• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » سیاسی » شمشیر داموکلس بر فراز منطقه
    کد خبر : 2046481

    شمشیر داموکلس بر فراز منطقه

    شمشیر داموکلس بر فراز منطقهReviewed by on Sep 18Rating: **شمشیر داموکلس بر فراز منطقهکمتر از دو هفته دیگر به تاریخ اعلامی ‌برای برگزاری رفراندوم استقلال کردستان عراق در سوم مهر ماه زمان باقی مانده است؛ رفراندومی‌ که مخالفان بسیاری دارد و احتمال به تعویق افتادن آن بیشتر از برگزاری‌اش است.این تاریخ در ابتدای سال جاری…

    شمشیر داموکلس بر فراز منطقهReviewed by on Sep 18Rating:

    **شمشیر داموکلس بر فراز منطقه
    کمتر از دو هفته دیگر به تاریخ اعلامی ‌برای برگزاری رفراندوم استقلال کردستان عراق در سوم مهر ماه زمان باقی مانده است؛ رفراندومی‌ که مخالفان بسیاری دارد و احتمال به تعویق افتادن آن بیشتر از برگزاری‌اش است.
    این تاریخ در ابتدای سال جاری میلادی پس از سال‌ها اظهارنظرهای متفاوت در مورد ضرورت یا عدم ضرورت استقلال اقلیم کردستان که از سوی موافقان و مخالفان این ایده طرح می‌شد، توسط مسعود بارزانی، رئیس اقلیم اعلام گردید.
    اگر این رفراندوم برگزار شود از چه جهت برای آینده عراق و همسایگان به ویژه ایران اهمیت دارد و چه نتایج و اثراتی را روی جغرافیای سیاسی منطقه برجای خواهد گذاشت؟
    اقلیم کردستان به دلایل متعدد از موقعیت ممتازی برخوردار است. اول، در اختیار داشتن عمده منابع آب عراق. دوم، راه ارتباطی با همسایگان. سوم، در اختیار داشتن منابع نفت و گاز. چهارم، لابی مهاجرین کرد در جهان. پراکندگی اکراد مهاجر در کشورهای مختلف اروپایی به ویژه آلمان و آمریکا امکان ارتباط‌گیری، جذب سرمایه و پشتیبانی سیاسی را برای اقلیم کردستان فراهم می‌آورد.
    اقلیم کردستان برخلاف ظاهر یکپارچه که از خارج دیده می‌شود، از سیاست یکدست و متمرکزی تبعیت نمی‌کند. درحقیقت اقلیم کردستان عراق کم ‌و بیش بین دو جریان سورانی و کرمانجی تقسیم شده‌ است که دو نوع گویش زبان کردی هستند. گویش سورانی (طایفه طالبانی) اربیل و سلیمانیه تا خانقین را زیر پوشش دارد و در مقابل گویش کرمانجی (طایفه بارزانی) مناطق شمالی اقلیم تا ترکیه و سوریه را در کنترل خود دارد.
    از زمان طرح موضوع استقلال اقلیم تا امروز دیدگاه‌های متفاوتی در موافقت یا مخالفت طرح شده است.‌ غیر از برخی جریان‌های درون اقلیم که موافق این اقدام هستند تنها رژیم ‌صهیونیستی و برخی از فعالان سیاسی کرد ترکیه صراحتا از این اقدام پشتیبانی کرده‌اند و حتی عربستان متمایل به تجزیه عراق، حاضر به اعلام حمایت از این اقدام نشده است. در مقابل تمام بازیگران سیاسی منطقه‌ای و جهانی در عمل و حداقل بیان صوری رفراندوم را غیر اصولی و مغایر با مصالح و منافع عراق می‌دانند که مشکلات و اثرات تخریبی آن بیشتر از منافع احتمالی آن است.
    اگر بر ‌اساس «تئوری بازی» صحنه سیاسی منطقه را مورد بررسی قرار دهیم با سه وضعیت‌ روبه‌رو هستیم. اول عراق متحد که اقلیم کردستان بر‌اساس حقوق تعریف شده در قانون اساسی آن کشور اداره می‌شود. دوم اقلیم کردستانی که رفراندوم استقلال را برگزار می‌کند و مستقل می‌شود و فرضا دنیا هم این استقلال را می‌پذیرد. سوم، اقلیم کردستانی که در آرزوی استقلال می‌ماند و همواره درصدد استقلال به‌دنبال رایزنی و اعلام زمانی برای رفراندوم است.
