• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » اجتماعی » قطع شبکه‌هاي ايراني از ماهواره ها
    کد خبر : 469218

    قطع شبکه‌هاي ايراني از ماهواره ها

    قطع شبکه‌هاي ايراني از ماهواره هاReviewed by Aryan on Feb 29Rating: تصمیم به توقف پخش برنامه های شبکه العالم ناشی از به اصطلاح سند رسانه ای عربی است که بیش از یک سال و نیم پیش در نشست شورای وزرای اطلاع رسانی عرب با همکاری مصر و عربستان تصویب شد که هدف آن محاصره رسانه…

    قطع شبکه‌هاي ايراني از ماهواره هاReviewed by Aryan on Feb 29Rating:
    تصمیم به توقف پخش برنامه های شبکه العالم ناشی از به اصطلاح سند رسانه ای عربی است که بیش از یک سال و نیم پیش در نشست شورای وزرای اطلاع رسانی عرب با همکاری مصر و عربستان تصویب شد که هدف آن محاصره رسانه ها در جهان عرب بود تا این رسانه ها به ابزاری در دست دولت های عربی تبدیل شوند.

    پس از حدود تحولات جدید در ساختار نظام بین المللی و فروپاشی سیستم دو قطبی، تأثیر رسانه در تحولات منطقه ای و جهانی دارای ژرفای خیره کننده ای شده است.

    نقش رسانه ها در جنگ های آمریکا در عراق (جنگ سی ان ان) و افغانستان و انقلاب های مخملین  و به ویژه نقش آنها در انقلاب های عربی بر همین پایه نظری استوار است.

    امروزه کشورهای دارای ابزار رسانه ای قدرتمند تر با سهولت بیشتری قادر به تحصیل منویات ملی ، منطقه ای، بین المللی و حتی پیشبرد اهداف نظامی خود هستند که نمونه بارز آن درجنگ آمریکا در عراق مبتلور شد. دلیل آن این است که امروزه عبارت جدیدی وارد قاموس نظام بین المللی شده و آن حاکمیت اطلاعاتی است.

    امروزه کشورهای صاحب نفوذ رسانه ای با یورش به مرزهای فرهنگی و اعتقادی کشور ها امکان اشاعه گرایشات هژمونیک در سطح گیتی را بیش از گذشته تسهیل کرده اند و موجب شکاف دیجیتال بین شمال و جنوب شده است.

    در هر صورت امروزه در پرتو شبکه به هم پیوسته ارتباطات و شتاب نظام مبادله اطلاعات و اخبار در سطح جهان، معادلات جدیدی در عرصه نظام بین الملل شکل گرفته است که تاثیر آن روی روابط منطقه ای و سیستمی کشورها اجتناب نا پذیر است و هیچ کشوری بدون توجه به این عامل نمی تواند از منافع و امنیت ملی خود در دنیای جدید که به شدت رسانه ای شده به نحو شایسته صیانت کند.

    اهمیت بهره گیری از رسانه های بین المللی موجب گردید کشورهای توسعه یافته نیز در اندیشه بهره مندی از رسانه های جهان گستر باشند. 

    ظهور شبکه «الحزیره» و سپس شبکه هایی همچون «العالم»، «پرس تی وی» و «العربیه» را می توان در این راستا ارزیابی کرد.

    ظهور شبکه های جدید موجب گردید پرسش های زير مطرح گردد: 

    آیا ظهور شبکه های جدید بین المللی با رویکردهای جدید می تواند شکافی در جریان یکسویه خبری غرب ایجاد کند؟ آیا ورود رسانه های ساختار شکن در جریان رسانه ای بین المللی پذیرفتنی است؟ آیا جریان مسلط بر رسانه ها حاضر به خدشه وارد شدن به سلطه انحصاری خود بر رسانه های بین المللی می شوند؟

    فشارهای زیادی برای جلو گیری تغییر رویکرد و همچنین جلو گیری از فعالیت شبکه های بین المللی که رویکرد جدیدی را در تقابل با روند های جریان بین المللی رسانه ای دنبال می کردند، صورت گرفت. 

