• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » آخرین خبر , اخبار پربازدید , سیاسی » نگاه و اتکاء «تاشکند» در حوزه‌های امنیتی به «مسکو» است
    کد خبر : 1959339

    نگاه و اتکاء «تاشکند» در حوزه‌های امنیتی به «مسکو» است

    نگاه و اتکاء «تاشکند» در حوزه‌های امنیتی به «مسکو» استReviewed by Aryan on Dec 26Rating: به گزارش ایران ویج به نقل از خبرنگار خبرگزاری فارس در دوشنبه به نقل از «ایدالی اوراسیا» چاپ مسکو ، در مطلبی به قلم «بختیار ایرگاش‌اف» کارشناس مسائل سیاسی ازبک به تحولات داخلی و روابط خارجی ازبکستان پس از تصدی…

    نگاه و اتکاء «تاشکند» در حوزه‌های امنیتی به «مسکو» استReviewed by Aryan on Dec 26Rating:

    به گزارش ایران ویج به نقل از خبرنگار خبرگزاری فارس در دوشنبه به نقل از «ایدالی اوراسیا» چاپ مسکو ، در مطلبی به قلم «بختیار ایرگاش‌اف» کارشناس مسائل سیاسی ازبک به تحولات داخلی و روابط خارجی ازبکستان پس از تصدی پست ریاست جمهوری جدید توسط «شوکت میرضیایف» پرداخته است.

    در این مطلب آمده است: بعد از گذشت ۲۵ سال از استقلال ازبکستان اصلاحات فوری ریشه‌ای در این کشور غیرممکن است اما تغییر برخی نقاط تمرکز تاشکند دور از احتمال نیست.

    تغییر فرآیندها در داخل و سیاست خارجی ازبکستان در مرکز توجه کشورهای منطقه و فرامنطقه‌ای جهانی قرار گرفته است.

    از آنجا که اولویت‌های سیاست خارجی این کشور از پیش تعیین شده‌اند، نباید انتظار تغییرات ریشه‌ای در این زمینه را داشت. یعنی احتمالا «تاشکند» مانند گذشته در برابر مراکز قدرت جهانی از جمله «پکن»، «مسکو» و «واشنگتن» فاصله را حفظ خواهد کرد.

    البته ایجاد برخی تغییرات جزئی‌تر در سیاست خارجی این کشور نیز دور از ذهن نیست و احتمالا با روی کار آمدن رئیس جمهور جدید در ازبکستان شاهد تغییر برخی اولویت‌های خارجی تاشکند باشیم.

    در این زمینه می‌توان به امضاء قرارداد اخیر همکاری‌های نظامی و فنی ازبکستان و روسیه اشاره کرد که نشان می‌دهد اتکای تاشکند در زمینه‌های امنیتی به مسکو است.

    تقویت بیشتر فعالیت‌های سیاسی چین در آسیای مرکزی از طریق پروژه «کمربند اقتصادی جاده ابریشم» نشان می‌دهد که در حوزه اقتصاد برای جلب سرمایه‌های خارجی و ایجاد صنایع جدید که هر ۲ دارای اهمیت استراتژیک برای ازبکستان هستند، تاشکند به دنبال تعمیق بیشتر روابط با پکن در این زمینه باشد.

    در مورد روابط تاشکند با غرب نیز می‌توان به گفت‌وگوهای ۵ کشور آسیای مرکزی با واشنگتن در قالب گروه «5+1» اشاره کرد که در حال حاضر چندان فعال به نظر نمی‌رسد.

    سیاست ناموفق غرب در آسیای مرکزی

    هرچند آمریکا قول داده بود که برای اجرای برخی پروژه‌های منطقه‌ای ۱۵ میلیون دلار سرمایه‌گذاری کند. اما این میزان در مقایسه با سرمایه‌ای که چین قصد دارد در منطقه وارد کند مبلغ بسیار ناچیزی است.

    حجم سرمایه‌گذاری آمریکا حتی در مقایسه با حجم خرید محصولات تاشکند توسط روسیه نیز ناچیز است.

    اگرچه منطقه غنی از منابع انرژی آسیای مرکزی، همجوار با چین و روسیه برای غرب جذاب است. اما در اصل موفقیت‌های سیاست آمریکا و در مجموع کشورهای غربی در منطقه آسیای مرکزی دوپهلو و مبهم به نظر می‌رسند.

    غرب در مدت زمان حضور در منطقه آسیای مرکزی نتوانسته است هیچ چیز قابل توجهی را ایجاد کند. حتی می‌توان گفت که سیاست‌های کشورهای غربی در این منطقه در مدت ۲۰ سال اخیر موفق نبوده است.

