• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » سیاسی » گسترش روابط با «رم»
    کد خبر : 2060142

    گسترش روابط با «رم»

    گسترش روابط با «رم»Reviewed by on Nov 30Rating: در ادامه این گفت وگو آمده است: محمد جواد ظریف، وزیر خارجه کشورمان امروز برای شرکت در کنفرانس دیالوگ بین‌المللی مدیترانه و گفت‌وگو با مقامات حاضر در این نشست به رم سفر می‌کند. همزمان یک هیات بزرگ تجاری و اقتصادی از ایران نیز از روز دوشنبه برای…

    گسترش روابط با «رم»Reviewed by on Nov 30Rating:

    در ادامه این گفت وگو آمده است: محمد جواد ظریف، وزیر خارجه کشورمان امروز برای شرکت در کنفرانس دیالوگ بین‌المللی مدیترانه و گفت‌وگو با مقامات حاضر در این نشست به رم سفر می‌کند. همزمان یک هیات بزرگ تجاری و اقتصادی از ایران نیز از روز دوشنبه برای گفت‌وگو و همکاری با شرکت‌ها و موسسات ایتالیایی در این کشور حضور دارند. ظرفیت روابط میان تهران و رم و همچنین دلیل حضور ایران در کنفرانس دیالوگ بین‌المللی مدیترانه، موضوعی بود که در گفت‌وگوی «اعتماد» با دکتر عبدالرضا فرجی‌راد، سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در نروژ و مجارستان و استاد ژئوپولتیک، بررسی شد:

    **به اعتقاد شما دلیل شرکت ایران در کنفرانس بین‌المللی گفت‌وگوهای مدیترانه‌ای چیست؟
    من معتقدم که مذاکرات ایران و ایتالیا در حوزه سیاسی، نباید فقط در حوزه مناسبات دو جانبه باشد، بلکه باید مسائل منطقه‌ای نیز به خصوص مسائل مرتبط با منطقه حوزه مدیترانه و خاورمیانه، به صورت چندجانبه در چارچوب همکاری‌های دو طرف قرار بگیرد. ایتالیا در سواحل دریای مدیترانه قرار دارد و ایران هم یکی از قدرت‌های منطقه‌ای در حوزه خاورمیانه است.

    این دو منطقه همسایه به هر حال در ثبات و امنیت منطقه یکدیگر نقش دارند، به هر حال نقش و حضور ایران در سوریه و لبنان، می‌تواند بر امنیت و ثبات حوزه دریای مدیترانه تاثیر بسزایی داشته‌باشد. اتفاقاتی که در لیبی روی می‌دهد برای آفریقا بسیار مهم است، اتفاقاتی که در شمال آفریقا روی می‌دهد خیلی بر سیاست ایتالیا تاثیر می‌گذارد. مساله پناهندگان به اروپا یکی از مهم‌ترین مسائل برای ایتالیا است که به عنوان دروازه ورودی پناهجویان به اتحادیه اروپا محسوب می‌شود. گفت‌وگو و مذاکره در این زمینه برای ایتالیا اهمیت بسیاری دارد.

    بسیاری از مسائلی که در حوزه اطراف مدیترانه اتفاق می‌افتد، شاید مستقیما ارتباطی با ایران نداشته‌باشد، اما به صورت غیرمستقیم ایران می‌تواند نقش سازنده‌ای در حل و فصل مسائلی داشته‌باشد که به صورت عمده، امنیت، ثبات و اقتصاد اروپا و به طریق اولی ایتالیا را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در واقع مسائل مربوط به حوزه مدیترانه، برای دو طرف بسیار مهم است و باید آمادگی بین تهران و رم وجود داشته‌باشد تا در این زمینه با هم همکاری و مذاکره کنند.

    **سفر آقای ظریف به ایتالیا تا چه اندازه می‌تواند در بهبود روابط ایران و اروپا موثر باشد؟
    در حال حاضر کشورهای محوری اتحادیه اروپا، فرانسه و آلمان و تا پیش از این بریتانیا هستند. در شرایطی که بریتانیا در حال خروج از اتحادیه اروپا است، می‌توان گفت ایتالیا بعد از فرانسه و آلمان، مهم‌ترین کشور در اتحادیه اروپا محسوب می‌شود. ایتالیا در سال‌های اخیر به چند دلیل نقش کمتری در اتحادیه اروپا بازی کرده و به نوعی از رقابت تسلط و برتری در اتحادیه خارج شده است. دلیل اصلی به بحران اقتصادی در جنوب اروپا بازمی‌گردد و همزمان کشورهایی مانند ایتالیا، پرتغال، اسپانیا و یونان بیشترین ضربه را از بحران اقتصادی یک‌دهه پیش اروپا خوردند.