    برای ایجاد آشوب و بر هم زدن نظم منطقه و گرفتن ماهی از آب گل‌آلود کدام یک از سه سناریوی طرح شده از موقعیت مناسب‌تری برخوردار است؟ بدون شک سناریوی سوم. اقلیم کردستان مستقل با تمام مشکلاتی که با آن‌روبه‌ رو است نمی‌تواند آن بهره را برای بازیگران فرامنطقه‌ای فراهم آورد که یک اقلیم در تب و تاب استقلال.
    باید توجه داشت که استقلال احتمالی اقلیم کردستان عراق وضعیت منطقه را به ‌ضرر همسایگان برهم خواهد زد و می‌تواند در درازمدت به ضرر کشورهای فرامنطقه‌ای هم باشد اما اقلیم به‌ دنبال استقلال، نقش شمشیر داموکلس آویخته بر فراز منطقه را ایفا خواهد کرد. دغدغه‌ای همیشگی از فرود آمدن یا نیامدن و این یعنی خاورمیانه با بحرانی جدید و پایدار روبه‌رو خواهد بود که بخشی از انرژی و وقت خود را باید معطوف آن کند.
    اکنون تقریبا پاسخ این پرسش‌ها مشخص است که حامی ‌اقلیم کردستان عراق کیست و مسعود بارزانی در آمریکا از چه کسی طلب حمایت کرده است؟ اما سوال اینجاست که آمریکا از جابه‌ جایی نقشه سیاسی خاورمیانه و از جمله تجزیه عراق و تبدیل آن به کشورهای کوچکتر چه هدفی را تعقیب می‌کند؟
    پس از ۱۱ سپتامبر تمایل آمریکا برای حضور پر‌رنگ‌تر در خاورمیانه و در دست گرفتن کامل تحولات این منطقه حیاتی به‌خوبی آشکار شد. نخستین فرد، «برنارد لوویس» شرق‌ شناس یهودی و از معروف‌ ترین نظریه‌ پردازان آمریکا است که در یکی از مشهورترین نظریات خود که به «دکترین لوویس» شهرت یافته است، موضوع برخورد تمدن‌ها و تجزیه خاورمیانه را مطرح می‌کند.
    در این نظریه، خاورمیانه جدید متشکل از کشورهایی خواهد بود که دیگر توان تبدیل شدن به تهدید برای امنیت ملی و منافع منطقه‌ای آمریکا را نخواهند داشت و به موازنه یکدیگر مشغول خواهند بود. طبق این نقشه، قدرت بزرگ منطقه، ایران یا عربستان نخواهد بود، بلکه رژیم اسرائیل خواهد بود و ایالت‌های جدید تأسیس شده، تحت سلطه اسرائیل خواهند بود که در واقع پادگان نظامی آمریکا است.
    فارغ از اینکه طرح ایجاد خاورمیانه جدید را منتسب به چه کسی بدانیم شواهد حاکی از آن است که آمریکا مقدمات اجرای عملیات را رسما آغاز کرده است.
    طی یک دهه اخیر رسانه‌ها در آمریکا و کشورهای همسو، به دفعات در قالب مقاله، تحلیل، گزارش و مصاحبه از طرح ایجاد خاورمیانه جدید که لازمه آن فروپاشی و تجزیه کشورهای مستقل و ایجاد کشورهای تازه تاسیس و کوچک هستند، سخن گفته‌اند و اینگونه بنظر می‌رسد که وظیفه داشته‌اند تا ذهن افکار عمومی را برای تحقق این امر ‌آماده نمایند.
    حضور چندین ساله داعش در عراق، ترکیب سه گانه شیعه – سنی – کرد در این کشور و اختلافاتی که بین آنان دامن زده می‌شود، نشان می‌دهد آنچه در مورد تجزیه عراق گفته شده است نه یک طرح ساده روی کاغذ بلکه دستور کار عملیاتی است که برگزاری رفراندوم در اقلیم یک بخش از روند اجرای آن است. اما تجزیه عراق و ایجاد خاورمیانه جدید برای چه کسانی منفعت خواهد داشت؟ قطعا صهیونیست‌ها بیشترین منفعت را به‌ دست می‌آورند زیرا دیگر خود را در محاصره کشورهای قدرتمند اسلامی نخواهند دید.
    کشورها براساس قومیت تقسیم می‌شوند و تا مدت‌ها به‌ دنبال تحکیم مرزهای جدید خواهند بود. رویایی که رژیم اسرائیل، سخت در انتظار آن است و برخی کشورها و اقوام در منطقه ‌بی‌توجه به عواقب خطرناک و ویرانگر این طرح، درصدد اجرای آن هستند.