    قطع شبکه های بین المللی ایرانی از روی ماهواره های «هاتبرد» و «عرب ست» و ایجاد مانع برای فعالیت رسانه ای آنها در بسیاری از کشورها از جمله این اقدامات می باشد که به دلیل پرداختن به مباحث حقوقی در این زمینه، از پزداختن بدان خود داری می شود.

    1) کلیات حقوق بین المللی ارتباطات:

    الف) نظريه آزادي اطلاعات

    طبق اين نظريه هر شخص حق دارد به کليه اطلاعات دست يافته يا اطلاعاتي را براي ديگران ارسال کند. برخي معتقدند اين اصل دنباله همان اصل «آزادي مطبوعات» است که در قرن 19 براي اولين بار مطرح شد. 

    اصل آزادي اطلاعات عموما پس از جنگ جهاني دوم و با آغاز عصر فضا مورد توجه مجامع بين المللي قرار گرفت و اگرچه اين موضوع در برخي کنوانسيون ها و پيمان هاي بين المللي نظير ماده 19 اعلاميه حقوق بشر 1948 و اعلاميه غير الزامي سال 1972يونسکو در مورد اصول راهنما در استفاده از پخش ماهواره اي و برخي کنوانسيون هاي منطقه اي مورد تاکيد قرار گرفت اما تاکنون هيچ کنوانسيون بين المللي در مورد آزادي اطلاعات منعقد نشده است.

    ب) تهدید حق آزادی عقیده و بیان در پرتو ابزار نوین اطلاع رسانی

    اعمال حق آزادی بیان جز در برخورداری از فناوری لازم که وسایل لازم جهت کسب اطلاع و نشر آن را در اختیار قرار می دهد، میسر نیست. کشورهایی که از این لحاظ فقیر محسوب می شوند و عملاً از دستیابی به این وسایل محرومند، قادر به اعمال حق کسب آزادانه اطلاعات و نشر آن نیستند و به همین خاطر از این حق محروم مانده اند. 

    به این ترتیب، این کشورها فقر فن آوری را به مثابه محق بودن در اعتراض به اعمال حق کسب و نشر آزادانه اطلاعات قلمداد می‌کنند؛ زیرا این اصل، در عمل ارزش های خاص جوامع غربی را با اتکا به فن آوری پیشرفته این کشورها، در کشورهای در حال توسعه، منتشر ساخته و موجودیت فرهنگ های بومی را در معرض تهدید قرار می دهد. بنابراین اصل آزادی اطلاعات در پرتو فناوری، آزادی را به یکی اعطا و دیگری را از آن محروم می سازد و حق طبیعی، الهی، فطری و… بشر جهت نشر آزادانه عقیده در پای ابزار نشر آزادانه اطلاعات قربانی می‌شود.

    ج) آثار سلطه دول توسعه يافته بر فن آوري نوين اطلاع رساني در صلح و امنيت بين المللي

    در گذشته، برتري هسته‌اي به عنوان شرط لازم براي رهبري ائتلاف هاي نظامي عليه کشورهاي سرکش مطرح بود. 

    در عصر اطلاع رساني، برتري در اين عرصه است که چنين نقشي را ايفا مي کند. کشورهاي توسعه يافته اکنون فن آوري خود را به شيوه هاي مختلف در جهت اخلال در صلح و امنيت بين المللي و با هدف تامين امنيت ملي يا منافع تجاري خود به کار مي گيرند.

    آنها در عين حال که فن آوري اطلاع رساني را جهت اخلال در صلح و امنيت بين المللي به کار مي گيرند و هر جا که منافع تجاري شان اقتضا کند، ترديدي در اين راستا به خود راه نمي دهند ليکن هر زمان قادرند که دول ديگر را به لحاظ اينکه نظام اطلاع رساني آنها صلح و امنيت بين المللي را دچار مخاطره کرده است در معرض ضمانت هاي اجرايي موضوع مواد 41 و 42 منشور قرار دهند.

