• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » سیاسی » ۴۰ روز گذشت؛ نام هاشمی رفسنجانی هنوز بر بزرگراه یا خیابانی در تهران ننشسته است…
    کد خبر : 2010361

    ۴۰ روز گذشت؛ نام هاشمی رفسنجانی هنوز بر بزرگراه یا خیابانی در تهران ننشسته است…

    ۴۰ روز گذشت؛ نام هاشمی رفسنجانی هنوز بر بزرگراه یا خیابانی در تهران ننشسته است…Reviewed by on Feb 16Rating: عصر ایران؛ مهرداد خدیر– در چهلمین روز درگذشت آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی همچنان هیچ بزرگراه و خیابانی در تهران به نام او نام گذاری نشده است. هم او که از پایه گذاران جمهوری اسلامی ایران…

    ۴۰ روز گذشت؛ نام هاشمی رفسنجانی هنوز بر بزرگراه یا خیابانی در تهران ننشسته است...Reviewed by on Feb 16Rating:

    عصر ایران؛ مهرداد خدیر– در چهلمین روز درگذشت آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی همچنان هیچ بزرگراه و خیابانی در تهران به نام او نام گذاری نشده است.

    هم او که از پایه گذاران جمهوری اسلامی ایران بوده و میلیون ها تن از ساکنان این شهر که تبار کثیری شان به دیگر مناطق ایران می رسد پیکر او را در این شهر تشییع کردند.

    در برخی شهرستان ها البته این نام گذاری صورت پذیرفته و بر خیابان ها وبلوارهایی  نام هاشمی رفسنجانی نشسته و در جاهایی هم البته تابلوها شکسته است.

    در نگاه خوش بینانه در تهران بزرگراه ها و خیابان های مهم هر یک به نام چهره ای سیاسی، ادبی، مذهبی یا از شهیدان سال های جنگ یا حامل و حاوی مفهومی دینی شناخته می شوند و طبعا نمی توان نام آنها را به «هاشمی رفسنجانی» تغییر داد چون او خود برای حاکمیت همین ها مبارزه و تلاش و مدیریت کرد. آن وقت خیابان «نلسون ماندلا» می شود که او برای اعتلای «آفریقا» مبارزه یا سازش کرد و ما در تهران نام خیابان آفریقا را برداشتیم و به جای آن گذاشتیم نلسون ماندلا!

     با همین استدلال شاید تغییر نام بزرگراه رسالت به «هاشمی رفسنجانی» منتفی شده باشد. از سوی دیگر خیابانی عادی و نه چندان مهم را هم نمی توان به نام او گذاشت. پس باید منتظر بزرگراه یا خیابانی جدید بود و در این صورت احتمال استفاده از آن در گفتار مردم هم بالاتر می رود. چون هر گاه آن معبر پیشینه ای نداشته باشد نام آن رایج تر می شود.

     به عنوان نمونه می توان خیابان فتحی شقاقی در یوسف آباد را مثال زد. طرح تعریض خیابانی فرعی در این منطقه و اتصال آن به خیابان استاد مطهری ( تخت طاووس) با ترور این چهره فلسطینی هم زمان شد و نام او بر این خیابان نشست و اصطلاحا جا افتاد چون نام قبلی نداشت و خیابان فرعی که با شماره مشخص شده بود با « فتحی شقاقی» تشخص تازه ای گرفت یا بزرگراه آیت الله حکیم که پس از ترور او در سال ۱۳۸۲ چنین نام گرفت. با این نگاه باید منتظر افتتاح بزرگراهی در حد همت، امام علی و نیایش باشیم تا با نام هاشمی شناخته شود و ظاهرا عجالتا در دستور نیست.

    در نگاه بدبینانه البته برخی در شورای شهر مایل به این نام گذاری نیستند و آن را مشمول مرور زمان کرده اند.

    نام گذاری اما محدود و منحصر به خیابان نیست و مکان های عمومی هم چنین قابلیتی دارند.
    منتها جایگاه هاشمی رفسنجانی ایجاب می کند که جایی باشد که نام آن بسیار تکرار شود و الزاما هم نباید سیاسی و فرهنگی باشد.

    کما این که تغییر نام امجدیه به « خلبان شهید شیرودی» به خاطر تکرار نام آن در رسانه ها بود هر چند که ورزشگاه پیر شهر از نفس افتاده است و کتر نامی از ان می شنویم.

    برخی پیشنهاد افزودن نام هاشمی رفسنجانی را به دانشگاه آزاد اسلامی هم مطرح کرده اند و البته در حد پیشنهاد باقی مانده است.

