ایران ویج » چه کسانی به فرهادی تبریک گفتند؟ + متن تبریک ها

ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

صفحه اصلی » فرهنگی و هنری , مطالب برگزیده سایت » چه کسانی به فرهادی تبریک گفتند؟ + متن تبریک ها
کد خبر : 471236

چه کسانی به فرهادی تبریک گفتند؟ + متن تبریک ها

چه کسانی به فرهادی تبریک گفتند؟ + متن تبریک هاReviewed by Aryan on Mar 1Rating: به دلیل مشکلات فنی در سایت ازادنگار این مطلب را در ایران ویج بخوانید   در پی کسب اسکار بهترین فیلم خارجی هشتاد و چهارمین مراسم جایزه اسکار، بسیاری از هنرمندان، اهالی سینما و فرهنگ، مسئولین فرهنگی، سیاستمداران و اصحاب…

چه کسانی به فرهادی تبریک گفتند؟ + متن تبریک هاReviewed by Aryan on Mar 1Rating:
به دلیل مشکلات فنی در سایت ازادنگار این مطلب را در ایران ویج بخوانید
 
در پی کسب اسکار بهترین فیلم خارجی هشتاد و چهارمین مراسم جایزه اسکار، بسیاری از هنرمندان، اهالی سینما و فرهنگ، مسئولین فرهنگی، سیاستمداران و اصحاب رسانه به فرهادی تبریک گفتند.

این روزها من هم چون بسیارانی که از شادی سر از پا نمی شناسند، همواره در پی آنم که برای خدمتی که اصغر فرهادی به فرهنگ و هنر ایرانی کرد، کاری کنم. در حد توان کمی که در رسانه دارم، کرده ام؛ اما اینجا در آزادنگار چیزهایی را می گذارم که به دلم نزدیک تر است. حتی خبر اسکار گرفتن فرهادی عزیز را هم، آنِ گرفتن، در همین صفحه آزادنگارم آوردم که در عین ناباوری، اسلاید شو صفحه اصلی هم شده بود دیروز. با اینکه فضای نوشتن کم ندارم، کم یا زیاد، نوشتنِ اینجا برای من چیز دیگریست. حال دیگری دارد. در هر حال این کم ترین است برای فرهادی، که بگردم و تبریک های کسان بی شمار را بیابم و همه را گرد بیاورم در این پست. هر چند آنقدر صدای این رخداد بلند است که نیازی به گشتن نیست. حتی آنها هم که تا دیروز، گوش هاشان را گرفته بودند که صدای افتخارآفرینی این فیلم را نشنوند؛ شنیدند و در اندازه های خودشان، با خوشی و نا خوشی، چیزی گفتند و کاری کردند. مولایم علی می فرماید: قدر الرجل علی قدر همته:ارزش مرد به اندازه همت اوست. و جناب حافظ هم آن را آورده که: … فکر هر کس به قدر همت اوست. خداوند حال ناخوشان را به گرداند.

پس تبریک ها را می آورم در پی که تو بخوانی. این تو هم فرهادی است. هم آن ها که دست به او دادند تا فیلم بر پرده بیافتد و هم تو که به من سر می زنی. این تو، همه ایران است.

 

بهمن فرمان‌آرا:
«وقتی به دبیرستان می رفتم رادیو برنامه‌ای داشت به‌نام «بیایید با هم دنیای بهتری بسازیم» و مجری این برنامه «دکتر بنی احمد» بود که درباره روان‌شناسی کودک صحبت می کرد. امروز صبح که «اصغر فرهادی» برای دریافت جایزه اسکار به عنوان بهترین فیلم خارجی روی صحنه رفت…
… در میان کف‌زدن‌های زیاد کارگردان برنامه اسکار کلوزآپی از «سارینا فرهادی» که اشک شوق صورتش را خیس کرده بود، نشان داد و با خود گفتم که چهره «سارینا» تصویر دل تمام آنهایی است که سربلندی سینمای ایران را می خواهند، حتی من پیرمرد هم دلم لرزید. موفقیت هر هم‌میهنی در هر زمینه‌ای اسباب غرور برای همه ملت می شود و فرهادی با بردن جایزه اسکار سینمای ایران را بر بال شوق به آسمان هفتم برد و می دانم با هوش و ذکاوتی که در او سراغ دارم او حداکثر استفاده را از این پیروزی برای پیشبرد حرفه‌اش خواهد کرد. نوش‌جانش و هزاران دعای خیر پشتیبانش!
این موفقیت مثل سکه‌ای می ماند که مثل هر سکه‌ای دیگر دو رو دارد و فرهادی یک روی آن را با فیلم فوق‌العاده‌اش تصویر کرده است. اما روی دوم بعد از تبریکات مکرر برعهده ماست و هرکدام از ما سعی می کنیم در کارمان موفق باشیم.
درمورد سینمای ما باید دید مسوولان سینما از این فرصت طلایی چه استفاده‌ای می کنند و اینجاست که برمی گردم به اسم آن برنامه‌ای که در شروع آوردم. از آنجا که من تا اطلاع ثانوی خود را بازنشسته کرده‌ام این‌قدر امروز به خاطر این دوست جوان مسرور و سرحال هستم که برای مسوولان سینما چند پیشنهاد ساده دارم:
1- «خانه سینما» را به اصناف سینما پس دهید و بعد از تغییر آن دو بند اساسنامه که قبول ندارید، بگذارید که اصناف مختلف سینما، هیات‌مدیره خانه سینمای خود را انتخاب کنند.
2 – حکم ممنوع‌الکاری و ممنوع‌الخروجی جعفر پناهی را لغو کنید و بگذارید این کارگردان مهم سینمای ایران بار دیگر به ساخت فیلم برگردد.
در خاتمه از شما دعوت می کنم به میمنت و مبارکی این موج شادی سینمای ایران بیایید با هم سینمای کشورمان را دور از تسویه‌حساب‌ها و دشمنی های بی اساس به عنوان یک پدیده افتخارآمیز بستاییم و سد راه پیروزی های آینده‌اش نشویم.»

داریوش مهرجوی:
«با شنیدن خبر اسکار «جدایی» بسیار خوشحال شدم و این جایزه مثل همان گلی بود که در بازی های مقدماتی جام‌جهانی در دروازه‌های آمریکا و استرالیا کاشتیم. به «اصغر فرهادی» و گروه «جدایی نادر از سیمین» تبریک می گویم به خاطر بازی های درخشان و فیلم خوش‌ساختی که به نظرم از بهترین‌های تاریخ سینمای ایران است. امیدوارم این فیلم در همه جای دنیا مخصوصا آمریکا و کانادا به‌خوبی دیده شود و مردم، هرچه بیشتر در سراسر جهان آن را ببینند تا با فرهنگ و خصوصیات ویژه مردم سرزمین ما آشنا شوند.»

رخشان بنی‌اعتماد:
«اصغر فرهادی اولین جایزه اسکار را برای سینمای ایران گرفت، اما افتخاری بالاتر از یک جایزه به ملت ایران داد. کاش زمانی که این جایزه در موزه سینمای ایران جای می گیرد، برای ثبت در تاریخ، گفته‌های اصغر فرهادی کنار آن نوشته شود. نوشته شود تا بازخوانی و به یادها سپرده شود که در زمانه واهمه‌های پنهان از واژه‌های تحریم و تهدید و جنگ، در سحرگاه هشتم اسفندماه 1390، سینمای ایران توانست با زبان هنر، پیام صلح‌خواهی ملت خود را به جهان اعلام کند.»

کیهان کلهر:
«دریافت جایزه اسکار را به اصغر فرهادی و گروهش تبریک می گویم چراکه افتخار بزرگی را نصیب ایرانیان کرد. رقابت در محدودیت بسیار سخت است. وقتی اعلام شد اصغر فرهادی اسکار برده است، اشک در چشمانم جمع شد، اما شاید کسب چنین جایزه‌هایی در موسیقی دشوار باشد چراکه این‌گونه جایزه‌ها به موسیقی تجاری ربط پیدا می کند و ما باید ابتدا خودمان را باور کنیم. امروز می توان به موسیقی ایران امیدوار بود اما باید گفت که ‌در فستیوال‌های موسیقی بخش جایزه وجود ندارد بلکه هنرمند کنسرت خود را اجرا کرده و از صحنه پایین می آید اما همین که نوازندگان ما در نقاط مختلف دنیا کنسرت برگزار می کنند، دلالت بر پیشرفت موسیقی دارد.»

احمد مسجدجامعی:
«یک‌بار در جمع دولت، رییس وقت بانک مرکزی دکترشیبانی با ذوق و شوق بسیار به سویم آمد. او درباره فیلمی از مجید مجیدی پرس‌وجو می کرد و دنبال اطلاعات بود. طبیعی بود که بپرسم، رییس بانک مرکزی چرا باید چنین پرسش‌هایی داشته باشد، اما منتظر نماند و خودش گفت که در اجلاس روسای بانک‌های مرکزی جهان چند نفر از مقام‌های اقتصادی کشورها به او مراجعه کرده و موفقیت سینمای ایران را تبریک گفته‌اند. شب قبل فیلم برگزیده‌ای از مجید مجیدی در مهم‌ترین شبکه‌های تلویزیونی کشور میزبان به نمایش درآمده بود. گروهی در کشورمان موفقیت‌های هنر ایرانی را در جهان به نگاه سیاسی نسبت می دهند و معتقدند که این آثار به دلیل ارایه چهره سیاه از ایران جایزه می گیرند. این نگرش کم و بیش در همه دوره‌ها هوادارانی داشته است، اما به نظر می رسد کسانی که چنین نگاهی را ترویج می کنند نسبت چندانی با هنر ندارند و اعتماد و شناخت‌شان از فرهنگ و هنر ایران بسیار اندک است. چند سال پیش به مناسبت 25 سالگی انقلاب اسلامی می خواستیم از هنرمندان برگزیده‌ای که بیش‌ترین موفقیت‌ها را داشته‌اند، تقدیر کنیم.
دو نفر بیشترین جوایز را از جشنواره‌های جهانی گرفته بودند: عباس کیارستمی و مجید مجیدی. مجیدی بیشترین جوایز داخلی را نیز از آن خود کرده بود. جدا از اینکه چنین نسبت‌هایی را به چنین شخصیت‌هایی نمی توان داد، این پرسش را نیز می توان مطرح کرد که چگونه ممکن است کسانی که جوایز ملی شان نیز اینقدر بالاست، در جشنواره‌های خارجی به دلیل سیاه‌نمایی جایزه گرفته باشند؟ در سال‌های اخیر این نگاه کمابیش اصلاح و از جهاتی منزوی شده است. واکنش عمومی به موفقیت اخیر فیلم اصغر فرهادی نشان داد کسانی که موفقیت هنر ایرانی در دنیا را به حساب سیاه‌نمایی می گذارند، اندکند. البته برخورد هنرمندان ایرانی در واکنش به موفقیت‌شان نیز در این امر تاثیر زیادی دارد. هنرمندان ایرانی به‌رغم اینکه با محدودیت‌های زیادی روبه‌رو هستند، وقتی در چنین جایگاهی قرار می گیرند، خود را در نقش سفیران ملت می بینند. آن چند جمله کوتاه اصغر فرهادی هنگام گرفتن جایزه اسکار، در زمانه‌ای که عده‌ای بر طبل جنگ می کوبند، در اصلاح تصویر ایرانیان به مراتب از بسیاری اقدامات سیاسی و دیپلماتیک موثرتر و کارسازتر بود. نکته جالب درباره فیلم «جدایی نادر از سیمین» این است که این فیلم نه تنها در ایران با استقبال مردم و حتی جشنواره‌های دولتی و غیردولتی روبه‌رو شد که در جهان نیز با استقبال مردمی مواجه گردید. این فیلم پیش از اینکه در جشنواره‌ها کشف و دیده شود، در سینماهای کشورهای مختلف تماشاگران فراوانی یافت. جالب است عده‌ای که در ماجرای «اشغال وال‌استریت» از صدای مردم حرف می زنند، این همه تماشاگری را که فیلم «جدایی نادر از سیمین» را پسندیده‌اند، مردم نمی دانند و آن را به سیاست نسبت می دهند. اگر مردم جهان بیش از حکومت‌هایشان برای ما اهمیت داشته باشند، قطعا موفقیت‌هایی از این دست نیز برایمان ارزش و اعتبار بیشتری خواهد یافت. پیش از این در عرصه هنرهای دیگر نیز موفقیت‌هایی نصیب ایرانیان شده است. در هنرهای تجسمی یا تئاتر نیز هنرمندان ایرانی به موفقیت‌هایی دست یافته‌اند. این هنرمندان در واقع بیشتر کوتاهی های مسوولان را در این زمینه جبران کرده‌اند. به‌رغم تفاوت دولت‌ها، حضور در عرصه‌های جهانی کمابیش یکی از دغدغه‌های مدیریت‌های فرهنگی در دوره‌های مختلف بوده است. حضور در این عرصه‌ها به اشکال مختلفی برای فرهنگ و هنر ایران ممکن است؛ مشارکت در عرصه مدیریت سازمان‌های جهانی، مانند یونسکو، آیسسکو و کنفرانس اسلامی و… حضور موثر در جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های جهانی و شرکت در بازار فرهنگ و هنر که در سطح جهانی شتابی فزاینده گرفته و می رود، از بازیگران اول صحنه تجارت جهان شود. بسیاری از سیاست‌ها و راهکارهای این مهم در سند برنامه چهارم توسعه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی گنجانده شده است، هرچند کمتر به اجرای آن اندیشیده‌اند. افزون بر همه اینها باید توان و ظرفیت تعامل، گفت‌وگو و مبادله داشته باشیم. بخشی از ظرفیت گفت‌وگو، تعامل و مبادله به توانایی ما در تولید آثار هنری ارزشمند و مورد توجه برمی‌گردد، اما بخشی از آن منوط است به اصلاح نگرش و درک ما نسبت به هنر، شناخت‌مان از هنر تنومند و پرشاخ‌وبرگ ایران زمین و همچنین شناخت‌مان از روابط جهانی، تا بتوانیم با حضور در ایوان و پیشخوان فرهنگ و هنر جهان نقش‌آفرینی داشته باشیم. ایران به دلیل قرار گرفتن در موقعیت ممتاز و ویژه‌ای که از آن می توانیم به چهار راه تمدن‌ها یاد کنیم در شرایط و احوالی است که محل تلاقی چند تمدن مهم جهانی است. قرار گرفتن در چنین موقعیتی خودبه‌خود امکانی را در اختیارمان قرار می دهد که شاید در نگاه نخست بر ما آشکار نباشد، اما بسیار تاثیرگذار است. ماهاتیر محمد معمار مالزی جدید در جلسه‌ای می گفت: «ایران می‌تواند نقش، جایگاه و اهمیتی که در جاده ابریشم تاریخی داشت در جاده ابریشم جدید که مبتنی بر فرهنگ و فناوری اطلاعات است، داشته باشد» تجربه‌ها نشان داده است که ما هرجا با تکیه بر این ظرفیت‌ها و سرمایه‌های انسانی ها به عرصه آمده‌ایم، موفقیت‌ها کسب کرده‌ایم. برای موفقیت نیازی به هزینه‌های هنگفت نیست. بسیاری از آثاری که موفق شده‌اند، اتفاقا آثاری هستند که در چارچوب سرمایه‌گذاری های معمولی داخل کشور و با تکیه بر همین عوامل، سامان‌گرفته‌اند. به هر حال ما نسبت به بسیاری از کشورهای جهان مزیت‌هایی داریم که به‌رغم محدودیت‌ها و موانع، ما را در نقش‌آفرینی در فرهنگ جهان یاری می کند. این مزیت‌های نسبی آگاهانه یا ناخودآگاه در تولید و آفرینش هنری ما نقش دارد. «تئو آنجلو پولوس» کارگردان بزرگ یونان که چندی پیش درگذشت، سال‌های پیش به ایران سفر کرد، دیداری با او داشتم. او در این دیدار موفقیت سینمای ایران را به پشتوانه تاریخی فرهنگ و هنر شکوهمند این سرزمین مرتبط می دانست. با نگاهی به فیلم‌های ایرانی، شاید در نگاه اول چندان با حرف او موافق نباشیم، اما اگر دقیق‌تر فکر کنیم، آیا جایگاه فعلی ما، طرز فکر امروز ما و نگاه ما به انسان، اخلاق و جهان بدون گذشته‌ای که از سر گذرانده‌ایم، می توانست شکل بگیرد؟»

جواد شمقدری:
«با موفقیت فیلم «جدایی نادر از سیمین» در اخذ اسکار، ذائقه جامعه سینمای ایران که در جشنواره سی‌ام فجر شیرین شده بود، کامل شد. این جایزه گواهی دیگر بر آغاز فصل جدید سینمای ایران است که در قالب سازمان سینمایی به افق‌های بلندتری می اندیشد. قضاوت آمریکایی در مقابل فرهنگ ایرانی سر تعظیم فرود آورد و رای دهندگان آکادمی اسکار در مقابل لابی صهیونیستی که بر طبل جنگ می کوبد واکنش متفاوتی نشان دادند و این ترک آغاز فروپاشی استیلای لابی صهیونیستی بر جامعه و همه نهادهای آمریکایی است. امروز غرب تشنه چشیدن معنویت و طعم اخلاق و تجربه محبت، عاطفه و رفتار انسانی است. زخم‌های شیطانی نیاز به مرهم الهی دارد و سینمای ایران در پرتو فرهنگ اسلامی پاسخگوی این نیاز است. موفقیت آقای فرهادی در دریافت جایزه اسکار حلقه‌ای از موفقیت‌های ملت بزرگ ایران است که آن را به وی و گروه همکارش و سینمای ایران و همه سینما دوستان ایرانی تبریک می گویم.»

(افزوده شده در: سه شنبه, 9 اسفند 1390 | 14:28:15)

محمد بزرگ‌نیا:
«ممنون آقای فرهادی که در این زمستان سرد برای ما ایرانیان گرما و شادی آوردی، ممنون که سینمای ایران را به اوج رساندی و ممنون که افتخارات سینمای ایران را کامل کردی.»

جعفر پناهی:
«تبریک و تشکر از اصغر فرهادی که با اولین جایزه اسکار برای سینمای ایران، احساس امید و شادی را به ارمغان آورد. سپاس از خانواده و «خانه سینما» که نام ایران را با هنر و هنرمندی در جهان پرآوازه کرد.»

زهرا اشراقی:
«برخلاف همه تنگ‌نظری ها و پیش‌گویی های برخی از دوستان، فرهادی محبوب اسکار را هم برد. او جایزه‌اش را نه به دلیل فعالیت علیه نقض حقوق بشر در ایران گرفت و نه برای تصویر کردن چهره‌ای سیاه از وطنش؛ فیلم و غنای هنری فرهادی اسکار را از آن خود کرد. حالا نه به دلیل لجبازی و سیاست و نه چالش‌هایی که با آن روبه‌روست بلکه به دلیل چهره نوینی که از سرزمین و مردم میهنش نمایان کرده، شایسته قدردانی است؛ مردمی که به گفته وی: مخالف خشونت هستند و با تمدن‌ها و فرهنگ‌های دیگر سر سازگاری دارند…»

لیلی گلستان:
«من هم مثل خیلی های دیگری که دیشب بیدار بودند، نشستم و همه مراسم را دیدم. وقتی اسم ایران آمد حسابی گریه کردم. از اولین فیلم اصغر فرهادی متوجه شدم که حضور ایشان یک اتفاق تازه در سینمای ماست. فیلم «شهر زیبا» یکی از بهترین فیلم‌های سینمایی است. آدمی است که خیلی اهل جاه‌طلبی نیست، اهل تفکر است و به‌شدت وسواس دارد. فکر می کنم که در آینده خیلی بهتر از این خواهد شد. به ایشان تبریک می گویم و امیدوارم موفقیت‌هایشان ادامه داشته باشد.»

فرزانه ابراهیم‌زاده:
«ترمه جان الان که دارم اینها را برایت می نویسم، من هم مثل تو بغض کردم. شبیه آن لحظه‌ای که تو بغضت را با اشک‌های روی گونه‌هایت فرو خوردی و به قاضی گفتی تصمیمت را گرفتی اما ترجیح می دهی بی حضور نادر و سیمین بگویی. بگویی که در میانه این جدایی کدام یکی را انتخاب کردی. ترمه جان دیشب هم مثل همان موقع با تو بغض کردم. مثل ‌میلیون‌ها نفری که نفس‌شان را با حرکات لب ساندرا بولاک حبس کردند که او بی هیچ پیوند و پسوندی بگوید: «A sepration, Asghar» ترمه جان اما این بغض و گریه از سر شادی بود. از سر شادی که مدت‌ها بود در انتظارش بودیم. از شادی ای که مدت‌ها بود گمش کرده بودیم. از هدیه‌ای که جدایی نادر و سیمین و آن تصمیم تو به ما داد. می‌گویم هدیه به ما چون خودم را مثل آن چند ‌میلیون نفری که نشسته بودند تا همین نام را بشنوند در شادی این جایزه سهیم می دانم. نه برای اینکه بعد از لمس آن مجسمه طلایی رنگ آن را به 60‌میلیون ایرانی که من هم یکی از آنها هستم، تقدیم کرد. برای اینکه من هم شبیه نادر، شبیه سیمین، شبیه سمیه و حتی شاید شبیه تو باشم و این جدایی شبیه زندگی من است. ترمه جان من هم دیشب پا به پای تو بغض کردم و اشک ریختم برای اینکه 84 سال، 84 دوره 84 مجسمه طلایی دست به دست گشته تا به دست تو و این جدایی رسیده است. ترمه جان نمی دانم در آن اتاق پشت میز عدالت چه تصمیمی گرفتی، همان طوری که نادر و سیمین هم نمی دانند اما دیشب با تمام وجودم خواستم که تو نادر را انتخاب کرده باشی و همین جا بمانی چراکه ما به تو، انتخاب تو و این شادی نیاز داریم.»

خانه سینما (هیات مدیره و مدیرعامل خانه سینما):
«اصغر فرهادی کارگردان ارزشمند سینمای ایران دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی از هشتاد و چهارمین دوره مراسم‌ آکادمی را به شماهمکاران هنرمندتان خانواده سینمای ایران و ملت بزرگ ایران تبریک می گوییم شادی توصیف‌ناپذیر ما نه فقط از دریافت این جایزه که از ادب هنرمندانه شما در تقدیم آن به مردم دوست‌داشتنی و صلح‌دوست ایران است که چنین هنرمندان بزرگی را در دامن فرهنگ و معرفت خویش پرورده است مشتاقانه در انتظار بازگشت شما به سرزمین غنی از فرهنگ کهنی هستیم که دستمایه‌های اصلی آثارتان را ازسرچشمه‌های آن بر می گیرید.»

مریلا زارعی:
«دوباره یک شب دیگر بی خوابی را همراه با میلیون‌ها علاقه‌مند در صندوق خاطرات‌مان به یادگار گذاشتیم. شبی که بهانه‌گیران در کمین بودند و ما در اضطراب کسب جایزه یا عدم دریافتش… خدارو شکر می کنم که این اتفاق برای اولین بار در این سینما افتاد و نسل ما با همه ناامیدی های رنگارنگش شاهد این اتفاق تاریخی بود. آرا و نظرات برخی حول این محور دور می زد که اسکار یک جشنواره سیاسی است و دشمنان بنا بر کژاندیشی های همیشگی شان و بنا به مصلحت خود جوایز را تقسیم می کنند… اما نکته جالب اینجاست که در این سیاسی بازی ها و سیاسی کاری ها به یک هنرمند ایرانی که صاحب اندیشه است، توجه می شود و مهم‌تر اینکه به او اجازه داده می شود که به نمایندگی از مردمش پیام انسان‌دوستی و صلح‌طلبی شان را به گوش جهانیان برساند. پیامی که ما طی روزهای سخت این روزها فریاد می زنیم. در این رفت و آمدهای نمایندگان آژانس و نادیده گرفتن حق کشورمان برای دسترسی به تکنولوژی بهتر چه دلچسب است یک نماینده از سینمای ایران در مقابل میلیون‌ها انسان در سراسر جهان فریاد برمی آورد که ما؛ ملت ایران؛ چگونه ملتی هستیم و بار دیگر فرهنگ و تمدن این مردم را یادآور می شود. در زمانه‌ای که هالیوود تمام تلاش خود را برای تخریب فرهنگ و تمدن ما به‌کار گرفته و از هیچ تخیلی برای فرو ریختن تمدن پر قدمت ایران‌مان فرو‌گذار نیست؛ چه زیباست که سینما و سینماگرش بر عنصر لیاقت تکیه کند و به جهانیان تفهیم کند که این مردم متمدن و با فرهنگ همیشه و همیشه پاینده‌اند… با وجود اینکه چند روز نیست که از روزه سکوتی که قصد کرده بودم؛ نگذشته؛ نتوانستم بر قول خود پایبند بمانم و خود را ملزم به نوشتن این چند خط کردم… شاید دلیلش موفقیت بی نظیر اصغر فرهادی بود که امیدوارم باز هم تکرار شود. در آخر با چهره‌ای منبسط و دلی آکنده از شوق و امید و انگیزه‌ای چند هزار برابر برای اعتلای هنر کشورم؛ این موفقیت را به همه مردمم و به همه کسانی که تمام قد به احترام پرچم سه رنگ کشورم ایستادند و اشک شوق ریختند؛ تبریک می گویم. پاینده باد ایران و جاودان خون همه شهدای که برای اثبات حقانیت این مردم و دفاع از خاک‌مان ما را تنها گذاشتند… .»

