• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » سیاسی , مطالب برگزیده سایت » اقای وزیر خارجه غرامت جنگ را که نگرفتید؛ لااقل نماد توهین به 5هزار شهید در بغداد را نابود کنید!
    کد خبر : 521683

    اقای وزیر خارجه غرامت جنگ را که نگرفتید؛ لااقل نماد توهین به 5هزار شهید در بغداد را نابود کنید!

    اقای وزیر خارجه غرامت جنگ را که نگرفتید؛ لااقل نماد توهین به 5هزار شهید در بغداد را نابود کنید! Reviewed by Aryan on Apr 11Rating: ایرانی ستیزی و به طور خاص فارس تیزی در میان برخی اعراب ریشه ای به دیرینگی تاریخ جعل حدیث دارد و ورود به آن نیازمند طرح مباحث مفصل است، اما…

    اقای وزیر خارجه غرامت جنگ را که نگرفتید؛ لااقل نماد توهین به 5هزار شهید در بغداد را نابود کنید! Reviewed by Aryan on Apr 11Rating:
    ایرانی ستیزی و به طور خاص فارس تیزی در میان برخی اعراب ریشه ای به دیرینگی تاریخ جعل حدیث دارد و ورود به آن نیازمند طرح مباحث مفصل است، اما پررنگ ترین رگه های معاصر این مدل از ایرانی هراسی که توسط پان عرب ها و سپس حزب بعث تشدید شد، بیش از هر نقطه ای در عراق مشهود بوده است و هرچند هنوز در لایه های غیرمشهود عراق چنین نگاه هایی وجود دارد، اما عمده این نگاه ها اکنون به کشورهای حاشیه تسری یافته است و ایرانی ستیزی و ایرانی هراسی که نطفه اش را صدام گذاشت، توسط شیوخ منطقه در حال پر و بال گرفتن است.

    این تفکرات که بیشتر از نگاه برتری قوم عرب نشات می گرفته، با روی کار آمدن حزب بعث شدت یافت و صدام حسین عبدالمجید تکریتی مدت ها پیش از آنکه اسلحه اش را به سمت ایران نشانه برود، مروج چنین تفکراتی در کشورش و همچنین میان اعراب خوزستان ایران بود تا در صورت تلاش برای حمله به ایران با هدف الحاق خوزستان به خاک عراق با حداقل مقاومت نزد اهالی خوزستان مواجه شود که البته چندان موفق نبود و هرچند اعراب ساکن یکی از شهرهای جنوبی ایرانی در بدو ورود بعثی ها پیش پایشان گاو قربانی کردند، اما سربازان عراقی نیز به یک تن از ناموس این پان عرب های ایرانی رحم نکردند و در دیگر شهرهای خوزستان نیز هموطنان عرب زبان قهرمانانه به دفاع از میهن پرداختند.

    خیرالله طلفاح در برابر دامادش صدام حسین در حال دریافت نشان و درجه نظامی

     

     

    شاخص ترین مروج تفکرات پان عرب در عراق، خیرالله طلفاح، دایی و پدر همسر اول صدام حسین بود که از پیش از ظهور علنی حزب بعث عراق به ترویج افکار ضدایرانی و ضدفارسی مشغول بود و جدی ترین حرکتش نیز در این زمینه، تدوین جزوه ای در ده صفحه در سال 1940 بود که چنین نوشتار نژادپرستانه ای در صدرش بود: «سه چیز که خدا نباید می‌آفرید: ایرانیان، یهودیان و مگس / ثلاثة کان على الله ان لایخلقهم: الفرس، الیهود والذباب» و در ذیلش نیز مملو از هتاکی به ایرانی و فارسی زبان بود.

     

     

     

    با به قدرت رسیدن صدام حسین و حزب بعث در عراق، این نگاه ها شدت گرفت و زمانی به اوج رسید که امام خمینی (ره) به صدام روی خوش نشان نداد و عملاً این گفتمان را نهادینه کرد که قاعده دشمن دشمنمان، دوست ماست، به این خشکی نبوده و لزوماً هرکس ضداسرائیلی باشد، دوست یا همراه ایران نیست.

     

    با آغاز جنگ ایران و عراق، وزارت آموزش و پرورش عراق، این جزوه را به عنوان یکی از مواد آموزشی دوره تحصیلی دبستان عراق قرار داد و صدام نیز بر روی میزش پلاکی با درج عنوان همین جزوه نژادپرستانه نصب کرد . اما اوج حرکت صدام برای ضدایرانی سازی جو عراق، اقدام دیگری بود که برخلاف جزوه مذکور همچنان پابرجاست و هر عراقی که از زیرش عبور می کند را یاد افکار ضدایرانی صدام می اندازد.

