• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    کد خبر : 150531

    کـلـیــد هــای ارتـبـاطــی

    کـلـیــد هــای ارتـبـاطــیReviewed by Aryan♥ on Nov 23Rating: مردم در همه جاي دنيا، بنا بر فرهنگ، زبان، محل زندگي و اعتقادات‌شان، آداب و قواعدي را قرار داده‌اند تا بتوانند با مسالمت‌ و آرامش در کنار هم زندگي کنند. هرکس، هر اندازه در رعايت اين قواعد جدي‌تر و موفق‌تر باشد، به اين آرامش و يگانگي کمک…

    کـلـیــد هــای ارتـبـاطــیReviewed by Aryan♥ on Nov 23Rating:



    مردم در همه جاي دنيا، بنا بر فرهنگ، زبان، محل زندگي و اعتقادات‌شان، آداب و قواعدي را قرار داده‌اند تا بتوانند با مسالمت‌ و آرامش در کنار هم زندگي کنند. هرکس، هر اندازه در رعايت اين قواعد جدي‌تر و موفق‌تر باشد، به اين آرامش و يگانگي کمک بيشتري کرده است. آداب معاشرت قواعد زندگي مسالمت‌آميز است و رعايت آن‌ها، لازمه‌ي زندگي اجتماعي است. معاشرت و ارتباط سازنده با ديگران يکي از مهم‌ترين و اصلي‌ترين نيازهاي روحي و رواني آدميان است، که در تکوين شخصيت اجتماعي، اخلاقي و فرهنگي، تأثيري انکارناپذير دارد.


    کليدهاي شنيداري

    www.Iranvij.ir | گروه اینترنتی ايران ويج ‌

    * بي اعتنايي به حرف‌هاي گوينده، نشانة بي‌ادبي است. بر عکس، حُسن توجه و ابراز علاقه، علامت ادب و تربيت اجتماعي و بها دادن به موقعيت انساني مخاطب و گوينده به شمار مي‌آيد.

    * ادب حکم مي‌کند که انسان در ظاهر، حالت پذيرش و قبول از خودش نشان دهد، هر چند در دل نپذيرفته باشد. يا اگر کسي خبر، داستان يا مطلبي را بازگو مي‌کند، بايد چنان با علاقه گوش فرا داد که تصور شود نمي‌دانيم و از زبان او براي اولين بار است که مي‌شنويم، نه اينکه با بي‌اعتنايي، نشان دهيم که آن را شنيده و خوانده‌ايم و از آن مطلعيم!

    * نسبت به سخنان گوينده، بايد تحمل و صبوري نشان داد و به آن گوش داد تا کلامش به پايان برسد.

    * بريدن حرف ديگران شيوه‌اي ناپسند و دليل کم‌ظرفيتي و بي‌ادبي است. ميان صحبت کسي پريدن نشانة عدم برخورداري از مهارت‌هاي اجتماعي مي‌باشد. اگر نمي‌خواهيم خودبين و از خود راضي به نظر بياييم، هيچ‌گاه صحبت کسي را قطع نکنيم و هرگاه که ناچار به انجام اين کار شديم حتماً با گفتن جملة «معذرت مي‌خواهم» اقدام به انجام دادن آن کار کنيم. مؤدب بودن به مفهوم آن است که براي موقعيت، عقايد و احساسات ديگران احترام قائل هستيم.

    * شنونده نبايد خود را داناتر از گوينده و استادش فرض کند و به گفته‌هاي او گوش ندهد، بي‌اعتنايي کند و يا تصور کند هر چيز را مي‌فهمد و نيازي به شنيدن و گوش دادن ندارد.

    * اگر کساني با هم صحبت مي‌کنند و مايل نيستند ديگري سخنان‌شان را بشنود، نبايد به صورت فضولي گوش داد. يا بايد از محل سخن آنان بيرون رفت، يا خود را به کاري ديگر مشغول کرد تا حرف‌هايشان به گوش نرسد. حداقل آنکه بي‌تفاوت باشيم، نه حساس براي گوش دادن و پي‌بردن به محتواي مکالمات آنان. فرقي نمي‌کند که صحبت‌هايشان حضوري باشد، يا تلفني.


