• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » سیاسی » عینک بدبینی صدا و سیما و قیصریه منافع ملی – کرم محمدی*
    کد خبر : 1954104

    عینک بدبینی صدا و سیما و قیصریه منافع ملی – کرم محمدی*

    عینک بدبینی صدا و سیما و قیصریه منافع ملی – کرم محمدی*Reviewed by on Dec 20Rating: براین اساس اعضای دولت، مجلس و دبیران کل احزاب و جریانان های سیاسی می توانند دارای گرایش های سیاسی بوده و از دیدگاه های یک حزب یا جناح ملتزم به قانون اساسی حمایت نمایند. اما برخی از سازمانها و…

    عینک بدبینی صدا و سیما و قیصریه منافع ملی - کرم محمدی*Reviewed by on Dec 20Rating:

    براین اساس اعضای دولت، مجلس و دبیران کل احزاب و جریانان های سیاسی می توانند دارای گرایش های سیاسی بوده و از دیدگاه های یک حزب یا جناح ملتزم به قانون اساسی حمایت نمایند. اما برخی از سازمانها و نهادها به هیچ عنوان حق ورود به دسته بندی های جناحی نداشته و باید بی طرفی را سرلوحه اقدامات خود قرار دهند. صدا و سیما یکی از این سازمان هاست.
    با این وجود؛ مروری بر عملکرد این رسانه فراگیر، حداقل در مقاطع دولت های سازندگی و اصلاحات و سپس دولت معروف به ‘مهرورز’ و اینک نیز دولت تدبیر و امید، سیاست یک بام و دو هوای رسانه ملی در قبال دستگاه اجرایی را به نمایش گذاشته و حکایت از دفاع تمام قد و جانبدارانه از دولت آقای احمدی نژاد و تلاش برای کمرنگ جلوه دادن خدمات دولت تدبیر و امید دارد.
    این در حالی است که مقایسه میان عملکرد دولت آقای احمدی نژاد و آقای روحانی می تواند ما را در شناخت هر چه بهتر وضعیت کشور در این سالها یاری دهد.

    الف): دولت آقای محمود احمدی نژاد:
    دولت احمدی نژاد کشور را در حالی تحویل گرفت که رشد اقتصادی ۶.۴ درصد ؛ نرخ تورم ۱۰.۰۴ درصد، نرخ بیکاری ۱۰.۳ درصد و ارزش پول ملی نیز در وضعیت تعادل قرار داشت.
    در حالی که درآمد حاصله از فروش نفت در دولت های دفاع مقدس، سازندگی و اصلاحات تنها ۲۵۳ میلیارد دلار بود، درآمد دولت ۸ ساله آقای احمدی نژاد از فروش نفت به مبلغ رویایی ۵۸۹ میلیارد دلار رسید؛ وضعیت بهداشت و سلامت جامعه روند نزولی داشت به نحوی که بخشی از بیماران به دلیل ناتوانی از پرداخت هزینه های درمانی به نوعی بعنوان گروگان در بیمارستانها باقی می ماندند، تهاتر پول نفت با کالاهای بنجل و بی کیفیت چینی وهندی، انحلال سازمان مدیریت برنامه ریزی، اقدامات نامتعارفی نظیر برکناری وزرا در حال مذاکره با مقامات عالیرتبه کشورهای خارجی، عدم ابلاغ و اجرای برخی از قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی، بر زبان جاری نمودن کلمات و سخنانی که حداقل می توان گفت در شأن بالاترین مقام اجرایی کشور نمی باشد، وقوع اختلاس های مکرر و هزاران میلیاردی در دولتی که خود را پاکدست ترین دولت تاریخ ایران می نامید؛ و… تنها بخشی از اقدامات دولت آقای احمدی نژاد می باشد.
    با وجود تمامی آنچه در بالا ذکر شد، در حداقل ۷ سال از دوران ۸ ساله دولت آقای احمدی نژاد، صدا و سیما محلی مطلوب وخوشایند برای رییس دولت و حامیان آن بود. در برنامه های رسانه ملی نازک تر از گل به رییس جمهور وقت و سیاست هایش بر روی آنتن نرفت.
    نه آن زمان و نه اکنون از مدیران آن دولت سوال نشد که بیش از ۷۰۰ میلیارد دلار درآمد نجومی کجا رفته و چگونه هزینه شده است؟ چرا علیرغم آن همه درآمد افسانه ای وضعیت معیشت مردم روز به روز بدتر می گردید و نه تنها از وجود پول نفت بر سر سفره مردم خبری نشد، بلکه سفره های آنان کوچکتر و محقر تر گردید.