    **اثرات منفی و رفتاری«مال ها»
    مال‌ها یا مجتمع ‌های تجاری چند منظوره اگرچه این روزها به دلیل تنوع و تمرکز کالا، دسترسی آسان، جذابیت بصری و ارائه خدمات لوکس مورد استقبال اقشار مختلف جامعه قرار گرفته‌اند، اما یک آسیب‌ شناس اجتماعی معتقد است اثرات منفی این فضاها بر جامعه بیشتر است و جامعه را به سوی مصرف گرایی سوق می‌دهد.
    تغییر سبک زندگی مردم، تبلیغات گسترده ماهواره‌ای، تلویزیون و فضای سایبری باعث ایجاد نیاز کاذب و میل خرید اضافی در مردم شده و جامعه را به سوی مصرف‌گرایی و اشراف‌زادگی سوق می‌دهد. اقلام مورد نیاز هر خانواده معمولا به دو شکل عمده یا خرده خریداری می‌شود اما اخیرا و خصوصا در دو دهه اخیر فروشگاه‌هایی به نام ‘مال’ که هم به عنوان گردشگاه قلمداد می‌شوند و هم بسیاری از خانواده‌ها کالای مورد نیاز خود را از این گونه اماکن تهیه می‌کنند.
    از نگاه رفتار شناسی چیدمان، تازگی اقلام، ظاهر و بسته‌بندی، وارداتی بودن بسیاری از آنها و نورپردازی‌های مختلف باعث ایجاد جذابیت و نیاز کاذب در مصرف کننده می‌شود.
    از طرفی مغازه‌داران سنتی و محلی میان چرخ‌های عظیم و متنوع اینگونه مال‌ها فرسوده و شکسته می‌شوند . حتی در بسیاری از موارد کالای آنها ارزانتر نیز هست. به همین سبب تغییر سبک زندگی مردم و تبلیغات گسترده ماهواره‌ای، تلویزیون و فضای سایبری باعث ایجاد نیاز کاذب و میل خرید اضافی در مردم شده و جامعه را به سوی مصرف‌گرایی و اشراف‌زادگی سوق می‌دهد.
    از نگاه آسیب‌ شناسی اجتماعی، علی‌رغم کنترل‌های امنیتی در اینگونه مراکز بارها اتفاق افتاده است جیب یا کیف فردی مورد سرقت قرار گیرد، بنابراین از نظر میزان بزهکاری و ازدحام، بازار مناسبی برای بزهکاران از نظر مزاحمت کلامی و فیزیکی برای زنان و از نظر انجام سرقت و امثال آن بوده است. این در حالی است که بارها اینگونه افراد توسط انتظامات این مراکز دستگیر شده‌اند اما ظاهرا بزهکاران تمامی ندارند.
    بازارگردی، پاساژگردی، ویترین‌گردی مخصوصا برای جوانان فرآیند برندگرایی را ایجاد و تقویت می‌کند. همچنین با توجه به زندگی ماشینی و گرفتاری‌های روزمره زنان و مردان و با توجه به فعالیت اینگونه مراکز تا پاسی از شب، وجود این ‘مال‌ها’ و عرضه کالا به صورت متمرکز در آنها به نحوی که سایر اقلام را می‌توان بدون گردش زیاد و ترافیک از یک نقطه تهیه کرد مثبت‌ترین امتیاز اینگونه مراکز است.