    در نتیجه ایتالیا بخش بزرگی از قدرت اقتصادی خود را از دست داد. بقیه کشورهای اروپایی به ویژه آلمان تلاش خود را برای بازیابی قدرت اقتصادی این کشورها متمرکز کرده‌اند. طی این سال‌ها اتحادیه اروپا فشار زیادی به کشورهای منطقه جنوبی اروپا شامل ایتالیا وارد کرده است تا جایی که می‌توانند از طریق سیاست‌های ریاضت اقتصادی، شرایط خود را کنترل کنند. به همین جهت طی سال‌های گذشته، ایتالیا تا حد زیادی سرگرم مشکلات اقتصادی و سیاسی داخلی خود بود و رقابت گذشته رم برای ورود به سطح اول کشورهای اتحادیه اروپا کاهش یافته است.

    در زمان سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر پیشین، مساله پرستیژ اروپایی و رقابت با قدرت‌های اتحادیه اروپا اهمیت بیشتری برای ایتالیایی‌ها داشت، اما در شرایط کنونی دولت ایتالیا تمایل بیشتری به رسیدگی به مسائل داخلی این کشور دارد. با تمام این احوال، ایتالیایی‌ها هنوز کشور مهمی در سطح اتحادیه اروپا محسوب می‌شوند.

    **چه ظرفیت‌هایی برای گسترش روابط میان دو کشور و افزایش مناسبات به خصوص در حوزه اقتصادی و تجاری وجود دارد؟
    رم با تهران همواره بدون توجه به گرایش دولتی که در ایتالیا روی کار آمده، روابط خوب و حسنه‌ای داشته است. چه دولت‌های راست گرا و چه دولت‌های چپ‌گرا، روابط‌شان را با تهران حفظ کرده‌اند، هر چند که ما با دولت‌های چپ‌گرا رابطه بهتری داشتیم اما در واقع با دولت‌های راست هم هیچگاه مشکلی نداشتیم. ایتالیا کشوری محسوب می‌شود که به لحاظ سابقه فناوری و صنعت، تجربه بسیار مفید و قابل اتکایی در زمینه صنایع کوچک و متوسط دارد.

    ویژگی صنایع کوچک و متوسط این است که امکان سرمایه‌گذاری در آنها ساده‌تر است، بر خلاف صنایع بزرگ که هم سرمایه بیشتری نیاز دارد و هم ریسک بیشتری دارند. جمهوری اسلامی در دوره‌های سازندگی و اصلاحات، تلاش کرد از تجربه‌های ایتالیایی در زمینه صنایع بزرگ و متوسط استفاده کند، این روابط تا حدودی به نتیجه رسیده بود و در حال به ثمر نشستن بود که متاسفانه با فرارسیدن دولت‌های نهم و دهم و سیاست‌هایی که منجر به تحریم‌های شورای امنیت و اتحادیه اروپا شد، نهایتا چنین همکاری‌هایی را معلق کرد.

    حالا بعد از به ثمر رسیدن برجام، دو طرف در حال تلاش هستند که راهی را برای رسیدن به وضعیت سابق باز کنند و ایتالیایی‌ها برای سرمایه‌گذاری و انتقال تجربه به ایران بازگردند. متاسفانه هنوز این تلاش‌ها به نتیجه نرسیده است.

    تاکنون تمرکز بیشتری روی اتریش، فرانسه و تا حدودی آلمان داشتیم و آنها روابط بیشتری را در مساله سرمایه‌گذاری در صنایع در ایران انجام داده‌اند، انتظار این بود که سطح مناسبات و روابط با ایتالیا با توجه به رابطه خوب دو کشور، بسیار بیشتر از چیزی باشد که اکنون هست. سفر امروز وزیر امورخارجه به رم، شاید پیش درآمدی باشد برای بازگشت ایتالیایی‌ها و شاید در این سفر یک سیستم مالی یا ارتباط بانکی ایجاد شود که زمینه حضور بیشتر ایتالیایی‌ها در ایران را فراهم کند.

    **آیا کنون شرایط برای چنین سرمایه‌گذاری‌هایی در حوزه صنایع بزرگ و زیرساخت امکان‌پذیر است؟
    درست است که کمپانی انی در آن دوره به ایران آمد، اما همان تجربه هم به اندازه کافی موفق نبود و انی نتوانست به خوبی با ایرانیان به توافق برسد. مشکلی که وجود دارد این است که در حوزه صنایع بزرگ، امریکا سرمایه‌‌گذاری‌های کلانی در کمپانی‌های ایتالیایی داشته و این کمپانی‌ها محدودیت بیشتری برای همکاری با ایران دارند و به خاطر فعالیت‌های شرکای امریکایی‌شان احتیاط بیشتری برای رابطه با ایران دارند.

    در عین حال با توجه به شرایطی که اخیرا از سوی امریکا و برخی کشورهای منطقه پیش آمده است و بحران‌سازی‌هایی در مورد رابطه با ایران ایجاد می‌شود، بعید می‌دانم شرکت‌های بزرگ ایتالیایی از جمله انی بار دیگر این موقعیت را پیدا کنند که برای فعالیت به ایران بیایند. در شرایط کنونی نوعی ابهام وجود دارد و همه منتظرند ببینند شرایط در آینده چگونه خواهد بود. برخلاف دوره باراک اوباما، رییس‌جمهور پیشین امریکا، اکنون وزارت خزانه‌داری امریکا به کشورهای خارجی فشار وارد می‌کند که برای سرمایه‌گذاری و همکاری به ایران نیایند و هشدار می‌دهند که سرمایه‌گذاری در ایران ریسک زیادی دارد.