    د) قاعده استاپل و پخش مستقيم برنامه

    استاپل در اصطلاح فارسي به معناي «منع تناقض گويي به زيان ديگري» يا «ممنوعيت اقامه دعوي به واسطه يک اقدام قبلي که خود صاحب دعوي به عمل آورده است» ترجمه شده است.

    بر اساس آن مي توان گفت: هرگاه شخصي با اظهار يا رفتار خود به عمد سبب باور شخص ديگر به وجود وضعيت معين شود و وي را وادار کند تا بر اساس آن باور عمل کند يا وضعيت خود را تغيير دهد، شخص اول از ادعاي وضعيتي متفاوت در همان زمان عليه شخص اخير ممنوع خواهد بود.

    نکته مهم در اينجا آن است که هر کدام از اين رفتارها ممکن است في نفسه مخالف موازين حقوقي نباشند و به طور انفرادي ضرر و زياني از آن ناشي نشود اما در مورد موضوعي واحد حاوي تناقض باشد که اين تناقض موجب متضرر شدن طرفي شود که به رفتار و مواضع قبلي طرف ماخوذ به استاپل اعتماد کرده است.

    مثلا اگر پخش مستقيم برنامه هاي ماهواره اي براي مخاطبان ديگر کشورها طبق مقررات حقوق بين الملل ممنوع باشد طبيعي است چنانچه کشوري اقدام به پخش مستقيم ماهواره اي به منظور دريافت امواج آن درکشور يا کشورهاي ديگر کند، مستوجب مسئوليت بين المللي براي آن خواهد بود. لکن اگر کشوري که قلمرو آن مورد هجوم امواج تلويزيوني ماهواره اي قرار گرفته است خود نيز قبلا به اقدام مشابهي دست زده باشد نمي تواند به اقدام آن کشور اعتراض کند.

    بنابراين با توجه به اينکه امروزه بسياري از دولت ها خود رأسا مبادرت به پخش برنامه هاي تلويزيوني از طريق ماهواره ها به منظور مخاطب قرار دادن اتباع يا ساکنان کشورهاي جهان مي کنند يا به اشخاص حقيقي و حقوقي در قلمرو خود چنين اجازه اي داده اند بنابراين چنانچه از اين منظر به موضوع پرداخته شود، با توجه به قاعده استاپل، چنين کشورهايي نمي توانند به جمهوري اسلامي ايران براي پخش برنامه خود از طریق شبکه های بین المللی اعتراض کنند. 

    مضاف بر اين که ايران نيز با توجه به پخش مستقيم برنامه هاي ماهواره اي به موجب قاعده استاپل مجاز به اعتراض عليه کشورها يا دارندگان  شبکه هاي ماهواره اي بابت نفس پخش مستقيم ماهواره اي نخواهد بود.

    2) جریان آزاد اخبارو اطلاعات، ویژگی دنیای ارتباطات

    گ‍ذش‍ت‍ه ‌‌از بازتاب تازه های ت‍ک‍ن‍ول‍وژی‍ک ‌و رش‍د ص‍ن‍‍ع‍ت ‌رس‍‍ان‍ه ‌در ک‍ن‍ش‍گ‍ر‌ی ‌س‍ی‍‍اس‍‍ی ‌ش‍‍ه‍رون‍د‌ان و به رغم محذورات ایجاد شده از سوی نظام های خودکامه در جهت گردش آزاد اخبار و اطلاعات‌، عصر نو ارتباطی جهانی به خودی خود به روند جریان آزاد اطلاعات شتاب بخشیده و درعین حال دنیا به س‍و‌ی‌ ت‍ئ‍وری‍زه‌ ک‍ردن‌ م‍ب‍‍ان‍‍ی ‌ح‍ق‍وق‍‍ی این مولفه در قالب انعقاد کنوانسیون ها و مقررات گ‍روی‍ده ‌‌اس‍ت.

