• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » اخبار , سیاسی » لطفا این گپ زدن پشت تریبون را تمام کنید!
    کد خبر : 1682026

    لطفا این گپ زدن پشت تریبون را تمام کنید!

    لطفا این گپ زدن پشت تریبون را تمام کنید!Reviewed by Farnaz on Jan 2Rating: مشهور است که فرهنگ ایرانی‌ها شفاهی است و بر پایه همین ویژگی است که گپ زدن و گعده کردن و سخنرانی کردن در زندگی روزمره مردم این سرزمین بسیار است. گپ زدن‌های بی سرانجام و اغلب بی هدف، بخش مهمی از…

    لطفا این گپ زدن پشت تریبون را تمام کنید!Reviewed by Farnaz on Jan 2Rating:

    مشهور است که فرهنگ ایرانی‌ها شفاهی است و بر پایه همین ویژگی است که گپ زدن و گعده کردن و سخنرانی کردن در زندگی روزمره مردم این سرزمین بسیار است. گپ زدن‌های بی سرانجام و اغلب بی هدف، بخش مهمی از روابط اجتماعی، اوقات فراغت و حتی زمان کار ما را می‌بلعد و ریشه بسیاری از اطلاعات ما، شایعات و دروغ‌هایی است که دیگران به خورد ما داده‌اند.

    در نتیجه این عادات و روش زندگی، ایرانی‌ها کمتر کتاب می‌خوانند و کمتر کتاب می‌نویسند و البته در مقابل، زمان زیادی از وقت ما برای سخنرانی برای دیگران و شنیدن سخنرانی‌های دیگران تلف می‌شود. هر چند که تجربه سالیان دراز نشان می‌دهد که فن خطابه در ایران کاملا عقب افتاده است، اما در همین شرایط، برای گوشهای پرشمار موجود، سخنرانان فراوانی پدید آمده‌اند که به تناسب محفل مورد نظر و اوضاع و احوال موجود به سخنرانی می‌پردازند.

    سخنرانی در ایران فنی عقب مانده است، گواه این ادعا آن است که به استثنای امام(ره) و رهبر انقلاب، کمتر فردی است که یکی از سخنرانی‌های وی در ذهن مردم باقی مانده باشد و کسی یک جمله کامل آن را به ذهن سپرده باشد، در حالی که در بسیاری جوامع دیگر نطق‌هایی وجود دارد که تاریخ‌ساز بوده‌اند و البته بخشی از این نطق‌ها به عنوان میراث آن کشور ثبت و ضبط شده است.

    با وجود این عقب ماندگی غیر قابل کتمان در فن سخنرانی ایرانی، افرادی بر فضای فکری و رسانه‌ای ایران مسلط شده‌اند که حرفه آنها چیزی جز سخنرانی‌های فراوان در مورد همه موضوعات نیست. برای دوره ده ساله اخیر سیاست و جامعه ایران، چندین نفر از این سخنرانان مشهور وجود دارد که بیشتر مردم کشور بارها سخنرانی‌های آنها را درباره موضوعاتی چون انرژی هسته‌ای، ظهور امام عصر (عج) و مانند آن شنیده‌اند و البته اغلب این سخنرانان در چند ویژگی شریکند.

    اول این که، این افراد تقریبا هیچ کار مکتوبی ندارند و با وجود سالها سخنرانی، نه یک کتاب و نه یک مقاله از خود به جا نگذاشته‌اند و به همین خاطر کمتر در معرض قضاوت دیگران قرار گرفته‌اند. سخنرانی‌های آنها، جلسات یک طرفه‌ای است که در آن سخنانی اغلب پراکنده بیان می‌شود و جدای از تاثیرگذاری انها، کمتر مورد چالش دیگران قرار می‌گیرد.

    دوم این که، سخنان این افراد، وقتی چهره مخرب خود را نشان می‌دهد که یا باعث تصمیم‌گیری‌های غلط بشود و یا باعث بروز انحرافات فکری شود. تاسف‌آور این است که غالب این سخنرانی‌های پر تعداد به نتایجی از این دست نیز کشیده است.

