• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » سیاسی » هجمه به نهادهای انقلابی، تاکتیک تکراری تجدیدنظرطلبان
    کد خبر : 1954264

    هجمه به نهادهای انقلابی، تاکتیک تکراری تجدیدنظرطلبان

    هجمه به نهادهای انقلابی، تاکتیک تکراری تجدیدنظرطلبانReviewed by on Dec 20Rating: به گزارش ایران ویج به نقل از گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم،کمتر از شش ماه به برگزاری دوازدهمین دور انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است و به همین دلیل برخی از احزاب و رسانه‌های یک جناح سیاسی تلاش می‌کنند به جای ارائه کارنامه، اقدامات…

    هجمه به نهادهای انقلابی، تاکتیک تکراری تجدیدنظرطلبانReviewed by on Dec 20Rating:

    به گزارش ایران ویج به نقل از گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم،کمتر از شش ماه به برگزاری دوازدهمین دور انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است و به همین دلیل برخی از احزاب و رسانه‌های یک جناح سیاسی تلاش می‌کنند به جای ارائه کارنامه، اقدامات طیف مقابل را زیر سؤال برده و فراتر از آن به تخریب نهادهایی بپردازند که نسبت آنها با پیروزی یک حزب یا نامزد مشخص نبوده و کارکرد آنها حول محور عمل به وظایفی است که قانون بر عهده آنها گذاشته است.

    در طول انتخابات گذشته نیز بارها ارائه کارنامه و برنامه توسط جریان‌های سیاسی جای خود را به تخریب و تخطئه طیف رقیب داده و در این میانه بسیار اتفاق افتاده که نهادهای انقلابی نیز هدف هجو برخی گروه‌ها و دسته‌های سیاسی قرار بگیرند.  به عنوان نمونه در شهرآشوب سال ۸۸ ماه‌ها قبل از برگزاری انتخابات، شورای نگهبان به جهت‌گیری جناحی و سپاه و بسیج نیز به دخالت در انتخابات ‌ متهم شدند و صداوسیما نیز به جانبداری از یک نامزد و جریان مورد اتهام قرار گرفت و پس از برخورد قانونی و کیفری با فعالان غائله آن سال قوه قضائیه متهم به یک‌جانبه انگاری شد. در تمام آن ایام هیچ کدام از مدعیان وابسته به جریان غربگرا که سهم اصلی چنین اتهام‌افکنی را داشتند، برای ادعاهای خود سند و مدرکی ارائه نکردند، به گونه‌ای که همسر یکی از سران فتنه چند روز پس از برگزاری انتخابات در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی، رسانه انگلیسی فارسی زبان دلایلی را به عنوان سند دخالت نهادهای انقلابی در انتخابات به زبان می‌آورد که تا ماه‌ها سوژه طنز افراد جامعه در فضای مجازی قرار می‌گیرد.

    این جماعت از سال ۷۶ تاکنون در آستانه هر انتخاباتی تلاش‌های خود را برای تخریب نهادهای انقلابی به بهانه‌های مختلف گسترش داده تا با وارد کردن این اتهام که «حاکمیت اسلامی به سمت یک طیف خاص سیاسی متمایل است»، ضمن ایجاد مظلوم نمایی برای جریان خودی، آرای عمومی را به سمت نامزد متبوع خود منحرف کند.  در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۰، رهبران و رسانه‌های این طیف به جای پذیرش اشتباهات خود نسبت به مدیریت و سازماندهی شهرآشوب ۱۸تیر ۷۸ و پاسخ به این مسئله که چرا فرصت چهار ساله برای خدمتگذاری به مردم جای خود را به هدفی جناحی به نام «توسعه سیاسی» داد، به فرافکنی دست زده و ناطق‌نوری را گزینه نظام و نهادهای منسوب به آن معرفی کرده تا رئیس‌جمهور دولت اول اصلاحات بدون ارائه کارنامه مشخص به چهره‌ای مظلوم تبدیل شده و افکار عمومی نسبت به وی یک حس ترحم پیدا و آرا را به سمت وی متمایل کنند.  این تاکتیک در دور بعدی انتخابات نیز صورت گرفت و رئیس‌جمهور اصلاحات و دبیرکل مجمع روحانیون مبارز، به جای پاسخ مستند و قانع‌کننده از اقدامات صورت گرفته در طول ۳ هزار روز که بر مسند ریاست جمهوری تکیه زده بود، خود را تدارکاتچی نظام معرفی کرد تا مسیر مظلوم‌نمایی و رأی آوری گزینه متبوع آنها در آن سال (مصطفی معین) میسر شود.

    به وضوح می‌توان ردپای چنین تاکتیک انتخاباتی را در طول سال‌های بعد نیز مشاهده کرد؛ رویه‌ای که براساس آن باید نهادهای انقلابی، اعم از سپاه، بسیج، صداوسیما، قوه قضائیه و شورای نگهبان به عنوان حامیان یک جناح سیاسی متهم شده که تلاش می‌کنند گزینه‌های متمایل به گفتمان غرب را محدود و منزوی کنند.  امروز نیز شخصیت‌ها و رسانه‌های جریان رفرمیسم داخلی تلاش می‌کنند به صورت آرام و پلکانی تا روز برگزاری انتخابات یکی از نهادهای انقلابی را متهم کنند که نسبت به نامزد یک جریان گرایش داشته تا گزینه‌های این طیف حائز شرایط لازم برای حضور یا پیروزی در انتخابات نشود و از جمله مصادیق رفتاری این طیف برای استفاده از چنین تاکتیک انتخاباتی هجمه‌هایی است که طی چند روز اخیر به صداوسیما صورت می‌گیرد که بخشی از تیترهای روزنامه زنجیره‌ای وابسته به این جریان این‌گونه است: «وزیرکشی روی آنتن»، «گلایه نامه علیه صداوسیما»، «چگونه مردم به مواضع صداوسیما اعتماد کنند؟» و «رابطه صداوسیما با دولت بدتر از همیشه».
     