     

     

    صدام برای آنکه نمادی برای ضدیتش و نسبت دادن این ضدیت به اعراب با ملت ایران و به ویژه فارسی زبانان ایجاد کند، در سال 1365 مصادف با سالهای پایانی جنگ تحمیلی که مشخص شده بود تصاحب خوزستان به سادگی میسر نیست و پیش از آنکه آمریکا به طور مستقیم و علنی خود را متحد عراق در جنگ با ایران بخواند و شروع به درگیری با کشتی ها و سکوهای نفتی ایران در سالهای 1366 و 1367 بکند، دستور ساخت طاق نصرت تحت عناوین « شمشیرهای قادسیه» و «کمان پیروزی» را با استفاده از کلاهخود پنج هزار سرباز شهید ایرانی در منطقه سبز بغداد را صادر کرد؛ منطقه ای از بغداد که موسوم به منطقة الخضراء است و محل بسیاری از ساختمان های حساس است .

     

     

     

    در همین چهارچوب دو معمار انگلیسی و آلمانی با گرته برداری از دستان صدام، طرح این طاق نصرت را که دو دست از خاک بیرون آمده با دو شمشیر عربی در دست است ، با حجم عظیمی از کلاه خودهای سوراخ شده ایرانی در پای این دو دست که شمشیرهایشان در نقطه اوج به هم متصل می شد، طراحی و پیاده کردند تا جنگ عراق با ایران را تداعی گر نبرد قادسیه سازند که طی آن لشگر عمر بر ساسانیان فائق آمد و ایران توسط لشگر اسلام فتح شد.

     

     

     

     در این حال یک پژوهشگر تاریخ عراق با اشاره به این بنا گفت: از آنجا که این بنا براساس دست های صدام ساخته شده، ادامه وجود آن در بغداد، توهین به مردم عراق که اکثریت آنها از صدام منزجرند نیز هست.

     

    همچنین نماد دیگری تحت عنوان «اشمال صدام» ساخته شد که نماد یک گنبد دارای معماری شیعی و ایرانی است که توسط شمشیر صدام از آسمان به زمین کشیده شده و به دو نیم شده است!

    کلاه خود سربازان شهید ایرانی همچنان در کف خیابان های بغداد است

     

    این نمادها پابرجا ماند تا آن که صدام و حزب بعث بالاخره با حمله نیروهای آمریکا و ناتو به این کشور از اریکه قدرت سقوط کردند و طبیعتاً بسیاری از سیاست هایشان که مسبب وضعیت وحشتناک عراق در دوران صدام تلقی می شود، از جمله پان عربیسم افت شدیدی یافت. اما آنچه عجیب بود، عدم تخریب جدی ترین بنای ضدایرانی در عراق با پایان دوران بعثی ها در عراق و روی کار آمدن طیف سیاسی همراه ایران در این کشور همسایه است.

     

    البته عراقی ها همچنان با زیرکی از پرداخت نقدی خسارت 1000 میلیارد دلاری جنگ تحمیلی یا معادلش (از طریق واگذاری برداشت از چند چاه نفتی این کشور تا سقف تعهدات این کشور و نظایر آن) می گریزند و مجید الشیخ، سفیر عراق در ایران نیز عنوان کرده بود: «برادر از برادر شکایت نمی‌کند. ملت عراق مشکلات مالی فراوانی دارد و ایران باید به این موضوع توجه کند.» اما ظاهراً این بهانه مشکلات مالی تنها برای ایران است، چون عراق از سال 1994 پرداخت خسارت کویت را آغاز کرده و پس از صدام نیز ادامه داد و در آخرین پرداخت نیز در مرداد ماه 1390 یک میلیارد و شصت میلیون دلار غرامت جنگی به کویت پرداخت کرد تا بدین ترتیب عراق تاکنون سی و سه میلیارد و سیصد میلیون دلار غرامت جنگی پرداخت کرده و حدود نوزده میلیارد دلار نیز باقی مانده باشد که در اقساط بعدی قرار است پرداخت نماید.

     

     ایران نیز که همچنان در حال آبادسازی عراق است، علی رغم عبور تولید نفت ایران از مرز دو میلیون بشکه در روز، با همسایه اش که فعلاً با دولتمردانش روابط حسنه ای دارد، از شیوه حسن رفتار بهره می برد و فعلاً بر روی این اتفاقات چشم بسته و فرصت بیشتری به این کشور داده است تا کشورش را بازسازی کند و حتی برای فعالتر کردن نقش این کشور در معادلات منطقه، امتیاز میزبانی دور دوم مذاکرات تازه با 5+1 را به عراق داده است. اما هنوز گام مثبتی از سوی عراقی ها برداشته نشده است.

