• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » ورزشی » نابینایی ناتوانی نمی آورد، بلکه بی توجهی به نیازهایمان محدودمان می کند/ اقلیتی بدون رفاه اجتماعی هستیم
    کد خبر : 2010913

    نابینایی ناتوانی نمی آورد، بلکه بی توجهی به نیازهایمان محدودمان می کند/ اقلیتی بدون رفاه اجتماعی هستیم

    نابینایی ناتوانی نمی آورد، بلکه بی توجهی به نیازهایمان محدودمان می کند/ اقلیتی بدون رفاه اجتماعی هستیمReviewed by on Feb 17Rating: به گزارش ایران ویج به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «تیتریک»؛ روشندلان و کم بینایان هم قشری از دیگر اقشار شهر هستند که باید مانند دیگر مردم از مصادیق…

    نابینایی ناتوانی نمی آورد، بلکه بی توجهی به نیازهایمان محدودمان می کند/ اقلیتی بدون رفاه اجتماعی هستیمReviewed by on Feb 17Rating:

    به گزارش ایران ویج به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «تیتریک»؛ روشندلان و کم بینایان هم قشری از دیگر اقشار شهر هستند که باید مانند دیگر مردم از مصادیق حقوق شهروندی برخوردار باشند ولی متأسفانه، محرومیتهایی که برای آنان در تمام بخشها و زمینه های زندگی اجتماعی وجود دارد، آنان را با محدودیت در انجام کوچکترین علائق و ملزومان زندگی مواجه می کند.

    پرداختن به ورزش و اهمیت دادن به سلامتی نیز یکی از حقوق حقه شهروندی قشر روشندل است که باید با توجه به محدودیت حرکتی و نیاز جسمانی این افراد با حساسیت بیشتری توسط مسئولین اجرایی استان و شهر تأمین شود،در این راستا پای درد دل ۳ ورزشکار نابینای البرزی نشسته ایم و دردلهای آنان را با مخطبان در میان می گذاریم.

    نابینایی در دیدن ناتوانی نمی آورد، بلکه بی توجهی به نیازهایمان محدودمان می کند/ اقلیتی بدون رفاه اجتماعی هستیم

    خودتون و معرفی میفرمایید؟
    سمیه کوهبر هستم

    چند وفته شطرنج  بازی میکنید؟
    تازه شروع کردم نزدیک به یکسال، قبلا پیش زمینه ای در ورزش شطرنج داشتم، مثلا می دونستم مهره ها جایشان کجاست،
     
    چی شد که بازی شطرنج و شروع کردی؟

    تشویق بچه ها، بعد آقای صادقی خیلی تشویق کردن کلاس میزارن برامون و خودم هم دوست دارم که این ورزش رو تا رده های بالای حرفه ای بودن یاد بگیرم، برای ذهن خوبه و میتونه فکر رو فعال نگه داره، به خصوص برای افرادی مانند من که حرکات جسمانی محدودی دارند. 

    فکر میکنی بتونی یه روز به مقام های قهرمانی و پیروزی در این رشته ورزشی دست پیدا کنی؟

     موفقیت هایی که نابینایان در سالهای اخیر در زمینه ورزش و علم کسب کردند نشوم میده که می تونن زمینه ساز افتخارهای بزرگ برای شهر و کشور خودشون باشن، خیلی از روشندلان عزیز هم تونستن در عرصه ورزش و هم علم و هم زندگی خانوادگی موفق بوده و الگویی برای دیگر افراد جامعه باشند.

    پرداختن به این ورزش براتون سخت نیست؟

    اگه کسی بتونه ذهنی کار کنه و جای مهره ها رو در ذهنش داشته باشه خیلی بهتر از دست کشیدن بر روی برد است، وقتی تازه شروع کرده بودم سخت تر بود، خیلی طول کشید تا راه بیفتم.

    شما خودتون یادتون می مونه که چی رو حرکت دادید طرف مقابل که نمی بینه ؟

    خونه هارو باید اعلام کنیم، خونه ها هر کدوم اسم دارن مثلا ستون با عرض اسم دارن، عرض عدد ستون ها هم حروف انگلیسی داره، بعضی وقتا لمسم می کنیم و باید از لامسه هم استفاده کنیم، ذهن هر دو طرف هم باید فعال باشه و تصویر سازی کنه.

    نابینایی در دیدن ناتوانی نمی آورد، بلکه بی توجهی به نیازهایمان محدودمان می کند/ اقلیتی بدون رفاه اجتماعی هستیم

    شیرین رحیمی دومین ورزشکار البرزی این رشته گفت: از بچگی وقتی که هنوز به طور کلی نابینا نشده بودم این ورزش را از پدرم یاد گرفتم و در سال ۹۱ اولین بار در مسابقات کشوری شرکت کردم که در دوره دانش آموزی یکبار مقام  سوم را بدست آوردم.

