ایران ویج » هاشمی امیرکبیر زمانه‎اش بود

ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

صفحه اصلی » آخرین خبر , اخبار پربازدید , برگزیده , سیاسی » هاشمی امیرکبیر زمانه‎اش بود
کد خبر : 1973313

هاشمی امیرکبیر زمانه‎اش بود

پایگاه خبری تحلیلی خلیج فارس مطلبی با عنوان' در سوگ مرد مصلحت؛ هاشمی امیرکبیر زمانه‎اش بود به قلم وحید عبد علی پور کارشناس ارشد مطالعات منطقه ای را منتشر کرده است. در ادامه این مطلب آمده است:همین دو هفته پیش بود که بوشهری ها میزبان سفر دو روزه هاشمی رفسنجانی به استان خود بودند، آنهم…

۸۲۳۸۱۰۵۸-۷۱۳۱۴۲۰۷

پایگاه خبری تحلیلی خلیج فارس مطلبی با عنوان' در سوگ مرد مصلحت؛
هاشمی امیرکبیر زمانه‎اش بود به قلم وحید عبد علی پور کارشناس ارشد مطالعات منطقه ای را منتشر کرده است.

در ادامه این مطلب آمده است:همین دو هفته پیش بود که بوشهری ها میزبان سفر دو روزه هاشمی رفسنجانی به استان خود بودند، آنهم یک میهمان شاداب، سرزنده و پرانرژی. بدین خاطر نه تنها استان بوشهری ها، بلکه برای اغلب ایرانیان خبر درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی در ساعات اولیه را بر اثر ایست قلبی ناگهانی بود. خبری که به سرعت در رسانه ها و فضای مجازی پیچید و در دقایق اولیه انتشار هیچ کس باورش نمی کرد. اما چه می شود کرد، مرگ که خبر نمی کند.
شاید قضا و قدر الهی باشد که در این برهه حساس از تاریخ انقلاب، ایران یکی از کهنه سربازانش را که تکیه گاهی استوار برای این مرز و بوم و نظام سیاسی حاکم بر آن بود را از دست بدهد.
فارغ از نگاه جناحی، باید از زاویه ای کلان تر به بررسی موضوع پرداخت. چرا که با بررسی کارنامه سیاسی ایشان و گستره وظایف و اختیارات محوله، قطع به یقین می توان هاشمی را شخصیتی ملی و فراجناحی دانست. مردی که مورد احترام همه جریان ها و گروه های سیاسی درون حاکمیت بود. اما نکته حائز اهمیت این است که درگذشت ایشان مصادف گردید با شب شهادت بزرگمرد تاریخ معاصر ایران، میرزا محمد تقی خان مشهور به «امیر کبیر» که در ۲۰ دی ماه ۱۲۳۰ ه.ش در حمام فین کاشان به شهادت رسید.
دو مردی که علی رغم اختلاف زمانی ۱.۵ قرنی، اما هر یک سرمنشا خدمات فرآوانی در دوران خود به سرزمین مادریشان بودند. اولی «هاشمی رفسنجانی» مردی انقلابی است، با سابقه چندین ساله مبارزه علیه حکومتی استبدادی که با پیروزی نظام اسلامی به مناصب و پست هایی حساس در حکومت جدید می رسد و دومی «امیرکبیر» رعیت زاده ای که به واسطه هوش و ذکاوت فراوان خود به مقام وزارت دربار حکومت قاجاریه منصوب می شود.
