک و نازنین بنام کلیه هست که علاوه بر دفع برخی از سموم از بدن، میزان آب بدن را هم تنظیم مینماید.
      این تنظیمات هم مانند آنچه در باره گوارش گفتم، به یک سیستم دقیق نوروهورمونال (عصبی-غددی) تکیه دارد.

      حالا در نظر بگیرید که فردی در وسط تابستان، آنهم در منطقه ای بیابانی از بدن خود آب را مضایقه نماید…
      جدا از جریان سحری و افطار که و سپس تشنگی طولانی که باز سیستم نوروهورمونال را بحالت سردرگمی درمیآورد، ساده ترین حالت اینست که کلیه ها میزان کمتری آب ترشح خواهند کرد.
      اما کلیه ها تا یک حدی میتوانند با خساست آب از دست رفته بدن را جبران کنند.
      بعد از آن چه میشود؟
      میزان آب موجود در رگها کاسته میگردد و به حالتی منجر میشود که به آن نام “شوک هیپو ولمی” یا شوک در اثر کمبود حجم میگوئیم.
      اگر این شوک درمان نگردد، باعث خطرات شدید جسمی، نهایتاً مرگ میگردد.(مثلاً در وبا، انسانها از کمبود آب و شوک است که تلف میشوند و نه از میکروب.)

      حالا نگاهی به فجایع امساک آب بیاندازیم:
      1. کلیه ای با عملکرد مرزی (borderline)
      شبیه به مطالبی که در باره انسولین گفتم در اینجا هم صدق میکند.
      علل مختلفی باعث میشود که برخی از انسانها کلیه حساسی داشته باشند.
      اینها در حالت عادی هیچ مشکلی از بابت تصفیه خون ندارند ولی سیستم تنظیم کلیوی آنها قادر به تحمل نوسانات بالا نیست و در صورت مواجهه با چنین حالتی امکان ایستایی کارکرد کلیه ها موجود میباشد.
      باز هم متذکر شوم که مثلاً نمیتوانیم ادرار 24 ساعته یک میلیاردمسلمان را جمع کرده و به آزمایشگاه فرستاده تا کلیه های borderline را جداسازی کنیم یا ملیونها انسان را اولتراسونوگرافی کنیم تا ببینیم کلیه مولتی کیستیک (نوعی بیماری خانوادگی که در درون کلیه کیستهایی تشکیل میگردد) دارند یا نه.

      2. (ATN (acute tubular necrosis
      هنگامی که فردي، بهردلیلی مایع از دست دهد و دچار شوک شود، اگر این شوک بلافاصله درمان نگردد، سلولهای موجود در مجراهای ظریفی که در درون کلیه ادرار را جمع میکنند، میمیرند. جسد این سلولها بداخل این مجراهای ظریف میریزد و نهایتا باعث بسته شدن آنها میگردد.
      اگر به چنین بیماری بلافاصله (منظورم از رگ) مایع نرسانیم، کلیه های خود را بشکل غیر قابل برگشتی از دست خواهد داد.

      آیا کسی تا بحال خبر از تعداد افرادی که با یک روزه، برای تمامی عمر با کلیه خود وداع میکند، دارد؟
      میدانید زندگی یک فرد دیالیزی چگونه است؟
      آیا اطلاع از مخارج تعویض کلیه دارید؟
      شانس باز پس زنی کلیه میهمان را میدانید؟

      آیا میدانید که فردی که کلیه خود را تعویض کرده، باید سیستم ایمنی خود را تا ابد با انواع داروها مهار کند؟
      جدا از زجری که بدوش آن انسان میافتد، یک بیمار کلیوی چه هزینه ای برای جامعه اش خواهد داشت؟

      منبع:

      http://www.goftegu.com/vb/showpost.php?p=59609&postcount=57

      • محمود

        اقا یا خانم محترم که این مطلب رو نوشتید.اسلام هم برای کسانی که روزه ضرر دارد روزه گرفتن رو حرام کرده است.اما برای من وامثال من که به لطف خدا بدن سالمی داریم روزه گرفتن بسیار هم مفید است من خودم بعد از 30روز روزه داری این احساس را دارم که دستگاه گوارشم در این 30روز بسیار راحت بوده است وخوب کار میکرده.

      • محمود

        باسلام .اما عده ایی از پزشکان هم مخالف نظر شما را معتقدند وسخت هم مخالف با نظرات اینگونه اند.

    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.