• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » روانشناسی » علایم جسمانی افراد مبتلا به اختلال هراس
    کد خبر : 528119

    علایم جسمانی افراد مبتلا به اختلال هراس

    علایم جسمانی افراد مبتلا به اختلال هراسReviewed by Farnaz on Apr 17Rating: ترس، احساسی است که هر انسانی آن را می شناسد. انسان ها از آن به عنوان احساسی ناخوشایند یاد و از آن دوری می کنند، چراکه این احساس بنابر طبیعت خود زمانی ظاهر می شود که خطری درونی یا بیرونی فرد را تهدید…

    علایم جسمانی افراد مبتلا به اختلال هراسReviewed by Farnaz on Apr 17Rating:

    ترس، احساسی است که هر انسانی آن را می شناسد. انسان ها از آن به عنوان احساسی ناخوشایند یاد و از آن دوری می کنند، چراکه این احساس بنابر طبیعت خود زمانی ظاهر می شود که خطری درونی یا بیرونی فرد را تهدید می کند. این احساس به شکل علایم مختلف جسمی و روانی ظاهر می شود، مانند تپش قلب، تنگی نفس، احساس گرگرفتگی، سرخ شدن صورت، ترشح زیاد عرق و غیره.

    افراد مبتلا به اختلال هراس

    در حالت ترس فعالیت طبیعی مغز در رابطه با محیط (مانند دیدن، شنیدن، بوییدن، لمس کردن، چشیدن، حس تعادل در ایستادن و راه رفتن و غیره) به شدت تحت تاثیر قرار می گیرد و سهم بیشتر فعالیت مغز و بدن متوجه روبه رو شدن با موضوع خطر و حفظ امنیت می شود. به این معنا ترس در چارچوب روبه رو شدن با خطر نقشی بسیار حیاتی بازی می کند و در حقیقت ترس به حکم زنگ خطری است که انسان را متوجه موضوع خطرداری می کند تا به دنبال آن، انسان عملی را صورت دهد که به رفع خطر بینجامد.

     

    به همین دلیل بعد از دور شدن از موضوع خطرزا این احساس نیز توسط سیستم های جسمی و روانی به طور طبیعی خنثی می شود و کارکرد اندام ها و حواس به شکل طبیعی خود بازمی گردد. بنابراین ترس یک احساس حیاتی، لازم و حفظ کننده زندگی است. در جریان تکامل انسان، احساس ترس برای حفظ بقای انسان به وجود آمده تا انسان را در روبه رویی با خطر آماده دفاع، حمله یا فرار کند. امروز نیز ترس همین وظیفه را برعهده دارد اگرچه موضوع خطر مانند گذشته دیگر، حیوانات وحشی نیست.

    اما زمانی احساس ترس حالات بیمارگونه پیدا می کند و تبدیل به اختلال اضطراب هراسی می شود که سیستم های طبیعی و روانی فرد برای برطرف کردن ترس یا کارآیی خود را از دست داده باشد یا از شدت کارآیی آنها کاسته شده باشد. در این حال، حتی زمانی هم که چیز تهدیدکننده ای وجود ندارد، حالات و علایم ترس به نحو ادامه داری به وجود خود ادامه می دهد و هر بار بر شدت آنها نیز افزوده می شود.

     

    به این معنا یکی از اصلی ترین شاخص های عدم کارآیی «سیستم روبه رو شدن با ترس» به این شکل است که در این حالت ترس و اضطراب بدون وجود دلیل تهدید کننده، در مواقع و محیط های مختلف، به حد زیاد و روزافزون و در بیشتر اوقات روز فرد را در کنترل می گیرند، به نحوی که فرد یا همواره یک نوع دلهره، اضطراب و تشویش را حس می کند یا به دلیل احساس ترس از دست زدن به کارهایی یا از روبه رو شدن با چیزهایی یا از رفتن به مکان هایی به شدت پرهیز می کند. در حالی که خود نیز دلیل قانع کننده ای برای این احساس پیدا نمی کند.

    فرد مبتلا به اختلال هراس، علایم اضطراب هراسی را معمولا در سه سطح حسی، فیزیولوژی و رفتاری لمس می کند. یعنی اکثر اوقات افراد مبتلا به علت علایم حسی، فیزیولوژی و تا حدودی رفتاری به متخصصان مراجعه می کنند ولی علایم افکاری غالبا از طرف آنها دیده یا مطرح نمی شود.

     

    علایم جسمانی که اکثر افراد مبتلا از آنها رنج می برند عبارتند از:

    حالت سرگیجه، فشار در ناحیه سینه و پرش قلب، افت فشارخون، معده درد، عدم تمرکز، دلشوره، دیدن پرده ای جلوی چشم و از این دست. به همین دلیل اغلب مثلا از احتمال داشتن بیماری قلبی به نگرانی و ترس می افتند و از پزشک می خواهند که آنها را به خاطر احتمال بیماری قلبی مورد معالجه قرار دهد.

    اختلالات اضطرابی را به سه گروه «عمومی و فراگیر»، «حمله های هراسی» و «فوبیا» تقسیم می کنند.

    ● اختلال اضطراب عمومی و فراگیر

    این اختلال معمولا به صورت تدریجی شکل می گیرد و به طور معمول بعد از یک تجربه مشخصی که برای فرد بسیار فشار آور بوده ، به وجود می آید. رفته رفته این حالت به شکل احساس هراسی درمی آید طولانی مدت و ادامه دار که در اکثر محیط ها، در رابطه با اکثر چیزها و در بیشتر رابطه های فرد وجود دارد؛ احساس هراس و نگرانی نسبت به چیزهایی که می توانند اتفاق بیفتند و فرد مبتلا به اضطراب فراگیر تنها برای مدت بسیار کوتاهی قادر است که خود را از آن رها کند. در این حالت فرد گزارش می دهد که «همیشه این افکار وحشتناک را دارم و هیچ نمی توانم این افکار را از خودم دور کنم» و علایمی را گزارش می کنند که شامل اینها هستند:

    ناآرامی و بی قراری حرکتی مانند لرزش در اندام، گرفتگی عضلات و پرش دست یا پا.

    تحرک پذیری شدید و غیرقابل کنترل فعالیت های بدنی که به شکل احساس تنگی نفس، عرق زیاد، خشکی دهان و سرگیجه ظاهر می شود.

    افزایش شدید توجه متمرکز بر خود و هوشیاری زیاد نسبت به خود که به شکل احساس گرفتگی و کوفتگی، مشکل در به خواب رفتن و مشکل در خوب خوابیدن، تحریک پذیری و یکه خوردن های زیاد خود را نشان می دهند.

    از مشخصات دیگر این اختلال این است که فرد همواره بیشتر و بیشتر تحت اختیار هراس هایش قرار می گیرد و قدرت کنترل خود را روی آنها رفته رفته از دست می دهد «آنقدر احساس فشار می کنم که آرام و قرار ندارم. به دنبال هر چیزی باید روزها فکر کنم که چه اتفاقی خواهد افتاد». اگرچه این نشانه ها در مورد همه افراد به طور یکسان وجود ندارد ولی همه در یک دایره شیطانی اسیر هستند؛ دایره ای به شکل فشار دایمی، ناآرامی فزاینده، عصبانیت و علایم جسمی. به دنبال اینها وظایف روزانه و فعالیت های لازم زندگی رفته رفته کنار گذاشته شده و فرد به آینده خود بسیار ناامید می شود که اینها تاثیرات خاص خود را بر زندگی فرد با دیگران برجای گذارده و سبب فشارهای تازه ای می شوند.

    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.