• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » سیاسی » پس از راهپیمایی
    کد خبر : 2059459

    پس از راهپیمایی

    پس از راهپیماییReviewed by on Nov 28Rating: غلامرضا فدایی در این یادداشت آورده است: زائران نه تنها از عراق و ایران که از سرتاسر دنیا هستند و شاید عده ای هم برای سیاحت و یا شاید رخنه و نفوذ هم باشند ولی قطعا در اقلیت اند. همه شاهد این مراسم هستند و ویژگی آن را…

    پس از راهپیماییReviewed by on Nov 28Rating:

    غلامرضا فدایی در این یادداشت آورده است: زائران نه تنها از عراق و ایران که از سرتاسر دنیا هستند و شاید عده ای هم برای سیاحت و یا شاید رخنه و نفوذ هم باشند ولی قطعا در اقلیت اند. همه شاهد این مراسم هستند و ویژگی آن را به چشم می بینند و قطعا برای دیگران هم نقل می کنند. ما باید چنان کنیم که عظمت آن را خدشه دار نکنیم.

    بزرگی و عظمت نه به لحاظ ظاهری است که در آن جمعیتی این چنینی که از ۱۲ تا ۲۶ میلیون ذکر می کنند، بلکه جنبه معنوی آن ذکرکردنی تر است که چگونه این چنین جمعیتی بی توقع، با کمترین هزینه، با پای پیاده، در کمال آرامش و صفا، و همدل و مهربان به زیارت می روند و سپس به خانه های خود در کشورهای گوناگون بر می گردند.
    هر ساله در مراسم حج که جمعیتی حدود دو و سه میلیون است ببینید چه تدارک عظیمی با هزینه های سرسام آور می شود؛ ولی در این جا خود مردم اند که جان و مال خود را در طبق اخلاص می گذارند و نه تنها همه هستی خود را به رایگان هدیه می¬کنند، بلکه بر خدمت به زائران اصرار و اشتیاق دارند.
    درِ خانه هاشان در این روز ها به روی همه باز است، آنها هر چه از خوردنی و آشامیدنی دارند را برای میهمانان می آورند، و حتی دوست دارند و افتخار می کنند دست و پای آنان را ماساژ دهند و یا لباسهایشان را بشویند. این چنین اخلاص و فداکاری را کجا می توان سراغ کرد و در کجا می توان چنین صمیمیتی را دید.
    و این نشان می دهد که اگر معنویت در کار باشد همه کار شدنی است و اگر عشق حقیقی وجود داشته باشد همه موانع را می توان پشت سر گذاشت. فقط آنچه رنج آور است این است که با مشاهده این خیل عظیم، آدم به فکر فرو می رود که فردا که آنها به وطن خود بر می گردند آیا گرفتار مسائل روزمره زندگی نیستند ؛ اشتغال دارند و یا درگیر پیچ و خم های اداری مسئولان اند. آیا اگر بخواهند کار کنند موانع بر سر راهشان نیست؟ و اینکه اگر دولت ها از این خیل عظیم در مسیر درست استفاده می کردند چه خلاقیتی که نصیب نمی شد، و اگر از این شور شعوری آگاهانه برای ساختن کشور ایجاد می شد چه دستاوردی عظیمی نصیب می گردید!
    البته این عاشقانه خدمت کردن به زائر بسیار خوب و نشان از ایثار است. من که تا کنون توفیق مشارکت در این راهپیمایی را نداشته ام؛ اما از هر کس سوال کرده ام همه این خصوصیات را ذکر کرده اند.
    لکن نکته ای را که اغلب ذکر می کنند و البته از نظر بعضی ها هم اجتناب ناپذیر است مسئله اسراف است. اسراف هم از ناحیه عراقی ها و هم از جانب میهمانان. زیرا آنها اصرار دارند که زائر به خانه آنها برود و حتما از غذای آنها تناول کند. این به جای خود مطلوب است؛ ولی از این طرف اگر کسی تازه غذا خورده است و میل به غذا ندارد دلیلی ندارد که دست به غذا بزند و یا اگر میل دارد باید به اندازه بر دارد و یا اگر می خواهد آزمون کند با قاشق آن را در کف دست بریزد و چنانچه میل نداشت، اجازه بدهد دیگران از غذا استفاده کند.
