• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » اخبار پربازدید , اقتصاد داخلی » شعری که برای حکیم نزاری مقبره شد
    کد خبر : 1960389

    شعری که برای حکیم نزاری مقبره شد

    شعری که برای حکیم نزاری مقبره شدReviewed by Aryan♥ on Dec 27Rating: ادامه مطلب به این شرح است: سعدالدین بن شمس الدین بن میرمحمد نزاری قُهستانی از شاعران فارسی زبان نیمه دون قرن هفتم – نیمه اول قرن هشتم هجری قمری (۱۴-۱۳میلادی) بوده است. شاعری کمتر شناخته شده ولی دارای اهمّیت شعری مهم و مناسب.سعدالدین…

    شعری که برای حکیم نزاری مقبره شدReviewed by Aryan♥ on Dec 27Rating:

    ادامه مطلب به این شرح است: سعدالدین بن شمس الدین بن میرمحمد نزاری قُهستانی از شاعران فارسی زبان نیمه دون قرن هفتم – نیمه اول قرن هشتم هجری قمری (۱۴-۱۳میلادی) بوده است.
    شاعری کمتر شناخته شده ولی دارای اهمّیت شعری مهم و مناسب.
    سعدالدین نزاری قُهستانی در سال ۶۴۵ هجری قمری / ۱۲۴۷ میلادی در روستای فوداج از توابع بیرجند در ناحیه قُهستانی چشم به جهان گشود.
    بنابراین به نزاری قُهستانی هم شهرت داشته و نیز به نزاری بیرجندی مشهور بوده است. نام پدرش شمس‌الدین‌بن‌محمد بود.
    دوران کودکی و نوجوانی را تحت تربیت پدر خود گذراند و نگرش پدر در شکل‌گیری و تأثیرپذیری جهان‌بینی شاعر نقش مهمی داشته است.
    نزاری در جوانی به مطالعات کثیر و وسیع پرداخت و تنها به دروس تعلیمی مکتب و مدرسه قانع نشد.
    نزاری از جوانی به ادبیات و فلسفه علاقه‌مند بود، بر همین اساس است که در آثار و اشعار او به ادبیات و نام‌های شاعرانی چون: فردوسی طوسی، نظامی گنجوی، خیام نیشابوری، سوزنی سمرقندی، سنایی غزنوی، عطار‌نیشابوری، و… برمی‌خوریم.
    برای شناخت بیشتر این حکیم ارجمند بیرجندی گفت و گویی را با کاظم غنی چهره فرهنگی و شهردار اسبق بیرجند گفتگو کردیم.
    کاظم غنی خاطرات شنیدنی از شهر بیرجند دارد که در این مصاحبه با تاکید بر لفظ نام حکیم در پسوند نزاری این نکته را یادآور می شود که در ادبیات فارسی به کمتر کسی حکیم می گویند و شاعرانی چون حکیم فردوسی یا حکیم سنایی یا حکیم نزاری معدود هستند.
    غنی با بیان اینکه حکیم نزاری شاعر و حکیم قرن هفتم همدوره سعدی است می افزاید: مشهور است در سالی که نزاری عازم سفر مکه بود گذرش به دیار سعدی می افتد و چند روزی را مهمان او می شود و وقتی پذیرایی شاهانه سعدی را می بیند به او می گوید که تو آداب مهمان داری را نمی دانی.
    سعدی گمان می کند که غذای او در شان این شاعر نیست که این سخن را گفته لذا در روزهای بعد با غذاها و طعام بهتری از نزاری پذیرایی می کند تا اینکه بعد از چند روز نزاری از او خداحافظی کرده و راهی سفر مکه می شود.
    وی ادامه می دهد: پس از اینکه نزاری از سفر مکه برمی گردد، سعدی عازم بیرجند شده تا از نزاری دیداری کند و راه بیرجند در شهر قاین از او می پرسند که کجا می روی او پاسخ می دهد که به زیارت نزاری می روم اینجاست که می توان پی برد نزاری در آن زمان شخصیت بسیار والایی داشته که سعدی به قصد زیارت او عزم سفر می کند نه صرفا دیدن!
    غنی با اشاره به روستای فوداج که زادگاه نزاری بوده خاطر نشان می کند: بعد از اینکه سعدی به بیرجند سفر کرده و وارد روستای فوداج می شود از مردمان در خصوص نزاری می پرسد که آنها او را به مزرعه ای آدرس می دهند.
    سعدی بالاخره به حضور نزاری می رسد و مهمان او می شود.
    نزاری هم در اولین وعده با نان و دوغ محلی از او پذیرایی می کند سعدی وقتی دوغ محلی را می خورد یاد سخن نزاری می افتد که پذیرایی شاهانه را قبول نداشت و مدام می گفت تو آداب مهمان داری را بلد نیستی !
    تا اینکه چند روز به همین روال می گذرد و بالاخره سعدی علت آن حرف نزاری را جویا می شود و او نیز پاسخ می دهد آنطور که تو از من پذیرایی می کردی من خود را باری بر دوش تو می دیدم.
    که موجب زحمت تو شدم لذا در اندیشه ای بودم که زودتر از خانه تو بروم اما اینچنین که من از تو پذیرایی می کنم تو زحمتی برای من نداری و هر چه بخواهی می توانی مهمان من باشی!