    اما با توجه به اینکه یکی از اصلی‌ترین مشکلاتی که در ایران وجود دارد، مساله بیکاری است، حضور صنایع کوچک و متوسط ایتالیایی می‌تواند فواید بیشتری نسبت به صنایع بزرگ در ایران داشته‌باشد. چرا که صنایع بزرگ هزینه‌های بیشتر، فناوری‌های قوی‌تری نیاز دارد و نیروی انسانی کمتری را به کار می‌گیرد، در برابر صنایع کوچک و متوسط امکان به اشتغال گرفتن تعداد بیشتری را دارند. در خیلی زمینه‌ها در حوزه صنعت ما نتوانسته‌ایم با ایتالیایی‌ها هنوز وارد همکاری موثر شویم، در حالی که چینی‌ها و فرانسوی‌ها در بازار ایران حضور دارند و صحبت از حضور آلمانی‌ها هم هست، به هر حال این فرصت وجود دارد که از تجربه ایتالیا در این زمینه استفاده کنیم.

    اما من تصور نمی‌کنم که شرکت‌های بزرگ امکان حضور در ایران را داشته‌باشند، قاعدتا تمرکز روابط دو کشور باید روی صنایع کوچک و متوسط باشد، به خصوص زمانی که بانک‌های بزرگ همکاری کمتری با ایران دارند، بانک‌های کوچک رغبت بیشتری برای همکاری دارند که می‌توانند هزینه‌ها و روابط مالی مورد نیاز برای حضور صنایع کوچک‌تر را در ایران فراهم کنند.

    **به لحاظ سیاسی چطور، تا چه اندازه ایتالیایی‌ها می‌توانند نقشی در بهبود فضای بین‌المللی علیه ایران داشته‌باشند؟
    با توجه به اینکه ما همیشه روابط خوبی با ایتالیا داشتیم و حتی ایتالیایی‌ها نسبت به وضع تحریم‌ها و ایجاد محدودیت علیه ایران اظهار ناخرسندی می‌کردند، من تعجب می‌کنم که سطح رفت و آمدهای دیپلماتیک ما با ایتالیا، چه در دوره مذاکرات هسته‌ای و چه بعد از برجام، کمتر از دیگر کشورهای دوست اروپایی بود.

    بر خلاف کشورهایی مانند آلمان و فرانسه، رفت و آمدها با ایتالیایی‌ها زیاد نبود. به نظر من باید این مساله بررسی شود و شرایط برای افزایش رفت و آمدهای دیپلماتیک میان دو کشور فراهم شود، به خصوص که ایتالیایی‌ها علاقه‌مند به رابطه هستند و در برابر، در ایران هم دیدگاه منفی خاصی نسبت به رابطه با ایتالیا وجود ندارد. شاید این سفر آقای ظریف مقدمه‌ای برای رفت و آمدهای دیپلماتیک باشد، به خصوص که حسن روحانی، رییس‌جمهور کشورمان نیز در دوره گذشته ریاست‌جمهوری‌شان نخستین سفر اروپایی خود را به مقصد ایتالیا و فرانسه انجام دادند. توافق‌هایی نیز در سفر رییس‌جمهور صورت گرفت، اما چیزی که انتظار می‌رفت از این توافقات و تفاهم‌ها حاصل نشده است. قاعدتا باید میزان رفت و آمدهای وزرای دو کشور و همچنین هیات‌های اقتصادی و سیاسی به مقصد تهران و رم افزایش پیدا کند.

    در کل می‌توان کار بیشتری با ایتالیا انجام داد، از دو جهت امکان همکاری با ایتالیا را پیش برد، یکی از طریق دولت این کشور و نباید فراموش کنیم که فدریکا موگرینی به عنوان رییس سیاست خارجی اتحادیه اروپا هم یک سیاستمدار و دیپلمات ایتالیایی است. خانم موگرینی نقش بسزایی در به ثمر رسیدن برجام، گشایش روابط با ایران پس از به ثمر رسیدن برجام و تلاش زیادی انجام داده است که برجام حفظ شود و خدشه‌ای به آن وارد نشود، به خصوص بعد از حضور آقای ترامپ در مقام ریاست‌جمهوری امریکا و مزاحمت‌هایی که برای برجام ایجاد کرده‌، می‌تواند نقش مهمی داشته‌باشد. هر چند که خانم موگرینی مقامی در دولت ایتالیا ندارد، اما روابط تهران و رم در این زمینه هم نمی‌تواند بی‌تاثیر باشد. ما باید از این جنبه استفاده کنیم و روابط‌مان را با ایتالیا گسترده‌تر کنیم.

    *منبع: روزنامه اعتماد؛ ۱۳۹۶،۹،۹
    **گروه اطلاع رسانی**۲۰۵۹**۱۷۵۵** انتشاردهنده:پونه پورقاسمی

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.