    نابینایی شما مادرزادی نبود پس؟

     نه، من بیماری RP گرفتم و فقط نور را گاهی می بینم، بیشتر نابیناهای جهان این مشکل را دارند و فرقی  نمی کند که در ایران باشی یا در هرجای دیگر جهان، اگر RP بگیری کاری نمی شود کرد، من از ۵ سالگی نابینا شدنم طول کشید تا ۱۲ سالگی که به اوج خود رسید و کاملأ نابینا شدم.

     
    دیگه چه مقام هایی در رشته های ورزشی غیر از شطرنج کسب کردی؟
    یک زمان  دو میدانی کار می کردم که قهرمان کشوری  شدم، ما اقلیتی هستیم که در مظلومیت به سر می بریم و شرایط فعالیت و رفت و آمد آسان برایمان در جامعه ای که زندگی می کنیم فراهم نیست، کاش مسئولین کمی خود را جای ما بگذارند.

    نابینایی در دیدن ناتوانی نمی آورد، بلکه بی توجهی به نیازهایمان محدودمان می کند/ اقلیتی بدون رفاه اجتماعی هستیم 

    خودتان را معرفی می کنید؟
    من محسن اکبر نسب هستم متولد ۱۰/۱/۱۳۶۹، تک فرزند خانواده و از ۴ سالگی نابینا هستم.

    چند سال که شطرنج بازی میکنی؟
    رشته اصلیم گلبال بود که چند مقام کشوری نیز در آن بدست آورده ام، به تیم ملی هم دعوت شدم، مقام های من  مربوط به سالهای بین ۸۵ تا۹۰ است، گلبال مانند هندبال است با فرق اینکه بر خلاف هند بال در گلبال ثابت می ایستند، مقام هایم را در اردبیل گرفتم ولی در کرج نتوانستم مقامی کسب کنم به دلیل اینکه برای تمرین و همینطور رفتن به دانشگاه مشکل داشتم.

    دانشجوی چه رشته ای هستید؟
    درسم در رشته لیسانس فقه حقوق تمام شده است و در حال حاضر برای ارشد درس میخوانم.

    شطرنج چی؟
    در شطرنج یک مقام کشوری در سال های دور دارم، سال ۸۴ که مسابقات دانش آموزی بود، ۴ کشور شرکت داشتند و بعد از آن دیگر شطرنج را خیلی دنبال نکردم، به دلیل مشکلات رفت و آمد به طور حرفه ای دنبال شطرنج نیستم، تفریحی بازی می کنم و بیشتر برای تشویق و یاری دوستانم به این مسابقات می ایم، مدتی نیز فوتبال بازی کردم، فوتبال نابینایان  5 نفره است و دروازبان بیناست، یعنی ۴تا نابینا باید تلاش کنن به یک بینا گل بزنند، در این مسابقات کشور ایران در پار المپیک مقام دوم را کسب کرد.

    برای فوتبال و دوندگی و احتمال برخورد مشکل ندارید؟
    نه، قانون فوتبال ما فرق میکند، توپ که می آید باید یک پا دو پا کنیم برویم جلو، توپش معمولی است و داخلش زنگوله دارد، خودمان سر و صدا نمی کنیم، وقتی نزدیک دروازه می شویم، دو نفر هستند که یکی میزند به تیر که بتوانیم تشخیص بدهیم، فوتبال را بیشتر از گلبال دوست دارم ولی مشکلات تمرین نمی گذارد به آنچه که دوست داریم بپردازیم.

    دلیلش چیه؟
    زمان کم و مشکلات مالی، زمانی که مسابقات کشوری اردبیل بازی میکردم، زیر یک ساعت و نیم تمرین بود که در هیچ کشوری نیست، چرا خوزستان و مشهد قطب گلبال ایران است برای اینکه حداقل ۳ ساعت تمرین دارند، اسپانسر هم بسیار مهم است، توان مالی بچه های نابینای کرج مهم است، مشکلات تأمین مالی مربی و اختصاص ساعات زیاد به تمرین های ورزشی و همینطور رفت و آمد بچه ها به محل تمرین مهم است که تمام اینها دست به دست هم نمی گذارد ورزش نابینایان در این استان و شهر پیشرفت کند.

    دو میدانی چقدر کار میکنید؟
    ۲ساعت در هفته ، من زیاد نمی روم به دلیل سردی هوای پیست، مکانش در خیابان انقلاب کرج دور زمین فوتبال است.

    دوست داری مسئولین فکری برای گلبال کنند؟
    خیلی دنبالش هستم ولی تا کنون موفق نشدم، در هیچ کدام از شهرستانهای البرز نیز گلبال فعال نیست، فقط خود کرج مرکزی و من از هشتگرد به سختی رفت و آمد می کنم، برای راه انداختن زمین بازی و سالن و جمع کردن ورزشکاران نا بینای هشتگردی خیلی زحمت کشیدم ولی فایده نداست.

    و سخن آخر؟
    می خواهم به مسئولین و متولیان بگویم لحظاتی خود را جای ما بگذارند! همین

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.