محمدعلی طالبی:
«مثل هر ایرانی از ساعت پنج صبح تا حدود ساعت هفت شاهد مراسم اسکار بودم و خیلی خوشحال شدم که سینمای ایرانی بعد از 84 دوره اسکار توانست سهمی از این جوایز را به نام خود کند. شاید بتوان گفت که این مهم‌ترین جایزه سینمایی است که اصغر فرهادی موفق شد آن را کسب کند. جایزه‌ای که باعث شادمانی نه‌تنها سینماگران که ‌میلیون‌ها ایرانی در تمام دنیا شد. دریافت جایزه بهترین فیلم خارجی در اسکار به این معنی است که برای یک‌سال آینده فیلمی از ایران به عنوان بهترین فیلم در جهان شناخته شده است. اما این قضیه را به شکل دیگری هم می‌شود نگاه کرد. اینکه آیا واقعا در سینمای ایران به لحاظ امکانات فیلمسازی و سطح زندگی عوامل سینما هم اتفاق مهمی افتاده است؟ به نظر من نیفتاده است. واقعیت این است که در کنار شادی ایجاد‌شده برای این جایزه احساسی دوگانه وجود دارد. ما خیلی خوشحالیم و در عین حال اندوهگینیم. حس دراماتیک در عین خوشحالی به دلیل جایزه، رنجی که از بیکاری هزاران سینماگر و فیلمنامه‌نویس می برند را غمگین هستیم. شاید این اتفاق ما را امیدوار کند که مسوولان سینمایی کشور به ظرفیت‌های سینمایی پی ببرند و با بودجه بیشتر فضایی را ایجاد کنند که سینما بتواند از این بن‌بست خارج شود و همه فیلمسازان با هر عقیده و فکری آزادانه و به‌دور از فضای لابی‌گری و باندبازی بتوانند آثارشان را بسازند. طی این چند سال شاهد بودیم که تعداد زیادی از هنرمندان سینما از بیکاری در رنج هستند و هزینه تامین زندگی خود را ندارند. چون حقوق ماهانه هم دریافت نمی‌کنند. آیا گرفتن جایزه اسکار به این معنی است که وضعیت زندگی این هنرمندان بهبود می یابد. آیا نباید شرایطی ایجاد شود که امکانات سینما به عدالت تقسیم شود؟ فیلمسازان ما در گذشته هم نشان دادند می توانند در عرصه سینما نام ایران را مطرح کنند. این اتفاقات باعث می شود که ما عمیق‌تر به فرهنگ کشورمان نگاه کنیم. می دانیم که «جدایی نادر از سیمین» در یک مقطعی داشت به راحتی متوقف می شد و ساخته نمی شد و اگر این اتفاق می‌افتاد چگونه می‌توانستیم امروز به این افتخار بزرگ ببالیم؟ فکر می کنم هر دولتی در هر کشوری نمی تواند از این اتفاق خشنود نباشد؟ مردم به موفقیت هنری که در فیلمی مثل جدایی نادر از سیمین رخ داده و فیلمی است که به‌شدت به مفاهیم انسانی می پردازد و هیچ مشکلی را برای هیچ دولتی به وجود نمی آورد، نیاز دارد. موفقیت فیلم جدایی نادر از سیمین محصول 50 سال تلاش سینماگران ایرانی است که سال‌هاست خدمت می کنند و همیشه مورد انتقاد بوده‌اند. در نهایت مثل هر ایرانی، اول به آقای فرهادی و بعد به همه مردم ایران تبریک می گویم.»

 

(افزوده شده در: سه شنبه, 9 اسفند 1390 | 15:08:06)

فریدون مجلسی:
«این ملت عجیب گهگاه از خودش استعدادهایی بروز می دهد که حکایت از عمق و قدمت فرهنگی آن دارد! وقتی صنعت عکاسی در جهان پدیدار شد، ‌ایران از نخستین کشورهایی بود که با این هنر و فن آشنا شد و تاریخی مصور از دوران اولیه آن برجای گذاشت. به یاد دارم چند سال پیش سفیر هنردوست اسپانیا در مصاحبه‌ای تلویزیونی با حیرت می گفت که عکاسی در اسپانیا، ‌یعنی در زیر گوش زادگاه این فن و هنر، 60 سال پس از ایران کاربرد عمومی یافت! وقتی نخستین گرامافون ساخته شد ‌که صدا را به جای صفحه روی سیلندر ضبط می‌کرد، ‌با اینکه آن شیوه شاید دو سال هم نپایید و به صفحه تخت بدل شد، ‌اما یکی از معدود سیلندرهای برجای مانده همانی است که سخنان مظفرالدین‌شاه را بر خود دارد. سینما نیز به همین ترتیب، ‌چه از مسیر هند و چه مستقیما بسیار زود وارد ایران شد و در گوشه و کنار شهر چندین سینما پارادیزوی خاطره‌انگیر برجای نهاد! در شرایط واقعا‌ دشوار کنونی، «سینمای بی خانه ایران» توانست پیام هنرپروری و هنردوستی ایرانیان را به جهان برساند! سینمای ایران در جبهه مقدم حضور روشنفکرانه ایران قرار گرفت و با موفقیت جدایی نادر از سیمین، در دستیابی به مهم‌ترین و دشوارترین جایزه سینمایی جهان، که بسیاری از برجستگان و سرشناسان تاریخ سینما توفیق آن را نیافتند، در این مسیر دور و دراز و طولانی سرانجام به قله رسید! این قله اورست سینمایی را فتح کرد. من به عنوان یک تماشاگر سینمای ایران، این افتخار را نه فقط به کارگردان و هنرمندان این فیلم به‌خصوص، ‌بلکه به همه کسانی که بار هنری و فرهنگی سینمای پرمحتوا و روشنفکرانه ایران را بر دوش کشیده و آن را در تلاشی امدادی به این قله رسانده‌اند تبریک می گویم و از این گلی که در کویر رویانده‌اند، سپاسگزارم!»

حمیدرضا جلایی پور:
«موفقیت فیلم «جدایی نادر از سیمین» باعث خوشحالی همه ایرانیان شد؛ برای اینکه فیلمی بتواند در فهرست نامزدهای اسکار قرار بگیرد، باید شش هزار نفر کار را بپسندند و نظر دهند. در نتیجه این جایزه با جوایزی که به ضرب و زور پول نفت به دست می آید، متفاوت است. جایزه اسکار، جایزه‌ای هنری است که باعث افتخار همه هنردوستان است. از سوی دیگر فیلم «جدایی نادر از سیمین» فیلمی بسیار تاثیر‌گذار است. من که خود جامعه‌شناسم به شیوه نمایش طبقات اجتماعی در این فیلم غبطه خوردم؛ فرهادی توانسته به صورت غیراغراق‌آمیزی و در عین حال نافذ دو زندگیی گوناگون در ایران را به تصویر بکشد. سبک زندگی روزمره و تفاوت کنش‌های دو طبقه متوسط و تهیدست در این فیلم خیلی خوب نمایش داده شده است. از سوی دیگر فرهادی روی موضوعی جهانی تمرکز کرده است و همین امر باعث شده فیلم مورد توجه انسان‌های جوامع مختلف قرار بگیرد. مساله اخلاقی و روابط انسانی بین پدر و پسر، زن و شوهر و نسل جدید که با بازی سارینا فرهادی به خوبی در فیلم نشان داده شده از نقاط قوت فیلم است. به نظر من نقش پدر در این فیلم نشان‌دهنده ایران امروز است، پدر در اوج هیبت ولی از کار افتاده است، ایران هم امروز همین شرایط را دارد. بعد اخلاقی که اصغر فرهادی در این فیلم نمایش داده است همه دنیا را تحت تاثیر قرار داده، آموزه‌های اخلاقی و فرهنگی امروز در تمام دنیا موضوعات مطرحی است و این فیلم به زیبایی توانسته این موضوعات را به تصویر بکشاند. در شرایطی که تندروها کوسِ جنگ می نوازند، در قلب آمریکا یک فیلم ایرانی اکران شده، توسط عده زیادی از مردم عادی دیده شده و در نهایت توانسته جایزه اسکار را دریافت کند. این موفقیتی است که افکار عمومی را متوجه مردم ایران می کند و در حقیقت دنیا متوجه طبقه تحصیلکرده و بافرهنگ ایرانی شده که این خود یک عامل ضدجنگ است.»

حمیدرضا آصفی (سخنگوی سابق وزارت امورخارجه):
«در ابتدا من این موفقیت را به آقای فرهادی و تمامی عوامل فیلم و همچنین اهالی سینما تبریک می گویم. این موفقیت باعث شادی هنردوستان شده و به طور حتم سینمای ایران را در یک جایگاه والاتری قرار خواهد داد. خوشحالی دیگر از موفقیت این فیلم این است که برعکس برخی فیلم‌های دیگر که در جشنواره‌ها به دلیل سیاه‌نمایی جایزه می گرفتند، ‌این فیلم به دلیل بار هنری‌اش، برنده جایزه شده است. از منظر دیگر پرداختن به حضور ایران در چنین جشنواره‌ای و برنده شدن دیپلماسی عمومی است. دیپلماسی عمومی اجزای مختلفی دارد از جمله، رسانه – که مهم‌ترین آنهاست- سینما، ورزش، کتاب و مسایلی از این دست. فرهنگ از ارکان جدی دیپلماسی عمومی است و همه کشورها برای تبلیغ سیاست‌های رسمی خودشان از دیپلماسی عمومی یا دیپلماسی فرهنگی که روی پنهان دیپلماسی علنی است، ‌استفاده می کنند. وقتی کشوری تیراژ روزنامه‌هایش‌ میلیونی بوده و به زبان‌های مختلفی منتشر می شود، طبیعی است که می تواند مخاطبان بسیاری را در دنیا جذب کند. حال فیلم و سینما نیز چنین کارکردی دارد و حتی پیشتر از این پیدا کرده است. در پاره‌ای مواقع یک فیلم خوب سینمایی می تواند از چندین جلد کتاب و سخنرانی اثرگذارتر باشد. از این رو دیپلماسی عمومی نقطه قوتی است که جمهوری اسلامی از آن بهره‌مند است زیرا ما برای دنیا پیام و حرف داریم. این به دنبال دارا بودن فرهنگ غنی است که ریشه در ارزش‌های اسلامی- ایرانی ما دارد. به همین دلیل باید بیش از گذشته به دیپلماسی عمومی روی بیاوریم. یکی از راه‌هایی که ایران می تواند پیام خود را اعلام کند، سینماست. شاید ما با موضع‌گیری های سیاسی نتوانیم پیام خود را بیان کنیم. این نشان می دهد که ایران با سینما و هنر مخالف نبوده بلکه آن را تبلیغ می کند که نمونه آن جدایی نادر از سیمین است. این بیانگر جایگاه والای هنر و سینما در ایران است. باز اعتقاد من بر این است که باید با ابزار دیپلماسی عمومی بتوانیم سیاست‌های رسمی کشور را پیش ببریم، به این دلیل که دیپلماسی عمومی، مکمل دیپلماسی رسمی است. چنین رویدادهایی می‌تواند این پیام را داشته باشد که ما کشوری حامی صلح و گریزان از جنگ هستیم. در نهایت اینکه باید چنین توفیقی را برای ایران به فال نیک گرفت که بتوانیم از این‌گونه ظرفیت‌ها در عرصه بین‌المللی بهره ببریم.»

آلفرد یعقوب‌زاده:
«فیلم جدایی نادر از سیمین ساخته اصغر فرهادی نشان داد که می توان به شکلی متفاوت تصویری از ایران را برای جهانیان به نمایش گذاشت. تصویری که طی دهه‌های اخیر توسط رسانه‌های بین‌المللی پخش شده آنچنان خوشایند نبوده است. اما باید توجه داشت ایران کشوری است دارای تمدنی غنی و قدیمی. موضوعات این فیلم برای همگی ما آشنا و قابل درک هستند. فرهادی با هوشیاری کامل سعی کرده تا در دام ملودرام‌های رقت‌آور نیفتد و با روشی عقلانی و زیبا یک موضوع تلخ و در معنا خشن را به بهترین راه نشان داده است. باید در اینجا از هنری نظیر تصویربرداری محمود کلاری یاد کنم که به جزییات و کلیات اثر انسجامی شگفت‌انگیز اعطا کرده است. دوربین کلاری یک ابزار جادویی است که تمامی جزییات را به قول معروف با قدرت جادو کرده است. فیلمبرداری کلاری معرف یک شاهد حقیقی است؛ دوربینی که به هیچ عنوان دچار خیرگی در تصویربرداری شده است. هنر کلاری حقیقتا مرا به یاد آثار آوانگاردهای فرانسوی دهه 60 می اندازد. تمامی این ویژگی های بصری و روایی، قدرت و خلاقیت سینمای ایران را ثابت می کند. من به عنوان یک ایرانی مقیم پاریس به این موفقیت می بالم و افتخار می کنم. به خصوص زمانی که مخاطبان فرانسوی در اکران از این فیلم استقبال کردند شادی ام دوچندان شده، فرانسویان با این فیلم بسیار راحت‌تر برخورد کردند تا با فیلم جدید وودی آلن. این یک سپاس‌گزاری بزرگ و واقعی بود. جدایی نادر از سیمین جایگاه ویژه‌ای در فهرست فیلم‌های اندیشمندانه دارد که تمامی نسل‌ها می‌توانند از آن لذت ببرند.»

امین تارخ:
«دیشب مراسم را دنبال کردم و از تماشای آن لذت بردم، دریافت این جایزه بسیار غرورآفرین است گرچه ممکن است برای بسیاری این جوایز اهمیت نداشته باشد اما من پس از شنیدن نام کشورم احساس کردم غرور ملی ام اقناع شد. تبریک فراوانی به آقای اصغر فرهادی می گویم که این جایزه‌ دلچسب را برای سینمای ایران به ارمغان آورد. از سوی دیگر به مردم ایران تبریک می گویم و اعتقاد دارم این درخشش‌ها در سینمای ایران ماندگار است و این فیلم نقطه‌ عطفی در تاریخ ایران به شمار می رود. این فیلم نشان داد که ما نقاط قوت بسیاری را در سینمای ایران داریم. فرهادی توانست این نقاط قوت را بالفعل کند. سینمای ایران بدون تکیه بر تکنولوژی، محتوای اکشن یا سرگرمی صرف توانسته در جهان مطرح شود و فروش 10‌میلیون‌دلاری جدایی نادر از سیمین می تواند به معنای ورود سینمای ایران به عرصه‌ جهانی باشد.»

دکتر هادی خانیکی:
«اعطای جایزه اسکار، درخشش فیلم فراموش‌نشدنی «جدایی نادر از سیمین» را بیشتر کرد و نشان داد که «اصغر فرهادی» به عنوان پدیده‌ای نو در سینمای ایران می تواند همچنان گستره‌های دیگری را پشت‌سر نهد و با این فیلم نشان داد که نه تنها برای مردمش در ایران، بلکه برای اصحاب فن و هنر در همه جهان نیز حرف‌های تازه‌ای دارد و می‌تواند در صدر حادثه‌های مهم سینمایی قرار گیرد. پیش از این، فیلم او از زاویه‌های مختلف فلسفی، فرهنگی، جامعه‌شناختی و سیاسی به‌خوبی در ایران واکاویده شده بود، من تنها می توانم از منظری ارتباطی به این مجموعه، این سخن را اضافه کنم که اثر ماندگار «فرهادی» تصویر واقعی وضعیت ارتباطی و انسداد گفت‌وگو در جامعه ماست. گویا همه از هم جدا شده‌اند و نمی توانند به درستی تا پایان کار با یکدیگر گفت‌وگو کنند. اگر این تصویر تیره است، اشکال در واقعیت آن است نه در قدرت هنرمندانه تصویرگری او. وقتی آینه، نقشی راستین را به نمایش گذاشت، جای شکستن آینه نیست. اکنون مساله فراتر از شناخت، نقد و بررسی فیلم «جدایی نادر از سیمین» رفته است. مساله امروز این است که اندیشه، هنر و کار «اصغر فرهادی» زبانی جهانی یافته و این در امتداد فرآیندی است که بالندگی او را در متن سینمای ایران و ویژگی های ممتاز سینمای خود او قابل فهم کرده است. فرهادی از یک‌سو مشترکاتی با نسل نورسته سینماگر ما دارد و از سوی دیگر توانمندی ها و خلاقیت‌های ویژه‌اش او را از دیگران متمایز کرده است. این یعنی «هویتمندی» او، زیرا هویت داشتن یعنی برخورداری از ویژگی های مشترک از یک‌سو و وجوه تمایز از سوی دیگر. به این اعتبار است که «فرهادی» به هرجا که رفته، موفق بوده است و این کمتر از اسکار نیست. کدام جشنواره معتبر بین‌المللی و کدام صاحب‌نظر و صاحب فن و هنرمند جهانی در طول این یک سال گذشته جز زبان تحسین و تقدیر برای این اثر ماندگار گشوده‌اند؟ نمی توان برای این موفقیت تفسیری غیر از روییدن از متن و شکوفایی طبیعی قایل شد. توفیق فیلم «جدایی نادر از سیمین» نشانی از قدرت اندیشه و زبان هنری «فرهادی» است و این یعنی توانایی و اثربخشی هنر که سال‌ها پیش از این تحت عنوان «قدرت فرهنگ» و پیش‌افتادگی آن بر سیاست محافل آکادمیک و نهادهای معتبر علمی و فرهنگی جهان مثل یونسکو سخن به میان آمده بود. بر این پایه می‌توان امیدوار بود که شکفتگی کار فرهادی جلوه‌ای از امکان گفت‌وگو میان فرهنگ‌ها و زبان‌آوری هنر به‌ویژه هنر سینما در این دوران باشد.»

 

(افزوده شده در: سه شنبه, 9 اسفند 1390 | 15:35:25)

 

محمد خزاعی ـ دبیر جشنواره فیلم فجر ـ :
«… و باز هم نام ایران. باز هم فرهنگ با تمدن ایران زمین و باز هم غرور ملی و آوازه خوش هنر ایران بر تارک سینمای جهان. و باز هم اصغر فرهادی. این بار افتخار بزرگ ملی در مهمترین رویداد فرهنگی جهان. اصغر فرهادی که خود فرزند سینمای ایران اسلامی است و فرزند همین خاک با تمدن، افتخاری دیگر را برای سینمای ایران به ارمغان آورد، تا مردم این سرزمین، بار دیگر در فضای غبار آلود و سیاست زده جهان، بدرخشند و نام کشورشان بر بلندای رویداد فرهنگی جهان به صدا در بیاید. فرهادی عزیز… همان روزهای خوشحالی مردم برای کسب افتخار مهم در مراسم جهانی گلدن گلوب، آرزو کردیم تا در دم دمای صبح زمستانی نود، افتخار دیگری را برای مردم کشورت رقم بزنی و تو امروز با اقتدار کامل میان چشم‌های سیاست‌زده صهیونیسم و آمریکا، نام ایران اسلامی و ایرانی را پرآوازه‌تر کردی و نشان دادی رسالت فرهنگی که بر دوش تو به عنوان یک فیلمساز مسلمان و همکارانت بود، به خوبی به سرانجام رسید. این خوشحالی مردم ارزشمندتر از همه جوایزی است که گرفتی. همان خوشحالی رشک برانگیز که در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر ریشه کرد تا این نهال رسیده امروز، بر سینمای جهان خودنمایی کند و نام ایران اسلامی پیش‌تر از نام‌های دیگران بیاید. باز هم دستانت را می فشاریم و آرزوی موفقیت‌های بیشتر برای تو و سینمای ایران داریم و به خانواده بزرگ سینمای ایران تبریک می گوییم.»

سیداحمد میرعلایی، مدیر عامل بنیاد سینمایی فارابی:
« مدیریت بنیاد سینمایی فارابی کسب جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان را به اصغر فرهادی دست اندرکاران فیلم جدایی نادر از سیمین، اهالی سینما، ریاست محترم سازمان سینمایی  و تمامی مردم فرهنگ دوست کشور تبریک می گوید. خوشحالیم که سینمای ایران توانست بار دیگر مرز های جغرافیایی را در نوردیده و یکی از مهمترین جوایز جهانی را به خود اختصاص دهد. با دریافت این جایزه، مفتخریم که هم اکنون سینمای نوین ایران که بعد از انقلاب اسلامی شکل گرفت با تاسی از فرهنگ غنی ایرانی و اسلامی توانست اکثر جوایز مهم جهانی را دریافت کند. جدایی نادر از سیمین اثر ارزشمندی در سینمای ایران بود که ابتدا در جشنواره فیلم فجر سال گذشته مطرح شد و به نوعی با دریافت جایزه از فجر، حرکت افتخار آمیز خود را در سینمای دنیا آغاز کرد و دنیا را تحت الشعاع قرار داد. جدایی نادر از سیمین طی فرآیندی کارشناسی شده توسط جمعی از سینماگران کشور که بنیاد سینمایی فارابی آن ها را گرد هم آورده بود، به عنوان نماینده سینمای ایران به اسکار معرفی شد و ثابت کرد که نماینده ای شایسته برای سینمای کشور است و مرزهای تازه ای را در مقابل سینمای ایران گشود، کسب خرس طلایی برلین، گلدن گلوب، جایزه سینمایی سزار و در نهایت اسکار در کنار فروش چشمگیرجهانی، نشان دهنده حضور درخشان این فیلم شایسته در سینمای جهان است. بار دیگر موفقیت این فیلم را به تمامی مردم ایران زمین تبریک و تهنیت می گوییم.»

علی معلم:
«از تندیس حافظ و سیمرغ خودمان تا بالن طلایی (نانت)، پلنگ طلایی (لوکارنو)، نخل طلایی (کن)، شیر طلایی (ونیز)، خرس طلایی(برلین) و هزاران مجسمه‌ی طلایی و نقره‌ای دیگر تا اسکار 2012 برای فیلم جدایی، سینمای نجیب و مستقل ایران، با کمترین امکانات فنی و مادی بیشترین افتخارات را آفریده است. اینکه صنعت سینمای نحیف ایران توانسته در عرصه‌ی رقابت‌های جهانی موفقیت‌های اصلی و اصیل کسب کند دستاورد کمی نیست. و در میان این هیاهو و خرسندی جایزه‌ی اخیر از یاد نبریم نقش پیشگامان بین‌المللی سینمای ایران در این راه را، از مهرجویی و نادری و کیارستمی و مجیدی تا اصغر فرهادی. و از یاد نبریم سویه‌ی دیگر سینمای مستقل ایران را، که راه به جهان نبرد اما اصیل ماند و زبان ایرانیان بود در مفاهمه ملی. ای کاش سینمای ما در آینده علاوه بر این موفقیت‌ها، راه خود را از درون فرهنگ و تمدن ایرانی اسلامی به سوی افکار مردمان دهکده‌ی جهانی عمیق‌تر بیابد و عمق اندیشه‌ی حافظ و مولانا و سعدی و دیگر گذشتگان و فرهیختگان ما دست پیدا کند.»

علیرضا امینی :
«من 13 ـ 14 سال قبل دانشجوی تئاتر بودم. آن زمان یکی از دوستانم گفت که تئاتری به نام “ماشین‌نشین‌ها” در تالار مولوی روی سن می رود که نمایش جالبی است. وقتی به توصیه دوستم برای دیدن این نمایش رفتم، دیدم که لاستیکی وسط سن قرار دارد و دو بازیگر در کنار آن به زیبایی نقش آفرینی می کنند؛ آن دو بازیگر اصغر فرهادی و پریسا بخت‌آور، همسرش بودند. اولین دیدارم با اصغر فرهادی به همان نمایش “ماشین‌نشین‌ها” در تالار مولوی برمی گردد. از همان زمان نام “اصغر فرهادی” در ذهن من حک شد. حدود یک سال پس از آن ماجرا، فرهادی در کسوت استاد به دانشگاه ما آمد و با او یک ترم دانشگاهی درس داشتم. سومین دیدارمان هم زمانی بود که ایشان می خواست سریالی برای عید بسازد و من را به‌عنوان بازیگر این سریال انتخاب کرد؛ البته نه او آن سریال را ساخت و نه من بازی کردم. این اتفاقات شیرین جلوتر رفت تا اینکه دوستی مان که از زمان دانشگاه آغاز شده بود در جشنواره فجری که او «رقص در غبار» و من «نامه‌هایی در باد» را داشتیم، بیشتر شد. این خاطره را نوشتم تا بگویم خوشحالم که اصغر فرهادی جایزه اسکار را گرفت اما یادمان باشد که این جایزه حاصل بیست سال تلاش، کوشش، رنج و زحمت اوست. ابتدا باید به دلیل همین ثابت‌قدمی به عنوان یک دوست از صمیم قلب به او تبریک بگویم چرا که با چشمان خودم تلاش شبانه‌روزی اش را مشاهده کردم. داستان او داستان مردی است که زحمت کشید تا کلکسیون افتخارات کشورش در عرصه سینما را پربارتر کند و شادی را برای مردم به ارمغان آورد. باید دریافت اولین اسکار سینمای ایران را ابتدا به هنرمندان این عرصه و سپس به مردم ایران تبریک بگویم. فرهادی با این جایزه راه را برای جهانی شدن سینمای ایران هموار کرد.»

پیمان ناصح‌پور، نوازنده تنبک:
«جهت دریافت جایزه اسکار برای فیلم زیبایتان “جدایی نادر از سیمین” فرخ باد می گویم. خبر موفقیت شما و سینمای ایران برای کشور عزیزمان بسیار غرورآفرین است و از شنیدن این خبر خوب بی نهایت خرسندم و به همت والای شما در فراموش نکردن مردم عزیز ایران و رساندن پیام صلح آمیزمان به دنیا، درود می فرستم. امیدوارم باز هم شاهد موفقیت‌های بیشتری برای شما و جامعه‌ی هنری ایران باشیم. همواره شاد، خوش و خرم و برقرار باشید.»

هاشم میرزاخانی، مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران:
«اصغر فرهادی به مانند بسیاری از بزرگان سینمای امروز ایران فیلم‌سازی را از انجمن سینمای جوانان ایران و از دفتر اصفهان آغاز کرد. وی در سال 1365 به عنوان هنرجو وارد انجمن سینمای جوانان شد. سه فیلم کوتاه دنیای دیوارها، رادیو و ماجراهای آقای فیلم‌ساز حاصل دوران تحصیل و بعدها، همکاری او با دفتر اصفهان است. فرهادی همچنین فیلم‌نامه‌هایش را طی سال‌های 70 تا 71 در بولتن داخلی انجمن به چاپ می رساند. وی امروز بر بلندای قله‌های سینمای جهان، به همراه بزرگان تاریخ سینما ایستاده است. افتخاری بزرگ برای ملت، فرهنگ و سینمای ایران. اینجانب و خانواده‌ی انجمن سینمای جوانان ایران به عنوان بخشی مهم و سرنوشت ساز از بدنه‌ی سینمای کشور، این موفقیت بزرگ را به سینمای ایران و اصغر فرهادی تبریک می گوییم و همراه میلیون‌ها ایرانی امیدواریم این موفقیت مثال اولین گام‌های فرهادی در انجمن سینمای جوانان ایران پویا و مستدام به فردایی پربارتر و با شکوه‌تر راهی شود.