    روابط تاشکند با کشورهای منطقه

    کشورهای آسیای مرکزی از نظر اقتصادی، سیاسی و … با یکدیگر متفاوت هستند.

    با وجود اینکه قرقیزستان و تاجیکستان برای ازبکستان کشورهای مشکل‌زا به شمار می‌روند اما تاشکند با «آستانه» هیچ مشکلی ندارد. اقتصاد ۲ کشور مکمل هم می‌باشند و بروز مشکلات بین آنها غیر ممکن به نظر می‌رسد.

    در خصوص ترکمنستان نیز می‌توان گفت روابط تاشکند و عشق‌آباد از ۴ سال قبل و پس از اجرای پروژه‌های مشترک حمل و نقل، بسیار خوب بوده است.

    در حال حاضر ترکمنستان خطوط آهن جدیدی بر روی «آمودریا» ساخته است که منجر به افزایش حرکت کالاهای ازبکی به سمت این کشور شده و همزمان نقش ازبکستان به عنوان یک کشور ترانزیتی افزایش یافته است.

    علاوه بر این احداث راه‌آهن «گرجستان-آذربایجان-ترکیه» نیز در مراحل پایانی است که برای ازبکستان این خط آهن، مسیر بسیار خوبی به سمت غرب است و تاشکند از طریق ترکمنستان و دریای خزر به دریای سیاه راه می‌یابد.

    پروژه دیگری که باید توسعه یابد طرح ایجاد دالان «ازبکستان–ترکمنستان–ایران–عمان» می‌باشد که ارتباط تاشکند با جنوب را برقرار می‌کند.

    اما قرقیزستان و تاجیکستان به عنوان کشورهای دردسرساز باقی می‌مانند.

    انجام مذاکرات با «بیشکک» خیلی سخت است زیرا دولت این کشور گرفتار بحران می‌باشد. در چنین شرایطی چگونه می‌توان مسائل مرزی را حل و فصل کرد؟ البته می‌توان با قرقیزستان در چنین شرایطی نیز همکاری کرد اما حل مسائل جدی بسیار دشوار است.

    تاجیکستان نیز به نوبه خود به پروژه‌های بسیار مهم منطقه‌ای دست زده است.

    به اعتقاد برخی کارشناسان، تاشکند و «دوشنبه» در مورد احداث نیروگاه برق-آبی «راغون» به توافق رسیده‌اند، یعنی تاجیکستان ساخت و ساز این نیروگاه را از سر گرفته و ازبکستان نیز در مقایسه با سال‌های گذشته سکوت اختیار کرده و حتی در خصوص شرکت تاشکند در احداث این نیروگاه نیز صحبت‌هایی صورت گرفته است.

    اما با توجه به لحن تاشکند در مدت ۲۰ سال اخیر می‌توان گفت که ازبکستان هرگز در پخش اطلاعیه‌های خود عجله نکرده است و احتمالا در حال حاضر مذاکراتی در این زمینه در حال انجام می‌باشد زیرا موضوعاتی حول محور نیروگاه راغون به وجود آمده است که نیاز به حل و فصل دارد.

    ممکن است تاشکند با احداث نیروگاه راغون موافقت کند اما در برابر آن خواستار ایجاد یک شرکت سهامی بزرگی شود که خود، سهام مسدودکننده را در دست داشته باشد. آیا دوشنبه آماده پذیرفتن چنین طرحی است؟

    بنابر این در این زمینه باید بیشتر فکر و مذاکرات انجام شود. اما سکوت فعلی تاشکند در برابر آغاز احداث سد راغون را هرگز نمی‌توان به عنوان موافقت این کشور با ساخت و ساز این نیروگاه به حساب آورد.

    این در حالی است که چندی پیش میرضیایف در سمت نخست وزیر ازبکستان با ارسال نامه‌ای به طرف تاجیکی، از احداث راغون بشدت انتقاد کرده بود. امروز همان شخص، رئیس جمهور ازبکستان شده است. چرا برخی‌ها فکر می‌کنند که نظر وی به این زودی می‌تواند تا این حد تغییر کند؟

    تغییر در سیاست داخلی ازبکستان

    تغییر در سیاست‌های داخلی ازبکستان یکی از برنامه‌های پیش از انتخابات میرضیایف به شمار می‌رود که مورد توجه ویژه‌ای قرار گرفته است. بر اساس این برنامه، ایجاد ۵۰۰ هزار موقعیت شغلی جدید، احداث کارخانه‌های صنعتی با سرمایه خارجی و تشکیل و بهره‌برداری از مناطق آزاد تجاری منطقه‌ای از برنامه‌های تاشکند می‌باشد.