    تخریب شورای نگهبان در زمستان ۹۴

    مصداق اخیر رفتار جریان هواخواه لیبرالیسم برای انحراف آرای مردمی با بهره‌گیری از تاکتیک‌های تبلیغاتی- انتخاباتی رفتاری است که شخصیت‌ها و رسانه‌های این جریان چند هفته مانده به انتخابات دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در پیش گرفتند تا با متهم کردن شورای نگهبان به اتخاذ رویکرد جناحی عناصر تندروی خود را از شهرستان و استان‌های مختلف به مجلس نفوذ دهند.  بر همین اساس باید با تیترهای جهت‌دار عملکرد شورای نگهبان مورد تخطئه قرار می‌گرفت، آن‌هم با درج تیترهایی نظیر: «ردصلاحیت‌های حداکثری»، «شوک ردصلاحیت‌ها»، «استاندار تهران: انتظار این میزان ردصلاحیت را نداشتیم»، «رئیس‌جمهور: شورای نگهبان نگذارد دلواپسی ایجاد شود»، «تنها چهار اصلاح‌طلب در تهران تأیید صلاحیت شد!»، «رئیس‌جمهور: اخبار رد صلاحیت‌ها خوشحال‌کننده نیست»، «42درصد تأیید، ۳۰ درصد عدم احراز و ۲۵ درصد رد صلاحیت!»، «روحانی: برای حفظ حقوق داوطلبان رد صلاحیت شده، از همه اختیاراتم استفاده می‌کنم»، «40 درصد کاندیداها تأیید صلاحیت شدند»، «ردصلاحیت‌های گسترده از سوی هیئت نظارت»، «طعم گس ردصلاحیت در روز اجرای برجام»، «عارف: حق هیچ‌کس در انتخابات از بین نرود» و «رد یا عدم احراز صلاحیت بیش از ۵۰ درصد داوطلبان».

    همانگونه که اشاره شد در آستانه هر انتخابات طیف هواخوا لیبرالیسم تلاش کرده با استفاده از عملیات روانی سطح نفوذ خود در قوای مختلف را افزایش دهد.
      
    سابقه کوتاه از حمله به رسانه ملی

    بعد از روی کارآمدن دولت یازدهم سطح حملات به رسانه ملی که بعد از ۹دی سال ۸۸ کاهش یافته بود، افزایش یافت تا آنجایی که در سال ۹۳ شاهد حملات متراکمی از سوی وابستگان به این طیف بودیم.
    روزنامه آسمان در بهمن سال ۹۳ در گزارشی تحت عنوان «حاشیه‌های پررنگ‌تر از متن در قاب تلویزیون» ضمن بررسی جهت‌دار کارنامه و شرایط صداوسیما، عزت‌الله ضرغامی، رئیس این سازمان را مورد هجمه سیاسی قرار داد و نوشت: «آخرین ماه‌های حضور عزت‌الله ضرغامی… مردی که بر وجوه سیاسی خاص و حمایت از طیف و جناحی که خاستگاه سیاسی مشترکی با آنان داشت، شیب فزاینده‌تری داد.»
    روزنامه زنجیره‌ای همچنین گفته‌های تند حسام‌الدین آشنا، مشاور حسن روحانی را تیتر زد و از قول وی نوشت: «‌از نگاه رئیس سازمان صداوسیما شورای نظارت بر این سازمان جلسه‌ای تشریفاتی است که هر دو هفته یک بار برای گپ زدن و گعده کردن تشکیل می‌شود. انگار این شورای نظارت بر سازمان صداوسیما نیست، شورای نظارت صداوسیما بر رئیس‌جمهور است.»
     
    اهداف کوتاه و بلندمدت جریان غربگرا

    اما اهداف کوتاه و بلندمدت این جریان جهت تخریب مستمر و فراگیر نهادهای انقلابی را می‌توان در دو گزاره به صورت مجمل بیان کرد:
    ۱- هدف درازمدت جریان هوا‌‌خواه لیبرالیسم که هدف اصلی آنها نیز به شمار می‌آید آن است که با متوجه کردن اتهامات مختلف به نهادهای انقلابی «اعتماد عمومی نسبت به کارکرد و عملکرد» را کاهش دهد و آنها را در «تقابل با منافع عمومی و مطالبات جامعه» معرفی کنند؛ هدفی که ردپای پررنگ آن را در انتخابات ۸۸ با «متهم کردن سپاه و بسیج به ضرب و شتم معترضان»، «دخالت اعضای شورای نگهبان در بررسی صلاحیت‌ها و جانبداری از یک نامزد» و «اقدام غیرقانونی قوه قضائیه در پرونده کهریزک» می‌توان به وضوح ‌ مشاهده کرد.

    ۲- ایجاد مظلومیت حزبی- انتخاباتی برای جناح خودی با هدف انحراف آرای عمومی و مهم‌تر از آن قرار دادن شورای نگهبان و صدواسیما در موضع انفعال هدف دسته دوم و کوتاه‌مدت این طیف است که براساس آن باید فشارها به رسانه ملی و شورای نگهبان افزایش پیدا کرده تا رسانه ملی از یکسو در انجام وظیفه خود به ناچار به سمت تأمین خواسته‌های پدرخوانده‌های طیف هواخواه لیبرالیسم حرکت کند و تریبون بیشتری را در اختیار عناصر تندروی این جریان قرار دهد و شورای نگهبان در تأیید نامزدهای وابسته به این جریان از خطوط اصلی خود عدول کند.

    منبع: جوان

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.