 

(افزوده شده در: سه شنبه, 9 اسفند 1390 | 16:22:58)

 

انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر:
«خبرهای دم سحر، معمولا خبرهای خوبی نیستند؛ اما این بار “اصغر فرهادی” قاعده شوم خبرهای سحرگاهی را بر هم زد و در نخستین ساعات بامداد هشتم اسفند یک هزار و سیصد و نود خورشیدی، هدیه ای به هموطنانش داد که در ذهن تاریخی اهل این سرزمین همواره خواهد درخشید؛ از او سپاسگذاریم و از درگاه یزدان بخشاینده طلب آن داریم که این توفیق موجب تداوم فعالیت های هنری او در سرزمین مادری اش شود. ایران و ایرانی همواره سرافراز باد.»

سید محمد بهشتی:
«در زمانه‌ای که قحطی خبر خوب است و گروهی هر چند کوچک و پرهیاهو بر طبل‌های جنگ و جدایی می‌کوبند، خبر خوب پیروزی سینمای نجیب ایران با دریافت مهم‌ترین جایزه جهانی سینما توسط هنرمند گرانمایه جناب آقای اصغر فرهادی برای فیلم تحسین‌برانگیز جدایی نادر از سیمین، دل آنهایی را که از این هیاهوی نخراشیده معذب‌اند شاد و امیدوار کرد. فرهادی در چنین بساطی در نی وجود خویش دمید و زمزمه شکایت از جدایی سر داد و عجب آنکه پژواک این ندای آهسته و شریف بر این ظلمت تودرتو و فراگیر غالب آمد: بشنو این نی چون حکایت می‌کند/ از جدایی‌ها شکایت می‌کند. فرهادی کیمیاگری کرد و جدایی را بدل به پیوند کرد و طعم شیرین این پیوند را به ملتی چشانید و آنان را از «فصل» به «وصل» رسانید. تبریک به ملتی که چنین سینمایی دارد؛ تبریک به ملتی که چنین هنرمندانی دارد؛ و تبریک به هنرمندانی که به یاد ایرانیان می‌آورند که کیستند.»

پرویز نوری:
«و بالاخره ما برنده‌ایم/ این آخرین لحظه‌ را،/ و بعد برای ابد/ برای آنکه دیگر برنخواهد گشت.(پابلو نرودا) مسلم شد که امسال، سال اصغر فرهادی و فیلم «جدایی نادر از سیمین» است. برنده شدن فیلم او در تمامی محافل و مجامع مهم سینمایی به کنار، گرفتن جایزه اسکار چیز دیگری است. سال‌های سال است که فیلمسازهای ما می خواهند – و تلاش دارند- این مجسمه طلا را به ایران آورند امّا حتی مجید مجیدی هم با آن فیلم یگانه‌اش «بچه‌های آسمان» گرفتار یک فیلم تبلیغی شد. و افسوس. با این وجود همیشه گفته‌اند باید روزی حق به حق‌دار برسد! «جدایی نادر از سیمین» چه دارد که دیگر فیلم‌های عمده دنیایی نداشته‌اند؟ ‌این، در حقیقت راز فیلم فرهادی است. فیلمی است که از جان برآمده و برجان می نشیند. قصه نیست، قصه‌ای که ساخته و پرداخته ذهنی خیالی و تصوری باشد. خود زندگی است. به همه کس و در هرجای دنیا مربوط است. هرکس می تواند در دورن آن لحظه‌هایی از زیستن، از رنج، از غم، از تنهایی و از فراموشی و مرگ را بیابد. «جدایی نادر از سیمین» به گفته آن شخص که «جایزه‌های سینمایی ارزشی ندارند» پاسخی دندان‌شکن است. به فرهادی درود می فرستیم و برای او هورا می کشیم.»

جامعه صنفی تهیه کنندگان فیلم سینمایی:
«روز باشکوه برای سینمای ایران در هشتاد و چهارمین دوره اسکار رقم خورد و ( جدائی نادر از سیمین ) جایزه بهترین فیلم خارجی را برای اولین بار در تاریخ سینمای ایران به ارمغان آورد. جامعه صنفی تهیه کنندگان سینمای ایران کسب افتخار هنری ملی را که با پیام شیوای اصغر فرهادی ارزش افزونتر یافت به همه ایرانیان تبریک می گوید.»

کانون کارگردانان سینمای ایران:
«اصغر فرهادی عزیز… حضور شما در مراسم اسکار نشان دادکه سینمای ایران سفیر صلح و دوستی ملت ما، با دیگر ملت ها است. کسب اسکار بهترین فیلم خارجی افتخار بزرگی برای شما و سینمای ایران است. صمیمانه به شما و همه همکارانتان در ساخت فیلم «جدایی نادر از سیمین» تبریک می گوییم.»

علیرضا رئیسیان:
به اصغر فرهادی عزیز… که صدای سینمای مستقل ما را به اوج رساندی… تبریک بر تو»

رضا کریمی- آزیتا موگویی:
«در این برهه از تاریخ سرزمین مان شما و فیلمتان از اسکار بزرگ تر بودید. همیشه شاد، آزاده و پاینده باشید.»

موسسه هدایت فیلم:
«هنرمند گرامی، جناب آقای اصغر فرهادی، کسب جایزه جهانی اسکار و موفقیت های پی در پی را به جنابعالی و دست اندرکاران فیلم «جدایی نادر از سیمین» صمیمانه تبریک و تهنیت عرض می نماییم.»

بنیاد سینمایی فارابی:
«اصغر فرهادی عزیز، هنرمندیت در «جدایی نادر از سیمین» بار دیگر نام سینمای نجیب و انسانی ایران را در دنیا مطرح کرد. موفقیت های پی در پی شما در کسب جوایز معتبر جهانی را صمیمانه تبریک می گوییم.»

 

(افزوده شده در: سه شنبه, 9 اسفند 1390 | 16:35:29)

 

سید محمد خاتمی:
«به نام خدا. هنرمند گرانقدر جناب آقای اصغر فرهادی، موفقیت چشمگیرتان را در پرآوازه ترین حادثه و مراسم سینمایی که نشانگر شایستگی های شما و هنرمندان عزیز و همکاران ارجمندتان در فیلم”جدایی نادر از سیمین“ است صمیمانه تبریک می گویم. اقبال مردمی در ایران و اهتمام جشنواره های گوناگون و صاحب نظران معتبر در سراسر جهان، پیش از این نیز توانمندی و جایگاه والای سینمای اندیشمند و صاحب سبک ایران را به خوبی نشان داده است و آنان که به ایران و به آیین و فرهنگ و تاریخ این مرز و بوم دلبستگی دارند و احترام می گذارند، توفیق بزرگ شما را بار دیگر ارج می نهند. این حادثه را باید نشانه ای روشن بر آن دانست که هنر به طور عام و سینما به طور خاص از مهم ترین ابزارهایی است که می تواند در جهان نا امن، جنگ زده و پر از تبعیض و ناروایی و خودکامگی، موجب نزدیکی دلها و چیرگی انسانیت و محبت بر خشونت شود و گفت و گوی فرهنگ ها و تمدن ها را به جای تنش و درگیری بنشاند. سید محمد خاتمی. ۸ اسفند ۱۳۹۰»

 

(افزوده شده در: چهارشنبه, 10 اسفند 1390 | 08:59:49)

 

احمدرضا درویش:
«بار دیگر نام ایران در جهان طنین‌انداز شد. این بار نه در رقابتهای متعارف و نه در آوردگاههای سیاست که در عرصه‌ی خیال، در جایگاه ِ کلمه و در صحنه‌ی سینما از «ایران» گفته شد، از راز ِ ماندگاریش و از فرهنگ و تمدنش. فرهادی عزیز تو با همتی ستودنی، لبخند و غرور را به مردم ایران پیشکش و منادی آرمانهای آنان در جهان شدی. در توصیف ِ این دست‌آورد ِ بزرگ همان بس که رنگین‌کمانی به وسعت ِ همه‌ی ایرانیان، بی‌مرز و بی جناح به آوازه‌ی نام و عزم ِ بلندت می بالند. به راستی مرور ِ رویداد ِ هشتم اسفند در تقویم تاریخ، برای آیندگان چه خواندنی ست. شهد دریافت نشان اسکار به کام ِ همه‌ی ایرانیان گوارا و نام «اصغر فرهادی» بر تارک فرهنگ و هنر سرزمینمان جاودان باد.»

انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس:
«موفقیت شما را در راستای پیروزی های چشمگیر فرزندان برومند این مرز و بوم در عرصه های علمی، پزشکی و هسته ای می دانیم و آن را افتخاری برای همه ایرانیان نجیب و با اخلاق می شناسیم. برایتان سلامتی و موفقیت روز افزون آرزومندیم.»

شرکت سینمایی فدک فیلم – سعید سعدی، وحید معدنی، مهدی همایونفر:
«اعتلای سینمای ایران با فیلم جدایی نادر از سیمین در سطح اول سینمای جهان برای کلیه هنرمندان مایه افتخار و عزت است، این حلاوت و شیرینی بر تمیمی هنرمندان و سینماگران خصوصا اصغر فرهادی عزیز مبارک باد.»

پدرام اکبری – یدالله صمدی:
«اصغر فرهادی عزیز و گرانمایه، دیگر تردیدی نداریم که خدا عاشق ماست… چرا که با موهبتی یگانه و ارزشمند در پهنه ی هماوردی هنری و جهانی، دیگر بار لایقمان دانست. کمترین سپاس و شادمانی مان، بوسه هایی است که بر دستان توانمند تو و یارانت نثار کنیم»

بهنوش بختیاری – محمد رضا آریان:
«هنرمند گرامی، جناب آقای اصغر فرهادی، کسب جایزه اسکار و موفقیت های پی در پی را به جنابعالی و کلیه دست اندرکاران فیلم همیشه به یادماندنی تان صمیمانه تبریک می گوییم.»

شورای مرکزی کانون فیلمنامه نویسان سینمای ایران:
«نخستین اسکار، بر سینمای ایران و اصغر فرهادی مبارک»

 

(افزوده شده در: چهارشنبه, 10 اسفند 1390 | 09:56:50)

 

انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم (دوبلاژ ایران):
«بار دیگر «جدایی» قلب های مارا به هم پیوند زد. جناب آقای اصغر فرهادی، هنرمند گرانقدر و افتخار آفرین سینمای ایران، کسب اولین و معتبرترین جایزه بین المللی سینمایی «اسکار» که باعث سربلندی و درخشش نام ایران و ایرانی در سراسر عرصه پهناور گیتی و جهان سینما شد را به شما و همکاران گرانمایه و هنرمند شما در فیلم «جدایی نادر از سیمین»، اهالی محترم سینمای ایران و مردم هنردوست و هنرپرور ایران زمین تبریک و تهنیت عرض نموده و سربلندی روزافزون ایران و ایرانیان را از خداوند منان خواستاریم.»

امیر آقایی:
«این جایزه هیچ ربطی به کلیت سینمای ایران ندارد و فقط و فقط برای شخص اصغر فرهادی است و حالا به او می گویم که: اصغر فرهادی عزیز! سربلند بمانی که سربلندمان کردی در دنیا و آستین ما هنوز خیس از این غرور است.»

گلاب آدینه:
«یک دنیا درود و تبریک برای اصغر فرهادی عزیز و همکارانش در فیلم «جدایی». اگر می توانستم، برای این موفقیت بزرگ، در سراسر ایران جشن باشکوهی برپا می کردم.»

ویشکا آسایش:
«متاسفانه اجرای زنده برنامه اسکار را از دست دادم و صبح زود از روی اینترنت قسمت مربوط به فیلم «جدایی» را تماشا کردم و از خوشحالی اشک ریختم. هرگز برای یک فیلم تا این حد احساساتی نشده بودم. این حس برایم حسی تازه و منحصر به فرد بود. حسی آمیخته با اشک، خوشحالی و هیجان شدید. آنقدر که فعلا جز یک تبریک جانانه چیز دیگری نمی توانم بگویم. خوشحالم و ممنونم از همه عوامل فیلم «جدایی» مخصوصا «اصغر فرهادی عزیز» که با این فیلم انگیزه همه هنرمندان و کارگردان‌های ما را برای ساخت فیلم‌های تازه بیشتر از قبل کرد.»

همایون اسعدیان:
««اون نمی دونه من پسرشم، من که می دونم اون پدرمه!» همه‌ حرف اصغر فرهادی در فیلمش در این جمله خلاصه شد، جمله‌ای به ظاهر ساده اما تکان‌دهنده؛ حرفی که در این زمانه درد مشترک همه‌ ما در همه جای این کره‌ خاکی است و اگر این فیلم تاکنون توانسته به این موفقیت‌ها دست یابد ناشی از همین درد مشترک است. چقدر ما انسان‌ها راحت همه‌ کارهایمان را توجیه می کنیم اگرچه خود می دانیم که این‌گونه نیست. بیش از 55 جایزه‌ بین‌المللی برای این فیلم به معنای 55 لوح تقدیر یا خرس طلایی و این قبیل القاب نیست بلکه معنای بس فراتری دارد. خلاصه می گویم یعنی از طرف 55 نهاد فرهنگی که خود از سوی صدها نهاد فرهنگی دیگر حمایت می شود، مورد تقدیر قرار گرفته است و این به معنای ارتباط با جمع اصلی نخبگان و فرهیختگان روزگار ماست. یک دستگاه دیپلماسی فعال چه میزان وقت و هزینه باید صرف می کرد تا به یک دهم این ارتباط دست یابد؟ پس سینما را دست‌کم نگیریم. کج‌سلیقگی ها را کنار بگذاریم، دست از منافع تنگ‌نظرانه و روزمره بشوییم و همگی به پا خیزیم و به اصغر فرهادی و سینمای ایران ادای احترام کنیم؛ به سینمایی که در 32 سال گذشته بارها ثابت کرده است که می تواند بهترین سفیر فرهنگی ایران باشد.»

احمد طالبی نژاد:
«درباره موفقیت‌های پی درپی اصغر فرهادی و آخرین ساخته‌اش یک جدایی در جشنواره‌ها و محافل جهانی، آنقدر گفته و نوشته شده که به نظر می رسد، حرف تازه‌ای باقی نمانده است به‌جز تبریک مجدد به فرهادی، دست‌اندرکاران فیلم و سینماگران و مردم سربلند ایران. اما اجازه بدهید، تبریک اصلی را به کیومرث پوراحمد بگویم که سال‌ها پیش هنگامی که نخستین فیلم اصغر فردهای «رقص در غبار» را دیده بود، جایی نوشت که فرهادی فیلمساز بزرگی خواهد شد. (نقل به مضمون) و حالا پیشگویی او به واقعیت پیوسته و ما با فیلمساز بزرگی به‌نام اصغر فرهادی روبه‌روییم که تنها با ساختن پنج فیلم، در رده سینماگران ایرانی و نام‌آور در عرصه‌های جهانی قرار گرفته، حتم دارم که فرهادی ظرفیت چنین جایگاهی را دارد و حتما خود را نخواهد باخت. او می داند که نخستین بار مردم ایران و هیات داوران جشنواره فجر بودند که «جدایی نادر از سیمین» را کشف کردند. از همه مهم‌تر جزو دو فیلم پرفروش سال بود. از آن پس در زمان نمایش عمومی بود که پرواز فیلم به پهنه آسمان جهان آغاز شد. بنابراین پیروزی را به مردم ایران بیشتر شادباش می‌گویم. امید هست ذهنیت‌های منفی کام این مردم را که بار دیگر و این بار در عرصه فرهنگ و هنر احساس غرور می کنند تلخ نکنند. این جوایز بزرگ چنان که خود فرهادی هم گفته، متعلق به سینما و مردم ایران است.سینمای ایران سال‌هاست در عرصه‌های جهانی پرچم صلح و دوستی برافراشته و نام‌آورانی هم‌چون کیارستمی و فرهادی کوشیده‌اند تصویری انسانی از این ملت ارایه کنند. ملتی که بر اثر سو‌ءتفاهم‌های سیاسی، تصویر مخدوشی در اذهان عمومی جهانیان دارد، باشد که با دیدن یک جدایی و آثاری از این دست، دریابند که ما نه چنانیم که می گویند.»

ابراهیم جمیلی، عضو اتاق بازرگانی ایران:
«فیلم «جدایی نادر از سیمین» توانست جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان را برای اولین‌بار نصیب ایران کند. این اتفاق برای تاریخ ایران بسیار مبارک است زیرا می تواند نگاه جهانیان را به ایرانیان که صلح‌طلب هستند، تغییر دهد. حتی می تواند تحریم‌های یک‌جانبه علیه ایران را تلطیف کند. با این حال دریافت اسکار پیامد چندان قابل توجهی برای اقتصاد ایران ندارد اما می تواند صنعت سینما را تا حدودی تحت‌تاثیر قرار دهد. از این پس احتمال فروش و اکران فیلم‌های ایرانی در خارج از کشور افزایش می یابد و به نظر می رسد سرمایه‌گذاران خارجی بیشتر از قبل ترجیح دهند تا در ساخت فیلم‌های ایرانی سرمایه‌گذاری کنند. تا پیش از این سرمایه‌گذاری فیلم‌ها به طور کامل برعهده سازندگان داخلی بود. به نظر می رسید این اتفاق، صنعت سینما را در آینده با یک جهش همراه کند؛ جهشی که بی شک در کیفیت و تعداد فیلم‌های ساخت داخل قابل رویت خواهد بود.»

لی لی افشار، نوازنده برجسته گیتار و استاد دانشگاه ممفیس:
«آقای فرهادی با رسیدن به صحنه جهانی و مقبولیت در این عرصه، پشتکار و هنر خود را به تمام دنیا نشان داد. این موفقیت برای کشور ما ایران بسیار مثبت است و تمام ایرانی ها باید به این مرد افتخار کنند.»

سیاوش جمادی:
«فیلم «جدایی نادر از سیمین» پرده از چهره وضعیتی بر می دارد که هیچ کس در آن به دلخواه زندگی نمی کند. در این وضعیت عسرت و اضطرار مطلق بودن فضایل و رذایل اخلاقی درهم می شکند. آنچه مطلقا و فی نفسه بد یا خوب است، اعتبار خود را از دست می دهد. همه می دانند که دروغ و ریا بد است، اما تنها یک تن به امکان دروغ نگفتن امید دارد و او هم کسی است که چندان درگیر وضعیت نیست (ترمه). «جدایی نادر از سیمین» صادقانه ناگزیر دروغ را پیش چشم می نهد. در این وضعیت زندگی با صداقت پیش نمی رود. راست گفتن به بهای مرگ و زندگی تمام می شود. همه درگیر مساله‌ای هستند مربوط به خود و خانه خود. شهر که خانه‌ها در آن قرار دارند، حاضر و غایب است. آنچه آشکارا نشان داده می شود اشخاص است و مسایل شخصی هر یک. اما آنچه مساله‌ها را به هم گره می زند امری است افزون بر هر یک از مساله‌ها. می توانید نامش را جامعه بگذارید یا شهر یا شهرداری. اما این شهر خانه ما نیست. جایی که هرکس به ناگزیر به بهای بودن یا نبودن در مساله خانه خود محبوس شده است، شهر غایب است. این غیاب در فیلم فرهادی حضوری شدید دارد. آنچه نشان داده می شود چیزی است که در فیلم نیست. شهر بر معنای مشارکت خانه‌ها، غایب است. شهر خانه‌هایی است که ساکنان هر یک از آنها واحد اجتماعی بزرگ‌تر از خانه را جدی نمی گیرند و همین باعث می شد که ارتباط خانه‌ها، ارتباط شهردارانه نباشد. در این شهر ارتباط هرکس با خانه دیگری صرفا برای حفظ خانه خویش است. هر خانه قایقی است جدا بر دریای متلاطم که به قایق دیگر در می آویزد تا قایق خودش غرق نشود. زندگی به مساله «مرگ و زندگی» تبدیل می شود دروغ‌نگویی، قایقت سرنگون می شود. لازم نیست فیلم موعظه کند که «شهر ما خانه ماست» خانه‌ای بزرگ‌تر از خانه من و اهل بیتم در کار نیست. هدف؟ نگهداشت خانه خود، نه مجازا بل واقعا شهر غایب است. شهرداری (Politic) به شهروند مربوط نیست. این جا حضوری دیگر در بیرون کادر از شدت غیاب از پرده به بیرون می زند. «جدایی نادر از سیمین» اساسا حدیث جدایی است. هنر فیلم در آنچه نشان می دهد نیست، در آن امری است که غایب است و از شدت غیبت حضوری غایب دارد. در وضعیت اضطراری همه چیز سرپایی است اما به شدت دردناک؛ اخلاق سرپایی است و تدین نیز. پس فی نفسه، وظیفه برای وظیفه، و ژست‌های حق به‌جانبانه حق‌شان در می رود. فیلم «جدایی» وضعیتی را نشان می‌دهد که زندگی اخلاقی در آن معضل می شود. تدبیر منزل از تدبیر شهر جدا می شود. شهر تکه پاره می شود. انسان‌ها در بحران بود و نبود مجالی نمی‌یابند تا از حواشی به متن برسند. متن در حواشی غیب می شود. گویی کسی دیگر غیر از خود شهروند شهرداری را گرفته است اما مساله ناممکن بودن دوام این جدایی در جامعه‌ای با ساخت و زیست مدرن است. جدایی شوهر از زن، جدایی پدر از دختر، جدایی همسایه از همسایه، شهروند از شهروند، هم نوع از هم نوع، جدایی انسان از خودش! آنچه غایب است رابطه‌ای ایجابی، رابطه‌ای نه برای دست به سر کردن دیگری و خزیدن در خانه خود، بل رابطه‌ای برای مشارکت است تا اصل مطلب مساله شود. فرهادی چنین وضعیتی را بدون بهره‌گیری از اقتدار موزیک و افه‌های احساس برانگیز چنان نشان داده است که یخ وجود تماشاگر را بشکند تا مگر خود را بهتر ببیند؛ بهتر از آنچه پیش از ورود به سالن می دید. با این همه آنچه فیلم را ارزش می بخشد معنا و محتوای آن نیست. محتوای آن، بیرون از سالن بر همه جا پیش پای ماست. این چگونگی پرداخت محتوا از جمله فاصله‌گذاری دقیق است که به فیلم ارزش می بخشد؛ فاصله‌گذاری ای که نه تماشاگر را مدهوش و غرق در فیلم می کند، نه او را در برابر ماجرایی ابژکتیو و خنثی قرار می دهد.»

صابر ابر:
«رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند… دلم می‌خواد هی بخونمش… هی…«سلام به مردم خوب سرزمینم! ایرانی های زیادی در سراسر جهان در حال تماشای این لحظه‌اند و تصور می کنم که خوشحالند. نه فقط به‌خاطر یک جایزه مهم، یک فیلم یا یک فیلمساز… من با افتخار این جایزه را به مردم سرزمینم تقدیم می کنم.» و حالا سلام… سلام به فیلمساز خوب سرزمینم. خدا خواست و شد. شکر…»

رامبد جوان:
«اصغر فرهادی با یک فیلم غم‌انگیز به اندازه ده‌ها فیلم کمدی ناب، خنده و شادی را به مردم ایران هدیه داد. جدا اسکار هم برای برایش کم است.»

داوود رشیدی:
«بامداد روز دوشنبه همراه با همسر و دخترم برای تماشای مراسم «اسکار» پای تلویزیون نشسته بودیم اما قبل از رسیدن به بخش جایزه فرهادی، خوابم برد. صبح خیلی زود با خبر اسکار از جا پریدم و با خوشحالی فیلم مراسم را تماشا کردم. حرف‌های «اصغر فرهادی» در آن لحظه واقعا به دلم نشست. به او تبریک می گویم. به همه بازیگران و عوامل فیلم تبریک می گویم. به سینمای ایران تبریک می‌گویم. به خودمان تبریک می گویم. تبریک…»

پانته‌آ بهرام
«خانه ما کنار جاده است. ما سال‌هاست با دسته گلی بر سر راه ابریشم ایستاده‌ایم. ما روستاییان دره‌های سرسبز. ما کوچ‌نشینان رودهای خشک. و قصه‌های مان «هزار و یک شب» طول می کشد چون نیمه‌کاره، لب فرو می بندیم! اما گاهی کسی می آید برای شکستن قاعده‌های کهن و این‌بار آن کس کار را تمام می کند! زمین را دور می زند با دسته‌گلی برای همه و به خانه برمی گردد. طلایی تر و آگاه‌تر و سخت‌تر از پیش و نام خانه را دوباره بر سر زبان‌ها می اندازد به نیکی. کارت دشوارتر شد. می دانی حتما. اما دلت قرص و مهربان هم جاده‌ای عزیزم! اصغر فرهادی! تو خوب می دانی…»

ساره بیات بازیگر «جدایی نادر از سیمین»:
«سلام، قلبم صدای اشک شوق‌تان را شنید و به خود بالید. پس به یادت آرزو کردم که چشمانت اگر‌ تر شد، به شوق آرزو باشد، نه تکرار غم دیروز. برای تک‌تک شما یک بغل آسمان التماس می کنم. بدون ذره‌ای درنگ در دریای بی کران عشق‌تان غوطه‌ورم. پر از تبسم‌های مبارک باشید که به یقین نفس گرم‌تان احساسم را نوازش کرد. اهتزاز بیرق کهنه‌مان مبارک‌تان باد. از اینکه در این حجم گسترده شادی سهم اندکی ایفا کرده‌ام، خداوند را شاکرم. من نیز همانند شما از شوق، دلم لرزید زمانی که یارانم را کنار دنیا دیدم، چه دایره زیبا و یک‌دستی. پر از صلابت و غرور باشید که از عشق‌تان اغنا شدم و سرمست و بدانیم در اطراف‌مان موانعی جریان می یابد که با آنها مواجهیم؛ گاه خوب است که با جریان آب هم‌سو شویم. برای ماندن قطره شو هم‌سو با رود، به دریا می رسی و دریا به بهشت، این است تمام نیت سرنوشت. سربلندان من: امید آنکه تبریکات صمیمانه این حقیر را پذیرا باشید. شادی تان مستدام باد.»

 

(افزوده شده در: چهارشنبه, 10 اسفند 1390 | 10:38:10)

 

شفیع آقامحمدیان:
«بسم الله الرحمن الرحیم. موفقیت بین‌المللی و کسب جایزه بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان برای آقای اصغر فرهادی کارگردان فیلم «جدایی نادر از سیمین»، حلقه‌ای طلایی از زنجیره بلند افتخارات هنرمندان این مرز و بوم است. این موفقیت ارزشمند را به گروه تولید این فیلم و جامعه سینماگران کشورمان و همچنین به تمامی علاقه‌مندان هنر هفتم تبریک می‏گویم.»