    فی الواقع گردش آزاد اطلاعات و اخبار جزو حقوق بنیادین بشر محسوب می شود و قوانین اساسی برخی کشورها و کنوانسیون های بین‌المللی نیز از آن حمایت می‌کند.

    اهمیت دسترسی به اخبار و اطلاعات عاری از کنترل و نقش آن به عنوان زیربنای دموکراسی بحدی است که برخی آن را به «اکسیژن دموکراسی» تعبیر می‌کنند لذا وجود مقررات ناظر به تضمین برخورداری بشر از چنین حق حیاتی همواره مورد اهتمام جامعه جهانی بوده است کما اینکه پس از جنگ جهانی دوم اعلامیه حقوق بشر برای تحقق این آرمان، تهیه و تدوین شد و وفق آن گسترش جریان آزاد اطلاعات وانتقال اندیشه در سطح دنیا به عنوان عامل کمک به افزایش صلح و رفع سوء تفاهمها مورد تاکید قرار گرفت.

    3) جریان آزاد اطلاعات درحقوق و اسناد بین المللی

    بسیاری بر این باورند که دسترسی به اطلاعات یک حق بنیادی بشری است منشاء این باور را می توان در ابزارهای بین المللی مدافع حقوق بشر یافت.

    مهم ترین این ابزارها اعلامیه جهانی حقوق بشر در سال 1948 و ماده 19 کنوانسیویون بین المللی مدنی و سیاسی است.

    ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر مقرر می‌دارد:«هرکس حق آزادی عقیده و بیان دارد.این حق شامل آزادی حفظ عقاید، مصون از تعرض و جستجو، کسب اظهار اطلاعات و اندیشه‌ها از هر طریق و بدون توجه به مرزهاست».

    در نشست وین (1986) سازمان امنیت و همکاری اروپا تأکید شده است که دولت ها  می توانند از هر فرصتی که ابزارهای مدرن ارتباطی مشتمل بر کابل  وماهواره را فراهم سازند و در جهت اشاعه گسترده تر و آزاد تر همه نوع اطلاعات استفاده نمایند.

    طی دهه 1990ميلادي، با رشد و توسعه فن‌آوری اطلاعات، موضوع دسترسی به جریان آزاد اطلاعات، شکل جدیدی به خود گرفت و سرانجام در اولین اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی که در آذرماه سال 1382 در ژنو برگزار شد، سران کشورهای جهان با امضای بیانیه اصول، متعهد به ایجاد جامعه اطلاعاتی در هزاره جدید شدند.

    در س‍ن‍د دب‍ی‍رخ‍‍ان‍ه ‌‌اج‍ر‌ای‍‍ی «‌اج‍لاس‌ ج‍‍ه‍‍ان‍‍ی ‌س‍ر‌ان‌ در ب‍‍اره‌ ج‍‍ام‍‍ع‍ه ‌‌اطلا‌ع‍‍ات‍‍ی‌»، روس‍‍ا‌ی‌ک‍ش‍ور‌ه‍‍ا‌ی‌ ج‍‍ه‍‍ان‌ در ‌ا‌ع‍لام‍ی‍ه‌ ‌آ‌غ‍‍از ‌ه‍ز‌اره ‌ج‍دی‍د ت‍‍ع‍‍ه‍د ک‍ردن‍د ک‍ه‌ ب‍ه ‌م‍ن‍ظور ‌اح‍ت‍ر‌ام‌ ب‍ه ‌ح‍ق‍وق‌ ب‍ش‍ر و ‌آز‌ادي ه‍‍ا‌ی‌ ب‍ن‍ی‍‍ادی‍ن ‌ش‍ن‍‍اخ‍ت‍ه ‌ش‍ده ‌در س‍طح‌ ب‍ی‍ن‌ال‍م‍ل‍ل‍‍ی ‌،دول‍ت ‌م‍ب‍ت‍ن‍‍ی ‌ب‍ر ح‍ق‍وق‌ ر‌ا ت‍ق‍وی‍ت‌ و ب‍ر‌ا‌ی‌رس‍‍ان‍ه‌ه‍‍ا ح‍ق‌ ‌ای‍ف‍‍ا‌ی ‌ن‍ق‍ش‌ ‌اس‍‍اس‍‍ی ‌ر‌ا ت‍‍ام‍ی‍ن ‌و ح‍ق‌‌ ه‍م‍گ‍‍ان ‌ب‍ر‌ا‌ی‌ب‍رخ‍ورد‌ار‌ی‌‌ از ‌اطلا‌ع‍‍ات‌ ر‌ا ت‍ض‍م‍ی‍ن ‌ک‍ن‍ن‍د.