     

    یکی از انتظارات ایران از عراق، تخریب این نمادها و به ویژه تخریب طاق نصرت قادسیه در این کشور بوده تا ضدایرانی ترین نماد که مبین دشمنی ایران و عراق است نابود شود؛ اما دولت نوری المالکی در ابتدای استقرار، مخالفت زلمای خلیل زاد، سفیر وقت آمریکا در عراق را بهانه عدم تخریب این بنا کرد.

     

    با این حال خلیل زاد از سال 2007 از عراق به سازمان ملل متحد رفت، در این چند سال نیز موقعیت دولت عراق کاملاً مستقر شد و در نهایت با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور، موقعیت آمریکا برای اعمال فشار بر دولت حاکم در عراق تغییر یافت. اما تنها اتفاقی که رخ نداد تخریب نماد ضدایرانی «طاق نصرت قادسیه» به عنوان میراث تفکرات نژادپرستانه صدام حسین است. در این میان از نوری المالکی  اظهارنظرهایی نیز منتشر شده که نابودی این بناها را با نابودی مجسمه های بودایی توسط طالبان در عراق مقایسه کرده بود و ضمن مخالفت با تخریب این بناها عنوان کرده: «این بناها بخشی از تاریخ و خاطرات عراق است، باید پابرجا بماند و ما همچون طالبان اقدام به تخریب این نمادها نمی کنیم» و حتی عنوان شد این بناها ترمیم شده است، حال آنکه بی شک نمادی که فلسفه ایجادش نهادینه سازی دشمنی میان دو ملت و همچنین دو قومیت همسایه است، قطعاً با مجسمه های تاریخی بودا که بر پایه دشمنی ساخته نشده قابل قیاس نیست.

    در این شرایط که دستگاه دیپلماسی ایران توان دریافت غرامت جنگ تحمیلی را به هر شکل ممکن ندارد، حداقل انتظار از عراقی ها که می توان آن را به شکل جدی خواست، این است که تا پیش از ارائه قطعی امتیاز میزبانی نشست 5+1، نخست وزیر عراق دستور تخریب این نماد ضدایرانی را صادر کنند تا هنگامی که مسئولان ایرانی برای مذاکرات پیش رو از منطقه خضرای عبور کردند، شاهد نمادی که با کشتار پنج هزار ایرانی بنا شده، نباشند و بدین ترتیب پایه های دوستی دو کشور نیز تحیکم شود؛ امتیاز چندان بزرگی نیست که کلاهخود 5 هزار شهید ایرانی از کف مهم ترین خیابان بغداد جمع شود، اما با این حال آیا دیپلمات ها می توانند برای مملکتمان تحصیلش نمایند؟ ( بازتاب )

    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۵)



    • مهدی

      درسته تصویر اول عدنان خیرالله (عامل قتل عام دسته جمعی غواص های اسیر شده ی ایرانی )است که پسر دایی صدام هم بود که چون تونست در قاهره درس بخونه ولی صدام نتونست بعدها مورد حسادت صدام قرار گرفت و در یک صحنه ساختگی انفجار هوایی به درک واصل شد‍

    • محمد رضا

      تصویر اول عدنان خیرالله طلفاح فرزند خیرالله طلفاح است که وزیر دفاع عراق بود و در سال 1989 کشته شد

    • محمد رضا

      در مورد خیرالله طلفاح آورده اید در سال 1940 کتابی نوشته است و در تصویر خیلی جوانتر از این است که در سال 1940 کتاب نوشته باشد . اینکه خیرالله پدر زن صدام باشد و مدال هم گرفته باشد دوباره بررسی کنید به نظر می رسد اشتباهی شده باشد

    • سرباز زندگی

      حق با شماست فکر نمیکنم این فقط نظر شخص شما باشه

    • javad

      این نظر شخصی منه :هیچ کشور عربی در جهان دوست ایران نیست و فقط به منظور سو استفاده ودریافت کمک های مالی و… خودشونو دوست ایران جا می زنند.
      من نمیخوام از اون طرف بوم بیفتم ولی خدا وکیلی کدوم یک از این کشورها در شرایط و موقعیت های گوناگونی که ایران درگیرش بوده به ایران کمک کردند،کمک توی سرشون بخوره ،می ببینید که ناوهای هواپیمابر آمریکا برای درگیری احتمالی با ایران تو بنادرشون لنگر انداختند.

    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.