انجمن بازیگران سینمای ایران:
«انتظار بزرگ سینمای ایران پایان پذیرفت و رفیع‌ترین قله افتخارات سینمای جهان به دست هنرمند بی بدیل کشورمان اصغر فرهادی عزیز و گروه سازندگان فیلم «جدایی نادر از سیمین» فتح گردید و ارزشی مضاعف بر وقار و جایگاه سینمای ایران افزود. بی تردید، هشتم اسفند ماه یک هزار و سیصد و نود، عید و جشن بزرگ سینمای ایران است. روزی که نام باشکوه ایران، همچنان که در طول تاریخ، سربلند و پرچمدار فرهنگ، هنر و تمدن بشری بوده، اینک نیز سرافراز میدان هنر فیلمسازی است. بازیگران سینمای ایران، دوشادوش تمامی هموطنان و هنردوستان در این پیروزی بزرگ با چشمانی پر از اشک شوق، تمام قد ایستاده و به اصغر فرهادی عزیز، گروه نقش‌آفرینان فیلم «جدایی نادر از سیمین» و تمامی دست‌اندرکاران آن تبریک عرض نموده و ادای احترام می کنند.»

حمید متبسم :
«با بوسه بر شانه همه آنان که در این روزگار موجب سربلندی میهن و هم میهن‌اند و هزاران شادباش و سپاس برای اصغر فرهادی و گروه‌اش.»

محمدرضا هدایتی:
«چشم‌های آدم پر اشک می‌شود وقتی تو را می‌بیند که اُسکار گرفته‌ای و قاطی آنهمه خوب و بدی که جمعند به زبان آشنا حرف می‌زنی… افتخار می‌کنم در کشوری گرد هنر می‌گردم که اصغر فرهادی نمایندهٔ آن است و تبریک می‌گویم به تمام آنهایی که دل توی دلشان نبود تا اسمت را نگفتند.»

محسن یگانه:
«جناب آقای فرهادی … تبریک می‌گم نه فقط به خاطر جایزه اسکار… نه فقط به خاطر گلدن گلوب…. می‌دانی کاری کردی که آنقدرخوشحال شوم که کسی مثل من از نوع حسی که دارد تعجب کند. مثل همین حالا که آنقدر خوشحالم که نمی‌دانم چی بنویسم … شرافت و ایرانی بودن شما در نتیجهٔ کارتان معلوم است. می‌دانی چه قدر اعتماد به نفس به ما اهدا کردی؟ می‌دانی چقدر باورمان نسبت به خودمان تغیییر کرد؟ ثابت کردی ایرانی بخواهد می‌تواند هر پله ای را فتح کند… به اندازه تمامه چیزاهایی که با زحماتت به من و امثال من یاد دادی….. به اندازه ای که خوشحالمان کردی…. به بزرگی شخصیتت از طرف خودم و طرفدارانم به شما و گروهتان تبرییک می‌گویم…. یا حق. کوچک‌ترین عضو این خانواده بزرگ محسن یگانه»

رضا صادقی:
«چه حس غرور آمیزی وقتی ببینی جهان به فرهنگ تعظیم می‌کنه . یک خسته نباشید بزرگ برای مرد بزرگی چون اصغر فرهادی، که با قدرت به دنیا ثابت کرد که فارغ از هر زنده باد و مرده باد، ایرانی یعنی عاطفه، شعور، احترام و اعتقاد و اصالت. درود بر ایران درود بر اصغر فرهادی»

علیرضا عصار:
«حقیقتا لحظات لذت‌بخشی بود و اینکه در این لحظات من می‌دیدم که نام کشور عزیزم و مردم نازنینم با چه افتخاری به‌واسطه خلق یک اثر هنری در معتبر‌ترین مراسم سینمایی جهان برده می‌شود و به این فکر می‌کردم که در آن لحظات خاص چه مدار قدرتمندی از عشق بین تمام ایرانی‌ها فارغ از اینکه در کجای جهان زندگی می‌کنند و اینکه قلب همه ما در آن لحظات به‌واسطه این عشق مشترک به تپش درآمده، احساس لذت تمام وجودم را فراگرفته بود. به‌واسطه خلق این لحظات و کسب این افتخار برای ایران و مردم نازنینم، به آقای فرهادی و تمام دست‌اندرکاران این فیلم معتبر، تبریک می‌گویم و امیدوارم این موفقیت سرآغاز افتخارات متداوم برای هنر ایران عزیزمان باشد»

بابک جهانبخش، خواننده:
« «سلام بر مردم عزیز کشورم…» همین شروع باشکوه شما، بروی بزرگ‌ترین سن هنری دنیا آرامشی غیر قابل وصف را در بین همه ما ایرانی‌ها بوجود آورد و در اوج هیجان، صورتمان خیس بزرگواری و بزرگی شما شد آقای فرهادی…. لحن بی‌نظیر و صلابت کلام شما نه فقط به دل همه ایرانی‌ها، که همه جهان را متوجه فرهنگ کهن و درخشان ایران زمین کرد و با ر دیگر شکوه آریایی را در جهان نشان داد.  در اوج همه گرفتاری‌های روزمره‌مان شب بیداری و دیدن لحظه به لحظه این اتفاق بزرگ چنان از خود بی‌خودمان کرد که قلم یارای وصف آن حس خوب و پر غرور را ندارد. بابت همه این حس پر از غرور از شما ممنونیم. از اینکه نشان دادید بی‌سر و صدا و فقط با اسلحه‌ای به نام هنر می‌شود همه دنیا را به صلح و دوستی فراخواند، تا ابد مدیون شما و نگاه عمیقتان به اجتماع ایرانی هستیم. با بهترین آرزو‌ها برای شما و همه کسانی که باعث شدند تاریخ، یک چنین روز باشکوهی را برای ایران عزیز بسازد…. یاحق. دوستدار همه ایرانی‌ها»

 

(افزوده شده در: چهارشنبه, 10 اسفند 1390 | 11:26:14)

 

محمد قائد:
«دهه‌های 1360 و 70 ندرتا فیلم دیدم. بسیار کم. تقریبا هیچ. به این نتیجه رسیده بودم که به اندازه کافی فیلم دیده‌ام- تا زمانی که مجموعه فیلم‌های «ده فرمان» کیشلوفسکی منقلبم کرد و به سینما بازگرداند. در ده سالی که با فیلم آشتی کرده‌ام تغییری مهم در دیدم اتفاق افتاده: فهمیده‌ام که سال‌ها صنعت و بازار سینمای جهان را درست نمی‌فهمیدم و فکر من هم خطا بود. در سال‌های دهه چهل تا نیمه دهه پنجاه، نگاه به‌اصطلاح راست بر نقدنویسی فیلم در ایران چیرگی داشت، همان اندازه که ادبیات قبضه نگاه چپ بود. اما نارضایی از وضع موجود را حتی در نقد فیلم‌ها می شد دید. حق و امتیاز مخلوط می‌شد و همه عادت کرده بودیم بنالیم که حقمان را خورده‌اند و ما شایسته بهتر از اینیم. حالا که به تاریخ تولید در صنعت سینما نگاه ‌کنیم، کمتر فیلم مهمی در غرب ساخته می شد که در سینماهای سطح بالای تهران و شهرهای بزرگ ایران به نمایش در نمی آمد. حتی فیلم بسیار خواص‌پسند «زیبای روز» اثر لویس بونوئل دست‌کم در یک سینمای تهران نمایش داده ‌شد. همین‌طور فیلم «کسوف» آنتونیونی که از میان تماشاچیان سینمای سطح‌بالای رادیوسیتی کسانی چنان معترض شدند که در سالن سینما کبوتر هوا کردند و روکش صندلی‌ها را جر دادند. اما منتقدان فیلم معترض بودند و خواننده‌های شان را متقاعد می کردند، که آنچه بر پرده‌ها میبینیم سینمای بازاری غرب است، نه سینمای هنری. یک شاهد مهم: فیلم‌ها اسکار گرفته‌اند یا نامزد دریافت آن شده‌اند. امروز که بخش بزرگی از تولیدات سینمای غرب طی دو دهه ‌گذشته را می‌توان در چند دوجین شبکه ماهواره‌ای دنبال کرد، مثلا از چهارصد فیلمی که هر سال در آمریکا ساخته می شود فقط ده، ‌بیست‌ تا به‌یادماندنی اند، همان‌هایی که در فهرست نامزدهایی جایزه‌های بزرگ مطرح می‌شوند. در بازگشت به سینما، عادت قدیمی به تحقیر اسکار را کنار گذاشتم. برعکس، جایزه گرفتن فیلم توجهم را جلب می کند که چرا، حتی اگر خود فیلم به نظرم چنگی به دل نزند. پس تعجب نمی کنم که امروز کسانی اسکار را تحقیر ‌کنند. شاید روزی آنها هم به نتیجه‌ای شبیه من برسند، شاید هم هیچ‌گاه نرسند. دو دهه پیش، گفته شد از 150 مشاور اعطای جایزه نوبل، یک نفر هم اسم احمد شاملو را مطرح کرده است. بیدرنگ بوقهایی در داخله به صدا در آمد که پس لابد او کاری خلاف حق و حقیقت کرده، وگرنه چرا باید نوبل بگیرد؟ و حالا تعجبی ندارد که بکوشند اسکار را در چشم خلایق کم اهمیت جلوه دهند. ما همه به طرز غم‌انگیزی ایرانی هستیم. در سینمای ایرانی، حرفهای فرسفی- ‌عرفونی مثل خاکه‌قندی است که روی برخی انواع شیرینی می پاشند. زیاد خوش‌خوراک نیست اما بالاخره از هیچ بهتر است. برای من که فیلم «جدایی نادر از سیمین» را تاکنون فقط یک‌بار دیده‌ام، برجسته‌ترین جنبه آن، دیالوگ عالی بود: ثبت شیوه صحبت و استدلال و لحن و، تا حد بسیار، طرز تلفظ آدم‌های ایرانی طبقه‌ متوسط شهرنشین مدرسه‌رفته در این زمان. وقتی به دوستی که در کار نقد و انتقاد است گفتم درباره فیلم نظری دارم استقبال کرد اما بعدا از انتشار یادداشت کوتاه من نه. حرفم این بود که به جای ادامه موارد ادعاهای خلاف واقع، اشاره‌ای مبهم به رابطه‌ مرد اول قصه و خانم معلم ریاضی به جای چند تای آنها کفایت می کرد و حتی به جای برخورد اتومبیل به زن باردار، می توانست گره قصه شود. دوستانم به من گفتند این قبیل مضامین در فیلم‌های ایرانی بسیار است اما فرق است بین تلویحا نشان دادن چنین رابطه‌ای و به تصریح نوشتن درباره آن. درهرحال، هنگام دادن پروانه نمایش به این فیلم خاص و برجسته، یحتمل چنین اشاره‌ای تحمل نمی شد. از آن شمار بزرگ داوران اسکار کسانی به احتمال زیاد نظری مشابه داشته‌اند و به همین سبب سناریوی فیلم را هم به‌رغم محدودیت‌ها ستوده‌اند. انسان‌ها به اتفاق فکر می کنند و به نتایجی مشابه می رسند، چه در اسکار و چه در موارد دیگر.»

محمود دولت آبادی:
«و سرانجام و در اکنون شوق اندیشنده بیشتری آرزو می کنم برای اصغر فرهادی و خوب است امیدوار باشم و باشیم که او همچنان بتواند به سنجیدگی در خود بنگرد با وقوف به اینکه اثر او میانگین درستی است از ضدین سینمای متفاوت و سینمای عام، میانجای و میانه‌گزینی در امور، پندی است هم باقی مانده از آموزگار حکیم ما ابوالقاسم فردوسی که رعایت آن البته آسان نخواهد بود همیشه. اما نکته؛ نکاتی خاص درباره فیلم آقای فرهادی، آدمیان و فضای تنگ و نفس‌گیر آن به اختصار. در این باره و احوال فیلم مایلم گواهی بدهم که ما مردم تا 30 سال پیش و سپس تا پایان جنگ تحمیلی و دفاعی ایرانیان چهره و جلوه‌ای چنین زشت و ناپسندیده و نکبت‌زده که تصویر می شویم، نبودیم اما چنین شدیم. پس چنین که فرهادی روایت کرده است آن تنگناهای خفقانی در ناممکن بودگی حداقل تفاهم میان اشخاص و آن عصبیت‌های نابهنجار، فرآیند همین دوره از زندگی گسسته و گره در گره‌شده تحمیلی ماست و بجاست که هنر و زحمت فرهادی و بازیگرانش در نفی و نخواستن این زبونی و درماندگی و جزمیت درک بشود و نه تصدیق و تایید آن. یعنی که یک مردم و یک جامعه انسانی فاقد بنیان‌های اجتماعی روشن‌بین و لاجرم پذیرنده با خوی و خصلت‌های رعیتی، در روندی تحمیلی می تواند تبدیل شود به تجلی همان چه از زشتی و کهنگی که در تاریخ‌های مکرر خود داشته بوده است. اما… فقط همین؟ پس زیبایی و متانت و سرخوشی و خردورزی ما کجاست و کجا گم مانده است؟ دیدیم و دنیا هم تماشا کرد برنایی و برازندگی و آرزومندی نهفته مانده این سرزمین را در خیابان‌های پرآفتاب تهران به یک «ن» به روزی اگرچه مستعجل، جلوه پنهان مانده شده یک حقیقت بود. به این ترتیب اگر در کار و آثار هنرمند ایرانی به کابوس دچار می شویم، آن خود یعنی آرزوی بیداری. اگر به روایتی زشت و پتیاره چشم و گوش می سپاریم، آن یعنی آرزوی پالایش و زیبایی و برازندگی و اگر به روایت اختناق در بن‌بست‌های ناچاری نفسگیر دل می سپاریم -کاری که فرهادی به یاری همکارانش با زحمت و موفقیت انجام داده است- آن یعنی آرزومندی تفاهم، قانون‌مداری و آزادی.»

سیدعلی صالحی:
«خیلی وقت است که این مردم بزرگ رو به جهانیانِ سرگرمِ خود می گویند: «ما می توانیم»! در مقابل انگار می شنوند و به روی خود نمی آورند. ساکنانِ این سیاره به صحبت خود سرگرم‌اند و خبر ندارند این طرف‌ها هم خبرهایی هست!البته رویِ ماهِ عباسِ کیارستمی را می بوسیم که در حوزه کارِ جهانی سینما، راه و مسیرِ پُر بُنْ‌‌بست را برای نسل‌های بعد از خود باز گشود تا امروز و تا اصغر فرهادی و حکایتِ اسکار. نه اینکه «اینها می توانیم» فقط خلاصه شود در صنعتِ سینما که این مردم تاریخی نشان دادند حتی در شرایطِ بی باور و شرایطِ بیداد و این جهانِ بی جهت کش، همچنان پا برجا و پیشرو هستند در هزار سو که ببینی و بخوانی و بدانی. زنده‌باد این زیباترین مردمان که فرزندانی چون فرهادی را به باورِ جهان می نشانْد! ما می توانیم! این یقینِ تمام‌عیارِ ماست. ناصر تقوایی هم بتواند کار کند، جعفر پناهی را فراموش نکنید. به هر سیاق و با هر عطری که هست، همه… فرزندانِ این جامعه شکست‌ناپذیرند: «ما می توانیم». حالا جهان هم بشنود و هم باور کند. در سرزمین صلح، صلح برمی خیزد، حتی اگر لحظه به لحظه به جنگ تهدیدش کنند.»

جواد مجابی:
«از وقتی به ما خبر داده‌اند که فیلم «فرهادی» برنده اسکار شده، خانه ما پر از شادی شد. از تلفن‌های متعدد به خانه ما و دیگران و انعکاس خبر در اینترنت آگاه شدیم این شادمانی گسترده بوده است. فیلمی که با وجود تبعیض‌های فرهنگی مرسوم در غرب مهم‌ترین جایزه‌های سینمایی را از آن خود کرده، اکنون با بردن اسکار به اوج منحنی جهان‌گیر شدن خود رسیده است. فرهادی با نطق کوتاه خود نشان داد، چقدر وطن و مردمش را دوست دارد و به فرهنگ ملتش که نمایانگر صلح، دوستی و مدارای انسانی است احترام می گذارد. این سینماگر پیشرو نماینده جمع هنرمندان پیشتاز ایرانی است که حتی در شرایط دشوار هم می توانند فرهنگ غنی و ژرف ایران را در آثارشان بازتاب دهند. هنر نو در خدمت بیان حقیقت واقع است. فیلم «جدایی» دشمن دروغ است و تنها دروغ است که نمی تواند این‌گونه آثار را تحمل کند. هنردوستان ایرانی استقبال از کارگردان بزرگ جهانی شان را بدل به جشنی فرهنگی خواهند کرد.»

همایون شجریان، (پیش از آغاز کنسرت گروه «همنوازان حصار» در برکلی آمریکا):
«همان‌طور که مستحضر هستید فیلم «جدایی نادر از سیمین» امشب برنده‌ی جایزه‌ی بسیار پرارزش اسکار شد. یک بار دیگر نام زیبای ایران بر سر زبان‌ها افتاد… به همه‌ی ایرانیان عزیز، آقای اصغر فرهادی و همه‌ی عوامل فیلم‌شان تبریک می گوییم و کنسرت امشب را برای این موفقیت‌ به ایشان تقدیم می کنیم.»

عبدالجبار کاکایی:
«باید خوشحال باشیم و امیدوار که به قول اصغر فرهادی نظام ما آدمهای متفاوتی دارد و همین متفاوت بودن سبب شده تا ظرفیت‌های متغیر و متعددی داشته باشد. روزی که در طراحی بوم هنر تصویری کشور «جدایی نادر از سیمین» مقابل اخراجی‌ها قرار گرفت، حدس می‌زدم این تراژدی پایان غم انگیزی برای طرف بازنده داشته باشد. اما طرف بازنده کسی بود که طراح این تقابل بود. با اینحال، انصاف و بی‌انصافی؛ مهر و بی‌مهری؛ ستم و عدالت؛ دروغ و راستی و این معجون‌ها؛ تار و پود فرهنگ ما را می‌سازد. فرهنگی که تنها رندی عالم سوز سر از آن در می‌آورد. «جدایی نادر از سیمین» را دیدم؛ واقع‌نمایی درخشانی از جهان ما بود. بی‌تعارف و مجامله ما همین هستیم! در تصمیم‌گیری؛ در اراده؛ در قطعیت و یقین؛ در شک و محافطه‌کاری؛ در نفاق و معنویت و این هویت 40 تکه‌ی سرزمین ماست که به هم می‌آید. احساس می‌کنم، فاصله‌ی زیادی بین ته دلمان تا نوک زبانمان وجود دارد. اصغر فرهادی قصه‌ای ساده گفت و جایزه‌ای که در جهان امروز بسیار بزرگ است؛ گرفت. شبیه به کاپ جام جهانی فوتبال! سعی نکنیم این شادی بزرگ را کوچک نشان دهیم. باور کنیم که سینمای ما، هم اصغر فرهادی دارد هم مسعود ده‌نمکی. همان هویت 40 تکه! تماشای ما به جهان؛ منظرهای متفاوتی دارد. ما همینیم که هستیم.»

(افزوده شده در: چهارشنبه, 10 اسفند 1390 | 12:14:02)

 

مهناز افشار:
«شما مست نگشتید و از آن باده نخوردید/ چه دانید چه دانید که ما در چه شکاریم/ در این خاک در این خاک در این مزرعه پاک/ به جز مهر به جز عشق دگر بذر نکاریم. تبریک به آقای اصغر فرهادی و همه عوامل فیلم «جدایی نادر از سیمین». امشب (دوشنبه شب) اجرای نمایش «آمدیم نبودید رفتیم» به کارگردانی رضا حداد را تقدیم به آقای فرهادی کردیم. اسکار مبارک شما و همه ایران و سینمای پرهیاهوی ایران باشد. به امید اینکه خودمان هم یاد بگیریم این صلح و مهری را که شما پیام آورش بودید.»

محمدرضا گلزار:
«اصغر فرهادی عزیز… لبخندی که بر لبان هر ایرانی نشاندی، جاودانه در تاریخ فرهنگی این مرز و بوم باقی می‌ماند، پاداش صداقت را جز این نیست. پیروز و سربلند باشی همچون گذشته ها…»

محمدحسین لطیفی
«شادی‌ات را شادمانه با تو سهیم می‌شویم که نام بلند ایرانیان را در فرهنگ و ادب، در این روزهای پرتلاطم جهان بلند اوازه کردی….»

بهرام عظیمی:
«چند ماه پیش در جشنواره‌ای در مکزیک یک کارگردان هندی که عضو هیات داوران بود از من در رابطه با مجید مجیدی سوال کرد و وقتی فهمید با مجیدی دوست هستم، من را پیش دیگر داوران جشنواره برد و با هیجان گفت: «این بهرام عظیمی‌یه و با مجید مجیدی دوسته»!… هر چهار عضو دیگر هیات داوران لبخندی از تعجب زدند و دو نفر آنان به من تبریک گفتند و حدود 20 دقیقه در رابطه با مجیدی و نوع سوژه‌یابی او و تکنیک کارهایش صحبت کردیم. آن کارگردان هندی می‌توانست من را پیش دیگر داوران ببرد و بگوید: «این بهرام عظیمی‌یه، کارگردان فیلم ماسوله که قراره در اختتامیه بهش جایزه بدیم»! شاید یه بار دیگر در یک جشنواره دیگر دوباره یک دروغ دیگر بگویم،.این دفعه می‌گویم با اصغر فرهادی دوستم! و شک ندارم بیشتر تحویلم می‌گیرند… خوشحالم در دوره‌ای زندگی می‌کنم که عباس کیارستمی و مجید مجیدی و اصغر فرهادی و البته علی دایی هم زندگی می‌کنند! آقای اصغر فرهادی و عوامل فیلم «جدایی نادر از سیمین» از جایزه اسکاری که به من و خانواده‌ام اهدا کردید، بسیار ممنونم. سال‌ها بود که حسرت گرفتن چنین جایزه‌ای را داشتم…»

 

(افزوده شده در: چهارشنبه, 10 اسفند 1390 | 13:45:38)

 

تصویر گستر پاسارگاد:
«درخشش غرورآفرین سینمای ایران در اسکار و فتح پی در پی جشنواره های بین المللی توسط جدایی نادر از سیمین را مایه افتخار خود می دانیم.»

سیدرضا اورنگ، بانی فیلم:
«عادتی نامانوس و غیرقابل پذیرش در وجود برخی مردم ایران نهادینه شده که اساس انسانیت را زیر سؤال می برد. این عادت زشت، نادیده گرفتن موفقیت دیگران، زیر سؤال بردن یا کوچک شمردن آن است. اصغر فرهادی کارگردان ایرانی، برای اولین بار در تاریخ ایران موفق شد جایزه اسکار را از چنگ آمریکا و دیگر کشورها بیرون آورده و در دستان ایرانی اش بگیرد. جایزه فرهادی، جایزه همه ایرانیان است . برای همین به عنوان یک ایرانی همه باید یکصدا نام او را فریاد کنیم تا صفیر صدایمان گوش جهانیان را کر کند. امروز حتی آنانی که عادت به ناچیز شمردن موفقیت دیگران دارند، باید دست از عادت دیرینه خود برداشته و مانند همه به فرهادی تبریک بگویند. زیرا اصغر فرهادی به عنوان یک ایرانی جایزه اسکارش را به مردم ایران اهدا کرده است، مردمی که او را به این جایگاه رساندند. فرهادی و همه ما می دانیم که انسانیت ماندگارتر از اسکار است، پس بیایید انسانیت را پرچم زندگی خود قرار دهیم.»

کانون تدوینگران سینمای ایران:
«آقای اصغر فرهادی، کانون تدوینگران سینمای ایران دریافت اسکار و سزار بهترین فیلم خارجی را مایه مباهات می‌داند و این موفقیت را به شما، تمامی افراد سازنده فیلم «جدایی نادر از سیمین» و سینمای ایران تبریک می‌گوید.»