    ب‍ر‌اس‍‍اس‌ م‍ف‍‍اد ‌ای‍ن ‌س‍ن‍د، ت‍ک‍ن‍ول‍وژي ه‍‍ا‌ی ‌‌اطلا‌ع‍‍ات‌ و‌ارت‍ب‍‍اط‍ات‌ ک‍ه ‌‌ام‍ک‍‍ان‌م‍‍ی‌د‌ه‍ن‍د دس‍ت‍رس‍‍ی ‌ب‍ه ک‍‍ارک‍رد‌ه‍‍ا‌ی‌‌ع‍م‍وم‍‍ی ‌ب‍‍ه‍ب‍ود ی‍‍اب‍ن‍د و در م‍ی‍‍ان‌ رو‌اب‍ط ش‍‍ه‍رون‍د‌ان‌ رو‌اب‍ط ب‍‍ه‍ت‍ر‌ی‌ ب‍رق‍ر‌ار ش‍ود، م‍‍ی‌ت‍و‌ان‍ن‍د در‌ ای‍ج‍‍اد ‌ال‍گ‍و‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍دی‍ری‍ت ‌ص‍ح‍ی‍ح‌ ن‍ق‍ش‌ ص‍ح‍ی‍ح‌‌ ای‍ف‍‍ا ک‍ن‍ن‍د و ‌از طری‍ق ‌‌ای‍ن ‌ت‍ک‍ن‍ول‍وژی ه‍‍اس‍ت ‌ک‍ه ‌ص‍د‌ا‌ه‍‍ا‌ی ت‍‍اک‍ن‍ون‌ح‍‍اش‍ی‍ه‌‌ا‌ی، خ‍و‌ا‌ه‍ن‍د ت‍و‌ان‍س‍ت خ‍و‌اس‍ت‍ه‌‌ه‍‍ا‌ی‌ خ‍ود ر‌ا ب‍ه گ‍وش‌ دی‍گ‍ر‌ان ‌ب‍رس‍‍ان‍ن‍د و ت‍وس‍‍ع‍ه ‌ت‍ک‍ن‍ول‍وژی‍ ه‍‍ا‌ی ‌م‍ذک‍ور، ق‍درت ه‍‍ا‌ی ‌‌ع‍م‍وم‍‍ی ‌ر‌ا ت‍ش‍وی‍ق‌ م‍‍ی‌ک‍ن‍ن‍د ک‍ه ‌ب‍ی‍ش‍ت‍ر ح‍س‍‍اب‌ پ‍س‌ ب‍د‌ه‍ن‍د و ش‍ف‍‍اف‍ی‍ت ‌ب‍ی‍ش‍ت‍ر‌ی‌ در‌ ام‍ور م‍م‍ل‍ک‍ت‍‍ی ‌پ‍دی‍د ‌آورن‍د.

    کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل نیز در سال 1993 دستور تشکیل دفتر ویژه سازمان درباره آزادی عقیده و بیان را داد و گزارشگر ویژه این سازمان در سال 1996 اعلام داشت حق جستجو یا دسترسی داشتن به اطلاعات یکی از اساسی ترین عناصر آزادی سخن و بیان است.

    همچنین در بیانیه اجلاس عالی سران درباره جامعه اطلاعات در 12 دسامبر 2003 با تأکید بر جامعه اطلاعاتی برای همه ، بر دسترسی همگان به اطلاعات تأکید شده است.