    **آنچه از رییس جمهور آلمان آموختم
    یک مؤسسه تحقیقاتی خصوصی آلمانی، ترتیب گفت و گوی تعدادی اساتید دانشگاه از ۱۴ کشور با رییس جمهور آلمان را طی هفته گذشته فراهم آورد. رییس جمهور آلمان طی گفت و گو مطرح کرد که طی دو سال و نیم گذشته، آلمان یک میلیون و چهارصد هزار نفر سوری، عراقی و افغانی مهاجر را پذیرفته است.
    مهاجرین در کل آلمان پخش شده اند و تمام دولت های محلی وظیفه دارند تا هم مهاجرین را نسبت به فرهنگ و سیستم آلمانی آگاه کنند و هم مردم آلمان را برای پذیرش اجتماعی و اقتصادی مهاجرین مسلمان، آموزش دهند.
    این یک پروژه درازمدت است که براساس اصل همگرایی مهاجرین به جامعه و اقتصاد آلمانی طراحی شده، ضمن اینکه این گروه عظیم مسلمان باید حقوق مذهبی و مدنی خود را نیز داشته باشند.
    دومین چالش ما حفظ اتحادیه اروپاست. باید همکاری های خود را با دولت جدید فرانسه افزایش دهیم و به رشد اقتصادی، یکپارچگی و امنیت اتحادیه مساعدت بخشیم.
    چالش سوم این است که چگونه همانند دوره جنگ سرد، برای ایجاد یک نظم بین المللی مبتنی بر قواعد میان قدرت های بزرگ، اروپا و قدرت های منطقه ای تلاش کنیم. اگر رفتارها از قبل قابل پیش بینی نباشند نمی توان درصدد ثبات، رشد و امنیت باشیم.
    چالش چهارم حفظ محیط زیست آلمان، تعطیلی تدریجی نیروگاه های هسته ای و حرکت به سوی استفاده از تکنولوژی های برتر برای تأمین انرژی های تمدیدپذیر است.
    در هیچ مقطع تاریخی به اندازه امروز، آلمان در این حد، امن، ثروتمند، موفق و الگو نبوده است. در شرایطی که اکثر کشورهای صنعتی، کسری بودجه قابل توجهی دارند، دولت آلمان باید نظام مالیاتی خود را ترمیم کند و از مردم کمتر مالیات بگیرد چون مازاد بودجه دارد و پول اضافه را باید به مردم برگرداند.
    طی چند دهه اخیر، کشورهای جهان سوم، ایده دموکراسی را به استهزاء گرفته­ اند و تبلیغات و Propaganda را جایگزین شفافیت و پاسخگویی کرده اند و هر چند سال یکبار نمایش انتخاباتی به راه می اندازند. رابرت موگابه، همچنان پس از ۳۰ سال، در انتخابات ریاست جمهوری زیمبابوه انتخاب می شود.

    **به زبان مادری مان رحم کنیم
    امروز یکی دیگر از مناسبت‌ های تقویمی «شعر و ادب فارسی» است، اما متاسفانه باید اعتراف کرد زبان فارسی به لحاظ حفظ ارزش‌ های زبان‌ شناختی، در یکی از بدترین روزگاران خود به سر می‌ برد.
    بروز این وضع، دلایلی متعدد دارد، اما از آنجا که مهم‌ ترین جغرافیای آموزش زبان و ادبیات فارسی، آکادمی‌های ما هستند، باید بگویم که مهم‌ ترین مشکل را نیز همین دانشکده‌ های زبان و ادبیات فارسی برای زبان مادری ما ایجاد کرده‌ اند.
    دانشجوهای دوره کارشناسی ارشد ما اغلب نمی‌توانند شعر شاعران بزرگی چون سعدی را بخوانند. حتی نمی‌توانند این شعرها را از رو درست بخوانند و این را در نظر بگیرید که آنها کارشناس ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی هستند و قرار است این متون را برای دیگران تحلیل هم بکنند! در فرانسه برای این‌ که شما دیپلم ادبی دبیرستان اخذ کنید، باید ۸۰۰۰ صفحه از ادبیات فرانسه را درست خوانده باشید.
    در نظر بگیرید که این هشت هزار صفحه برای اخذ دیپلم است، اما دانشجویان ما برای طی کردن دوره آموزش زبان و ادبیات فارسی تا آخر دوره کارشناسی ارشد نیز با چنین حجمی از آثار زبان فارسی روبه‌ رو نیستند. علاوه بر این، در دانشگاه‌های ما، آنچه را هم که می‌خوانند، مثلا چند صفحه از گلستان و شاهنامه فردوسی و مثنوی مولانا و عطار و سنایی را هم نمی‌توانند درست بخوانند.
    این زبان مادری ماست. باید اهمیت بیشتری برای حفظ آن قائل باشیم. در چنین مناسبت‌ هایی، بهترین بهره‌ ای که می‌توان از توجه‌ های مختلف برد، این است که راهکارهای نشر زبان و ادبیات فارسی و گسترش نمونه‌ های شاهکار آن، جدی گرفته شود.