دکتر ناصر فکوهی:
«ایرانیان بسیارى در سرتاسر جهان در حال تماشاى این لحظه‌اند. و گمان دارم خوشحال‌اند. نه فقط به خاطر یک جایزه‌ى مهم یا یک فیلم یا یک فیلمساز. آن‌ها خوشحال‌اند چون در روزهایى که سخن از جنگ، تهدید، و خشونت میان سیاستمداران در تبادل است نام کشورشان ایران از دریچه‌ى باشکوه فرهنگ به زبان مى‌آید. فرهنگى غنى و کهن که زیرگرد و غبار سیاست پنهان مانده. من با افتخار این جایزه را به مردم سرزمینم تقدیم مى‌کنم. مردمى که به همه‌ى فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام مى‌گذارند و از دشمنى کردن و کینه ورزیدن بیزارند (اصغر فرهادی – اسکار 2012)
واکنش نخست:  مراسم مناسک وار اسکار، با پیشینه ای که در ذهن ما  و در حافظه جهانی دارد، سوای هر دیدی که نسبت به سینما ، به فیلم فرهادی و به حواشی سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و غیره این موضوع داشته باشیم و به ویژه با سخنانی که وی، با فروتنی و صداقت در این مراسم بر زبان آورد، نمی تواند در نزد ما، همچون در نزد اکثریت قریب به اتفاق  ایرانیان  واکنش اولیه ای جز تحسین و افتخار را بر انگیزد. چگونه می توان خوشحال نبود از اینکه نام ایران ِ فرهنگی ، تصاویر ایرانِ فرهنگی و خانواده بزرگ آن از هنرمندان و اندیشمندان گرفته تا فیلمسازان و  نویسندگان، بر صفحه نخست بزرگ ترین  رسانه های جهان جای بگیرد و از آن به نیکی و تحسین یاد شود؟ چگونه می توان شادمان نبود که با وارد کردن نام ایران در موتورهای جستجوی اینترنتی،  به جای تصاویری که در بسیاری موارد با واقعیت انطباق ندارند و تنها تعمیم کنش و رفتار افرادی اندک در جامعه ما بیش نیستند  به کل جامعه ، یعنی تصاویری از خشونت، اندوه و زشتی، با تصاویری از شادمانی  و جشن تحسین و زیبایی فرهنگی غنی روبرو شویم؟  بنابراین صراحت داشته باشیم و بگوئیم که افتخار فرهادی، افتخاری واقعی و پایدار برای همه ایرانیان بوده و خواهد بود و شک نکنیم که نادیده انگاشتن این موفقیت، همچون موفقیت های دیگر این فیلم در سال گذشته، باز هم تکرار می کنم برغم نظرات شخصی و سینمایی هر یک از ما درباره خود فیلم، کمتر ممکن است دلیلی وجودی جز در  حسادت و تنگ چشمی و یا جبهه گیری های سیاسی و عقیدتی داشته باشد.
واکنش دوم: اینکه فیلم های ایرانی،  کتاب های راجع به ایران، هنرمندان  و نویسندگان و حتی دانشمندان ایرانی امروز در سراسر جهان با موفقیت هایی روبرو می شوند، پدیده ای است نه خاص ما و نه خاص  فرهنگ ایران و نه لزوما به ایرانی بودن و به ویژگی های فرهنگی  ما و خصوصیات تاریخی و اجتماعی آن ربطی دارد. در سال های اخیر در سراسر جهان ، نویسندگان، هنرمندان، اندیشمندان  و فیلمسازانی از  بسیاری دیگر از کشورها از جمله کشورهای عربی،  هندوستان، چین، کشورهای افریقایی و … در کشورهای  مختلف جهان به موفقیت رسیده اند. امری که ما، به دلیل جدا افتادنمان و عدم درک مان از جهان جدید، کمتر به آن توجه داشته ایم و داریم  اما یکی از اثرات جهانی شدن فرهنگ و وابستگی هر چه بیشتر فرهنگ ها به یکدیگر است.  مثالی ساده آنکه، آکادمی اسکار سال های سال است که به فیلم های خارجی جایزه می دهد و در میان این فیلم ها  با نام بسیاری از کشورهای جهان سومی روبرو می شویم. بنابراین واکنش ما نسبت به این امر نباید نوعی از خود باختگی و خودشیفتگی باشد  ؛ همانگونه که هوشمندی، دغدغه نسبت به فرهنگ و هنر در این کشور و سرنوشت آتی  هزاران هزار  هنرمند و نویسنده و فیلمسازی که لزوما شانس های فرهادی را نداشته اند اما ممکن است بسیاری از آنها از استعدادهایی همچون او برخوردار باشند،  و نگاه عمیق به مسائل جهانی و موقعیت خودمان در آنها در مقطع کنونی،  باید ما را وادارد که درک کنیم  در این جایزه و در بسیاری جوایز دیگری که نصیب  ایرانیان شده است،  باید چارچوب های سیاسی – بین المللی موقعیت ایران، و بازی های گوناگون سیاسی  و استفاده های ابزاری مختلفی که کنشگران قدرت از اشراف خود بر بازی ها، می کنند  را در نظر گرفت و  بنابراین،  یک اندیشمند نباید  به نوعی سطحی نگری برسد که   دلایل «افتخارات» را یا صرفا حاصل «توطئه» دیگران علیه ما بپندارد و یا برعکس صرفا در «شاهکار» بودن خود اثر   بجوید،  بلکه باید  حواشی سیاسی و استفاده های بی شک با سوءنیت  که به آنها انجامیده است را در کنار ارزش کار  هنرمند یا متفکر نیز در نظر داشته باشد. اگر موفقیت فرهنگ ایرانی با جایزه اسکار فرهادی به قیمت افزایش  «خود شیفتگی» ها و «خود بزرگ بینی » ها و  اسطوره ای اندیشیدن ما، به قیمت افزایش افکار خیالین برای هنرمندان جوان، از جمله خود فرهادی،  بیانجامد که سال های سال نیاز به کار دارند تا به  چهره هایی تاثیر گزار در جهان هنر و اندیشه،  تبدیل شوند،   متاسفانه  باید این امر را  بخشی از «آثار جانبی» ای دانست که البته نه ربطی مستقیم به فرهادی دارد و نه ربطی مستقیم به فیلمسازان و هنرمندان ما، بلکه حاصل موقعیت بیمار فرهنگی – اجتماعی ما   است که سبب شده  از جهان جدا بیافتیم، نتوانیم و به همین دلیل، نخواهیم در چارچوب های «اینجا و اکنون» بیاندیشیم و همواره ساختارهای  اسطوره ای را به ساختارهای واقعی ترجیح دهیم.   
واکنش سوم: نگاه ما به سرنوشت فیلم فرهادی در طول یک سال گذشته،  همچون نگاه ما به سرنوشت آثار فرهنگی  کشورمان ، آثار هنرمندان  و اندیشه هایمان در بیرون از ایران؛ نگاهی که به دست دیگران  داشته ایم؛ نوعی تلاش برای به رسمیت شناخته شدن و اینکه دیگران  ما را بپذیرند تا بتوانیم خود، خود را بپذیریم؛ اینکه  معیار ارزشیابی ما از کار خودمان، از اندیشه ها و کنش های فرهنگی مان هر روز بیش از پیش وابسته به بازشناسی آنها در این و آن کشور شده است، هر چند دلایل آن برای بسیاری از همه کسانی که در فرهنگ دست دارند، روشن است، اما بهر حال گرایشی آسیب شناختی است که اثرات میان و دراز مدت نامطلوبی برای فرهنگ و کنش گران فرهنگی در این کشور داشته و خواهد داشت، که کمترین آنها ، غالب شدن نوعی رویکرد «بیگانه گرا» یا اگزوتیکی یعنی دیدن خود از نگاه دیگران است ، اینکه ما به جای آنکه به خود  به مثابه خود اهمیت بدهیم به خود به مثابه  آنچه دیگری می پسنددند در ما ببیند اهمیت بدهیم. این آسیب نه فقط متوجه  فرهنگ و دست اندرکاران آن است، حتی خود کسانی را که به موفقیت های بین المللی  دست می یابند را تهدید می کند.
سرانجام آنکه بحث و تامل بر چنین مسائلی، به اصطلاحی که بین ما رایج است «تلخ کردن کام، در این موقعیت جشن شور و هیجان و شادمانی» نیست، تلخ کامی های بزرگ، هنگامی از راه می رسند که  مردمانی متوجه آن نباشند که کنش و رفتارها و  و اندیشه های عمومی و رسمی و غیر رسمی غیر عقلانی شان، عدم توانایی شان در ایجاد ارتباط با جهان واقعی، اسطوره ای فکر کردن و زیستن در خواب و رویا و بی توجهی شان به  جهانی که نه بر اساس آرزوها و رویا های آنها بلکه بر اساس واقعیت های اغلب تلخ، دستکاری ها و سیاست بازی های گوناگون تداوم دارد، می تواند برغم تمام این شادکامی های کوتاه مدت، نتایج بسیار تلخ  کوتاه و  دراز مدتی را برایشان به ارمغان آورد. آرزو کنیم، اما بیشتر از آن تلاش کنیم، چنین نباشد.»

 

(افزوده شده در: چهارشنبه, 10 اسفند 1390 | 14:18:15)

 

مرتضی اشراقی، نوه امام خمینی:
«هنر و هنرمندی که در خدمت فرهنگ و مردمش باشد و پیام انسان دوستی آنان را به گوش جهانیان برساند لیاقت دریافت چنین جوایزی را داراست. اینجانب این پیروزی را صمیمانه به شما و دیگر دوستان و همکاران هنرمندتان و تمام اهالی فرهنگ و هنر ایران، تبریک عرض می نمایم. امیدوارم در تمام مراحل زندگی و در ادامه فعالیتهای هنریتان پیروز و سربلند افتخار آفرین باشید.»

 

(افزوده شده در: پنج شنبه, 11 اسفند 1390 | 09:39:15)

 

حامد بهداد:
«اصغرفرهادی عزیز، متشکریم که صبح میلیون‌ها ایرانی را، بخیر کردی! آقای فرهادی عزیز متشکریم که ایران را جز با نامی از جنگ و تحریم و سلاح اتمی یاد کردی، آقای فرهادی عزیز این حس قشنگ هزاران ایرانی تقدیم به شمایی که بهتر از خیلی‌ها می‌دانید، که چقدر این مردم غمگین، محتاج دقایقی این چنین هستند. مردمی که شادابی‌شان به یغما می‌رود، آنانی که از غرور و تعصب ملی، دیروقتی است که تنها یادی در خاطرشان مانده است، شما می‌دانی که باید سلامت را به زبان ما بگویی! به یقین که هنر، زبان مشترک ملت‌هاست.»

عبدالحسین مختاباد:
«یا حق. با سلام به هنرمند گرام اصغر فرهادی که در ایام یاس و خوف، امید و شادی را به مردم ایران عزیز هدیه نمود، من نیز اثر جدیدم ” ایران” را به این هنرمند گرام تقدیم مینمایم. مستدام باد پیروزیها و شادکامیهای مردم ایران و فرزندانش:  “دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش”»

حبیب رضایی:
«به نام حق. صبحگاه 8 اسفند، زمین برای ثانیه ای به اندازه میلیونها ایرانی که از سر شوق و شعف، به هوا پریدنند، سبک شد. این زمین بینوا که از این همه اضطراب و نا امنی روحی و التهاب ما ایرانی، سنگین می چرخد، فرصتی به اندازه یک هوراااای از ته دل پیدا کرد که بار خود را رها کند و اینبار “سبکی تحمل پذیرهستی” را تجربه کند. اینبار باز فرزندی خلف از تبار هنر، انهم عرصه جهانی سینما، پیش قراول شد تا بی تسلیم، صلح خواهی ملتش را با افتخار نوید دهد و تاریخ پراعتبار، روح رئوف و فرهنگ بی بدیل “مردم سرزمینش”را با سلامی گرم هدیه کند به همه ذهن های کدر و قلبهای تیره ای که جز در اشوب روزگار،اموراتشان گویا، به سامان نمی شود. اصغرفرهادی عزیزمان، که عضوی است گرانبها برای اهالی خانه و خانواده سینما، با”جدائی”اش، ملتی را در نگاه جهان از تهمت ها و تعاریف تاریک ناثوابی که نثارش می شود، جدا کرد و در بلندترین نقطه فرهنگی جهان (دست کم با داشتن دو نیم میلیارد ببیننده و به طبع برد رسانه ای گسترده اش) ایستاد و حرف دل ملتش را با زبان دل به چشم گوش همگان رساند. نه کسی به اعتراض سالن را ترک کرد، نه کسانی به کج خیالی، فرصت برداشت ناثواب یافتند و نه هیچ چهرهای درهم شد. و در همان حال سرتاسرگیتی، شاهد و صاحب تعریفی حقیقی از ایران و ایرانی، شدند. توصیفی که ایمان داشته باشیم ، کاری می کند کارستان. کاری که صدها نامه و بیانیه و گزارش و مصوبه، از رسیدن به گردپایش عاجزند. سپاس به خاطر عیار و اعتباری که، از امروز باز به اهل هنر و مخصوصا خانواده بی خانه سینما بازگرداندید… دست مریزاد رفیقان. زنده باشید و امن.»

شهاب حسینی:
«و تنها اوست یگانه خالق متعال.  سلام اصغر عزیز، شاید بی مناسبت نباشد که به مثال عهد قدیم و سرداران رشیدی که افتخارات برای این سرزمین رقم زدند، تو را نیز فاتح بزرگ نامید و سردار تاریخ ساز پهنه فرهنگ و هنر این سرزمین. خوشحالم که در رکابت بودم برای خدمت به فرهنگ و هنر این سرزمین که مردمان نجیبش را شایستگی بهترین هاست و عجب داستان پر فراز و نشیبی داشت این سفر بزرگ از نقطه آغاز که از اندیشه ات بر قلمت جاری شد تا لحظه ای که پرچم نجیب این دیار در یکی از قله های رفیع ادب و فرهنگ وهنر جریان ساز و تاثیر گذار سینمای جهان به اهتزاز در آمد و چه شیرین بودند صورت هایی که در آنان شکوه چشمان اشک بار و لب های خندان توامان جاری بود و یقینم بر این است که شعور کامل حاکم بر نظم آفرینش، صدای خلوص قلب و اندیشه تو را شنید، آنگاه که برای اولین باری که گرد هم بودیم و بر نماهای مستند از تصاویر غمناک دادگاه های خانواده چشم دوخته بودیم، تو به جای اینکه بگویی فیلمی خواهیم ساخت چنین و چنان، گفتی: بچه ها می بینید مشکلات مردم را؟ و این خلوص خدمت بود و قربانی هابیل که بر درگاه احدیت پذیرفته شد، آن را برکت داد و بر بام فرهنگ جهان بیافراشت و به واسطه آن دل ملتی را که هر روز و به هر بهانه صدایش می کنند گرم و شاد و امیدوار کرد. اما در میان این آواهای خوش شادمانی، به گوش رسید صدای قابیل هایی که ناهنجار و گوش خراش داد سخن سردادند از بی ارزش بودن تلاشت. چه خوش گفت شاعر که از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست. اما حقیقت همیشه پیروز است. آنچه تو کردی سهم بودنت را کامل کرد، الهام بخش و امید آفرین شد و غبار از چهره کهن و پر اصالت این سرزمین بار دیگر برگرفت و حالا همگی با عشق بیشتری بر عمق نگاه یکدیگر چشم می دوزیم و لبخند می زنیم و خوشحالیم که این خاک، خاک بزرگ پرور است، همواره بوده و باز خواهد بود. دستانت پر توان و خدا قوت. به هم او می سپارمت که همانا خیرالحافظین است.»

دامون ترابی:
«اصغر عزیز، چه مدت لازم بوده تا شور وشعف بر زندگیمان جاری شود تاغرور ملی و میهنی مان قامتِ مهجورمان را به لرزه بیفکند؟! چه مدت لازم بوده تا اینچنین سینه هایمان را ستبر کنیم و اینچنین راسخ و استوار به خود ببالیم؟! و تو عامل چنین سعادتی بودی! سعادتی این چنین عظیم که بزرگی اش به قامت فرسنگ ها فاصله میان تو و حسودان توست! حسودانی که اینچنین سر بر برف می نهند و مُهر سکوت بر لبانشان نقش بسته است و باز چه زیبا، متواضعانه نظاره گرشان بودی و خواهی بود! اصغرعزیز از زمانی که مژده و مرتضی چهارشنبه سوری ات با آن همه تقلا در گرداب زندگانی شان آن تاثیر ژرف را بر نگاه های مخاطبشان گذاشتند سال ها می گذرد… خوب یادم می آید که نگاه نگران و مشکوک مژده (هدیه تهرانی) در فصل پایانی فیلم چه قدر اذیتم می کرد و در عین حال چه قدر از وضعیت آینده اش نگران بودم! و حالا وقتی در ابتدای فیلم جدایی و در شروع تنِش نادر و سیمین در دادگاه در کنار شناسنامه آنها تصویری از شناسنامه مژده و مرتضی هم به چشم می خورد که در حال جدایی هستند، گویی خیالم از سرنوشت مبهم و سوال برانگیز مژده راحت می شود چرا که می فهمم فریب و ریاکاری را با طلاق از همسرش از زندگانی خود برای همیشه می زداید! از کجا معلوم؟ شاید اگر الی هم زنده می ماند هم اکنون و در دادسرایی که نادر و سیمین در کنار مژده و مرتضی در حال جدایی هستند او هم به زندگی تلخش با علیرضا پایان می داد…چرا که روزی دوستی به او یاد داده بود یک پایان تلخ بهتر از یک تلخی بی پایان است! یقیناً این پایان های تلخ فیلم هایت اتهام واعتراض همان حسودانی را در پی دارد که خودشان شدیداً در منجلاب تلخی بی پایانشان اثیر شده اند و تو را به سیاهنمایی محکوم می کنند! حالا هم همان گونه که چند سال پیش از سرنوشت مبهم مژده چهارشنبه سوری نگران بودم، از آینده نگران کننده و حتی شوم ترمه در جدایی استرس دارم ! و ایمان دارم که روزی درجایی دیگر و در روایت های آینده ات به این سوال مخاطبانت جواب خواهی داد..بگذریم! و اما اصغر عزیز حالا که در اوج پرواز می کنی و قله های افتخارت را یکی پس از دیگر فتح می کنی..حالا که در نوکِ نوک قله، نظاره گر این همه تعریف ها و تمجید های دوستانت هستی می دانم نادر و سیمین ات را فراموش نخواهی کرد..می دانم سرنوشت ترمه را چه تلخ باشد و چه شیرین روزی بازگو خواهی کرد..می دانم مرگ مظلومانه الی را در یادت خواهی داشت و هیچ گاه صداقت به گِل نشسته سپیده درباره الی را فراموش نخواهی کرد و حتی به فکر رابطه پاک و بی آلایش روحی (ترانه علیدوستی) و همسرش در چهارشنبه سوری خواهی بود. زمانی که روی بزرگترین و پر افتخار ترین صحنه سینمایی جهان، متواضعانه از مردم سرزمینت یاد کردی و جایزه بزرگت را به آنان تقدیم کردی ایمان داشتم که کاراکترهای فیلم هایت را از یاد نخواهی برد و نگران وضعیت پیچیده و مبهم تک تک آن ها خواهی بود و یقین دارم ترمه نادر و سیمین را به اندازه سارینای خودت می پرستی ! بی صبرانه در انتظار خلق نادرها، سیمین ها، الی ها و مژده های دیگرت می مانم و می دانم که می توانی، همانطور که توانستی !»

مهدی نظری:
«نوشتن برای یک هنرمند بهانه نمی خواهد، می شود برای هر هنرمندی ساعتها نوشت و درد دل کرد آن هم بدون هیچ بهانه ای اما وقتی پای اسکار در میان باشد، قلم هر طور که شده، راه خودش را روی کاغذ پیدا می کند. ازهفته ها قبل می خواستم اگر مجسمه اسکار را بالای سرت بردی برایت از لذتم بگویم و ذوق و شادی کودکانه ام اما وقتی اینطور شد دلم گرفت. دلم گرفت چون وقتی نام تو را بر روی استیج خواندند من نفهمیدم. وقتی جایزه را گرفتی من ندیدم. وقتی حرف زدی من نشنیدم و تا ساعتها همینطور بی قرار یک خط و خبر ساده از تو مانده بودم. ماهواره نداشتم تا ببینمت. اینترنت هم رمق نداشت تا خبرت را به من برساند. پس از کجا باید می فهمیدم. فردایش کسی در تلویزیون گفت تبریک به اهالی سینما. جمله همین بود و دیگرهیچ. بغض کردم. یعنی فرهادی اسکار را گرفته؟ از این به بعد آواره شبکه ها شدم. شبکه یک، دو، سه، شبکه خبر. نه… هیچکدام خبری از تو نداشتند. انگار اصلا تو را نمی شناختند. دوباره دست به دامان اینترنت شدم. جانش بالا آمد تا چند خطی خبر نشانم دهد: اصغر فرهادی برنده اسکار بهترین فیلم خارجی شد…. نه، نکند دروغ باشد. این روزها خبرهای دروغ بیداد می کند. نکند بازهم دروغی در کار باشد. باید تو را با چشم خودم می دیدم آن هم با مجسمه اسکار. اما قابهای خالی از عکس گوگل به من دهن کجی می کردند و به زبان بی زبانی میگفتند که: نه، نمیشود ببینی… خوب نیست ببینی… هنوز سن و سالت به هجده نرسیده… قباحت دارد! باید راهی پیدا می کردم برای دیدنت و سرانجام پیدا کردمت و بماند که چطور. وقتی با مجسمه اسکار دیدمت، باورم شد، افتخار کردم. ذوق کردم. از شادی گریه کردم. اما خیلی زود دلم گرفت. دلم گرفت از این همه بی خبری. از این همه غریبی. از این همه سکوت مکرر معنادار که معنایش را هیچ وقت نمیفهمم. من امروز خبردار شدم لوله آبِ کدام محله از شهر، ترکیده اما خبر دریافت اسکار تو را نشنیدم. امروز ساعتها سرودهای تکراری شنیدم، خواص انواع و اقسام حبوبات را شنیدم و دمای هوای همه استانها و شهرها و محله ها و کوچه ها را شنیدم اما خبر اسکار تو را نه… اسکار تو گم شد لا به لای این همه خبر بی خاصیت. گم شد و دل من که این روزها به قدر کافی بهانه برای گرفتن دارد، بازهم گرفت. اصغر عزیز؛ کاش بلد بودی وزنه های آهنین بالای سر ببری، کاش دوبنده کُشتی داشتی، کاش شوت زدن می دانستی… کاش. که اگر اینها را داشتی و می دانستی، آن وقت تبریکها بود که نثارت می شد. ترانه ها بود که در وصفت می خواندند و هدیه های صدها میلیونی بود که پیشکشت می کردند. آن وقت بود که مایه مباهات بودی و زمین و زمان ستایشت می کرد. آنوقت بود که خبر پیروزیت تمام رسانه های ما را پر می کرد و گوش فلک را کر. آن وقت ما دیگر نه نامحرم بودیم و نه نابالغ که در این همه بیخبری بمانیم. اصغر عزیز؛ از بی ذوقی ها برایت نوشتم اما ننوشتم از ذوق بچه های سینما و تاتر. ننوشتم برایت از آنسوی همین امروز… امروز بعد از سالها، بغض خاموش بچه های سینما و تاتر به خنده نشست. امروز همه اهالی فراموش شده هنر، سرشان را بالا گرفتند. امروز همه این اهالی، پرچم ایران را بوسیدند و بالای سربردند و به آن بالیدند. امروز تمام سلام ها به نشانی تو فرستاده شد. تمام پیامکها، تمام شعرها… اصلا امروز تمام شعرهای حماسی، نام تو، تنها نام تو را سرودند. اصغر عزیز؛ امروز زنگ ناقوس همه سینماها و تماشاخانه ها به احترام تو به صدا درآمد و تمام سینما و تمام تاتر ایران، به احترام تو، تمام قد ایستاد.»

اتحادیه شرکت های ویدیو رسانه (سینمای خانگی) ایران:
«هنرمند گرامی، جناب آقای اصغر فرهادی، فرهنگ غنی ایران عزیزمان، به فرزندانی چون شما می بالد. سپاس بی کران ما را پذیرا باشید.»

موزه سینمای ایران:
«هنرمند ارجمند و گرانمایه، جناب آقای اصغر فرهادی، موفقیت های چشمگیر جنابعالی، در کسب جوایز بین المللی موجب افتخار و مباهات مردم هنر پرور کشورمان است.  دریافت جایزه معتبر جهانی اسکار بر جنابعالی و همکاران گرامی تان و خانواده سینمای ایران مبارک باد.»