در این میان، آنچه که هاشمی رفسنجانی را به میرزا تقی خان پیوند می دهد، جدا از کتابی که وی با عنوان 'امیرکبیر، قهرمان مبارزه با استعمار' در سال ۴۶ نگاشت، نوع مدیریت و شیوه کشورداری ایشان بوده که به امیرکبیر بسیار نزدیک است. اگر یکی از خوشبختی های ناصرالدین شاه در آغاز سلطنت، وجود میرزا تقی خان امیرکبیر بود. خوشبختی نظام اسلامی هم بهرمندی از وجود مردانی نظیر هاشمی رفسنجانی بود. اگر میرزا تقی خان امیر کبیر در میان محیط آشفته و متشنج سیاسی و دسیسه ها، قیام ها و شورش های گوناگون به قوه تدبیر و عزم راسخ و اراده آهنین خود در تحکیم اساس سلطنت ناصرالدین شاه کوشید و دولتی مقتدر را به وجود آورد. هاشمی رفسنجانی نیز با تکیه بر نیروی عقلانیت و کاردانی خود در مقاطع حساس از تاریخ انقلاب نظیر: استقرار نظام جمهوری اسلامی، جنگ تحمیلی، تغییر اولین رییس جمهور، پذیرش قطعنامه ۵۹۸ و… خود را وقف نظام اسلامی نمود، تا در تحکیم حکومت جدید نقشی اساسی و بی بدیل را ایفاء نمایید.
در عرصه های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کارکردهای مشابهی از این دو دولتمرد بزرگ تاریخ ایران را شاهد هستیم. همانگونه که امیر کبیر در اوایل صدارت خود به واسطه خزانه تهی، هرج و مرج امور مالی، کسر بودجه و فرار از پرداخت مالیات توسط حکام و درباریان با اقتصادی ورشکسته مواجه بود، هاشمی رفسنجانی نیز پس از به دست گرفتن دولت در سال ۱۳۶۸ به علت لطمات ناشی از جنگ تحمیلی، وارث اقتصادی فروپاشیده بود. در این زمینه هردو توانستند با پیاده سازی اصلاحات گسترده اقتصادی بر مشکلات فائق آیند که تثبیت نظام سیاسی نتیجه آن بود. به گونه ای که هاشمی با بهره گیری از وزیرانی با گرایش تکنوکرات توانست یکی از بهترین کارنامه های سازندگی پس از انقلاب را به نام خود ثبت نماید. در واقع او خود را به عنوان معمار و مجری ایران نوین معرفی کرد و به حق لقب «سردار سازندگی» را از آن خود ساخت.
در عرصه فرهنگی نیز این دو اشتراکات فراوانی با یکدیگر دارند. امیر کبیر برای نخستین بار به احیاء روزنامه و تاسیس مدرسه دارالفنون و اعزام محصل به اروپا و استخدام معلمان اروپایی پرداخت. در نقطه مقابل گرچه هاشمی رفسنجانی به گسترش نهضت مدرسه سازی و افزایش بودجه فرهنگی کشور همت گماشت، اما می بایست مهمترین اقدام او در این زمینه را در تاسیس دانشگاه آزاد اسلامی جستجو کرد، دانشگاهی که می توان تاسیس آن را هم ردیف تاسیس دارالفنون دانست. زیرا که امکان ادامه تحصیل را برای اقشار وسیع‌تری از ایرانیان در بحبوحه جنگ تحمیلی فرآهم می ساخت و پس از جنگ به بزرگترین موسسه آموزش عالی ایران تبدیل شد.
همچنین در زمینه نظامی هردو به توسعه و نوسازی ارتش و نیروهای نظامی همت گماشتند و حتی هاشمی رفسنجانی پا را از این نیز فراتر نهاده و نیروی نظامی عظیم بازمانده از جنگ را به عرصه اقتصادی آورد تا در فرآیند توسعه صنعتی کشور نقشی اساسی ایفاء نمایند. در پایان متذکر می شوم، موارد مطرح شده فقط بخش کوچکی از خدمات هاشمی رفسنجانی به ملت بزرگ ایران و نظام اسلامی را شامل می شود. خدماتی که موجب می شود تا بتوان او را به عنوان یک شخصیت ملی و فراجناحی به رسمیت شناخت و به حق لقب «امیرکبیر» زمان را به او داد.

نخستین مدرسه کسب و کار ایرانی

مطالب مرتبط

ویژه های ایران ویج

دیدگاهها (۰)



;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

آخرین اخبار و مطالب

پربحث ترین های هفته