• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » آخرین خبر , سینما و تئاتر , فرهنگی و هنری » این جشن کی فرا خواهد رسید؟
    کد خبر : 1907072

    این جشن کی فرا خواهد رسید؟

      فیلمها میراث تصویری _ ملی هستند و هیچ چیز به اندازه فیلم گویای تاریخ و فرهنگ مردم، تاریخ و سرزمینها نیست. مسئولیت اصلی حفظ و نگهداری از این میراث گرانبهای تصویری را در هر کشور فیلمخانه‌های ملی آنها برعهده دارند. در کشور ما نیز این وظیفه به فیلمخانه ملی ایران بهعنوان بزرگترین میراثدار آثار…

    این جشن کی فرا خواهد رسید؟

     

    فیلمها میراث تصویری _ ملی هستند و هیچ چیز به اندازه فیلم گویای تاریخ و فرهنگ مردم، تاریخ و سرزمینها نیست. مسئولیت اصلی حفظ و نگهداری از این میراث گرانبهای تصویری را در هر کشور فیلمخانه‌های ملی آنها برعهده دارند. در کشور ما نیز این وظیفه به فیلمخانه ملی ایران بهعنوان بزرگترین میراثدار آثار تصویری کشور محول شده است. بر اساس اسناد موجود، سابقه ایجاد آرشیو ملی فیلم یا فیلمخانه ملی ایران به نخستین جلسه نمایش «کانون ملی فیلم» در سال ۱۳۲۸ باز میگردد. در آن زمان هدف اصلی دستاندرکاران ، ایجاد کانونی برای نمایش فیلمهای برتر سینمای جهان بود. این تشکیلات ابتدا درقالب «کانون فیلم» و سپس «آرشیو فیلم» و سرانجام با نام «فیلمخانه ملی ایران» به حیات خود ادامه داد.

    فیلمخانه ملی ایران، در راستای تلاش‌های یونسکو و برخی از کشورهای صاحب سینمای جهان، در طول سه دهه گذشته، کوشش‌های زیادی را برای تهیه، حفاظت و نگهداری و نیز مرمت تصاویر متحرک (اعم از فیلم‌های بلند و کوتاه داستانی، مستند، گزارشی و آنونس) عکس و دیوارکوب‌های سینمایی انجام داده و به موفقیت‌های چشمگیر و غیرقابل‌انکاری دست‌یافته است.

    پیشنهادهای یونسکو برای حفظ و نگهداری تصاویر متحرک، که دربیستویکمین جلسه کنفرانس عمومی یونسکو (بلگراد، ۲۷اکتبر ۱۹۸۰) تصویب شد، بهعنوان سندی بینالمللی، برچند نکته مهم تأکید داشت. درآن مصوبه پس از تصریح این موضوع که تصاویر متحرک و عکسها و دیگر اسناد بخش مهم و زندهای از میراث فرهنگی مردمان و رویدادهای تاریخی هستند، براین نکته تأکید شده بود که دولتهای عضو (از جمله ایران) به دلیل آسیب پذیری مواد تصویری باید آنها را درشرایط فنی و محیطی خاصی نگهداری کنند، و از سوانح و استفادههای غیرمسئولانه مصون بدارند. در پیشنهاد یونسکو همچنین استخدام و آموزش کارکنان مجرب، تخصیص بودجه کافی و قانونگذاری برای حفظ و مرمت اسناد تصویری پیشنهاد شده بود.

    در فیلمخانه ملی ایران، متجاوز از ۴۰هزار حلقه سند تصویری در قالب فیلمهای ۷۰ ، ۳۵ ، ۱۶ و۸ میلیمتری (نگاتیو و پزتیو)، همچنین حجم قابلتوجهینوارهای ویدئو و لوحهای فشرده و ده ها هزار قطعه عکس ، نگاتیو عکاسی، اسلاید، پوستر و انواع صداها از تاریخ معاصر ایران در قالب نوارهای ریل، صفحه، کاست و لوحهای فشرده نگهداری میشود.