    در اواخر دولت هشتم پس از زورگویی‌های فراوان غرب در مساله هسته‌ای، بیشتر مردم ایران به این نتیجه رسیدند که باید شیوه برخورد با غرب تصحیح شود. ایستادگی ملت ایران بر سر حقوق خود مورد مناقشه نیست، اما آیا بعضی از همین سخنران‌ها در بروز برخی تندروی‌های سیاسی مسئول نیستند؟

    مباحث مربوط به ظهور و مهدویت چند سالی است که در جامعه ایران پررنگ‌تر شده است. انتظار فرج ولی عصر قطعا فضیلت است ولی آیا بعضی از سخنرانانی که در ابتدای دهه 1380 در این مورد سخنرانی‌های فراوانی کردند در بروز انحرافات بعدی که سی‌دی ظهور تنها یکی از نشانه‌های آن است بی‌گناهند؟

    دهه چهارم انقلاب به نام دهه پیشرفت و عدالت نام‌گذاری شده است و در سایه مشکلات اقتصادی کشور که ریشه‌های گوناگونی دارد، چگونگی به پیش بردن کشور و مدیریت بهتر بر آن، کارآمدتر شدن دولت، استفاده از همه ظرفیت‌های کشور و گستراندن عدالت به گفتمانی همگانی تبدیل خواهد شد، اما آیا تضمینی وجود دارد که از دل سخنرانی‌های افراد غیر متخصص و ناوارد، خنجری بر پشت کشور وارد نشود؟

    سومین ویژگی این سخنرانی‌ها، محتوای التقاطی انهاست. سخنران برای نشان دادن سواد خود به طور مکرر از کلمات انگلیسی و یا مثالهایی از غرب استفاده می‌کند و به نوشته‌های غربی‌ها ارجاع می‌دهد، برای نشان دادن ریشه دینی حرف‌های خود به طور پیوسته به متون دینی ارجاع می‌دهد و برای جذاب شدن سخنرانی خود ، جدیدترین جوک‌های روز، انواع متلک و گاهی توهین را نیز مورد استفاده قرار می‌دهد. به همین سبب سخنرانی وی به پراکنده‌گویی‌ و یا به عبارتی هله‌هوله کلامی تبدیل می‌شود که شنونده را مریض خواهد کرد و به احتمال زیاد شنونده نخواهد توانست یک صفحه از آن خلاصه مفید بردارد و یا این که محتوایی مفید از آن را به دیگری منتقل کند.

    اگر در فضای غربزده دهه 1340، جلال آل احمد استفاده بی‌جا از لغات انگلیسی را یکی از نشانه‌های غربزدگان آن روزگار می‌دانست، سخنرانان پرگوی عصر حاضر، بدون مشخص کردن نسبت خود با غرب و اسلام و متون و تاریخ اسلام، از ملغمه‌ای از آنها به سلیقه خود و برای رسیدن به هدف مورد نظر خود استفاده می‌کنند.

    سخنان یکی از این سخنرانان که محتوای آن را در پایین همین صفحه می‌توانید دریافت کنید، نمونه‌ای کامل از سخنرانی‌هایی است که داستان آن رفت. این سخنان در یکی از سلسله نشست‌های معرفتی با عنوان «رشدیافتگی» ارائه شده است. توهین‌آمیز بودن یا نبودن این سخنان نسبت به عالی‌ترین مقام اجرایی کشور مورد نظر این نوشته نیست، اما گوینده این سخنان پیش از این در باب رشد نیافتگی چه نوشته است که هشتاد دقیقه برای سخنرانی در دانشگاهی که فقط دانشجوی کارشناسی ارشد و دکتری دارد، وقت در اختیار وی قرار گرفته است؟

    کدام یک از شنوندگان این هشتاد دقیقه سخنرانی می‌توانند یک صفحه متن خلاصه از آن ارائه کنند؟ کم تناقض و بدآموزی در این سخنرانی وجود دارد؟

    جای تاسف آن است که گوینده هم به نهج‌البلاغه چنگ می‌زند و هم از گاوهای اروپایی کمک می‌گیرد تا اثبات کند که گاو هم ثبات مدیریت را می‌فهمد. ثبات مدیریتی که گاو هم آن را می‌فهمد از دید گوینده چیست، در حالی که امیرالمومنین، ابوالاسود دوئلی را به قضاوت منصوب کرده باشد و در همان روز وی را برکنار کرده باشد و قیس بن سعد را تنها چند ماه پس از انتصاب وی به حکومت مصر تحت فشار اطرافیان برکنار کرده باشد؟ آیا گوینده می‌داند متوسط طول حکومت منصوبان امام (ع) در همین مصر چقدر بوده است؟

    هدف دفاع خارج از منطق و اخلاق از رئیس‌جمهور نیست، اما خیر و شر این گپ‌های تریبونی حتما باید سبک و سنگین شود.

    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۰)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.