    نام های خیابان ها خصوصا در تهران داستانی بلند و خواندنی دارد و با تاریخ و سیاست گره خورده است. کما این که با پیروزی انقلاب ۵۷ نام طولانی ترین خیابان ایران و شاید خاورمیانه از پهلوی به مصدق تغییر کرد و بعد از حوادث سال ۶۰ و پس از برکناری اولین رییس جمهوری ایران نام خیابان به ولی عصر تغییر یافت. تغییری که جای اعتراض باقی نمی گذاشت و فضا هم تندتر از آن بود که در این باره بحث درگیرد.

    یا نام خیابان خالد اسلامبولی (ضارب انور سادات) که همواره محل اختلاف ایران و مصر (بر سر تجدید رابطه) بوده یا نام خیابان « بابی سندز» – مبارز ایرلندی که بر اثر اعتصاب غذا درگذشت- که برای ضلع غربی سفارت بریتانیا در تهران انتخاب شد و از آن پس برای آن که این نام را در مکاتبات رسمی به کار نبرند درِ ورودی را به خیابان جمهوری منتقل کردند!

    بر سر نام خیابان دکتر فاطمی هم بحث هایی بوده و کسانی بی میل نبودند نام وزیر خارجه شهید دولت ملی دکتر مصدق را تغییر دهند و این اتفاق نیفتاده و از آن نام هست که هیچ کس نام قبلی آن ( آریامهر) را به کار نمی برد. میدان البته به نام «جهاد» است نه «فاطمی».

    جالب است گفته شود که در ماه های پیروزی انقلاب در سال ۵۷ نام برخی خیابان ها و مکان ها را خود مردم تغییر می دادند و بعضی ماند و برخی هم تغییر کرد. برج شهیاد به آزادی، خیابان آیزنهاور به آزادی، خیابان شاهرضا به انقلاب و آریامهر به فاطمی در واقع قبل از پیروزی انقلاب و با ابتکار خود مردم و فعالان سیاسی تغییر نام دادند.

    فردای ۲۲ بهمن ۵۷ گروهی از فعالان سیاسی چپ با پارچه نوشته ای نام پارک فرح را به پارک « خسرو گلسرخی» تغییر دادند و میدان باغشاه هم چند روزی میدان لاهوتی شد. اما شورای نام گذاری بر این دو تغییر مُهر تأیید نزد.

    گلسرخی به خاطر اشتهار او به مارکسیست بودن (در عین ادای احترام به امام علی و امام حسین ع در دادگاه)  و لاهوتی هم چون این روحانی مبارز در قد حیات بود و خودش هم مایل نبود و قرار شد به جز امام خمینی آن هم در خیابانی پایین تر از مرکز شهر از نام هیچ شخصیت زنده ای استفاده نشود و از این رو نام هایی چون طالقانی، مطهری و مفتح پس از شهادت آنان انتخاب شد. بر این پایه پارک فرح به جای گلسرخی شد پارک لاله و میدان باغشاه هم به جای لاهوتی شد میدان حُرّ.

    درباره دو گروه سیاسی مسلح هم بحث درگرفت. خودشان بر دو نام «مجاهدین خلق» و « فداییان خلق» اصرار داشتند اما به جای آن «مجاهدین» و «مبارزین» – به جای روزولت- انتخاب شد.
     
    هر چند این دو نیز پس از مدتی به «مجاهدین اسلام» و « شهید مفتح» تغییر کردند.

    سهم نمادهای مجاهدین خلق اولیه «میدان رضایی ها» به جای «میدان ۲۵ شهریور» بود و «بیمارستان قلب مهدی رضایی» به جای بیمارستان قلب « ملکه مادر» اما بعد از وقایع سال ۶۰ «میدان رضایی ها» شد «میدان هفتم تیر» و بیمارستان قلب «مهدی رضایی» هم «شهید رجایی».

    در ایم میان دکتر علی شریعتی از همه بخت یارتر بود. چون نام قبلی (کورش کبیر) چندان مصطلح نود و مردم از اصطلاح «جاده قدیم» استفاده می کردند و اکنون شریعتی از مشهورترین و مهم ترین خیابان های تهران است و تلاش های عده ای برای تغییر نام آن در دهه هایی که علاقه مندان شریعتی از حاکمیت کنار گذاشته شدند به جایی نرسیده است.

    در شهری که بزرگراه ها و خیابان های مهم به نام روحانیون، مبارزان سیاسی و فرماندهان جنگ شناخته می شوند جای خالی نام «هاشمی رفسنجانی» در چهلمین روز فقدان او کاملا احساس می شود. هم با معیار روحانی و هم سیاسی و هم این که او مسوول جنگ و در سال پایانی جانشین فرمانده کل قوا بوده است.

    با این همه ماندگاری نام ها الزاما به نصب و الصاق نام آنان بر کوی و خیابان نیست.

    کو خیابانی به نام مصدق؟ کو خیابانی به نام نیما و شاملو و اخوان؟ کو خیابانی به نام بازرگان؟

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.