• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » دانستنیهای پزشکی » مردان بالای 50 سال مواظب پروستات خود باشند
    کد خبر : 657427

    مردان بالای 50 سال مواظب پروستات خود باشند

    مردان بالای 50 سال مواظب پروستات خود باشندReviewed by Farnaz on Jul 23Rating: پروستات، ارگان کوچکی به اندازه یک گردوست که زیر مثانه قرار دارد و لوله خروجی مثانه را احاطه کرده است. پروستات مایعی تولید می کند (منی) که بخشی از آن حاوی اسپرم است. مشکلات پروستات در مردان ۵۰ ساله یا بالاتر شایع…

    مردان بالای 50 سال مواظب پروستات خود باشندReviewed by Farnaz on Jul 23Rating:

    پروستات، ارگان کوچکی به اندازه یک گردوست که زیر مثانه قرار دارد و لوله خروجی مثانه را احاطه کرده است. پروستات مایعی تولید می کند (منی) که بخشی از آن حاوی اسپرم است.

    مشکلات پروستات در مردان ۵۰ ساله یا بالاتر شایع تر است. گاهی علائم توسط خود بیمار احساس می شود و گاهی پزشکان، مشکلات پروستات را با انجام آزمایش های روتین تشخیص می دهند (که اغلب اورولوژیست ها یا متخصصان بیماری های ادراری هستند). انواع مختلفی از بیماری های مختص به پروستات وجود دارد.

    علائم شایع در بیماری های پروستات عبارتند از: میل و فشار مکرر برای ادرار کردن، ادرار کردن دردناک همراه با سوزش، مشکل در خروج ادرار یا منی، درد مکرر یا خشکی در قسمت های پایین تر از کمر، ناحیه لگن یا بالای ران، چکه کردن ادرار و وجود خون در ادرار یا منی.

    یکی از مشکلات پروستات، التهاب حاد پروستات است که بر اثر عفونت ایجاد شده توسط باکتری ها بروز می کند و به تب، لرز یا درد در ناحیه پایین تر از کمر و بین پاها منجر شده یا باعث ایجاد درد هنگام ادرار کردن می شود. داروهای آنتی بیوتیک معمولا می توانند به بهبود عفونت و تسکین علائم کمک کنند. پزشک ممکن است نوشیدن مایعات بیشتر را در این مورد توصیه کند.

    در التهاب مزمن پروستات، علائم ممکن است خفیف تر باشد، اما می تواند مدت زمان بیشتری طول بکشد و درمان آن نیز دشوارتر باشد، ضمن این که آنتی بیوتیک ها در صورتی عمل می کنند که باکتری ها عامل ایجاد عفونت باشند.

    ماساژ دادن پروستات، گاهی به آزاد شدن مایعات کمک می کند. حمام های گرم نیز ممکن است تسکین بخش باشند. التهاب مزمن اغلب خودبه خود برطرف می شود.

    از دیگر بیماری های پروستات، هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) است که به بزرگ شدن پروستات مربوط می شود.

    این بیماری در مردان مسن تر شایع تر است که در آن، پروستات بزرگ شده ممکن است مجرای ادرار را مسدود کرده و ادرار کردن را با مشکل مواجه کند و نیز باعث چکه کردن پس از ادرار یا احساس مکرر دفع ادرار بخصوص در شب ها شود.

    یک آزمایش مقعدی می تواند پزشک را به سمت تشخیص BPH سوق دهد، البته توجه به وضعیت پروستات، مثانه و مجرای ادرار نیز می تواند کمک کننده باشد.

    سرطان پروستات نیز یکی از شایع ترین انواع سرطان بین مردان است و درمان آن در صورتی که بیماری زود تشخیص داده شود، موثرتر خواهد بود.

    درمان های متنوع برای یک بیماری

    یکی از راه های درمان پروستات بزرگ شده (هیپرپلازی خوش خیم)، جراحی و برداشتن بخشی از غده پروستات یا کل آن است.

    برداشتن پروستات در مواردی مانند مشکل تخلیه نشدن مثانه (حبس ادرار)، عفونت های مکرر دستگاه ادراری، خونریزی از پروستات و در مواردی که سنگ های مثانه همراه با بزرگ شدن پروستات باعث کند شدن جریان ادرار و آسیب به کلیه ها می شود، صورت می گیرد.