    ب) دولت آقای روحانی:
    برخلاف آنچه آقای احمدی نژاد از دولت اصلاحات تحویل گرفته بود، ویرانه ای از امورات مختلف برای دولت تدبیر و امید به ارث گذاشته شد. به نحوی که با سقوط ۱۲ درصدی رشد اقتصادی کشور( به منفی ۶ درصد)، نرخ تورم بیش از ۴۰ درصدی و نرخ بیکاری بیش از ۱۲ درصد رو به رو بود. از سوی دیگر بی ثباتی شدید اقتصادی و کاهش غیر قابل باور ارزش پول ملی، کلنگ زنی های بی برنامه، هزاران طرح نیمه تمام عمرانی با بیش از ۴۰۰ هزار میلیارد تومان اعتبار، مبلغ ۳۵۰ هزار میلیارد تومان بدهی به پیمانکاران، صندوق های بازنشستگی و شبکه بانکی، تعطیلی هزاران کارخانه کوچک و بزرگ و بیکار شدن کارگران آنها، بالارفتن سرسام آور قیمت دارو و هزینه های کمرشکن درمان؛ به بن بست رسیدن سیاست خارجی کشور و …. میراثی بود که دکتر حسن روحانی از دولت قبل تحویل گرفت.
    اما علیرغم همه تنگناها و مشکلات ریز و درشت داخلی و خارجی، دولت یازدهم طی سه سال گذشته توانسته است نرخ رشد اقتصادی کشور را به بیش از ۶ درصد برساند؛ یعنی حداقل در سه سال گذشته نرخ رشد اقتصادی ۱۲ درصد افزایش داشته و نرخ تورم نیز به ۱۰ درصد کاهش یافته است، ثبات نسبی به بازار بازگشته، ارزش پول ملی تثبیت و بخش قابل توجهی از بدهی های سرسام آور به ارث رسیده نیز پرداخت شده است.
    همچنین اجرای طرح تحول سلامت به عنوان یکی از اقدام های ماندگار دولت یازدهم نقش مهمی در تحول نظام سلامت کشور داشته است. آقای روحانی موفق شد سیاست خارجی به بن بست رسیده کشور را با تیمی مجرب، توانمند، متدین، شجاع و انقلابی به وضعیت مطلوب رسانده و سازمان تحریم های ظالمانه را منهدم و قطعنامه های صادره علیه جمهوری اسلامی را لغو نماید.
    مقایسه دو وضعیت دولت های آقایان احمدی نژاد و روحانی، به هر انسان منصف و برخوردار از وجدان، پیام می دهد که صدا و سیما اگر قرار است بازتاب دهنده افکار عمومی باشد، باید دولتمران و شخص آقای احمدی نژاد را هزاران بار در برنامه های مختلف به چالش می کشید و علل پس رفت ها، وقوع اختلاس ها و … را از آنان سوال کرده و نقد می نمود.
    اما در کمال ناباوری همگان شاهد هستند که رسانه ملی نه تنها چنین نکرد و نمی کند، بلکه به بلندگوی آقای احمدی نژاد و یارانش در سالهای تصدی وی بر قوه مجریه بدل گردید.
    اما از سوی دیگر در هنگام حاکمیت دولت آقای دکتر روحانی برقوه مجریه که یکی از اقدامات اساسی آن آوار برداری از ویرانه های ایجاد شده در بخش های مختلف کشور است و بخشی از توفیقات آن در سطور فوق به صورت خلاصه مورد اشاره واقع گردید؛ برنامه ریزان صدا و سیما چنان حرکت می کنند که گویا هیچ نقطه مثبتی در کارنامه دولت یازدهم وجود ندارد؛ به نحوی که موفقیت در افزایش ۹ درصدی رشد اقتصادی، کاهش ۳۰ درصدی نرخ تورم، تحول عظیم در عرصه سلامت و بهداشت مردم ، افزایش اعتماد متقابل میان دولت و ملت و توفیقات چشمگیر در عرصه سیاست خارجی و … را نمی بینند.
    جای تعجب دارد، قضیه املاک نجومی شهرداری تهران، اختلاس های کلان ۳ هزار، ۵ هزار و چند هزار میلیاردی و موضوع دکل ها و نفت کش های گمشده را رها نموده و تنها ۲۳ میلیارد حقوق های نجومی که ۲۲ میلیارد آن نیز به خزانه بازگشته و ریشه بسیاری از آنها نیز به دولت قبل باز می گردد را به چماقی تبدیل نموده و بر سر دولت آقای روحانی می کوبد.
    اقدامات و عملکرد و موضعگیری های رسانه ملی در خصوص دولت یازدهم، چنان است که بارها مورد انتقاد آقای رییس جمهور و وزاری کابینه و معاون اول وی قرار گرفته است. ‘ آش’ موضع گیری های صدا و سیما چنان شور شده است که آقای قاضی زاده هاشمی به عنوان یکی از غیر سیاسی ترین وزاری دولت تدبیر و امید که البته یکی از موفق ترین آنان نیز می باشد را نیز به اتخاذ موضع و انتقاد از عملکرد رسانه ملی وادار نموده است.
    شاید بهترین تعبیری که می توان در قبال رفتار این رسانه با دولت یازدهم به کار برد، همان تعبیری است که آقای دکتر قاضی زاده هاشمی از آن به عنوان ‘عینک بدبینی’ یاد کرده است. با کمال تاسف این عینک بدبینی چنان جانبدارانه عمل می کند که آن همه بی برنامگی ها و پس رفت های در دولت گذشته یا دیده نمی شود و یا به عنوان نقاط مثبت قلمداد و این همه تلاش و برنامه ریزی و سیاست های موفق در دولت دکتر روحانی را ناکارآمد جلوه داده و آن را تخریب می نمایند.
    صدا و سیما از جیب ملت ایران ارتزاق کرده و لقب’ رسانه ملی‘ دارد بدیهی است باید منافع ملی مملکت را در اولویت قرارداده و بازتاب دهنده افکار اکثریت ملت ایران باشد.
    داشتن فکر و خط و ربط سیاسی ِبرنامه ریزان این رسانه مانعی ندارد اما ‌آنان حق ندارند تا بخاطر دستمال کم ارزش مطامع جناحی؛ قیصریه منافع ملی را به آتش بکشند.آنانی که با عینک بدبینی حرکت می کنند سرانجام با بن بست مواجه شده و راه برون رفتی نخواهند یافت.
    ———————————————————————-
    *مدیرکل سیاسی وانتخابات استانداری کرمانشاه

    کلیدواژه ها :
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.