    4) جریان بین المللی ارتباطات آیا جریان آزاد اطلاعات است؟

    شاید در برخی از کنوانسیونها و اعلامیه های جهانی به جریان آزاد اطلاعات تأکید شده است ولی همچنان که در پیش آمد جریان آزاد اطلاعات هنوز در واقعیت به وقوع نپیوسته است و گردش اطلاعات در سطح بین المللی هنوز تابع شرایط سیاسی و منافع قدرت های بزرگ است و قطع شبکه های ایرانی از ماهواره های «عرب ست» و «نایل ست» دلیلی برای این ادعاست.

    در اواخر دهه 70 میلادی در یونسکو و سازمان غیر متحدها به دنبال ایجاد یک نظم نوین اطلاعاتی و ارتباطی بین المللی تلاش هایی انجام گرفت. 

    از جمله این تلاش ها گزارش «شون مک برایر» ريیس یکی از کمیسیون های یونسکو تحت عنوان یک جهان و چندین صدا بود که بر اساس آن فراخوانی صادر شد که همه کشورها بتوانند به طور برابر به فضا و طیف های الکترو مغناطیسی دسترسی یابند و هم مردم بتوانند از ارتباط و دریافت اطلاعات به عنوان یک حق بهره مند شوند و مردم از یک سویه بودن جریان انتقال اطلاعات از غرب آگاه شوند اما این اعلامیه یونسکو خیلی زود فراموش شده زیرا کشورهای دارای فناوریهای ارتباطی – اطلاعاتی هیچ گاه حاضر به عدول از انحصار طلبی در این زمینه نشدند. از این روی فشار به رسانه هایی که به دنبال استقلال بوده اند به این فرضیه قوت می بخشد.

    گفتنی است که گرایش به گردش آزاد اطلاعات صرفا بر پایه انگیزه های حقوقی و بشردوستانه محل اعراب ندارد بلکه ملاحظات حرفه ای ارتباطات نیز زمینه ساز ترویج آن است زیرا رسانه‌ها برای حفظ مخاطبان و جلب اعتماد آنها و برای موفقیت در عرصه رقابت فزاینده بین رسانه ای مجبورند اخبار خود را سریع، دقیق و کامل ارائه نمایند که این متغییر نیز خواه ناخواه به رشد جریان آزاد اطلاعات و اخبار کمک شایانی می کند.

    با توجه به موضوع بحث ما یعنی قطع شبکه های ایرانی از روی ماهورها باید گفت که گذشته از مبانی حقوقی مصرح جریان آزاد اطلاعات و اخبار، قواعد ناظر به پخش برنامه های ماهواره ای نیز بر حقوق جامعه جهانی از حق استفاده از فضای ماورای جو دلالت دارد.

    براساس اصول حاکم بر پخش برنامه های ماهواره ای که در کنوانسیون ها و اسناد بین المللی تدوین شده است فضای ماورای جو باید به طور مساوی و آزادانه قابل بهره برداری بوده و استفاده از آن تابع مقررات حقوق بین المللی باشد.

    نکته بعدی این است که هیچ دولتی به استناد اصل آزادی ارتباطات و اطلاع رسانی که درحقوق بین الملل از اصول اساسی پذیرفته شده ملتهاست، حق ندارد حقوق یک کشور عضو کنوانسیون های مربوطه در استفاده از فضای ماورای جو را که اصول استفاده صلح آمیز از فضا مد نظر دارد، محدود کند.

    5) تاسیس ماهواره مستقل ملی، امکانی برای مقابله با قطع شبکه های ایرانی

    در گذشته اگر تنها با محدودیت در خبررسانی و ایجاد مانع بر سر راه خبرنگاران و تیم‌های خبری رسانه‌های ایرانی سعی در بیرون راندن آنها از مدار رقابت رسانه ای می‌کردند، اکنون این اقدامات ابعاد گسترده تری یافته که مانع اساسی برای اطلاع رسانی کشورمان در عرصه بین‌المللی ایجاد خواهد نمود.