    میرضیایف همچنین در مورد اولویت داشتن ۵ حوزه صنعت نساجی، تولید مواد صنعتی و ساختمانی، کشاورزی، دارویی و توریسم که از آنها به عنوان موتور رشد اقتصاد ازبکستان تا سال ۲۰۲۰ یاد می‌شود، صحبت کرده بود.

    به این منظور تاشکند نیاز جدی به سرمایه‌های خارجی دارد. در حال حاضر اصلی‌ترین سرمایه‌گذار خارجی در اقتصاد ازبکستان کشور چین است و کره جنوبی و روسیه نیز در ردیف‌های بعدی سرمایه‌گذاری در این کشور هستند.

    دولت ازبکستان همچنین تصمیم دارد که مهاجرت کاری شهروندان خود به کشورهای خارجی را کاهش دهد. حتی بنابر آمار خدمات مهاجرت فدرال روسیه در حال حاضر مهاجرت نیروی کاری از ازبکستان به این کشور حدود ۲۰۰-۳۰۰ هزار نفر کاهش یافته است.

    البته این نکته هم قابل ذکر است که با توجه به جمعیت زیاد ازبکستان (جمعیت بیش از ۳۰ میلیون نفری)، معضل مهاجرت کاری شهروندان این کشور را حداقل تا سال‌های ۲۰۲۵-۲۰۳۰ نمی‌توان به طور کامل حل نمود.

    یکی دیگر از تغییرات در سیاست داخلی ازبکستان را می‌توان افزایش اعطای تسهیلات تجاری در این کشور عنوان کرد.

    ازبکستان و اتحادیه اقتصادی اوراسیا

    تاشکند همواره در نقش تقاطع مرکزی برای منطقه آسیای مرکزی بوده و می‌ماند. در دوران روسیه تزاری و نظام سوسیالیستی شوروی چنین بوده و در آینده نیز چنین خواهد ماند. همه چیز از جمله تاریخ، جغرافیا و … بر ظرفیت‌ها و چشم‌اندازهای اقتصادی در ازبکستان متمرکز بوده است. این مهم را بانک بازسازی و توسعه آسیا نیز در گزارشی تایید کرده است. بنابر گزارش ارزیابی این بانک تا سال ۲۰۴۰، اقتصاد این کشور پیشرفته‌ترین اقتصاد منطقه خواهد شد.

    نگرش ازبکستان نسبت به پروژه‌های همگرایی غیر فعال همواره منفی بوده است. برای مثال کشورهای شوروی سابق با عضویت در سازمان نیمه جان تجارت جهانی چه سودی بردند؟ می‌توان گفت که مبنای موقعیت تاشکند عمل‌گرایی است.

    این در حالی است که عدم وجود نهادهای فراملی و تصمیم‌گیر در مورد سیاست‌های گمرکی، قوانین و مقررات فنی، معرفی استانداردهای مشترک و غیره، فعالیت تاشکند در چارچوب منطقه آزاد تجاری کشورهای مشترک‌المنافع را راحت کرده است.

    تاشکند تنها وقتی آماده است مسئله پیوستن به یک پروژه همگرایی را مورد بررسی قرار دهد که برای رشد اقتصادی کشورش ضروری باشد. ازبکستان در حال حاضر در زمره کشورهای در حال توسعه قرار گرفته است.

    پیاده‌سازی برنامه‌های صنعتی ازبکستان که برای ۴ تا ۵ سال آینده برنامه‌ریزی شده است، ادامه دارد. برای مثال تاشکند قصد دارد در صنعت نساجی، بیش از ۲۰۰ پروژه ایجاد و پردازش پنبه را از ۴۰ درصد تا ۷۵-۸۵ درصد رساند. برنامه‌های زیادی از این دست در دست اقدام است.

    در مورد پیوستن به طرح‌های همگرایی می‌توان گفت که کشوری که قصد الحاق به اتحادیه‌ای را دارد باید از نظر اقتصادی رقابت‌پذیر باشد و صنایع داخلی قابل رقابت داشته باشد. اما در وضعیت فعلی، ازبکستان در بسیاری از صنایع با مشکلاتی مواجه است که نارضایتی مردم را به دنبال خواهد داشت.

    بنابراین نباید عجله کرد. ازبکستان نیاز دارد که در مرحله اول آماده و به یک کشور با حقوق و اقتدار مساوی برای گفت‌و‌گو تبدیل شود و بعد درباره عضویت در اتحادیه‌های مختلف تصمیم‌گیری نماید.

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.