    این روش درمانی نیز مانند هر جراحی دیگری ممکن است با خطراتی مانند ایجاد لخته های خون در پاها که در مواردی به ریه ها می رسد، مشکلات تنفسی، عفونت زخم های جراحی، عفونت ریه ها (ذات الریه)، عفونت مثانه و کلیه ها، از دست دادن خون، حمله قلبی یا سکته در حین جراحی و واکنش به داروها همراه باشد.

    عوارض دیگر می تواند شامل مشکلاتی در رابطه با کنترل ادرار، ناباروری، تنگ شدن مجرای ادراری و آسیب به اندام های داخلی باشد که پیش از جراحی باید آزمایش های کامل فیزیکی و نیز درمان و کنترل بیماری هایی مانند دیابت، فشارخون بالا، مشکلات قلبی، ریوی و سایر بیماری ها صورت گیرد و سیگار کشیدن نیز باید چند هفته پیش از عمل متوقف شود. پس از جراحی به مدت یک تا سه روز برای خروج ادرار، در مثانه سوند قرار داده می شود.

    جراحی پروستات با لیزر، روش دیگری برای بهبود علائم ادراری است که توسط یک پروستات بزرگ شده به وجود آمده است.

    در این جراحی، یک اسکوپ تصویری همراه لیزر وارد مجرای ادرار می شود. پزشک با استفاده از لیزر، بافت پروستات را که به مجرای ادرار فشار وارد کرده و جلوی جاری شدن ادرار را گرفته است، برمی دارد و یک مجرای بزرگ تر جدید برای عبور ادرار ایجاد می کند.

    همه لیزرها از نور متمرکز برای ایجاد دقت و گرمای زیاد استفاده می کنند. در این رابطه، دو نوع جراحی لیزر برای پروستات وجود دارد. در یک نوع آن قسمتی از بافت پروستات برای بزرگ کردن مجرای ادرار ذوب شده و برداشته می شود.

    (روش تبخیری حساس به نور) یا درمان با نور سبز و Holap (برداشتن پروستات با لیزر هولمیوم)، نمونه هایی از این روش هستند.

    در نوع دوم جراحی با لیزر که مشابه جراحی مرسوم باز پروستات است، از لیزر برای برش و برداشتن بافت پروستات استفاده می شود.

    Holap استفاده از لیزر هولمیوم)، نمونه ای از این تکنیک است. انتخاب نوع جراحی لیزری پروستات به عواملی مانند اندازه پروستات، سلامت بیمار و نوع تجهیزات لیزری قابل دسترس بستگی دارد.

    در مورد بیماران مبتلا به سرطان پروستات، انواعی از درمان ها وجود دارند که برخی استاندارد هستند (به طور معمول استفاده می شوند) و برخی در مرحله آزمایش های پزشکی قرار دارند.

    معمولا در مورد بیمارانی که از وضعیت سلامت خوبی برخوردار هستند، از روش جراحی برای درمان این نوع سرطان استفاده می شود.

    یکی از انواع جراحی های مورد استفاده، برداشتن غدد لنفاوی موجود در لگن است (که در صورت سرطانی شدن این غدد به کار می رود). در این جراحی ممکن است غده پروستات برداشته نشود.

    در نوع دیگری، موسوم به پروستاکتومی کامل، پروستات و بافت های اطراف آن برداشته می شوند که به دو صورت انجام می شود.

    در یک روش، پروستات با ایجاد شکافی در دیواره شکم، (با برداشتن همزمان غدد لنفاوی اطراف) یا با ایجاد برشی در ناحیه پرینیوم (بین کیسه بیضه و مقعد) برداشته می شود. در این روش نیز ممکن است غدد لنفاوی با ایجاد برشی جداگانه روی شکم برداشته شوند.

    یک روش جراحی دیگر برای برداشتن بافت پروستات، استفاده از رسکتوسکوپ (یک لوله باریک و نوری همراه با ابزار برش) است که از طریق مجرای ادرار انجام می شود.