    نکته آنکه اما پروژه‌ای که هم اکنون مالکان فناوری اطلاعات در پی اجرای آن هستند، حذف رسانه‌های ایرانی بر ماهواره‌هاست.

    «عبدالهادی محفوظ» رییس شورای عالی اطلاع رسانی لبنان در این زمینه  قطع شبکه های ایرانی می گوید: توقف پخش برنامه های شبکه های ایرانی توسط ماهواره های «عرب ست» و «نایل ست» غیر قانونی است.

    تصمیم به توقف پخش برنامه های شبکه العالم ناشی از به اصطلاح سند رسانه ای عربی است که بیش از یک سال و نیم پیش در نشست شورای وزرای اطلاع رسانی عرب با همکاری مصر و عربستان تصویب شد که هدف آن محاصره رسانه ها در جهان عرب بود تا این رسانه ها به ابزاری در دست دولت های عربی تبدیل شوند.

    وی تاکید کرد: عجیب این است که در این سند حق به موسسات خدماتی پخش ماهواره مانند «عرب ست» و «نایل ست» داده شده است تا خود پخش برنامه شبکه های تلویزیونی را متوقف کنند که این عمل اقدامی غیر قانونی است.

    رییس شورای عالی اطلاع رسانی لبنان همچنین اظهار داشت: وقت آن است که جمهوری اسلامی ایران با قرار دادن یک ماهواره اختصاصی در مدار زمین در مقابل این گونه توطئه ها بایستد.

    از این روی طرح ایجاد ماهواره مستقل ملی که چند سالی است مطرح شده و با بی‌توجهی مسئولان روبه‌رو شده است، اکنون بیش از گذشته، ضرورت آن احساس می‌شود، چرا که بی‌توجهی به این مسأله، می‌تواند نتایج زیانباری را متوجه حضور فعال کشورمان در عرصه اطلاع‌رسانی و بهره‌گیری از قدرت نرم وارد آورد. همچنین انتظار می‌رود دستگاه دیپلماسی کشورمان نیز در قبال محدودسازی رسانه‌های ایرانی فعالانه‌تر عمل کند.

    البته ناگفته نماند که این موضوع از آن روی، اهمیت می‌یابد که هم‌اکنون حجم عظیم تبلیغاتی و جنگ رسانه ای علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز شده و ناتوانی در پاسخگویی، فرصت‌ها را به تهدید تبدیل خواهد کرد و با توجه به شرایط ما در منطقه و تقویت رفتار خصمانه غرب به همراهی برخی از کشورهای عرب با ایران این امکان هست که در مواقع لزوم، همه ماهواره‌ها به سوی ایران بسته شود و ما نتوانیم از حقانیت خود در افکار عمومی دفاع کنیم و یکه تاز میدان اطلاع‌‌رسانی منطقه و جهان با غرب وشبکه‌های وابسته به آن باشند؛ این خطر بزرگی است که ایران را در وابسته بودن به ماهواره‌هایی که از خود اختیاری ندارند تهدید می‌کند.

    خاطرنشان می سازد، ایران از سال 1380 تا 1384 مراحل ساخت و آماده‌سازی پرتاب ماهواره «مصباح» به فضا را انجام داده است، اما به علت نامعلومی پرتاب این ماهواره ـ که امروز خدمات آن برای امنیت ملی ایران حیاتی است ـ با تعلل روبه‌رو شده است البته بنا بر برنامه چهارم توسعه قرار بود پس از پرتاب ماهواره «مصباح» دو ماهواره دیگر هم ساخته و به فضا پرتاب شود تا سه مدار بین‌المللی 26، 34 و47درجه شرقی در اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) را پرکنند و به ایران این امکان را بدهند تا تمام کره زمین را از نظر ماهواره‌ای شبکه تلویزیونی و مخابراتی تحت پوشش داشته باشد؛ اما امروز این تعلل به قیمت تهدید امنیت ملی مطرح شده است.

    مرکز امور بین الملل صدا و سیما

    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.