    **دست بالای ظریف مقابل تیلرسون
    چهار سال پیش در چنین روزهایی، نیویورک شاهد برگزاری نخستین دور مذاکرات هسته‌ ای در دوران پسا احمدی‌ نژاد و روی‌کارآمدن کسی بود که «تعامل با جهان» و «چرخیدن هم‌ زمان سانتریفیوژها و چرخ اقتصاد کشور» را شعار انتخاباتی خود قرار داده بود.
    در این مذاکرات در یک سو وزرای خارجه شش قدرت جهانی موسوم به ١+۵ و در سوی دیگر، هیئت ایرانی به ریاست دکتر ظریف، وزیر خارجه جدید، حضور داشتند. گفت‌ وگوهای آن روز نیویورک، پس از صد روز منجر به توافق پایه ژنو (برنامه عمل) و بعد از ٢٢ ماه به توافقی منجر شد که بعدها به ‌عنوان بزرگ‌ترین دستاورد دیپلماسی در معیار جهان در چند دهه گذشته نامیده شد.
    بر کسی پوشیده نیست که آمریکا بازیگر اول در مجموعه ١+۵ بود و نقشی کلیدی در پیشبرد مذاکرات داشت. باراک اوباما راهبرد اصلی سیاست خارجی خود را «حل‌ و فصل چالش هسته‌ای ایران از طریق دیپلماسی» قرار داده بود. او برای تحقق این هدف، جان کری را به ‌جای هیلاری کلینتون که تحت لابی صهیونیست‌ ها با او همراه نبود، به عنوان مذاکره‌ کننده آمریکا رودرروی ظریف نشاند.
    برخی از اعضای تیم مذاکره‌ کننده ایرانی در مصاحبه‌ هایی بر اهمیت و نقش آمریکا و انعطاف جان کری در مذاکرات هسته‌ ای تأکید کرده‌اند. روی‌ کارآمدن ترامپ به خودی خود فاجعه‌ ای برای برجام بود. از یاد نبرده‌ایم او در جریان مبارزات انتخاباتی با چه الفاظی از این توافق یاد کرد و برجام را «بدترین توافقی که در عمر خود دیده» برشمرد.
    با وجود این ترامپ برای اجرای وعده‌ هایش در برخورد با برجام با محدودیت‌های جدی روبه‌ رو بود. تیم همراه ترامپ از هیچ کوششی برای ایجاد موانعی جدی در اجرای این توافق فروگذار نکردند. با وجود این همگان می‌دانستند که برجام توافق دوجانبه ایران و آمریکا نیست که یک‌ طرفه قابل نقض باشد.
    اکنون کشورهای بزرگ دنیا برجام را «الگویی برای حل‌و فصل مناقشات» در دیگر موضوعات بین‌المللی نیز به رسمیت شناخته و این مدل از دیپلماسی را برای چالش‌های جهانی توصیه می‌کند.
    اینک ظریف در شرایطی به دیدار همتایان خود می‌رود که یوکیو آمانو دبیرکل سازمان انرژی اتمی مکرر در گزارشات بر پایبندی ایران به توافق هسته‌ ای تأکید کرده است. جهان بر پایبندی ایران صحه گذاشته و از آن حمایت می‌کند و در مقابل، رویکردهای غیرمنطقی و ماجراجویانه ترامپ آمریکا را در بن‌بست قرار داده و منزوی کرده است.
    به جرئت می‌توان گفت برای اولین بار در تاریخ مناسبات جهانی، آمریکا در یک موضوع بین‌ المللی در انزوا قرار گرفته است. ایران حمایت حداقل پنج کشور از شش کشور ١+۵ با خود و مخالفت جدی آنان با رویکردهای ضدبرجامی آمریکا را در کنار خود دارد.
    روشن است که ترامپ و تیم نظامی- امنیتی او برای برهم‌ زدن برجام آب در هاون می‌کوبند. چالش هسته‌ای کشور از طریق دیپلماسی به سرانجام رسید. در جریان ٢٢ ماه مذاکرات ایران با کشورهای ١+۵ ظریف و جان کری بارها گفت‌ وگوهای دوجانبه و خصوصی داشتند.
    هیچ دلیل موجهی بر تکرار چنین مذاکراتی بین ظریف و تیلرسون وجود ندارد و به یقین ملحوظ‌ کردن ملاحظات داخلی در چنین موقعیتی خلاف منافع کشور است. تردید ندارم که هوش و ذکاوت ظریف و احاطه و اشراف او بر مباحث برجام می‌ تواند تیلرسون را هم تحت تأثیر قرار دهد. دنیای سیاست، دنیای منافع است که براساس واقعیت‌ ها بنا نهاده می‌شود.

    متن کامل مطالب بالا را می توانید در تارنمای ایرنامقاله بخوانید.
    **تارنمای 'ایرنا مقاله' به نشانی http://article.irna.ir و با آدرس کانال تلگرامی @Irnaresearch با هدف اطلاع رسانی و انعکاس مقالات؛ گزارش ها؛ تحلیل های متنوع در موضوعات داخلی و خارجی ؛ به بازنشر مقالات و مطالب مهم روز ایران و جهان می پردازد.
    پژوهشم**۹۱۶۰**۲۰۴۰

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.