    آنچه مهم است و مسلمانان و به ویژه شیعیان باید با آن آشنا باشند این است که زیارت مستحب است ولی اسراف گناه و از گناهان کبیره است.
    اگر به آیات قران دراین زمینه رجوع شود آنوقت متوجه می شویم که اسراف تا چه اندازه عمل ناشایست و بدی است. کاراسراف کار طاغوتیان و از جمله فرعونیان است.
    و این در زمانی است که بسیاری از مردم این کشورها در طول سال گرسنه اند. و یا اگر گرسنه نباشند که هستند، در سایر نقاط دنیا بسیاری از گرسنگی رنج می برند.
    و اگر کارها درست انجام شود خود فرهنگ است و یا ساختن فرهنگ است فرهنگی بی اسراف و بر مبنای اقتصاد و ایثار.
    ما در این زمینه و نیز در بسیاری از زمینه های دیگر باید از الان کار را شروع کنیم و برای سال آینده با کیفیتی بهتر، هم برای خود و هم همفکری و یا کمک به عراقیها دست به کار شویم. به عنوان مثال در زمینه جلوگیری از اسراف چه اشکالی دارد که به فکر تهیه پلاکارد هایی باشیم که دست کم در کنار هر عمود، ضمن تشکر از میزبانان به زبان عربی و فارسی و انگلیسی نوشته باشد که «کلوا و اشربوا و لا تسرفوا» و یا با استفاده از سایت ها در طول سال و مداوما در این برنامه و نیز اگر می توانیم با هماهنگی با عراقی ها از شعار های دیگر فرهنگی استفاده بکنیم.
    ما ایرانیان در این زمینه رسالت های دیگر هم داریم که بعضی از آنها به قرار زیر است:
    انتقال فرهنگ ایرانی. ایرانی دارای فرهنگ اصیل است. البته اگر بدی ها را کنار بگذاریم. باید سعی کنیم که بدون تعصب خصلت های نیک ایرانی را به طور درست و به ویژه با رفتار و اعمال خود به دیگران تفهیم کنیم.
    پاک کردن نقاط منفی که در ذهن دیگران است. عراقی ها بعضا نسبت به ایرانی ها نظر خوبی نداشته اند. به ویژه که ما خود به آنها فرصت چنین برداشت هایی را داده ایم. ما با درست کرداری، راستگویی، ایثار و قدردانی باید بفهمانیم که ایرانی جماعت ملتی بزرگ و با فرهنگ است. همچنین است با سایر ملیت ها.
    خوش خلقی و گذشت و ایثار. همچنانکه در جنگ تحمیلی به خوبی اثبات کرده ایم باید در زمان صلح هم خصلت های خوبمان را عملا به دیگران بفهمانیم.
    تمرین همکاری و همفکری جهانی. واقعه اربعین یک واقعیتی جهانی است و از همه ملیت ها را در آن می توان دید. ما ضمن توجه به رفتار و کردار خود باید تمرین زندگی مسالمت آمیز جهانی را هم یاد بگیریم و هم یاد بدهیم. هر زائر امام اگر قصد دارد که در این برنامه شرکت کند می تواندآموزش هایی را ببیند و یا اطلاعاتی را فراگیرد تا در صورت لزوم در ملاقات با دیگر ملیت ها از آن استفاده کند.
    اخلاق معاشرتی صرفا گفتار نیست. عمل مهم تر است و نه تنها عمل که حتی ایما واشاره و لبخند و مانند آن که آن را زبان بدن می نامند می تواند در انتقال فرهنگ تأثیر داشته باشد.
    در هر حال حفظ صلابت ایرانی و اسلامی از ویژگی هایی است که باید مسئولان دولتی و غیر دولتی از هم اکنون برای سال و سالهای آینده به فکر برنامه ریزی برای آن باشند.
    ابراز قدردانی از این میزبانی گرم هم یکی دیگر از این وظائف است که شیوه آن بسته به موقعیت هائی است که پیش می آید.

    خبرآنلاین/۶آذر۹۶
    اول*علیرضافرجی

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.