سوسن شریعتی:
«در سال 80 بعد از یک غیبت 20ساله از جامعه ایران فکرکردم به عنوان یک شهروند بهترین کار این است که با نوعی پرسه‌زنی در شهر در حوزه‌های مختلف (که الزاما با رشته تحصیلم که تاریخ است، مربوط نباشد) شروع کنم تا به این ترتیب معلوم شود در این غیبت 20ساله چه اتفاقی افتاده و با چه جامعه‌ای روبه‌رو هستم. پرسه‌زنی در حوزه‌های مختلف، چنین امکانی را فراهم می کرد و تقدیر چنین خواست که ورود به حوزه سینما، همچون یکی از این پنجره‌ها با فیلم آقای فرهادی (چهارشنبه‌سوری) آغاز شود. خوشحالم که بازهم فیلم آقای فرهادی بهانه‌ای شد که درباره انسان هم‌اینجایی و هم‌اکنونی صحبت کنیم. من منتقد حرفه‌ای سینما نیستم و خوشحالم از اینکه شاید مخاطبان سخن من نیز احتمالا شنوندگان حرفه‌ای نقد فیلم نیستند و فیلم بهانه‌ای است برای اینکه ما از نزدیک، نگاهی به خودمان و انسان ایرانی امروزی بیندازیم. یکی از جذابیت‌های فیلم آقای فرهادی، خلق موقعیت‌های موازی است و برقراری نسبت‌های جدید میان یکسری دوگانه‌ها یا پارادوکس‌ها، خلق موقعیت‌های موازی که پرده از واقعیت چندپاره‌ای به نام جامعه ایران، برمی دارد. می گویند جامعه‌ای در حال‌گذار، جامعه‌ای که درگیر نزاع سنت و مدرنیته است، جامعه‌ای که از خودش عبور می‌کند و قرار است به سمت معلوم نیست کجا، برود و در نتیجه دچار یکسری دوگانگی می شود. وجه ممیزه فیلم «جدایی نادر از سیمین» شاید همین باشد، همین دوگانه‌هایی که درباره‌اش زیاد صحبت می شود. اینکه چگونه با این تناقضات می توان کنار آمد. هم حسرت و نوستال‍ژی، هم نقد و هم ای بسا مباهات. در فیلم‌های فرهادی روزمره بدل به حادثه می شود و متعجب می سازد. هر بار سخن از انسان در دسترس با موضوعات در دسترس است. با موضوع قرار دادن انسان ایرانی امروزی -با همه مشخصات فرهنگ، طبقاتی، اجتماعی اش- نقب‌زدن به یکسری مفاهیم عام و جهانشمول‌: اخلاق، وفاداری، عشق، فداکاری؛ مفاهیم جهانشمولی که با نوع انسان سر و کار پیدا می کند. با آدم‌هایی که بسیار به ما نزدیکند، ما را به یاد خودمان می اندازند، بی‌آنکه در محدوده بومی زندانی باشند. ای بسا یکی از دلایل اینکه این فیلم در غرب مورد توجه قرار می گیرد همین باشد. اینکه در دایره تنگ فرهنگی باقی نمی ماند و نوع انسان را درگیر می کند. در فیلم «جدایی نادر از سیمین»، فرهادی تلاش می کند با محوریت یک زوج، یک‌سری از دوگانه‌ها را در برابر ما قرار بدهد: دوگانه مذکر/ مونث، دوگانه طبقه متوسط شهری/اقشار فرودست، دوگانه مدرن سنتی، دوگانه نسلی و… بحران الگویی که درپی می آید و نشان می دهد که ما نه‌تنها در نسبت‌های افقی (رابطه زن و مرد در نهادی به نام خانواده، رابطه والدین و فرزندان) بلکه در نسبت‌های عمودی (نسبت طبقات اجتماعی با یکدیگر) نیز دستخوش این نزاع، تنش و شکاف هستیم. به‌عنوان مثال همین بدبینی و شکاف فرهنگی طبقات نسبت به یکدیگر: «شما فکر می کنید ما همه‌مان دزدیم»، یا اینکه «اینها ناموس ندارند، یا ناموس سرشان نمی‌شود»، این شکاف فرهنگی طبقاتی با یک‌سری نمادهای فرهنگی نشان داده می شود: نسبتی که با متن مقدس برقرار می‌شود، جایگاه ایمان، مفاهیمی چون ناموس و غیرت و… دنیایی بی رفرانس و ملاک‌های مشروع با دروغ‌های کوچکی که در غیبت یک ایمان بی قید و شرط مجاز شمرده می شود از یک‌سو و جهان جادوی سنت یا مذهب از سوی دیگر. سنتی که اگرچه دست و پای زن را می بندد و محدود می سازد اما نوعی احساس امنیت نیز به‌وجود می آورد در مقایسه با زن مدرنی که آزاد است و دارای ابتکار عمل، اما در حسرت شنیدن «یک دوستت دارم» محکم و مطمئن از سوی همسرش است. «یک با من بمان ِقاطع.» در حقیقت اینجا نزاع آزادی و حدود است، درک سنتی از عشق یا خانواده با درک مدرن از این دو. ما کدام را می پسندیم: آزادی را یا امنیت را؟ در طرح هر بار این موقعیت‌های پارادوکسال فیلم ما را در برابر یک انتخاب قرار نمی دهد، بلکه یک مقایسه را ممکن می سازد، نه تنها یک آن زمان و این زمان/ دیروز و امروز را بلکه یک امروز چندپاره را. ما کدام را می‌خواهیم یا اینکه محکوم به کدامیم؟ همیشه نشان‌دادن یک «همینی که هست» و نوعی نوستالژی برای یک ازدست‌رفته. آزادی اضطراب‌آور و امنیتی محدود کننده. ما محکوم به انتخاب هستیم. میان این و آن. با بدی ها و خوبی هایش. مساله فقط «جدایی نادر از سیمین» نیست. جدایی این و آن است. پیرتر‌ها در این فیلم ناظران محکوم فروپاشی همان دیروزند. هم آن پدر آلزایمری و بدون حضور ذهنی که در برابر متلاشی شدن زندگی در سیمینی که از طریق وساطت، مهربانی، سند گذاشتن و… می‌خواهد در استحکام رابطه نقشی بازی کند. همان پیرترهایی که به مصالحه و مماشات و گذشت و بده-بستان، می خواهند و جوان‌ترهایی که تمامیت‌گرایند و رادیکال، رابطه را بدون مماشات می خواهند و بی امتیاز‌دهی. درست است که علت این جدایی مساله رفتن و ماندن است اما چنین پیداست که این فقط بهانه‌ای است برای تست یک رابطه و اینکه طرف مقابل تا کجا به فداکاری می ارزد. اسکار وایلد می گوید: «بزرگ‌ترین غیب، امر مشهود است.» مشهود، خود لبریز از پنهانی و پشت پرده است و کافی است آنچه که هست را به درستی نشان دهید تا آن پشت پرده را برملا کرده باشید. فیلم فرهادی کاری جز این نکرده است. شبیه واقعیت است و تنها با نشان دادن آن، از پشت پرده همان واقعیت پرده برمی دارد. این فیلم متهم به تلخی شده بود، یک نوع بن‌بست و فرهادی در پاسخ گفته بود که او فقط واقعیت را نشان می دهد. سوال این است که آیا واقعیت همیشه تلخ است؟ اصلا واقعیت چیست؟ شاید همین واقعیت‌گرایی در فیلم و شباهتی که به ما دارد است که اضطراب‌آور بوده است و دلخور می‌کند؟ ای بسا به همین دلیل باشد که می توان گفت فیلمی است آگاهی بخش، تلنگری و البته آزاردهنده. مگر نه اینکه آگاهی اضطراب‌آور است؟ شریعتی در تعریف آگاهی از داستان پرومته و آتشش نام می برد. آگاهی از جنس آتش است و به جان شما که افتاد دیگر نمی توانید مثل دیروز باشید و از همین‌رو میل به تغییر را در مخاطب برمی انگیزاند. اگر این واقعیت‌های ترسیم‌شده تلخ است خب باید تغییرش داد. تلخ و شیرین این داستان بر عهده کارگردان نیست. فرهادی در هیچ یک از این سه فیلم اخیرش نه درس اخلاق می دهد و نه قضاوت اخلاقی می کند اگرچه پرسش همواره پرسش اخلاقی بوده است. پس از دیدن فیلم‌های او می بینیم که اذیت شده‌ایم، دچار نوستالژی یا شعف یا افسون‌زدودگی. نهایتا ما را با یک پرسش روبه‌رو می‌کند: چرا این‌گونه هستیم و از کجا معلوم آنچه هستیم خوب باشد؟ شاید از موفق‌ترین اشکال سخن گفتن در مورد امر اخلاقی، زیبایی، عشق، خانواده و… همه مفاهیم و موقعیت‌هایی که دستخوش بحران معنا شده‌اند همین نوع رویکرد باشد: تعلیق و امکان اندیشیدن را فراهم ساختن بی آنکه پاسخ روشنی را در پیش‌رو بگذارد. فیلم‌هایی که با پرسش ختم می شود، پرسش‌هایی در انتظار پاسخ و نه الزاما راه‌حل. در جامعه‌ای که به کلیشه‌ای ترین شکل به مباحث اخلاقی پرداخته می شود شاید یکی از موفق‌ترین فرم‌های پرداختن به امر اخلاقی همین باشد، بدون اینکه انگشت اتهام به سوی مجرمی گرفته شده باشد، می فهمیم که دارد جرمی اتفاق می افتد، گسستی ایجاد می شود، جامعه‌ای است که اجزا و عناصرش در برابر هم قرار گرفته و هنوز به تناسبی دست نیافته است. نتوانسته به یک هارمون یا تناسب درست دست یابد. چرا الی مرد؟ خودش مرد یا خودکشی کرد؟ تقصیر چه کسی بود؟ خودش یا دیگران یا… ما پاسخش را نمی‌دانیم. در فیلم جدایی نادر از سیمین هم همین ماجراست. انتخاب ترمه کدام است؟ پدر یا مادر؟ نادر از سیمین جدا می شود یا سیمین از نادر، یا این دو از همدیگر؟ چه اهمیتی دارد؟ مساله چیز دیگری است. از سالن سینما که بیرون آمدیم، یکی از تماشاچیان با تاثر و قطعیت و هیجان رو به اصغر فرهادی که گوشه‌ای ایستاده بود و با این و آن گپ می زد در آمد که:- آقای فرهادی! شما به نظر من آس ِ مدرن سینمای ایران هستید. (شاید هم بر عکس: آس ِسینمای مدرن) راست می گفت؟ اگر یکی از تعریف‌های مدرنیته و جهان مدرن، افسون‌زدایی باشد، حرف آن تماشاچی متاثر بعد از دیدن فیلم جدایی نادر از سیمین درست است. جهانی بی افسون و افسانه. یک همینه که هست خلع‌سلاح‌ کننده. یک پیش پاافتادگی در روابط و آدم‌ها. یک جور رومانتیزم‌زدایی از رابطه‌ها. بی‌هیچ شاعرانگی ای یا توهمی. با قیاس‌هایی پنهان و پوشیده و بی شعار با معصومیتی محتضر. همیشه نوعی نوستالژی برای آن جهان دست‌نخورده باقی می ماند. اما معلوم نیست اصغر فرهادی از این مدرن بودن سر حال باشد. واقعیت، تقصیر او نیست. تلخ باشد یا شیرین، روزگار است دیگر. شاعری می‌گفت کار هنرمند نه تفسیر زندگی است و نه تغییر آن؛ کار هنرمند ترسیم زندگی است. این را هیوا مسیح می گفت. تلخ است؟ شیرینش کن.»

کامران عدل:
«دوشنبه، هشتم اسفند 1390، ساعت 8:30/ حین اسکن‌کردن فیلم‌های 50 سال پیشم، به ‌رادیوی فضای دوم که از ژنو پخش می شود، گوش می دهم. رادیوی جالبی است. موسیقی هایی را پخش می کند که دوست دارم. در ضمن، اخبار فرهنگی و هنری سوییس و جاهای دیگر را هم پخش می کند، که آنها هم برایم جالب هستند. ساعت 8:30 اخبار را می گوید. از انتخابات سنگال که به‌آرامی انجام گرفت می گوید. بعد، از جریاناتی که در یک کشوری که هرچه توی نقشه، دنبالش گشتم پیدایش نکردم، گفت. و سرانجام گفت که طبق آخرین اخبار، دیشب در لس‌آنجلس، فیلم ذی آرتیست پنج اسکار گرفت. بعد، اسم چند فیلم دیگر را هم گفت، که بازمانده‌ جایزه‌ها را نصیب خودشان کرده بودند و سرانجام: فیلم ایرانی جدایی، ساخته‌ اسگر فرهادی، جایزه اسکار فیلم‌های خارجی را نصیب خود کرد (می بخشید، فرانسه‌زبانان، مثل بعضی از هم‌وطنانان که خودم هم از آنان هستم ق و غ را گ می گویند. به همین علت از این به بعد، ما اصغر را اسگر می‌گوییم). راستش، یک طوری ام شد. به ‌فارسی که شکر است، می گویند: جیگرم حال اومد. خوش‌خوشانم شد. کیف کردم. شخصا، اسگر فرهادی را نمی شناسم، ولی خیلی خوب لیلا حاتمی، که با پدرش خیلی دوست بودم و مادرش، که بسیار برایش احترام دارم، دوست هستم. با کلاری که دیگه نگو و نپرس، از خودمان است و نزدیک هستیم. و بالاخره هرچه باشد همه با هم، هم‌ولایتی هستیم دیگر! ساعت 1:30، حین ناهار خوردن اورونیوز را باز کردم. اخبار، با جریان انتخابات سنگال شروع شد و از جریانات یک مملکتی گفت که من نفهمیدم کجاست؟ و در پایان اخبار، رفت سر جریان همین اسکار مورد نظر ما. صحنه را نه‌گذاشت و نه‌ورداشت، با ذی آرتیست شروع کرد. وقتی گوینده اعلام کرد که ژان دو ژاردن برنده جایزه‌ بهترین آرتیست شده است، ژان، مثل فشفشه بلند شد و صحنه را به‌هم ریخت. سه پله، سه پله به ‌بالای صحنه رفت و مجسمه‌ طلایی را گرفت و رفت پشت میکروفن. حین فریاد زدن که بیشتر شبیه عربده بود، از ملت تشکر کرد. در این موقع، دوربین رفت روی براد پیت. براد پیت، که قیافه‌ای کاملا خیط به ‌خود گرفته بود زل زد به دوربین (چه می کردیم اگر این فارسی را نداشتیم). در کنار براد پیت، ژولیانا ژولی نشسته بود. سرش را پایین انداخته بود و با چشمانی متعجب بالای صحنه و ورجه ورجه کردن ژان را نگاه می کرد. سالن هم را که نگو و نپرس، تبدیل شده بود به ورزشگاه آزادی در موقع مسابقه‌ داربی سرخ‌آبی. یک‌سری هورا می کشیدند و یک‌سری دمق سرشان را پایین انداخته بودند. سپس، دیگرانی هم آمدند و جوایز خودشان را گرفتند و رفتند. ولی، روی هم رفته‌، حال‌شان حسابی گرفته شده بود. تا اینکه ساندرا پولاک اعلام که… فیلم جدایی، ساخته‌ اسگر فرهادی، برنده‌ اسکار فیلم‌های خارجی شده است. البته همه دیده‌اند که وقتی یکی برنده می شود، همبازی ها و همکاران هنرمند بلند می شوند و ابراز احساسات می کنند. ولی در مورد ما، این‌طور نبود. فرهادی با متانت بلند شد و دیگران هم او را با لبخند روانه‌ صحنه کردند. ساندرا پولاک، تا آنجا که می توانست دستش را دراز کرد و مجسمه را به فرهادی داد. در این موقع، فرهادی ما به پشت میکروفن رفت و کاغذی را از جیبش درآورد که بسیار درب و داغان بود و گویی که از دفترچه‌های یارانه‌ای پاره شده بود. اول به زبان فارسی گفت: سلام به مردم خوب سرزمینم. و سپس به انگلیسی مشغول خواندن متن شد. در این موقع، سالن که چند لحظه پیش تبدیل به ورزشگاه آزادی شده بود، در سکوتی فرورفت که انسان را به یاد مراسم کاتدرال نوتردام پاریس می انداخت. فرهادی، در این نطق، چنان ایران و ارزش‌های ایرانی را به رخ حاضران کشید که احساس غرور کردم. آنانی که تا آن لحظه، فکر می کردند که ایرانی ها، مثل طالب‌ها، پاپتی و وحشی هستند، مواجه با مردی شدند، که یک شب قبل از آن، بهترین جایزه سینمای فرانسه را، که مهد آن نیز هست، برده بود. وقتی نطق فرهادی تمام شد، مردم به‌پا برخاستند و به ابراز احساسات پرداختند. دوربین سمت راست سالن، از بالا، مردم را نشان می داد که در وسط پرده، ایرانیان را جای داده بود. سنگینی و وقار آنها بی نظیر بود. در این موقع، احساس سوزشی در کنار چشمانم کردم. احساس غرور می کردم. دوشنبه 8 اسفند، ساعت 9:15 دقیقه/ تلویزیون فرانسه 24 را می گیرم. دارد از اصغر فرهادی می گوید. تکه‌ای از فیلم جدایی را نشان می دهد و بخشی که مربوط می شود به جریان دادگاه را با زیرنویس فرانسه، پخش می کند و می گوید: این فیلم صحبت از مشکلات موجود در جامعه ایرانی می کند. در صحنه‌ بعد، با اصغر فرهادی مصاحبه می کند و از او می پرسد که چگونه شما از دام ممیزی گذر کردید؟ فرهادی پاسخ می دهد که: جواب‌ها را تبدیل به سوال کردم… سه شنبه 9 اسفند، ساعت 9:30 / سعی می کنم با زحمت وارد سایت شرق شوم. شرق ویژه اسکار شده است. مقاله‌هایی را که دوستان و آشنایان نوشته‌اند، می خوانم. بیشتر از همه، از مطلب محمدعلی ابطحی با عنوان شادی ملی اسکار و غیبت دولتی ها و مطلب داریوش مهرجویی شبیه گل به استرالیا، خوشم آمد. ابطحی گلایه از آن دارد که چرا دولتی ها هم‌گام با مردم نشدند و مهرجویی می‌گوید که اسکار فرهادی، مثل گل خداداد عزیزی به استرالیا و گل استیلی و مهدوی‌کیا به آمریکا بود. فرهادی، در پاسخ به ‌سوال مخبر فرانسوی می گوید که من جواب‌ها را تبدیل به‌سوال می کنم. تکنیک جالبی است. حالا، چرا به عقیده‌ شما، دولتی ها از این اسکار استقبال نکردند؟ و چرا اسکار فرهادی شبیه به گل استرالیا بود و پس از شکست منامه، چرا بازیکنان بحرینی، پرچم عربستان را به کول کشیدند و به ‌شادی پرداختند؟»

عبدالله نوری:
« به‌نام خدا. هنرمند پرآوازه و گرانقدر؛ جناب آقای اصغر فرهادی، اثر کم‌نظیر فیلم جدایی نادر از سیمین که نشان‌دهنده توانایی، خلاقیت و درک والای شما در به تصویر کشاندن جلوه‌ای از واقعیت زندگی مردم خوب ایران بر پرده سینمای کشور و جهان بود، دیگر بار، صورت و سیرت زیبای ارزش‌های معنوی و فرهنگ بلند ملی و اندیشه فائق فرهنگ‌دوستان این مرز و بوم را در خدمت به روان جامعه و مردم در عرصه جهانی به نمایش گذاشت. اتفاق مبارکی که توانست در بستر رقابتی کاملا حرفه‌ای و قاعده‌مند، به درخشش پرفروغ کار هنری شما بینجامد و نام ایران و ایرانی و هنرمندان عالیقدر این کشور را پرآوازه سازد. این دستاورد بزرگ بدون تردید مورد احترام و ارج‌گذاری شایسته مردم متمدن و با فرهنگ ما خواهد بود. بدیهی است این رویکرد بزرگ جهانی و شایستگی افتخارآمیز، که به همت والا و نیت پاک شما و همکاران‌تان خلق شد مسوولیت سنگینی را بر دوش کسانی قرار می دهد که خلعت تولیت فرهنگ را به تن کرده‌اند . امید دارم مضمون کلامی که به هنگام دریافت جایزه جهانی اسکار، در برابر مخاطبان دنیای هنر، سینما و فرهنگ در مراسم ابراز داشتید بتواند فراتر از استانداردها و ابزارها و همچنین تجارب هنری تان، به اثر جهانی شما، روان جاوید و حیات ماندگار و تاثیرگذار بخشد. این رهاورد غرورآفرین بر شما، همکاران هنرمندتان و مردم هنردوست مبارک باد.»

صادق طباطبایی:
«در پرسروصداترین مراسم مربوط به هنر سینما، فیلمی از ایران برنده جایزه شد؛ جدایی نادر از سیمین. جاذبه‌های این فیلم نه در سکس بود و خشونت، نه در صحنه‌سازی های خیالپردازانه و نه در خلق جلوه‌های ویژه. آنچه به سوژه فیلم مربوط است، نمایش پرقدرت ارزش‌ها و اصالت‌هایی است از فرهنگ و سنن و اعتقادات ایرانی، برخورد مشهود مدرنیته و سنت، ارزش و احترام به والدین، حفظ و پایبندی به آیین‌های دینی نظیر محرم و نامحرم، حلال و حرام؛ دروغگویی و راستگویی، رعایت امانت، حفظ اصول و مبانی داوری، شهادت صادقانه در برابر قاضی، بی توجهی قاضی به مقولات خارج از موضوع و هوشیاری او برای شناخت تبانی‌های احتمالی خارج از دادگاه، کوشش انسان‌هایی ریش‌سفید برای حل معضلات جوان‌ترها و خلاصه هر آنچه به فرهنگ و اصالت‌های فرهنگی و ارزش‌های دینی ما مربوط می شود بالاخره وجود پاره‌یی تعصبات خرافی و در یک کلام، بیان هنرمندانه مجموعه آنچه واقعیت‌های روزمره جامعه امروز ایران را شکل می دهد؛ با بازی های هنرمندانه و دور از غلو و افراط و تفریط بازیگرانی نه‌چندان پرسابقه و حتی نقش‌آفرینی طبیعی دخترکی که سخت به مادر دلبسته است که نشان از دقت و ذوق و حوصله کارگردان و ژرف‌نگری نویسنده فیلمنامه دارد؛ فیلمی بدون نیاز به موزیک متن که از اول تا به آخر بیننده را با خود به متن حوادث و حال و هوای کاراکترهای داستان می برد. این عوامل در کنار خصوصیاتی دیگر، عناصر برجسته‌یی هستند که این اثر هنری را شایسته دریافت چنین جایزه‌یی از چنان محفل جهانی و بین‌المللی کرده است. عناصر یادشده ازچنان درخشندگی و قدرت نمایشی پرصلابت برخوردار بودند که حتی کارگردان یهودی تبار فیلم رقیب را وادار به انتخاب فیلم اصغر فرهادی برای دریافت جایزه اسکار کرده است و این نکته کم‌اهمیتی نیست. درباره اظهارنظرهایی که درباره جایزه اسکار شده چیزی نمی توانم بگویم. بدیهی است هر کس به اندازه و بر اساس فهم و آشنایی اش با پدیده‌ها سخن می گوید، مگر آنها که با وجود آشنایی شان با این مسائل، فقط بر اساس مواضعی غیرفنی و اغراض و نگرش‌های غیرحرفه‌یی سخن گفته‌اند. درباره اینان نیز جز آنکه بگوییم عقیده‌شان برای خودشان محترم است، چه چیز دیگری می توان بیان کرد؟ در هرحال، در مجموع تعلق این جایزه ارزشمند را به اصغر فرهادی تبریک می گویم و تلاش همه دست‌اندرکاران خلق این اثر زیبا را از هنرمندان و بازیگران گرفته تا صحنه‌گردانان و مسوولان تدارکات و… می‌ستایم.
در پایان مایلم بر دو نکته بسیار مهم پای بفشارم:
1- بارها گفته‌ام که به عقیده من، زبان هنر برای انتقال ارزش‌ها و اسطوره‌ها و تراژدی های فرهنگ سرزمین ما به جهانیان، از زبان دیپلماسی و سیاست بسیار غنی تر و بسیار قوی تر و کارا‌تر است.
2- این رویداد پرافتخار فرهنگی و هنری، روحی از تعلق و وابستگی و اشتیاق به فرهنگ و هنر ایران‌زمین را در میان ایرانیان دمید که ورای همه تعلقات سیاسی، دینی، حرفه‌یی و طبقاتی بود. تقسیم‌بندی های اعتباری را که امروز در داخل و خارج کشور، ایرانیان را از هم متمایز کرده و در بعضی موارد روی در روی هم قرار داده است، در این رویداد فخرآفرین فاقد نقش و اعتبار می بینیم. آیا این واقعیت بیان این حقیقت نیست که عناصر اصلی فرهنگ ایرانی را روحیه نوعدوستی و مهرورزی و مهرجویی تشکیل می دهد؟ در هر میدان هنری – اعم از موسیقی و شعر و ادب و هنرهای تجسمی – و ورزشی که نشانه‌هایی از این عناصر اصیل فرهنگ ایرانی وجود دارد، همه ایرانیان را متحد و همسو می یابیم. دریغ است که در این دنیای وانفسا و در این شرایط ناهمگون و نامیمون، از این خصلت‌های متعالی و وحدت‌آفرین روی بگردانیم.»
 

 

(من در همین پست به تبریک ها خواهم افزود. دوستان من در شرق، بانی فیلم، ایسنا و …، بر من ببخشند که آنچه منتشر کرده اند را این جا و یک جا آورده ام. باید صدای این تبریک ها، گوش فلک را کر کند؛ گوش ناخوشان را که هیچ.)

نخستین مدرسه کسب و کار ایرانی

مطالب مرتبط

ویژه های ایران ویج

دیدگاهها (۱۴۱)



  • علیرضا

    متاسفم برای فرهادی و فرهادی هایی که با سیاه نشان دادن اوضاع ایران اسکار گرفتند و خواهند گرفت …

  • شهره صولتی

    این بزرگترین هدیه به مردم ما بود . به امید موفقیت های بعدی

  • رسول

    مرسی فرهادی

  • رسول

    (سلام به مردم خوب سرزمینم)
    این جمله هرگز یادم نمیره

  • shukul

    اصغر فرهادی عزبز تا ابد نامت در سینمای ایران جاودانه میماند.

  • شهره

    آقای منصور، من شکی به توانایی های هنرمندان ایرانی ندارم شک دارم به اندیشه اونا، از یه طرف مارا به دترین شکل ممکن به دنیا معرفی میکنند از طرفی فرهنگ ما را ستایش می کنند شما به شک نمی افتین آقا؟ از یه طرف ما را جهان سومی لقب میدن چشم دیدن پیشرفت ما رو ندارن توی هیچ زمینه ای نمی تونند رشد ما رو ببینند بعد میان با این کارشون ما رو بهترین جلوه میدن اگه یادتون باشه جام جهانی فوتبال 2006 میخواستن مانع حضورما بشن ورزش که جدای سیاسته حالا هنر ما رو جایزه میدن مطئن باش هرجا دشمن ازت تعریف کرد نقشه ای کشیده

  • z

    به قول پیمان معادی:آن لحظه که اصغر فرهادی به جای هر عزیز دیگرش از مردم سرزمینش در هنگام گرفتن اسکار یاد کرد چه حالی میداد ایرانی بودن

  • منصور

    باعرض سلام و تشکر و قدر دانی از دست اندرکارن سایت خبری ایران ویج.بنده تازه آدرس سایت شمارو بدست آوردم ودر بخش اعلام نظرات ..اعلام نظر کردم که بدون کم شدن کوچکترین حرف آنرا روی سایتتون قرار دادید و از این بابت خرسندم که در سایت شما سانسور کم انجام میگیرد. بنده قبلا خواننده سایت افکار نیوز بودم اما نظرات حقیقی که میدادم هیچکدوم روی سایت قرار نمیگرفت و از این خفقان ناراحت بودم . اما الان خوشحالم که جایی برای فریاد و اعلام نظر هست امیدوارم حقیقت گویی شما منجر به بسته شدن سایتی به این زیبایی نشود. ودر پایان به تمامی عوامل و زحمتکشان این سایت خسته نباشی و خدا قوت عرض میکنم.

    • احمدنیا

      باعث خوشحالیست وجود سرورانی چون شما و امید است همیشه ایران ویج قوی و سالم به کار خود ادامه دهد و البته این ادامه کار نیاز به حمایت شما عزیزان هم دارد که با درک زما و موقعیت سایت گزک به دست دوستان ندهید

      پیروز باشید

  • شهره

    بچه ها درسته جای تبریک داره اما واقع بین باشین ما خیلی چیزا برا افتخار کردن بهش داریم اما غرب همه را نادیده می گیره حتی مانع پیشرفت ما میخواد بشه با بحث تحریم، چه جوری از نظر اونا هنر و سینمای ما قابل تحسینه مطمئنا جای تامل داره امیدوارم هنرمندان ما اونقدر باهوش باشن تا بتونند تشخیص بدن که چه خوابی براشون دیدن، چه غرب تعریف کنه چه نکنه همه میدونیم که ما ایرانیا توانایی های بالایی داریم با تموم این تحریم ها جنگیدیم ایستادیم و سربلند شدیم این بزرگترین افتخار ماست و هیچ نیازی نداریم که آنجلینا جولی بیاد از ما تعریف کنه سلام گرگ بی طمع نیست، من از تموم هنرمندان ایران میخوام که به عنوان نمایندگان ایران مهد فرهنگ و هنر اجازه ندن که خدایی ناکرده بازیچه غرب بشن و همیشه باعث سربلندی ایران بشن

    • منصور

      خدمت کامنت شهره عرض میکنم که شما بی ربط نمیگید اما برای مهم شدن و مطرح شدن بایستی سکوهای افتخار رو هر چند مصلحتی باشد بدست آورد تا بعدا بتوان از اونها استفاده لازم رو کرد ….. و اگر ناراحت نمیشید عرض کنم هستند افرادی که توهم توطعه دشمن باعث شده به همه چیز رنگ و بوی خاصی بدن و اونطور که از دیده خودشون میبینند امتیاز میدن.

  • بهاره

    آقای فرهادی به شما و تمام عوامل این فیلم تبریک و خسته نباشید میگم واقعا این جایزه مبارکتون باشه که دل یه ملت رو شاد کردین امیدوارم همیشه موفق و سربلند باشید.

