• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » اخبار , تلويزيون و صدا سيما , سیاسی , گزارش و مقاله , مجلس , یادداشت » رای اعتماد، تلویزیون، یا خوب یا بد، خرج از رهبری و باقی قضایا
    کد خبر : 1835385

    در مورد جلسه های رای اعتماد مجلس و پخش آن ها از تلویزیون

    رای اعتماد، تلویزیون، یا خوب یا بد، خرج از رهبری و باقی قضایا

    امیرحسین مجیری

    رای اعتماد، تلویزیون، یا خوب یا بد، خرج از رهبری و باقی قضایاReviewed by Farnaz on Aug 14Rating:

    مجموعه جلسه های مجلس برای رای اعتماد یا عدم اعتماد دادن به وزرای پیشنهادی کابینه ی حسن روحانی، رئیس جمهور کشورمان، و پخش این مجموعه جلسه ها به صورت زنده از شبکه ی خبر صدا و سیما، اتفاق مهمی است. اما دو نکته در این جلسه ها توجهم را به شکل خاص به خودش جلب کرد که باید بیانشان کنم. نکته ی اول مربوط است به پخش این جلسه ها از تلویزیون و نکته ی دوم مربوط است به صحبت های نمایندگان.

    1- وقتی منطق صفر و یکی به اجبار تن به آزاداندیشی می دهد.

    صدا و سیما، متاسفانه، هم به خاطر ساختار خاصش و هم به خاطر مدیرانی که بر آن مدیریت می کنند، مجموعه ای بسته و القاگر نوع خاصی از تفکر است. گاه حتا این مجموعه ی گسترده به طرف جناح و گروه خاصی هم سوق پیدا می کند. در اخبار می بینیم که خبرهای خاصی پخش می شود و خبرهای خاصی پخش نمی شود. مثلن تا مدت ها، صدا و سیما از پیروزی های ارتش سوریه سخن می گفت بی آن که از پیشروی های نیروهای ضد حکومتی حرف بزند. و وقتی در اخبار از تسلط ارتش بر فلان شهر حرف زده می شد، مخاطب از خود می پرسید این شهر کی از تسلط خارج شده بوده که حالا ارتش تسلط پیدا کرده است؟!

    این بحث هم که وقتی به کسی در «رسانه ی ملی» تهمتی زده می شود، آن فرد باید بتواند پاسخ بدهد (همان طور که در فضای مطبوعات این گونه است) از سوی مدیران این مجموعه عملی نشد. در کنار این ها، نام هایی را بگذارید که به تشخیص مدیران محترم، نباید از صدا و سیما پخش می شد! یا افرادی که «ممنوع التصویر» بودند، چه از مجموعه ی خود صدا و سیما (مجریان، بازیگران و…) چه خارج از این مجموعه. 

    البته حرف بر سر این نیست که رسانه های صوتی و تصویری دیگر در جهان، بی طرف هستند. اما حداقل سعی می کنند جوری رفتار کنند که حسی از بی طرف بودن شان به مخاطب نشان داده شود. در مقابل، نگاه کنید به گزارش های خبری صدا و سیما مثلن در مصاحبه با مردم! به جای آن که طبق اصول حرفه ای خبری، گزارش ها بی طرفانه و «گزارشی» تهیه شود، متن های حماسی و احساسی خوانده می شود! تحلیل های خاص مدیران ارائه می شود و کارهایی از این دست که بی طرفی را کاملن نقض می کند.

    در واقع گویی صدا و سیما، نوعی مرزبندی دارد که افراد را در آن یا «خوب» نشان می دهد یا «بد». این نوع تفکر باعث می شود اگر فلانی بد است، بد باشد و از ویژگی های مثبتش هیچ چیز گفته نشود! یا به طور کامل حذف شود یا فقط از ویژگی های منفی اش حرف زده شود. در مقابل اگر کسی به تشخیص مدیران صدا و سیما، خوب بود، نباید از کارهای بدش گفته شود، نباید از او انتقاد شود. 

    در چنین فضایی، تصمیم گرفته شده است که جلسه های رای اعتماد به وزرای پیشنهادی دولت یازدهم از این مجموعه ی «صفر و یکی» پخش شود. جلسه هایی که ماهیتشان آزاداندیشانه است و در آن موافق و مخالف حرف می زنند. مجموعه ای که پیش از این، خودش به جای مردم تصمیم می گرفت و می گفت «ما به شما می گوییم کی خوب است و کی بد!» حالا دارد جلسه هایی را پخش می کند که در آن، کسی مستقیمن به مردم نمی گوید «فلانی خوب است یا فلانی بد است» بلکه مردم خود موافقت ها و مخالفت ها را می بینند و آن گونه که خودشان تشخیص دهند، قضاوت می کنند. دیگر افراد سیاه یا سفید مطلق نیستند، بلکه خاکستری اند. مجموعه ای از ویژگی های مثبت و منفی. 

    همین است که به نظرم، پخش این جلسه ها از تلویزیون به نوعی تناقض است. باید امیدوار بود که مدیران صدا و سیما واقعن رویه ی خود را تغییر داده باشند و فهمیده باشند که نباید به جای مخاطب خود تصمیم بگیرند.