    نکته قابل توجه این که عمده اسناد تصویری که با تلاش فراوان در فیلمخانه ملی ایران محفوظ مانده است بر روی فیلمهای ۱۶ و ۳۵ میلیمتری حفظ شده و به همین دلیل نسبت به تصاویری که با دوربینهای ویدئویی یا به اشکال مغناطیسی ثبت و ضبط شده، از طول عمر و ثبات بیشتری برخوردار هستند. (طول عمر تصاویر ویدئویی حداکثر ۶ تا ۱۰ سال است). گرچه با تآسف متخصصان حرفه نگهداری فیلم معتقدند که در بهترین شرایط نگهداری نیز نمیتوان از آسیبدیدگی و شروع فرآیند تجزیه شیمیایی و تخریب فیزیکی مواد تصویری بهطورقطعی جلوگیریکرد اما امروزه فناوری نوین دیجیتال ایناسناد را تا حدود بسیار زیادی از محو و نابودی نجات میدهد.

    خوشبختانه چند سالی است که این امکانات و دانش فنی آن در ایران فراهم و به‌مرور کار مرمت دیجیتال فیلم‌های ویژهای از تاریخ سینمای ایران انجام شده و تعداد بیش‌تری در مرحله انجام است. هر چند به دلیل حجم گسترده فیلمها و محدودیت امکانات فنی و نیروهای متخصص و فعال، و همچنین به دلیل زمان طولانی و هزینه بالای احیای هر فیلم، متأسفانه این روند آن طور که باید شتاب لازم را ندارد و بهکندی پیش می رود.

    به همین سبب فیلمخانه ملی ایران در کنار مرمت دیجیتال،‌ به چاپ نسخههای جدید از فیلمهای موجود در آرشیو خود در لابراتوار ادامه میدهد تا با استفاده از نسخههای جدیدتر، ‌احیای آنها با تجهیزات و امکانات پیشرفتهتری که در اختیار خواهد داشت، سهلتر گردد. این لابراتوار که پیش از واگذاری به فیلمخانه ملی ایران بخشی از مجموعه اداره تولید بود در سال ۱۳۸۵ و در پی سیاستهای خصوسیسازی و با تغییر کاربری در اختیار فیلمخانه ملی ایران قرارگرفت و به همراه آن حجم عظیمی از نگاتیوهای در انبار مانده که در میان آنها نمونه های ارزشمندی از فیلم های گوناگون وجود داشت که مشابه آنها در هیچ آرشیوی موجود نبود، نیز به فیلمخانه ملی ایران واگذار شد.

    تردیدی نیست که گنجینه فیلمخانه ملی ایران از نظر شرایط حفظ و نگهداری نیز یکی از مطلوبترینها در منطقه و از نظر قوت و غنای مجموعه ملی،‌ یکی از غنیترینها در جهان است. چرا که توانسته است حدود ۷۰ درصد از تولیدات سینمای ملی خود را شناسایی و به دست آورد که هم اکنون همه آنها در گنجینه ملی محفوظ است،‌ که از این نظر در میان کشورهای اسلامی مقام اول و در منطقه نیز فیلمخانه ملی ایران یکی از بزرگترین آرشیوها محسوب میشود.

    همچنین جهت نگهداری هر چه بهتر و طولانیتر میراث تصویری کشور و نگرانیهای جدی که همواره نسبت به مرگ تدریجی آنها وجود داشته است، طرح انتقال فیلمخانه‌ ملی ایران از بهارستان به ساختمانی جدید که بر آورد کننده نیازهای یک فیلمخانه در حد استانداردهای بین المللی و دارای ظرفیت لازم و کافی برای حفظ و نگهداری از فیلمها و تأسیسات لازم برای فراهم شدن شرایط مناسب سرمایشی، گرمایشی و دوری از تشعشعات مغناطیسی باشد، از دهه ۷۰ آغاز شد و جزو طرح‌های ملی قرار گرفت. در این مدت پس از بررسیهای فراوان و انتخاب یک زمین مناسب در باغ فردوس تهران، عملیات ساخت بنای جدید فیلمخانه ملی ایران آغاز شد و طبق آمار تا حدود ۸۵ درصد پیشرفت داشته است. تردیدی نیست که روز افتتاح بنای جدید فیلمخانه ملی ایران در باغ فردوس، جشن پیروزی فرهنگ حفظ و نگهداری میراث گرانقدر دیداری و شنیداری مردم ایران خواهد بود.

    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.