  • پاسخ آرش به عباس وامثال اون

    آقای عباس خان خیالم راحته که حداقل توجریان3000میلیاردی دست نداشتم مابه کاربزرگ آقای فرهادی افتخارمیکنیم وخوشحالیم وتوباجریان 3000میلیاردی که معلومه خودتم توش دست داشتی خوشحالی… .خیانت واونی میکنه که مال ملت ومیدزده ومیره اروپاحال میکنه شایدم توهم مثل اون باشی چون چشم دیدن پیروزی های ایران ونداری فقط دوست داری مثل همیشه فیلم های آمریکایی واسرائیلی جایزه بگیرند

  • nastaran

    جناب آقای فرهادی
    با عرض سلام و تبریک صمیمانه
    شما باعث افتخار ایران و ایرانیان شدید
    از انتقادات نارحت نشید چون در کسب موفقیت نوش و نیش به همراه هم به سراغ آدم میاد ولی چیزی که واضح است اینه که حداقل 80 درصد مردم کشورمون صمیمانه از این موفقیت خوشحال شدن و اون بیست درصد بقیه هم مطمینا ته قلبشون به شما افتخار میکنن . یک نصیحت خواهرانه میکنم ( اجازه ندید این موفقیت شمارو از خانوادتون بگیره چون اونا هم سهم مهمی در موفقیت شما داشتن )
    موفق و پیروز و پایدار باشید

  • مینا

    سلام آقای فرهادی مرسی که باعث شدید دنیا صدای مارو بشنوند و بدانند که ما هستیم و دلشادی و سرافرازی رو از دریچه هنر و تمدن به ما هدیه دادین دست همگی درد نکنه تبریک خیلی کمه براتون واقعا مررررررررسی عیدی فراموش نشدنی بود.

  • فاطیما

    برای اولین بار به ایران معاصر خویش افتخار کردم. برای اولین بار احساس کردم میشود افتخار ایرانی بودن را به جز در کتاب های تاریخ کهن تجربه کرد. اصغر فرهادی عزیز ممنونم دیگر هیچ چیز از ایرانی بودنم نمیخواهم.همین مرا بس بود تا برای همیشه ایرانی بمانم.

  • ابراهیم

    سلام دوستان گرامی من هم از این اتفاق نادر خیلی خیلی خوشحالم وبه تمامی دست اندارکاران فیلم تبریک میگم ولی دوست داشتم تبریک فرزند فقیه همیشه عالیقدر حضرت آیت الله منتظری را نیز به چاپ میرساندید . قراره همگی یک دست باشیم .

    • Me!

      همون!
      مگه آدمی مثل شما که از منتظری با نام “فقیه همیشه عالیقدر” یاد میکنه،به اسکار فرهادی تبریک بگه!!
      از شما انتطار بیشتر از این نیست خب.
      ولی خیلی از جوونامونم رنگ اسکار فریبشون داده!

  • نیلوفر یارآموند

    ای ایران ای مرز پر گهر / ای خاکت سرچشمه ی هنر
    دور از تو اندیشه ی بدان / پاینده مانی و جاودان…
    به آقای فرهادی برادر گلمون و به تمام ایرانیای عزیز تبریک میگم.
    امیدوارم همچنان شاهد موفقیتهای گسترده تر در عرصه ی هنر باشیم

  • غزاله

    براي اصغر فرهادي عزيز!
    كه لذت لرزيدن قلبم را به خاطر شنيدن نام سرزمينم در ميان بدخواهان آن دو چندان كرد.
    دوستت داريم. موفقييتت نوش جانت.

  • مریم

    زنده باد ایران
    زنده باد ایرانی
    آقای فرهادی موفقیت شما را ارج نهاده و متشکریم.

  • مرجان

    اقای فرهادی این اسکار نوش جونت

  • maryam

    تبریک به اصغر فرهادی.
    واقعا ارزش اصغر فرهادی خیلی بیشتر از اسکار هست.
    من که از خوشحالی امکان داره بمیرم! انگار جایزه رو خودم بردم. هرچند فرقی نمیکنه مهم ایرانی بودنه

    • Me!

      خیلی بیشتر از اسکار!
      مثلا اس….کول!
      بابا بیدار شین!!
      آمریکا خر کی باشه که بخوایم افتخار کنیم که از دستش چیزی بگیریم!
      بچه مسلمون! wake up!

  • فاطمه

    از قدیم گفتن سلام گرگ بی طمع نیست یعنی واقعا باور کردین پشتش هیچی نیست؟ازدست یهودی که اب نمی چکه جایزه اسکار رو بده به یه ایرانی؟؟؟؟؟؟؟ اونم تو این موقعیت؟؟؟؟ شما تا حالا نقدای این فیلم خوندین ؟؟؟من 3بار فیلم رو دیدم و چند تا نقد خوندم از اونی که به به و چه چه میزد تا اونی که لگدش کرد فیلم رو تا اونی که فنی نقد کرد هم قبل دیدن و هم بعد دیدن فیلم نقدا رو خوندم. جوون ایرانی نگاه کن و چشمت رو باز کن منم جونم و نفسم و بود و نبودم ایرانه ولی من ایرانی رو میخوام که همیشه اول باشه ایران تو سری خور و ترسو نمیخوام نمی دونم شماها چه جور ایرانی رو میخواید ولی بی طرف به قضیه نگاه کنین به خونهایی که تو این خاک ریخته شده از اون موقع که این سرزمین بوده تا حالا قسم،اسکار زمانی اسکار بود الان دیگه یه بازیه کثیفه.میدونم تف و لعنتم میکنین اما باید میگفتم
    چو ایران نباشد تن من مباد……

    • مطهره

      سلام
      حرفات کاملا درسته عزیزم.
      سروته همه چی رو که بزنی آخرش به بصیرت ختم میشه،که متاسفانه خیلی از دوستانمون ندارن.

  • خوزانی

    سلام آقای فرهادی این موفقیت بزرگ رو بهت تبریک میگم ولی دوست داشتم همیشه اصالت خودت و اینکه یک سده ای هستی رو حفظ می کردی.

  • روشنک

    با سلام این افتخار بزرگ رو ابتدا به اقای فرهادی و بعد به مردم ایران البته فقط به اونایی که ارزش چنین جایزه ای رو میدونن تبریک میگم. به امید موفیتهای بیشتر.

  • رویا

    تبریک میگم به یه افتخار دیگه
    و متاسفم برای کسانی که ارزش این جایزه رو نمی دونند خیلی تاسف میخورم که بعضی ها فرهنگشون خیلی پایینه و ذهنشون درگیر اینه که کی کی رو بوس کرده و شمایی که ادعا می کنید حتما دلیلی داشته که جایزه به ایشون تعلق گرفته و به قول شما شیطان پرستان به هر کسی جایزه نمیدند شمایی که چنین تهمتی میزنید باید جوابگو باشید پیش خدا شمایی که فکر میکنید فقط شماها آدم خوبه هستید

  • م- رند

    به نام دوست .یادم میاد خیلی وخ پیش -تودوره ی دانشجویی دردانشگاه شیراز – رقص درغبار درجشنواره ی آسیاپسفیک جایزه گرفت .حس خوبی نسبت به بینش اصغر پیدا کردم.این انسان رنگ حقیقی انسانیت را برروی وروان خود حمل می کنه . گوش شیطون کر منتظررشد وبالش این آتیش پاره ی انسان وآدمیتم .براش دعا میکنم .امید که این هما بردوش اوبرقصد وبزید …زیستنش جاوید باد تاباد…

  • faeze

    vagti khabare daryafte oskaro shenidam ehsas gorur kardam hese jalebi dashtam ,az agaye farhadi va tamame avamele film motshakeram va be hamaye iraniya va khosusan avamele film tabrik migaaaaaaaaaaaaaaaaam

  • مصطفی

    شیر مادرت حلالت اصغر فرهادی عزیز. بعد از یه عمر دلمونو شاد کردی خدا دلتو شاد کنه. تا دنیا دنیاست دوستت دارم

  • علی

    من فقط یه قطره اشک تقدیم می کنم همین

  • افسانه

    تبریک و هزاران تبریک به آقای اصغر فرهادی، من یکی از کسانی هستم که فیلم جدایی نادر از سیمین را بارها دیدم و خسته نشدم. همیشه دنبال فیلم های دیدنی و جذاب و معنادار شما هستم. واقعاَ خسته نباشید. شما ایران و ایرانی را سربلند کردید و امیدواریم همیشه سربلند و استوار بمانید که این مرز و بوم به اصغرفرهادی ها و تیمش نیازمند است.
    با درود و سپاس فراوان، ممنون

  • مکبر

    به عنوان یک رزمنده داوطلب زمان جنگ ایران بر ایرانی بودن خود بالیدم -آفرین بر فرهادی ها که برای اعتلای نام کشور عزیزم ایران تلاش می کنندو افتخار کسب می کنند وبه بعضی از دوستان خودم سفارش می کنم که به قول آقا روحیه جذب حداکثری داشته باشند-خراسان شمالی

  • یک ایرانی

    آقای فرهادی در این روزگار تاریک و خسته ابخند رو به لب های هر ایرانی هدیه کرد. فرهادی به ما یاد داد که فرقی نمی کنه کجای دنیا زندگی می کنی و چه شرایطی داری اگه بخوای می تونی بزرگ ترین ها رو به دست بیاری. مردم ایران نباید نا امید باشند هر چند دوران سختی رو پشت سر می گذاریم ولی پیروزی با ماست اگه بخواهیم و براش تلاش کنیم.
    این موفقیت ملی رو به همه ایرانی ها تبریک میگم. آرزوی موفقیت های بزرگ تری را برای آقای فرهادی دارم.

  • حسين ايراني

    مشو غَرِّه بر حُسنِ گفتار (فيلم) خويش …
    به تحسين نادان ( دادن اسكار ) و پندار خويش (فيلم خيلي خوب بود ) …
    همه ما اين فيلم ديديم ديگه !!! نديديم ؟
    خدا ميدونه مبناي دادن جايزه به اين فيلم چي بوده !!؟
    البته تا حدودي ميدونيم اما خودمونو زديم به كوچه علي چپ و ميگيم كه فيلم ، فيلم خوبي بود ؛
    من هم به نوبه خودم وطنم رو خيلي دوست دارم ، اما بيشتر از اينكه خوشحال باشم ناراحتم …
    آيا اصغر فرهادي به عنوان يك ايراني اين جايزه رو دريافت كردن كه اونو به ملت ايران تقديم ميكنن !!؟
    نماد يك ايراني واقعي در جهان امروز فردي با عقايد و تفكريات
    اسلامي شيعي
    آزادي خواه
    ضد صهيونيسم
    ووو….
    ايا آقاي فرهادي و گروه همراه با حركاتي انجام دادند ميتونه باز هم فيلم خودشو و افتخار كسب شده رو به
    اين نظام
    رهبري
    روح شهدا
    خانواده شهدا

    تقديم كنند !!؟
    آيا اينها از مردم ايران نيستند ؟ يا ما ايراني نيستيم ؟
    وقتي دوست فرانسوي من آنجلينا جولي و آقاي فرهادي رو در كنار هم ديد با نيشخندي به من گفت … تمام روحيه ي ضد صهيونيستي شما همين بود ؟ و خيلي چيزاي ديگه كه من هيچ جوابي براشون نداشتم !
    به خدا اين افتخار نيست … و جاي تبريك گفتن هم نداره !
    چون از ابتدا رفتن اين فيلم به اسكار اشتباه بود

    • فریال

      از این اقایی که قبل از من نظر گذاشته-حسین ایرانی- میخام که غلط کنه!!!
      ایران هزارتا اصغر فرهادی هم داشته باشه بخاطر جهل 4تا مثل تو حالا حالاها باید چوب بخوره
      باید عقب بمونه!!!!!!!

    • farnaz

      نماد یک ایرانی واقعی در جهان امروز فردی با عقاید و تفکریات
      اسلامی شیعی
      آزادی خواه
      ضد صهیونیسم
      ووو….

      این نظر شخصی شماست ولی زرتشتی , یهودی , مسیحی های ایران هم ایرانی هستند
      شما سررشته ای از سینما داری؟
      میدونی فیلمسازی یعنی چی؟
      میدونی یه فیلم هنری و تاثیر گذار چیه؟
      فیلم اجتماعی چی اونو میدونی چیه؟
      نظر افراد عادی در مورد یه فیلم (در رابطه با جایزه های مهم گرفتن) اصلآ مهم نیست و نظر کارشناسان و منتقدین سینما مهمه

      (وقتی دوست فرانسوی من آنجلینا جولی و آقای فرهادی رو در کنار هم دید با نیشخندی به من گفت … تمام روحیه ی ضد صهیونیستی شما همین بود ؟)

      آقای محترم : هر چیزی جای خودش سیاست جای خودش هنر جای خودش
      شما چرا نمیتونید این دو تا رو جدا کنید؟
      آنجلینا جولی چه ربطی به صهیونیسم داره آخه؟
      سعی کنید از دید هنری به این موضوع نگاه کنید لطفآ!!!

      • حسين ايراني

        در جواب فريال
        اولا ؛ من نميدونم تعريف شما از عقب ماندگي چيه !؟
        اما از نوع حرف زدن شما پيداست كه نه تنها عقب مانده ذهني هستيد بلكه از وجود ادب و شعور نيز بي بهره ايد …
        دوما ؛ پيشرفت اين نيست كه ما دنباله رو فرهنگي باشيم كه قدمت اون به صد سال هم نميرسه …
        لباس مدرن پوشيدن
        پاپيون و كروات زدن
        برداشتن حجاب
        رابطه آزاد بين زن و مرد
        ….
        به نظر شما اينها پيشرفته ؟
        كمي وقت بذاريد و كامنت هايي كه درمورد نوع پوشش گروه ايراني كه در اين جشنواره بوده رو در سايت هاي مرتبط بخونيد ، فكر كنم خودتون از تمسخر غريبيها به اندازه كافي شرمنده بشيد …
        وقتي نميتونيم اصالتا غربي باشيم چه لزومي داره كه تقليد كنيم !؟
        تا نشيم مثل راه رفتن كپك و كلاغ …

        در جواب فرناز ؛
        اولا شما از كجا ميدونيد كه من يك فرد عادي و منتقد سينما نيستم !!؟
        دوما بهتون پيشنهاد ميكنم كه يك مطالعه ايي در رابطه با تاريخچه جايزه اسكار ، هاليوود و كارگردانان معروف هاليوودي و هنرپيشه هاي اون داشته باشيد ،
        اگر نميدونيد مادونا و آنجلينا جولي چه كساني هستند بايد بگم كه براتون خيلي متاسفم !!!
        هاليوود يك رسانه كاملا سياسي نه هنري !
        كافي به فهرست 28 صفحه ايي كه 1500 هنرپيشه ، تهيه كننده ، كارگردان و … يهودي كه تو اينترنت به سادگي پيدا ميشه و رسما اعلام شده سري بزنيد تا متوجه بشيد كه آنجلينا جولي چه ارتباطي با سياست داره تا هنر !!! قطعا از سينماي صهيونيستي چيزي نشنيديد !
        همه اينها به كنار …
        شما گفتيد هنر ! آيا رقباي فيلم آقاي فرهادي براي اسكار ميدونيد چه فيلم هايي بوده ؟
        مطمئنم كه نميدونيد !
        چون اگر ميدونستيد طور ديگه ايي درباره فيلم هنري حرف ميزديد

    • motahare

      كاملاحرفاتون درسته منتهاهركسي دركوفهمشونداره

  • محمد حسین

    سلام! من هم به اصغر فرهادی تبریک میگم! ولی یک آیا می دانید جالب بگم:آیا می دانید اسکار اصلا یک جشنواره بین المللی نیست! دلیلش هم می دونم اما طولانی اگه حال داشتم بعدا میام میگم!!

  • سام

    سلام تبريك تبريك تبريك و ميليونها تبريك به شما آقاي فرهادي و تمام هفتاد ميليون ايراني . شما با داربتتون و كسب اين جايزه مهم فرهنگي يكبار ديگه به دنيا ثابت كرديد كه ايراني شايسته بهترينهاست

  • nastaran

    ایرانی اینه دیگه…

  • مهسا

    سلام تبریک میگم به اقای فرهادی جدای از تموم حاشیه هایی که دیدیم از نمایندگان ایران توی این جشنواره که دور از فرهنگ ما بود
    هرچند هیچ وقت باور نمی کنم که غرب بدون طمع از ما تعریف کند سلام گرگ بی طمع نیست اینا از قدیم گفتن

  • mahnaz

    vaghean az samime ghalb tabrik migam
    eftekhar kardim

  • رایکا

    تبریک صمیمانه برای ایران و ایرانیهای همیشه پیروز

  • زهرا

    نمیدونم ازخوشحالی چی بگم
    بغض راه گلوم رو گرفته….

  • jolio

    من عرب خوزستانم نمادی از مقاومتیم
    به ایرانی خودم افتخار میکنم
    به ایرانیهای سرافراز تبریک میگم به امید سرنگونی اسراِئیل…

  • پرهام

    _________@@@@@@@@
    ________@@@________@@_____@@@@@@@
    ________@@___________@@__@@@______@@
    ________@@____________@@@__________@@
    __________@@________________________@@
    ____@@@@@@______@@@@@___________@@
    __@@@@@@@@@__@@@@@@@_________@@
    __@@____________@@@@@@@@@_______@@
    _@@____________@@@@@@@@@@_____@@
    _@@____________@@@@@@@@@___@@@
    _@@@___________@@@@@@@______@@
    __@@@@__________@@@@@________@@
    ____@@@@@@_______________________@@
    _________@@_________________________@@
    ________@@___________@@___________@@
    ________@@@________@@@@@@@@@@@
    _________@@@_____@@@_@@@@@@@
    __________@@@@@@@
    ___________@@@@@_@
    ____________________@
    ____________________@
    _____________________@
    ______________________@
    ______________________@____@@@
    ______________@@@@__@__@_____@
    _____________@_______@@@___@@
    ________________@@@____@__@@
    _______________________@
    ______________________@

    تقدیم به اصغر فرهادی

  • گـــــــــــــــوگــــــــــــــــــــــوش

    زنده باد اصغر فرهادی و همه عزیزانی که در جدایی نادر از سیمین دلسوزانه تلاش کردن
    واقعا نمیدونم چی باید بگم!
    از خوشحالی دارم بال در میارم
    آقای فرهادی ایران و ایرانی رو به وجهان همان گونه که شایسته است معرفی کردن

  • محمد

    مرسییییییییییییییییییییی….
    به همه ی ایرانی های خوش ذوق…
    ما همیشه به ایرانی بودنمون افتخار میکنیم..
    مرسی لیلا..مرسی پیمان..مرسی اقای فرهادی…
    همیشه موفق باشین

  • عباس

    خوش باشید بچه ها ما که بد شدیم . ساخته افکار فرهادی لایق اسکار بود کتمان نمیکنم چون باب میل دشمنان بود . اگه فیلمو بهتر ببینید خیانت رو متوجه میشید . خدا نگهدار همتون

  • amin

    تبريك ميگم.باعث افتخاره براي ايرن…

  • ASGHAR FARHADI

    be andaze 3000milyard ttttttttttttttttttttabrik migam be asghar jon vvvvvvva boland mikhandam be tamam onae ke nemitonan movafaghiyatesho bebinan

  • nasim

    vaghean be nazare man in film laieghesh bod
    be hameye iranyha tabrik migam

  • فرزانه

    من هم موقعی که به اون جایزه میدادن اشک ریختم

    برای ساختن فیلمی که به کشورم، هم وطنام و شخصیتم توهین شد و حالا ازش تقدیر میشه

    آقای فرهادی این جایزه را با فروختن آبروی ما به دست آوردین حق هم دارین خوشحال باشیم آبروی مملکت ارث پدرتون که نیست.
    تبریک میگمم بهتون

    واقعا این جایزه فقط مایه ی ننگه و متاسفم…..

  • تهمينه

    واقعا تبريك مي كم حق به حق دار مي رسه

  • مریم

    دوستان عزیز یادتون که نرفته عزیزان ما رو عراقی ها از ما گرفتند شهرهای ما رو با خاک یکسان کردند پس چرا چیزی نگفتید وقتی از همون ها استقبال رسمی می کنیم ….
    حالا که همه شادند امثال شکور و سمیرا و سلحشور وطن پرست شدند

  • فاضل

    ایرانی زنده است تا تاریخ زنده است اصغر جون دست تو می بوسم به عنوان یک ذره از خاک عزیزم ایران

  • سمانه

    درود بر خاک ایران که چنین فرزندان قهرمانی پرورش داده فرهادی زنده باشی تا همیشه ………………متاسفیم برای رسانه داخل کشور که همیشه حقیقت را کتمان کرد ولی این نیز میگذرد

  • منصور محمدی

    با سلام خدمت خوانندگان محترم و تبریک وتشکر به آقای فرهادی…..
    خدمت شکور که نمیدانم خانم یا آقا خطابش کنم عرض میکنم با دست دادن ویا بوسیدن (لپ) کسی بی صورت نمیشود و عصمت کسی دریده نمیشود .ولی هستند نوامیس این مرز و بوم که در داخل و خارج کشور برای فرار از فقر به دامان فساد و فحشا پناه میاورند . اگر فکر میکنید رگهای گردنتان از زور غیرت متورم شده فکری بحال این مسله کنید که بخاطر فقر و بیکاری و کمبود درآمد جوانان بسوی اعتیاد و فحشا کشیده میشوند و خانواده ها از هم متلاشی میشوند .

  • مصطفي گودرزي

    جناب آقاي فرهادي بسيار ما را خوشحال كردي با تشكر

  • مریم

    درود تبریک آقای فرهادی و تشکر بابت اینکه نام ایران و ایرانی را یک بار دیگر به نیکی بر سر زبانها جاری کردی و توانایی ایرانیان را به رخ جهانیان کشیدی. درود…

  • آرش

    سلام اولااین جایزه ی بزرگ وبه همه ی ایرانیان وآقای فرهادی عزیز تبریک میگم ثانیاآقای عباس خان بایدبره گوسفندان خودشو ببره چرادرحدی نیست که بخواددرموردکارآقای فرهادی نظربده آخه این امل هاچه میفهمندفیلم وفیلم سازی چیه چه برسه به جایزه ی اسکاراون بایدالان بشینه تازه برنامه کودک ببینه نه اینکه درمورداین مسائل بزرگ ابرازوجودکنه چون دهنش بوی شیرمیده

    • عباس

      آرش جان اون موقع که جناب عالی تو کهنت خیس میکردی ما گوسفند میدادیم تا شما راحت زندگی کنید .حالا تبریک میگم به آقای فرهادی که شمارو تادندان مفت به غربی ها فروخت .خوشحالم فرهادی امثال شمارو به ذلت کشوند .جدایی نادر از سیمین برای شماست خوش باش پسرم

  • بهار

    سلام تبریک به ایرانیان واقعی اونایی که تشخیص دادند کار آقای فرهادی خیلی بزرگ بوده و هست و متاسفم واسه اونایی که شعورشون اجازه نمیده که این کار عظیم رو درک کنند ولی از اینکه بعضی ها دارند از حسودی میترکند خوشحالم پس آقای فرهادی خیلی دوستت داریم باعث افتخار ما ایرانیایی

  • آرش

    با سلام به همه هموطنان خوبم
    در ابتدا باید بگویم من همه نظرات بالا موافقم(موافق و مخالف) چون همه درست می گویند یعنی همه داستان رو از دریچه ذهن خود نگاه می کنند و برای همه نظرها احترام قائلم و به آقای فرهادی تبریک می گویم که توانسته جایزه به این بزرگی دریافت کنند ولی با نظر آنهایی که از دریافت چنین جایزه ای ناراحت هستند هم حس غریبی ندارم چرا که غربی ها برای چیزهایی که اثرات مثبت در اشاعه فرهنگ و اعتلای ایران عزیز دارند ممکن نیست، دست دوستی دراز کنند ذات غرب چیزی جز استعمار و استثمار نیست. کاش در دادن جایزه های علمی و پذیرش دانشجویان و ارتباطات علمی نیز چنین رفتارهای می داشتند. ما همه یک هدف داریم آن هم سربلندی ایران عزیز است که وظیفه همه ماست پس بهتر است در مقابل هر نظری سریع جبهه نگیریم و مثل غربی ها خیلی خون سرد و متفکرانه با آن برخورد کنیم به امیدی اقتدار هر ایرانی در هر صحنه جهانی مانند هنر، ورزش، علم و . . .
    شاد باشید در پناه یزدان پاک

  • بچه جواديه

    باز هم جوگير شدن روشنفكران ما . اگر بر حسب تصادف توانستيد از حضرات فوق‌الذكر (منورالفكران) بپرسد مهم‌ترين دستاورد ايرانيان در سال فعلي چيست؟ قطعا مي گويند: اسكار . چرا؟ چون بوي غير ايراني مي‌دهد. يعني چه؟ چون خيلي خارجي است ، چون اصل اصل است. چون اگر دنيا را آب ببرد ما را خواب (هاليوود) مي‌برد. چي؟ اردشير ؟
    اردشير كيه؟ انگليش \اينگليسي رو بگو شايد يادم آمد
    Ardeshir Ghavamzadeh
    نه يادم نيامد. خب ! كه چي؟ دكتر اردشير قوام زاده دانشمند ایرانی و رئیس پژوهشكده خون، سرطان و سلول‌های بنیادی خون ساز دانشگاه علوم پزشكی تهران است که امسال برنده جایزه «برترین محقق جهان در زمینه سرطان و بیماری های خونی» شد اما آمریکا از سفر وی به این کشور و دریافت جایزه 100 هزار دلاری‌اش جلوگیری کرد.
    چرا؟ به خاطر تحريم‌هاي آمريكا. به همين سادگي .
    اسكار آن هم از دست فواحش بين‌الملل گرفتن كار هر دكتري نيست . حتي اگر ريش پرفسوري professor هم داشته باشي . نتيجه گيري:كورش بخواب كه ما آريايي‌ها كماكان شيفته روميان و يونانيانيم. اصلاً ما خود رومي زاده‌ايم ولي از بد حادثه اينجا به دنيا آمده‌ايم . بي خيال دكتر و سرطان و دستاوردهاش. ببين چه كرده اين اصغر آقا! امپريالسم خونخوار و قدار كم آورده. حتي صهيونيست‌ها در مقابلش كم آورده‌اند . تازه فيلم‌اش هم تا قلب صهيون رفته و پولهاشان صرف ديدن اين فيلم ميشه! حسابي صهيونيست‌هاي طماع و خسيس افتادن به هزينه كردن و از جيب خرج كردن اونم توي اين دنياي بحران زده! از صهيون پول درآوردن انصافاً كار هركسي نيست . منتظر برگريزان ديگرت هستيم. ستون پنجم .

