• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » آخرین خبر , اجتماعی » آیا عقوبت گناهانمان را می بینیم؟
    کد خبر : 1866030

    بازگشت از دنيای مردگان؛

    آیا عقوبت گناهانمان را می بینیم؟

    آیا عقوبت گناهانمان را می بینیم؟Reviewed by Iranvij-1 on Jun 11Rating: صدای آسمانی به گوشم رسید که می گفت:”یک نفر از اینها عزادار و سینه زن من است” این را شنیدم و دیگر هیچ چیز در اطرافم ندیدم. من و فرهاد از کودکی با هم رفیق بودیم ولی فاصله زیادی بین ما وجود داشت. او…

    آیا عقوبت گناهانمان را می بینیم؟Reviewed by Iranvij-1 on Jun 11Rating:

    ۱۸

    صدای آسمانی به گوشم رسید که می گفت:”یک نفر از اینها عزادار و سینه زن من است” این را شنیدم و دیگر هیچ چیز در اطرافم ندیدم.

    من و فرهاد از کودکی با هم رفیق بودیم ولی فاصله زیادی بین ما وجود داشت. او صاحب یک خانواده میلیاردر بود که چندان اعتقاد مذهبی نداشتند.
    و من در خانواده ای بزرگ شده بودم که اولین چیزی که آموختم نماز بود. ولی فرهاد مانند خانواده اش بی ایمان نبود.
    دوستی ما ادامه داشت. سالها بعد فرهاد همراه با خانواده اش به آمریکا رفت. سه سال بعد برای من دعوتنامه فرستاد.
    خیلی دلم می خواست پروازم را لااقل ۶ روز عقب بیندازم تامثل سالهای گذشته دهه محرم خصوصاً تاسوعا و عاشورا در تهران باشم. ولی تاریخ پرواز بعدی ۲۰ روز بعد بود. برخلاف میلم روز ۴ محرم سوار هواپیما شدم و ۲ روز بعد به آمریکا رسیدم.
    با دیدن فرهاد بال در آوردم. وقتی به فرهاد گفتم که دلم می خواست چند روز دیگر در تهران بمانم او خندید وگفت: پسر خوب! دوشنبه عروسی فتانه(خواهر فرهاد) است.
    پشتم لرزید و گفتم: دوشنبه عاشوراست.
    فرهاد نگران گفت: “راست میگی؟؟؟؟” ناگهان چنان روی ترمز کوبید که نزدیک بود تصادف کنیم.
    وقتی که همزمانی عاشورا با عروسی را به خانواده وی گوشزد کردم مرا به مسخره گرفتند. فرهاد سر دوراهی مانده بود. ولی به هر حال عروسی در روز دوشنبه برگزار شد.
    من یک راه حل پیداکردم تا به آن جشن نروم. خانواده فرهاد می دانستند که من از کودکی هر وقت دچار خونریزی می شدم تا ساعتها ادامه پیدا می کرد و پزشکان توصیه کرده بودند مراقب باشم که دچار خونریزی نشوم. من آن روز مخصوصاً خون خود را ریختم!
    ساعت ۱۰ صبح به هوای پوست کندن سیب چاقوی تیز راکشیدم کف دستم و خون فواره زد. کارم به بیمارستان کشید. بستری شدم. ساعت ۱۶ بعداز ظهر فرهاد به دیدنم آمد. در حقیقت آمده بود که از من اجازه بگیرد. او گفت: محسن موقعیت منو درک کن!
    من فقط یک جمله گفتم: “اگه واقعاً چاره ای نداری لااقل لباس شاد نپوش. مشروب نخور. دنبال رقص و آوازهم نرو”
    او قول داد که حرمت عاشورا را حفظ کند.
    ساعت ۱۲ نیمه شب خانواده فرهاد همراه عروس و داماد به دنبال من آمدند تا همگی به ویلای پدر فرهاد بروند و یک هفته بنوشند و برقصند و شاد باشند.
    هرکار کردم نروم نشد. فرهاد گفت: “من به خاطر تو با لباس اسپورت و شلوار لی تو عروسی خواهرم شرکت کردم و با خانواده ام دعوام شد ازت میرنجم.”
    نمی توانستم تصور کنم در ایران همه در حال عزاداری شام غریبان هستند و من در کنار ۹ نفر که همگی مستند عازم ویلا.
    داماد که یک جوان تحصیل کرده آمریکایی بود علت ناراحتی ام را پرسید.
    واقعیت را برای اوشرح دادم.
    دیوید با احترام زیاد برایم سر تکان داد و گفت: به عقیده شما احترام می گذارم.
    باهم عازم شدیم.
    فرهاد پرسید: محسن فکرمی کنی ما عقوبت این گناهو بدیم؟ که ناگهان صدای ترمز شدیدی به گوشم رسید و ماشین به ته دره سقوط کرد.
    لحظه ای به خودآمدم که چند پیکر خون آلود دراطرافم افتاده بود. درحقیقت بوی خون بود که باعث شد بیدار شوم.
    صدای دیوید را که می گفت help شنیدم و بعد او با ۲ نفر دیگر پیدایشان شد. دیوید چندخراش سطحی برداشته بود.
    دست و پا وقسمتی از سر وگردنم زیر ماشین مانده بود و عجیب اینکه چیزی حس نمیکردم. هر ۸ نفرمان را از لای لاشهای اتومبیل (که کاروان بود)به سختی بیرون کشیدند.
    یکی از آن ۲ غریبه که بعدها فهمیدم پرستار بود همه را معاینه می کرد.سپس رو به دیوید می گفت: “این مرده!”
    روی فرهاد مکث کرد و گفت: این زنده است.
    من رامعاینه کرد و گفت: متأسفم!!!مرده.
    باورم نمی شد. فریاد زدم من زنده ام!!
    ولی صدای مرا نمی شنیدند. به بدن آش و لاشم که نگاه می کردم باور می کردم که مرده ام ولی چرا همه اینها را حس می کردم؟
    فرهاد را به بیمارستان بردند.
    ناگهان دیدم روح آن ۶ نفر از جسمشان جدا شده و هر ۷ نفرمان به آسمان نگاه کردیم. نوری عظیم و سبز رنگ که چشم را کور می کرد در هوا پدیدارشد (شاید حرفهایم را باور نکنید و آنها را تخیلات به حساب بیاوید. فقط خدامی داند من چه می گویم)
    در این لحظه صدای آسمانی به گوشم رسید که می گفت: “یک نفر از اینها عزادار و سینه زن من است” و بعد قسمتی از آن نور متوجه من شد و باعث شد که هیچ چیز را در اطرافم نبینم و حس نکنم تا… .
    این فقط می تونه یه معجزه باشه. من ۲ بار تورو معاینه کردم حتی پزشک جوانی که فرهاد رو به بیمارستان رساند اعلام کرد: لااقل قلب تو ۱۰دقیقه ازکار افتاده بود نمی فهمم چرا بین اون همه جمعیت تو -فقط تو- زنده موندی؟!
    اینها را دیوید شوهر فتانه مرحوم گفت.
    آنها روز بعد برای بردن جنازه ها می آیند که از یک مأمور می شنوند یک نفرشان زنده است.
    فرهاد یک چشمش را از دست داد. او به ایران برگشت و برای همیشه ساکن ایران شد. هرسال برای آمرزش روح خانوادهاش درمحرم ۱۰ شب خرج می دهد .
    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.