    از این روش گاهی برای بهبود علائم ایجاد شده توسط یک تومور، پیش از سایر درمان های سرطان استفاده می شود.

    همچنین در مواردی که بیماران به علت بالا بودن سن یا بیماری نمی توانند جراحی پروستاکتومی کامل داشته باشند، کاربرد دارد.

    از عوارض جراحی می توان به ناتوانی جنسی و چکه کردن ادرار از مثانه یا مدفوع از مقعد اشاره کرد. یکی دیگر از روش های درمانی برای سرطان پروستات، اشعه درمانی است که در آن از اشعه ایکس با انرژی زیاد یا سایر اشعه ها برای از بین بردن سلول های سرطانی یا جلوگیری از رشد آنها استفاده می کنند.

    اشعه درمانی ممکن است خارجی یا داخلی باشد و روش آن به نوع و وخامت سرطان بستگی دارد. در افرادی که اشعه درمانی می شوند، خطر افزایش سرطان مثانه یا مقعد وجود دارد، همچنین ممکن است ناتوانی جنسی و مشکلات ادراری نیز اتفاق بیفتد.

    تغییر شیوه زندگی راهی برای جلوگیری از وخیم شدن بیماری

    هورمون درمانی روش دیگری است که در آن هورمون های جنسی از میان برداشته شده یا جلوی فعالیت آنها گرفته می شود و در نتیجه سلول های سرطانی از رشد بازمی مانند؛ چراکه هورمون های جنسی در مردان می توانند باعث رشد سرطان پروستات شوند.

    در این روش، داروها، جراحی یا سایر هورمون ها برای کاهش تولید هورمون های مردانه یا جلوگیری از کار آنها استفاده می شوند.

    از جمله داروهایی که بدن را از تولید تستسترون بازمی دارند، لوپرولید، گازرلین، تریپتورلین و هیسترلین هستند و از داروهایی که جلوی تستسترون را برای رسیدن به سلول های سرطانی سد می کنند، می توان به بیکالوتامید، فلوتامید و نیلوتامید اشاره کرد.

    منجمدکردن بافت پروستات، راه دیگری برای مقابله با سرطان پروستات است که در آن سوزن های کوچک سرنگ با استفاده از تصاویر سونوگرافی (به عنوان راهنما) وارد پروستات می شوند.

    در این روش، یک گاز بسیار سرد در داخل سرنگ قرار داده می شود که بافت پروستات را برای انجماد احاطه می کند و سلول های سرطانی و مقداری از بافت سالم اطراف را از بین می برد. این روش عوارض زیادی به همراه دارد و می تواند در مواردی که اشعه درمانی کمکی به بهبود نکرده است، انجام شود.

    روش دیگر درمانی، حرارت دادن بافت پروستات با استفاده از امواج صوتی قوی است که باعث از بین بردن سلول های سرطانی می شود.

    این روش با وارد کردن یک سوند کوچک به داخل مقعد صورت می گیرد. برای مشخص شدن مزایا و خطرات این نوع درمان، بررسی های بیشتری مورد نیاز است.

    شیمی درمانی روش درمان دیگری برای از بین بردن سریع سلول های سرطانی است و در مواردی که سرطان به نواحی دیگری از بدن سرایت کرده، انجام می شود.

    گفتنی است با برخی تغییرات در شیوه زندگی می توان علائم بزرگ شدن پروستات را کنترل و از وخیم تر شدن بیماری جلوگیری کرد.

    اجتناب از مصرف کافئین یا الکل زیاد، محدود کردن نوشیدنی ها در شب، محدود کردن مصرف داروهای ضداحتقان و آنتی هیستامین ها (که می توانند ماهیچه های اطراف مجرای ادرار را تنگ کنند و باعث سخت تر شدن جریان ادرار شوند) ، تخلیه ادرار به محض احساس فشار، چراکه خودداری از ادرار کردن به مدتی طولانی ممکن است باعث کشش بیش از حد ماهیچه های مثانه و آسیب به آن شود.

    همچنین سعی در تنظیم زمان ادرار کردن، داشتن فعالیت و اجتناب از سرما می تواند از احتباس ادرار جلوگیری کند.
            
        
        
    فروغ فلاح زاده     
    روزنامه جام جم

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.