    – نکته: جلسه های مجلس البته همیشه به شکل مستقیم از رادیو پخش می شود اما پر واضح است که مخاطب تلویزیون با مخاطب رادیو به هیچ وجه قابل مقایسه نیست و مثلن حساسیتی که نمایندگان در جلسه های اخیر در مورد صحبت های خود دارند، به علت پخش از تلویزیون، بسیار بیش از حساسیت آن ها در جلسه های قبلی شان است.

    2- وقتی رهبری هست، از او خرج می کنم!

    می گویند در یک ساختار مدیریتی مشکل های کوچک را برای حل شدن نباید به آدم های سطح بالا سپرد. این مشکل ها را آدم های سطح های پایین تر هم می توانند حل کنند. دست های آدم های سطح های بالا را باید برای حل مشکل های بزرگ، آزاد گذاشت. 

    می گویند در زندگی، اگر به مشکلی برخوردید، نباید از همان ابتدا از سرمایه های کلان خود خرج کنید. بهتر است برای هر مشکل متناسب با اندازه و وسعتش سرمایه گذاری کنیم. چرا که سرمایه های بزرگ باید برای مشکل های بزرگ نگه داشته شوند.

    حالا بگویید آیا واقعن برای رای اعتماد یا عدم اعتماد دادن به یک وزیر پیشنهادی، نیاز است از بزرگترین سرمایه ی نظام جمهوری اسلامی ایران خرج شود؟ مثلن یکی بگوید «بالاترین مقام کشور با وزارت ایشان موافق است»، «بالاترین مقام کشور با وزارت ایشان مخالف است». بحث بر سر درستی یا نادرستی چنین ادعاهایی نیست، بحث بر سر این است که مگر در مورد چنین مسائلی نیاز است بالاترین مقام کشور، اظهار نظر مستقیم کند؟ 

    گرچه شاید در جلسه های اخیر، کم تر به این شکل صریح حرفی زده شده باشد، اما کافی ست بشمارید که چند بار از «مقام معظم رهبری» در سخنان نمایندگان مجلس و وزرای پیشنهادی استفاده شده است. گویی هرکس خود را ملزم دانسته که حرفی از «آیت الله خامنه ای» نقل کند یا خاطره ای بگوید از خودش و ایشان و به این ترتیب «هرکسی از ظن خود شد یارِ» رهبری! 

    وقتی کسی در مجموعه ی نظام فعالیت می کند، مشخص است که بالاترین مقام کشور را هم قبول دارد. دیگر چه نیازی است وقت و بی وقت از ایشان سخن گفته شود؟

    خرج کردن از سرمایه های بزرگ برای مشکل های کوچک گرچه کار آسانی است اما عاقلانه نیست. به روزی فکر کنید که مشکل های بزرگ پیش بیاید و آن روز دیگر از بس سرمایه ها را خرج کرده اید، چیزی نداشته باشید!

    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۱)



    • مرتضی خاکپور

      من اگر برخیزم
      تو اگر برخیزی
      همه برمی خیزند
      من اگر بنشینم
      تو اگر بنشینی
      چه کسی برخیزد ؟
      چه کسی با دشمن بستیزد ؟
      چه کسی
      پنجه در پنجه هر دشمن دون
      آویزد
      دشت ها نام تو را می گویند
      کوه ها شعر مرا می خوانند
      کوه باید شد و ماند
      رود باید شد و رفت
      دشت باید شد و خواند
      در من این جلوه ی اندوه ز چیست ؟
      در تو این قصه ی پرهیز که چه ؟
      در من این شعله ی عصیان نیاز
      در تو دمسردی پاییز که چه ؟
      حرف را باید زد
      درد را باید گفت
      من چه می گویم ، آه
      با تو کنون چه فراموشی ها
      با من کنون چه نشست ها ، خاموشی است
      تو مپندار که خاموشی من
      هست برهان فراموشی من
      من اگر برخیزم
      تو اگر برخیزی
      همه برمی خیزند
      و چه خواهد شد آن
      شعرازحمیدمصدق
      ————

      اولین جلسه بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی کابینه یازدهم دوشنبه 21 مرداد 1392 در خانه ملت
      حسینعلی حاجی دلیگانی نماینده مردم برخوار و میمه در مجلس شورای اسلامی نخستین فردی بود که در مخالفت با کلیات برنامه دولت یازدهم صحبت کرد .
      در مخالفت با کلیات کابینه . اولیه سخنران تا سخن از حمایت ازمعیشت رزمندگان کرد . و گفت نکته پایانی با توجه به این که در دفاع مقدس سرمایه جانی صورت گرفته است در برنامه موضوعی برای این افراد پیش بینی نشده است.
      ناگهان غوغایی شد .
      انگار که آسمان خروشید . و زمین دهان باز کرد . و دریا شکافت .
      وانقلابی پیدا شد .
      همه قیام و قعود کرده و واویلا سر دادند . تو گویی قائم آل محمد ( عج ) ظهور فرمودند .
      و همه نماینگان محترم به مخالفت با وقت نماینده سخنران پرداخته و سخنران محترم هم بناچار به اتمام کلام رضایت داد .
      آیا نجات ایران و اسلام یک اشتباه بود ؟!
      رزمندگان فراموش شدگان جنگ .همچنان بدنبال مستمری حقوق و همچنان مغضوب شدن .
      جانبازان همچنان به دنبال اثبات جانبازی
      تعطیلی فرهنگ ایثار و شهادت .
      آیا اندیشیده اید که چرا هیچ مسئولی و هیچ دولتی رزمندگان را نمی بیند .

    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.