    ** توصیه شاعر نهبندانی برای ساخت مقبره ای در خور شان حکیم نزاری
    شهردار اسبق بیرجند به دوران های پس از فوت نزاری اشاره می کند که قبر او در شهر بیرجند به مرور زمان مهجور می ماند و می گوید: پس از فوت نزاری او در محل فعلی( میدان شهدا ابتدای خیابان حکیم نزاری) که در زمان قدیم قبرستان شهر بوده دفن شد.
    آن زمان ورودی شهر بیرجند از وسط خیابان منتظری به پایین بودکه اصطلاحا به آن دم دروازه نیز می گفتند.
    غنی ادامه می دهد: بعدها برای او مقبره کوچکی ساختند. که به مرور زمان آن مقبره نیز تخریب شد و در دورانی هم مردم اعتراض کردند که چرا حکیم شهرشان مقبره ای در خور شان ندارد.
    تا اینکه حاجی ملک که متولی مقداری از موقوفات شهر بود مقبره کوچکی برای مزار نزاری درست کرد.
    مردم بیرجند هم به از این کار راضی شدند اما شهابی که از شاعران بزرگ نهبندان بود در سفری که برای زیارت قبر نزاری به بیرجند داشت از وضعیت موجود مقبره شکایت کرد و قصیده ای نیز سرود که یک بیت آن این بود: یا این هزار خشت تو برکن از این مزار ، یا بقعه را فراخور حال حکیم ساز
    که این توصیه شهابی عملی نشد و به مرور زمان همان مقبره کوچک هم خراب شد لذا آن مکان چون قبرستان متروکه ای شده بود و شهرداری نیز طبق قانون مالک آن محسوب می شد زمین قبرستان متروکه را به بانک ملی فروخت که قبر نزاری نیز در این بین از دید مردمان شهر مغفول ماند و حتی بعدها سنگ قبر نزاری در شهرداری پیدا شده بود.

    ** دانشجویان تهرانی جرقه ساخت مقبره حکیم نزاری را زدند
    غنی که در سالهای ۱۳۳۹ تا ۴۳ شهردار بیرجند بوده از سفر دانشجویان تهرانی به بیرجند یاد می کند و می گوید: زمانی که من مسئول شهرداری بودم عده ای از دانشجویان دانشگاه تهران به قصد گردشگری علمی عازم هندوستان بودند و شب را می خواستند در بیرجند اقامت کنند به توصیه دکتر بیرجندی بنده مامور اسکان این دانشجویان شدم.
    فردای آن شب مسافران سراغ قبر نزاری را گرفتند که چون اطلاع دقیقی از آن نداشتم از مرحوم پدرم آدرسش را سوال کرده و آنها را به سر قبر نزاری بردم این دانشجوان پس از زیارت قبر نزاری به زیارت قبر ابن حسام خوسفی هم رفته بودند.
    بعد از اینکه به تهران بازگشتند مقاله ای را در یکی از جراید آن زمان چاپ کرده بودند و از مردم بیرجند خواسته بودند که مانند خوسفی ها که برای شاعرشان مقبره ای درست کرده بودند قبر نزاری را هم بازسازی کنند که پس از آن فرماندار وقت(مرحوم لنگری) به انجمن شهر نامه ای نوشت که در این مورد اقدام کنند.

    ** شعری که نزاری را صاحب آرامگاه کرد
    غنی ادامه می دهد: در انجمن شهر هم تصویب شد که نامه ای به یکی از مسئولان بلند پایه بیرجندی نوشته شود و از وی درخواست شود که برای این کار اقدام کند.
    لذا چون شهرداری قبلا زمین قبرستان متروکه را به بانک ملی فروخته بود ایشان جواب دادند که زمین مربوط به من نیست و باید زمین را از بانک ملی بخواهید که این قضیه نیز در انجمن شهر مطرح و مقرر شد نامه ای برای واگذاری مقداری از کل زمین برای ساخت آرامگاه از مدیرعامل بانک درخواست شود.
    بنا به توصیه رئیس انجمن شهر این نامه را در قالب شعر نوشتم که آن اشعار به شرح ذیل است: ای حضرت خوش کیش که تو هستی نکوکار
    ای آن که تو بخشنده چه بر دوست چه اغیار
    دارم به تو پیغام من از اهل قهستان
    بشنو تو پیامم و هم این گفته و گفتار
    بیرجند بود مدفن شخصی که بزرگ است
    او شهره به حکمت بود و شعر به اقطار
    هم دوره سعدی است که این شاعر دانا
    او را بستوده است به اندیشه و اشعار
    بس ناموران پیرو هم شیوه و سبکش
    حافظ بنموده است از آن پیروی اقرار
    این شاعر با نام نزاری است که
    اینها درباره او هست یکی مشت ز خروار
    آرامگهی داشته زمانی که به حق بود
    هم محفلی از اهل دل و مجمع احرار
    آرامگه و محوطه اش رفته ز کف حیف
    شد محوطه اش بانک و شد آرامگه انبار
    مردم همه رنجیده و افسرده و دلگیر
    از دست جفا پیشه این گیتی غّدار
    در شادی روحش همه گر جهد نمائیم
    ایزد بدهد مزد عمل وه که چه بسیار
    از حضرت خوش کیش تقاضای غنی هست
    بخشیدن آرامگهش با دو صد اصرار
    وی خاطر نشان کرد: پس از ارسال این شعر بعد از مدتی سه مهندس به بیرجند آمدند و از طرف آقای خوش کیش صد متر زمین متعلق به بانک را جهت ساخت آراگاه به شهرداری واگذار نمودند.
    غنی یاد آور شد: پس از اخذ سند زمین رئیس انجمن آثار ملی وقت به نام تیمسار آق اولی دستور ساخت مقبره را از مسئوول بلند پایه بیرجندی دریافت نمود و این ساختمان فعلی با نظارت مهندس جودت ساخته شد.
    برای دریافت لحظه به لحظه اخبار خراسان جنوبی به کانال تلگرامی irnabirjand@ ملحق شوید.
    *۷۵۵۹*۲۰۴۷*خبرنگار-تنظیم کننده-امیرشاهین نایبی فر* انتشار دهنده- عباسقلی اشکورجیری

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.