  • حمید رضا عالمی

    تبریک بیکران به کارگردان ایرانی وبزرگ و شریف و عزیز سینما و کشور وجامعه ایران (اصغر فرهادی )که باید به افتخارش ایران را گل بارون کنند درود درود وبازهم درود به اصغر فرهادی و تمام بازیگران واکیپ فیلم زیبا و پر محتوای (جدایی نادر از سیمین) که باعث افتخار هر ایرانی است احسنت به تو اصغر فرهادی و درود خدا بر تو باد .ممنون که دل ما راو شاد کردی .حمیدر ضا عالمی

  • eifa

    salam man ham be nobe khodam tabrik migam khili khoshhal shodam va eftkhar kardam

  • عباس

    سلام .از آقای فرهادی بهترم هست . ببینید کجا اشتباه کرد که شیطان پرستا بهش جایزه دادن.فکر کنم چیزی از فلسفه ی مظمون فیلم نمیدونید .وطن فروشی افتخاره؟ خفیف کردن ارزش ها افتخواره؟ توی اسامی تبریک گوینده ها کدومشون آدم سالمیه؟ آقای سلیمانی نظر دهنده بهتره فیلمو درست ببینی چون تماما” بی هویتی خانواده ایرانی رو نشون داده . اگه شما مثل کاراکتر های فیلم هستی حرفی برات نیست. خانم محمدی نظر دهنده امید به این هنر ها یعنی امید به تجاوز و تباهی. سهیلا خانوم وسمیرا خانوم خاک روی افکار کسی نشسته که خودشو میفروشه .پیامبرو با آدمای عاذی مقایسه نکن وگرنه جای امثال منو شما قعر جهنمه ما هم کافر های اون زمان نیستیم اما میخوان جاهلتون کنن. فرهادی بوس داد به گردنش راست میگی اما ناموس ملتو با فیلمش فروخت. شهدا اگه نبودن الان بعثی ها خانوادتون بودن مهشید خانوم هنر پاکه اما خاصیش رو شما نمیدونی چون فرهادی شمارو فروخته . اسکار افتخار نیست غیرت داشته باش. دشمن هدیه نداده بلکه جام زهر داده و از اینکه ایران رو خفیف واسلام رو کوچک کردن خوشحالن . بهتره بیشتر وبهتر فکر کنیم

    • یک هموطن

      به آقای فرهادی تبریکی صمیمانه می گویم
      آقا ، خانم ،ما جنگیدیم ، شهید دادیم، برای تعالی کشورمون دست و پا دادیم ، جان دادیم ، ولی همه ی این کارها رو نکردیم که بعد از 20 و اندی سال کسانی مثل شما بخواهند چرای دلاوریهای اون شجاعان رو به نفع اعتقادات و خواسته های خودشون تغییر بدهند، اگر تو فقط برای اعتقادات مذهبیت که (معلوم نیست در گذر این سالها و چالشها دچار زخم و انحراف شده است یا نه ،) جنگیدی، کسانی هم بودند که برای کشورشان ، برای مردمشان ، برای پرچمشان و برای مواردی به غیر از ان چیزی که مد نظر شما هست جنگیدند و کشته شدند. پس اولا شهدا رو انحصارا مال خودتان ندانید و دوما اینکه هر کس با هر اقدامی، توانائی این را داشته باشد که بتواند پرچم و نام ایران و صدای مردم ایران عزیز را به اوج و تعالی برساند شایسته ی ستایش و آفرین هست ، ( باز هم نه آن تعالیکه فقط با معیارهای اعتقادی خاص شما سنجیده میشود، همه مشتاق رفتن به بهشت شما نیستند) پس بجای این بخل و حسدی که وجودتان را گرفته بهتر است که همگام با هم همانند دوران جنگ، برای کشورمان قدم برداریم .
      باز هم به آقای فرهادی تبریکی صمیمانه می گویم

      • منصور

        عباس آقا تا بحال فکر کردی جهان سوم کجاست؟ کمی فکر کنی متوجه میشی کجای این کره خاکی هستید..فیلمسازی توی ایران خیلی سخته اگر توی فیلم نشون داده بشه که شخصی رشوه میگیرد فردای آنروز آن سازمان شاکی میشود و کار بدادگاه کشیده میشود . اما روزانه میشنویم یا میبینیم که در فلان ارگان یا سازمان با رشوه کارت راحتر پیش میرود ….چرا فکر میکنیم که در کشور گل و بلبل زندگی میکنیم و اصلا از اختلاس و رشوه و خفت گیری و کرایه های بی قانون و …… هیچ خبری نیست. حالا اگر کسی بخواهد گوشه ای از این ناهنجاریهارو به تصویر بکشه وطن فروش میشه؟پس کی باید این مسایل بگوش بزرگان دولت برسه؟ ایا مهاجرت ایرانیان کذب است؟ اگر فکر میکنی که واقعیت نداره چشماتو بهتر باز کن

  • محسن فروزان فر

    زنده بادایران پاینده وطن.اصغرفرهادی نماینده نسلی است از سرزمینی که بی چون وچرا متکی برفرهنگ اهورایی خود وفارغ از سیاسیت به جلو میرود .این جایزه برگ زرینیست از تاریخ تمدن وطنم که به دست یکی ازوطن پرستان واقعی وصلح طلب همانند پادشاه ش کورش بزرگ فقط به صلح دنیا فکر میکنه .هزاران هزارتبریک اصغر فرهادی ها

  • یک آخوند

    با درود به اصغر فرهادی و نفرین بر دشمنانش
    باور کن دوست دارم بیایم و در مراسم استقبالت پایکوبی کنم .

  • نام شما...

    سلام به اصغر فرهادی 3000 میلیارد تبریک ……………………………………………………………………………..؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  • mahshid

    سلام.تبریک میگم به همه ی ایرانیا و اصغر فرهادی عزیز!
    در ضمن کور شود هرآنکه نتواند دید!
    شما برو داستان شهدا رو مطالعه کن واسه چی اومدی اینجا بی هنر بی خاصیت/؟

  • amir mirzadeh

    حالا میتونم بیشتر سر سرم رو بالا بگیرم *تو جمع این همه صاحب نام. mer30

  • m

    آقای فرهادی واقعا دستت درد نکنه بعد از مدتها شادی رو تو دلهامون زنده کردی و با حرفهایت افتخار کردیم که اری واقعا ایرانیان اینگونه می اندیشند دنیای پر از صلح و ارامش و به دور از غبارزشت سیاست که واقعا ما به آن احتیاج داریم

  • آرمین

    ناز شصتت اصغر جان
    من از طرف خودم صمیمانه بهت تبریک و خسته نباشید میگم
    دمت گرم
    ان شا ا… که قدر عزیزانی چون شما بیشتر دونسته بشه
    لیاقتشو داشتی ، بازم تبریک میگم
    I LOVE YOU ASGHAR FARHADI

  • مهناز

    ایرانی یعنی افتخار , عزت , سربلندی …تبریک تبریک تبریک به ایران و ایرانی…

  • علی بی غم

    سیلم ودرود به ایرانی به فرهادی عزیز ودستاندرکاران مجموعه جدای نادر از سیمین ای کاش انهای که دم از ایرانی بودن دم میزنند و یک قدم برای این مملکت بر نداشتند اینقدر تو سر اونهای که برا مملکت افتخار اوردن نکوبنازاد مرد باشن اگهر مرد هستن………

  • عظیم

    لام آقای فرهادی… چه افتخاری کردم موقعی که شما رفتید بالای سن و با اون آرامش معنی دارتون صحبت کردین. اون لحظه بلند تنها بودم اما بلند برای شما کف زدم… لحظات لذت بخشی بودبرای هر ایرانی که میدید… آرزوی موفقیتهای بیشتر برای شما دارم…

  • رهاجون

    اقای شکور واقعا به این طرز تفکرتون تبریک میگم

  • هنگامه

    امیدوارم وسعت ایران زمین توان جای دادن اصغر فرهادی عزیز را با این افتخار دارا باشد…..آرامش ازآن تو اصغر فرهادی

  • کوروش

    درود بر ایران و ایرانیان…
    با آرزوی اینکه شکوه و عظمت ایران برگردد و همه جهان ایرانیان را دوست داشته باشند …

  • ملیحه

    از ته دلم خوشحالم که یه بار دیگه به آمریکایی ها ایرونی بودنمون رو ثابت کردیم و به آقای اصغر فرهادی و تمامی دست اندرکاران این فیلم سینمایی تبریک می گم

  • گمنام

    ۱۰۰ میلیون تبریک……
    ۱۰۰ میلیون تبریک……
    ۱۰۰ میلیون تبریک……
    ۱۰۰ میلیون تبریک……
    ۱۰۰ میلیون تبریک……

  • hamed

    فرهادی عزیز تبریک عرض میکنم این افتخار بزرگو.

  • هدیه

    با سلام و تبریک به مناسبت افتخار عظیم آقای فرهادی عزیز
    دوستان عزیزی که از روبوسی آقای فرهادی گله مند هستید کاش همه مثل ایشان یکرنگ باشند حق الناس از حق ا… سخت تر و بدتره مال حق الناس رو بالا کشیدن گناهش خیلی بیشتره آبروی مومن رو بردن بدتره متاسفانه ما غرق در بزرگنمایی کار دیگران هستیم و میخواهیم مردم رو از اتفاقات عظیم و اسفناک اطرافشان دور کنیم

  • مطهره

    یه نظر بذارم که به مذاق خیلیا خوش میاد،ولی لااقل هرکسی باخودش که تعارف نداره!راجه بش فکر کنه..

    دکتر اردشیر قوام زاده رئیس پژوهشكده خون سرطان و سلول‌های بنیادی خون ساز دانشگاه علوم پزشكی تهران
    برنده جایزه «برترین محقق جهان در زمینه سرطان و بیماری های خونی» شد.
    آمریکایی ها گفتند ایران تحریم است:
    نه ویزا دادند
    و نه اجازه دادند جایزه به او داده شود.

    اصغر فرهادی را اما
    ویزایش دادند
    جایزه هایش دادند
    بوسیدندش
    تبریکش هم گفتند.

    نه فیلم «جدایی» را دیده ام
    و نه از سینما سررشته دارم
    ولی قرآن را تا بحال ورق زده ام
    کتابی که قاعده های کلی به دست آدم ها می دهد
    از سوی عالمِ کل:

    وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ
    قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّـهِ هُوَ الْهُدَىٰ
    وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ
    مَا لَكَ مِنَ اللَّـهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
    ﴿البقرة: ١٢٠﴾

    این را صاحبِ قرآن می گوید
    اگر دیدی که یهود و نصاری از تو راضی شدند
    یقین داشته باش که از مرام و مسلک آنها تبعیت کردی
    و اگر چنین کردی، دیگر امیدی به یاری و ولایت من نداشته باش!
    جایزه ات را از همانها گرفته ای…

    دکتر قوام زاده ی عزیز
    خیلی مبارک باشه!

    • جواد

      کاش گوشی برای شنیدن کلام خداوند بود صم بکم عمی فهم لا یعقلون
      باید بگویم که فرهادی ایرانیست اما دکتر قوام زاده نه فرهادی به ایران و ایرانی خدمت کرده اما دکتر قوام زاده نه فرهادی …………قوام زاده نه برای همین باید به فرهادی تبریک گفت و دکتر قوام زاده و کارش را اصلا به حساب نیاورد !!!!!!!!

  • lv[hk

    سلام آقای فرهادی و همه دست اندر کاران و خانم حاتمی عزیز از اینکه در این روزگار غمگین اشک شوق رو به چشمان ما آوردید سپاس.

  • مصطفي

    سلام
    همه ما خيلي خوشحاليم چون نام ايران كه در تمام جهان خدشه دار شده بود بوسيله يك گروه هنري و يك نگاه انساني به جايگاه اصلي خود برگشت

  • سونیا

    واقعا فکر می کنین باید تبریک بگین و ذوق زده بشین ؟!!!!!!!!
    این ننگ بود برای ملت ایران در حالی که جوانان ما رو به خاک و خون میکشند جایزه هم میدن ! واقعا متاسفم برای اونهایی که خواب خرگوشی رفتن

    • لیلا

      بیچاره شماها تو خواب خرگوشی هستید که نمی فهمید افتخار یعنی چه!!!!!!!!!!!!!!!!

      • نازنین

        خانم لیلا خیلی خودتو دست بالا حساب میکنیا.هرکی نظر خودشو داده.ودموکراسی یعنی هرکسی حرف خودشو ازادانه بیان کنه.تو به چه حقی به کسایی که مخالفت نشون دادن توهین میکنی؟

  • shirin

    manam mese baghiye in eftekharo az tahe ghalb be hame tabrik migam va az aghaye farhadi ba tamame vujud tashakor mikonam be omide eftekharat bada!!!!!!!!!!!!!!!

  • محیا

    نمیدونم این ننگ چه جای تبریک گفتن داره!!!!
    نمی خواین بیدار بشین؟؟چشماتون رو وا کنین.

    • لیلا

      ننگ شما هستید بااین طرز فکرتون

  • سهیلا

    همونی که تو در فرهنگ خودت اسم ناموس روش گذاشتی این اجاره را بهش داده. گناه و صوابش هم گردن خودش. تو را که جای اون توی قبر نمیگذارند. به قول معروف: من اگر خوبم اگر بد تو برو خود را باش. شما از این کارهای بد بد نکن فقط کارهای خوب خوب کن. فردای دنیا توی بهشت با یکی از این حوری ها روبوسی کن.

  • Ghazal

    Vaqean k karesh monhaser be farde aghaye farhadi!
    Belakhare to donya yki Iranemono sar boland kard!
    Omidvaram hame qadre in eftekhare bozorg ro bedpan

  • سمیرا

    خاک بر سر اونایی که قدر چنین اتفاقی رو نمیدونن.خاکککککک

  • سمیرا

    خیلی خوشحالم خیلی.اقای فرهادی مرسی که ایرانی رو نشون دادی.با غرور میگم ایرانیم.انشاا… همیشه پیروز باشی

  • payman

    تبریک به اصغر فرهادی که نشان داد همه چیز بستگی به اراده انسان دارد و تبریک به ایران و ایرانی که بار دیگر به ایرانی بودنشان افتخار کردند

  • فلاح مراد

    سلام،
    واقعا درناک است که چنین اتفاقاتی را عده ای موجب افتخار می دانند و گوش فلک را هم کر می کنند که آی دنیا ببینید که غربی ها بالاخره ما را هم به حساب آوردند. این افتخار دربست نثار شما و آقای فرهادی باشد، ما نخواستیم. کاش کمی هم به داشته های حقیقی و اصیل خود می بالیدید و تا این اندازه دچار خود باختگی فرهنگی نمی شدید!!!

    • لیلا

      شما لطف کن برو معنی خود باختگی فرهنگی رو بفهم بعد نظر بده حسود …………………

  • ali

    20202020202

    • نام شما...

      تو هرکی هستی اولا ایرانی نیستی! دوما مسلمان نیستی اینو یقین دارم برو گمشو همونجایی که بهش تعلق داری خائن ملت ایران!از امثال شماها خونم جوش میاد افتخاری که اصغر فرهادی واسه ایران کسب کرده تا قرن ها زبانزد عام و خاصه ، بدبخت بیچاره!

      • نام شما...

        ببخشید پاسخی که بالا میبینید جواب شکور نفهم می باشد که اشتباهی در جواب علی فرستادم!

  • شکور

    ای خاک بر سر این بی حیا مگر خودش ناموس ندارد

  • شکور

    ای کاش به حای تبریک به دلیل بوسیدن زن نا محرم کسی به بی غیرتی و بی حیایی این به ضاهر ادم ایراد می گرفت زمانی که هنرمندان واقعی در راه دفاع از شرف شهید شده اند ومانده ها اکثر بی غیرتند میشود اینکه شده خیلی متاسفم

    • عسل

      سلام.ضمن تبریک.آقا شکور چی میگی ؟کجا رو گرفتی؟حالت خوبه؟حتما خودتو به یه دکتر نشون بده داداش.واقعا نگرانت شدم….

    • سهیلا

      آقا شکور عزیز فکر میکنم آدرس اشتباهی آمدی.
      اگر کسانی که اشک شوق، حس سر بلندی و افتخار را به مردم کشورشان هدیه میدهند و همچون سردار رشیدی به رقابت با حریفان قدر در این عرصه میروند و بالای این سکو نام ایران وایرانی را بار دیگر به رخ دنیا میکشند و به نمایندگی از مردم ایران پیام آور مهر و دوستی هستند بی غیرت هستند. پس شرف و غیرت نزد کیست؟
      پیغمبر عزیز اسلام به دعوت کافری مبنی بر هم کاسه شدن بدون اینکه فکر حلال و حرام و نجس بودن کند جواب مثبت داد و دل انسانی را نیازرد و با او هم کاسه و هم پیاله شد. شما اگر بودی اول به مسائلی مثل ذبح حلال وحرام، نجس و طاهر و…..توجه میکردی بعد هم دست رد به سینۀ یک انسان میزدی چون خدای نکرده پهشت را از دست میدادی. برادر من برو انسان باش و اول انسانیت را یاد بگیر شرف و غیرت پیشکش .

      • حمید رضا عالمی

        نمی دونم کی هستی یا از کجا هستی ولی بذار این رو بهت بگم که من خودم از قم هستم و یه کارگردان تازه کارم واول به عنوان یه جونی که تو یه شهر کاملا مذهبی همش از خدا وپیغمبرو چهارده معصوم و نجس وپاکی حلال وحروم حرف می زنن پس از تو بهتر این چیز هارو می دونم .دو از دید یه کارگردان بهت بگم وقتی که می ری روی صحنه یک جشنواره ازز هرجای دنیا حال وحشتناکی بهت دست میده و همش استرس داری که چی بگی یا چی کار کنی ولی وقتی که یک جایزه بزرگ در حد جهانی رو نه تنها برای خودت بلکه برای کشورت و هفتاد ملیون نفر جمعیت به ارمغان میاری نمی دونی چه حال و شوقی داره من خودم که تو این مدتت از طریق سایت های ورسانه ها با خبر شدم مو به طنم سیخ شد وای به حال خود اصغر فرهادی که فکر کنم از شادی بال در اورده .واین همبگم که اصغر فرهادی که به اینجا رسیده اول با لطف خدا بوده وبعد تلاش بی کران خودش پس از شماو امسال شما خواهش می کنم که با این حرف های خاله زنکی و مذهبی بازی و دین زدگی شادی هفتاد ملیون جمعیت رو خراب نکنید .

        • نازنین

          داداش حمید رضا افتخار اونیه که یه ورزشکار از حق مقام اولیه خودش بگذره واسه اینکه با اسرائیل مسابقه نده نه اقای فرهادی که گفت اسرائیل هم دوستی از ماست ایشون ایران و ایرانیان ر خراب کردند فکر نمی کنم وقتی بری رو سن و افرادی یه کاغذ از پیش تایین شده دستت بدن زیاد استرس داشته باشی.

        • سلمانیان

          آقای حمید رضا عالمی اینکه گفتی اهل قم هستم پس بهتر از هر کس مسائل حلال و حرام را می دانم مثل اینکه بگی من اهل مکه هستم پس از همه بهتر اسلام را می شناسم یا اینکه من اهل بارسلونا هستم پس از همه بتهر فوتبال رو می دونم. عزیزم منطق نه گاهی که همیشه مفید است

  • فاطمه

    سلام.این پیروزی بزرگ در زمینه فرهنگ و هنر را به تمام مردم ایران تبریگ می گویم و به تمامی عوامل فیلم جدایی نادر از سیمین خسته نباشید و دست مریزاد میگم.

  • reza-suiss-genava

    barikkkk et merci pour votre maitier!!!!!!!

  • حیدر

    فرهادی عزیز ممنون هم از فیلم بسیار قشنگت وهم از حرفایی که زدی ،بغض گلو رو گرفته همینقدر میتونم بنویسم که به شما و بازیگران خوبی که دراین فیلم واقعا گل کاشتن افتخار میکنم امیدوارم که همیشه سربلند و پیروز باشید .مرسی

  • مصطفی ابوئی مهریزی

    سلام و درود بر دلیر مرد سرزمین آریایی مان اصغر فرهادی
    واقعا این فیلم و سخنرانی به یاد ماندنی شما فرهنگ کهن ایران رو که پشت سیاستهای غلط ایران پنهان شده بود آشکار کرد
    به امید موفقیت و پیروزی در مراحل بدی ز ندگی

  • یگانه افشار

    خیلی خیلی تبریک میگم به اقای فرهادی و بلاخص اقای معادی و خانم حاتمی عزیز . واقعا به حقشون رسیدن.

  • آذین

    سلام به آقای اصغرفرهادی

    خیلی خیلی دستت درد نکنه که دل میلیون ها ایرانی راشاد کردی.همواره موفق وپیروزباشی.
    حقا که این اثرزیبا لایق چنین هدیه زیبا وماندگاری بود…

  • منصور

    باسلام
    من حقیقتا از این فیلم سر درنیاوردم البته من از هوش بالای بر خوردار نیستم از عزیزانی که از این فیلم فهمی داشته اند برای من هم بنویسید .تا ماهم بی بهره نباشدم

    • برونو

      بگن هم سر در نمیاری البته امثال تو ببخشید شما کم هم نیستن شما برو اخراجیها رو ببین

  • دهقان فداکار

    مبارکه

  • محمدی

    من هم تبریک می گم به تمام کسانی که در این افتخار افرینی سهیم بودند مخصوصا آقای شهاب حسینی با بازی خوب شان و به تمام ایرانیان عزیز

  • مهناز

    سلام
    تبريك و صدها تبريك بر تو كه نام ايران را دوباره در كل جهان زنده كردي و دل ايرانيان را در كل دنيا شاد كردي . با آرزوي پيروزي و موفقيت براي تمامي ايرانيان عزيز

  • مبین پیوندی

    دست اقای فرهادی وتمام عوامل درد نکنه با این گلی که کاشتن واقعا براوو

  • m_lobat

    خبرگزاری وزین ایرانویج، خوشبختانه مشکل آزادنگار بر طرف شده و دوستان می توانند مطلب بنده را در صفحه آزادنگارم بخوانند با سپاس از حسن توجه شما http://fa.azadnegar.com/mlobat/news/56381.html

  • سید عبدا...

    از سایت بسیار وزین تشکر میکنم که افراد تبریک گوینده را بما شناساند وهیچ اسمی هم از استون نبرد. گذشته از القاب دکتر وسکتر یاانکه سخنگو یانوه مثلا امام راحل (گیرم پدر توبود فاضل از فضل پدر تورا چه حاصل .چه رسد به نوه) از این ها گذشته سوال اینست که چه مسئله ای باعث میشود فردی بین خدا وشیطان سراغ شیطان را بگیرد؟؟؟

  • استاتیرا سلیمانی

    برای اصغر فرهادی بزرگ

    اسکار بیقرار دستهایت بود وقتی در میان آن همه تقدیر عده ای کژ فهم به تو ناسزا میگفتند

    کدام قانون بشریت را نقض کرده بودی که برخی هم تبارانت اینگونه کورکورانه مقابلت ایستادند

    فرهادی بزرگ حالا یک دنیا به تو افتخار میکند،حالا که میان این همه همهمه ی بازیهای سیاسی مقتدرانه ایستادی و گفتی ایرانیان مردمانی صلح دوستند

    فرهادی بزرگ امروز تو عظمتی به بلندای نام ایران داری

    همیشه سربلند و پیروز باشی

    • Me!

      جواب شما رو تو یکی از کامنتا پیدا کردم،با تعصب نخونش!با تفکر بخون:
      .
      دکتر اردشیر قوام زاده رئیس پژوهشکده خون سرطان و سلول‌های بنیادی خون ساز دانشگاه علوم پزشکی تهران
      برنده جایزه «برترین محقق جهان در زمینه سرطان و بیماری های خونی» شد.
      آمریکایی ها گفتند ایران تحریم است:
      نه ویزا دادند
      و نه اجازه دادند جایزه به او داده شود.

      اصغر فرهادی را اما
      ویزایش دادند
      جایزه هایش دادند
      بوسیدندش
      تبریکش هم گفتند.

      نه فیلم «جدایی» را دیده ام
      و نه از سینما سررشته دارم
      ولی قرآن را تا بحال ورق زده ام
      کتابی که قاعده های کلی به دست آدم ها می دهد
      از سوی عالمِ کل:

      وَلَن تَرْضَىٰ عَنکَ الْیَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ
      قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّـهِ هُوَ الْهُدَىٰ
      وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَ الَّذِی جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ
      مَا لَکَ مِنَ اللَّـهِ مِن وَلِیٍّ وَلَا نَصِیرٍ
      ﴿البقرة: ١٢٠﴾

      این را صاحبِ قرآن می گوید
      اگر دیدی که یهود و نصاری از تو راضی شدند
      یقین داشته باش که از مرام و مسلک آنها تبعیت کردی
      و اگر چنین کردی، دیگر امیدی به یاری و ولایت من نداشته باش!
      جایزه ات را از همانها گرفته ای…

      دکتر قوام زاده ی عزیز
      خیلی مبارک باشه!
      .
      موفق باشی

  • زهرا محمدی

    چرا ناامیدان دوست دارند ناامیدی شان را لجوجانه تبلیغ کنند؟من هرگز نمی گویم در هیچ لحظه ای از این سفر دشوار ، گرفتار ناامیدی نباید شد .من می گوییم : به امید باز گردیم قبل از آنکه ناامیدی نابودمان کند….از صمیم قلبم این پیروزی بزرگ را به همه مردم هنر دوست و هنرمند عزیز کشورم و اصغر فرهادی عزیز این نماینده فهیم مردم ما در این رقابت بزرگ تبریک میگوییم . باشد تا روزهای زیباتر این مرز و بوم …ز.محمدی کارشناس حقوق

  • saman

    تبريك ميگم

  • سروش پالیزدار

    تبریک میگم به آقای اصغر فرهادی

  • علی

    درود و صد درود بر تو شیر پاک خورده با غیرت اصغر گل وگلاب – اصغر اسکاری دوست داریم

  • مهرزاد

    سلام .
    تبریک تبریک تبریک خیلی وقت بود که موی تنم با شنیدن اسم ایران و ایرانی سیخ نشده بود .واقعا حس قشنگی بود .آقای فرهادی ممنونم ازت ممنونم که ما رو خوشحال کردی تو این دنیا که هروز با یه خبر بد بیدار میشیم .مرسی

  • احسان مرادی

    bravo .. !

;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

آخرین اخبار و مطالب

پربحث ترین های هفته