    کليدهاي گفتاري

    www.Iranvij.ir | گروه اینترنتی ايران ويج ‌

    * استفاده از واژه‌هاي زيبا

    بهتر است از واژه‌هاي زيبا، روان و قابل فهم استفاده کنيم. هميشه يادمان باشد که طرف صحبت ما چه کسي است و چند سال و چقدر سواد دارد؟ طبيعي است که با هر کس متناسب با وضعيت و شرايطش سخن بگوييم. توجه ويژه به کودکان و کهنسالان در ارتباط گفتاري را فراموش نکنيم. دانستن نکته‌هاي جالب، اشعار خوب، گفتار بزرگان، ضرب المثل‌هاي بجا و به کار بردن طنزهاي پُرمعني و به موقع، بر تأثير گفته‌ها مي‌افزايد و کلام را زينت مي‌بخشد. مي‌توان آنها را يادداشت کرد و در مواقع مناسب مورد استفاده قرار داد. به کار بردن کلمات خارجي در مواقع غير لازم مخصوصاً ترجمة آنها به وسيلة گوينده، نشانة خودنمايي است.
    حتي المقدور بايد از گفتن کلماتي مانند: «فهميدي!» و يا «متوجه شدي!» که نشانة ضعيف شمردن طرف صحبت است، خودداري کنيم. تکرار يک اصطلاح و داشتن تکيه کلام از قبيل «عرض کنم که…»، «توجه مي‌کنيد؟»، «گوش مي‌دهيد؟» و نظاير آنها، نشانة نداشتن قدرت کافي در سخن گفتن است و شنونده را خسته مي‌کند.

    * مختصر و مفيد گفتن

    لازم نيست همة جزئيات صحنه را براي طرف مقابل توصيف کنيم؛ ما که نويسنده رمان نيستيم. گاهي اشاره‌هاي کوتاه، شنونده را براي شنيدن پيام ما بيشتر جذب مي‌کند. آدم‌هاي پُرحرف در طول زندگي زياد ديده‌ايم. آنها چون پيوسته مشغول صحبت هستند، حرف‌هاي پر از اشتباه و غلط تحويل مخاطب مي‌دهند و به همين دليل اطرافيان هميشه از دست آنها فراري هستند. و به قول سعدي: «انديشه کردن که چه بگويم، به از پشيماني که چرا گفتم».

    * اگر نمي‌دانيم، نگوييم

    مجبور نيستيم دربارة همه چيز اظهار نظر کنيم. وقتي دربارة چيزي دانشي نداريم، سکوت بهترين رفتار است. گفتن حدس و گمان‌هاي بي‌اساس، چيزي به ما اضافه نمي‌کند و نشانة بي‌خردي است.

    * صراحت بيان

    www.Iranvij.ir | گروه اینترنتی ايران ويج ‌

    يکي ديگر از آداب گفتگو صراحت در بيان است. پرهيز از تعارف و تکلف در گفتار و دوري کردن از سخنان چند پهلو و مبهم، کمک مي‌کند که طرف گفتگوي ما بتواند برداشت درستي از سخنان ما داشته باشد. براي اثبات حرف‌هايمان از سوگند خوردن مکرر بپرهيزيم. سخن منطقي و درست، نياز به سوگند ندارد.

    * با خوشرويي صحبت کردن

    حالت‌هاي يک چهره، طرز نگاه کردن، حرکات سر و دست و آهنگ و لحن صدا، در صحبت کردن اهميت زيادي دارد و نشان مي‌دهد که گوينده چقدر خونگرم و مهربان است و يا نسبت به ديگران کم اعتناست.

    * با صداي بلند صحبت نکردن

    هنگامي که با صداي بلند صحبت مي‌کنيم باعث بالا بردن سطح استرس در ميان اطرافيان خود مي‌گرديم. بلند صحبت کردن بيانگر آن است که ما قادر به بحث منطقي با ديگران نيستيم و عجز ما را در استدلال معقولانه نشان مي‌دهد و اينکه مي‌خواهيم حرف خودمان را با توسل به زور و خشونت به کرسي بنشانيم. همچنين بلند صحبت کردن سبب جلب توجه منفي اطرافيان مي‌گردد.


    چند قاعده خوب


    شوخ‌طبعي، نمک زندگي

    www.Iranvij.ir | گروه اینترنتی ايران ويج ‌

    شوخي و بذله‌گويي، نمک زندگي است؛ به شرط آنکه از حد تعادل خارج نشويم و چارچوب‌هاي آن را نشکنيم و آن را به ضد خودش تبديل نکنيم. شوخي متعارف و معمول که باعث بي‌حرمتي و رنجيدن کسي نشود، موجب انبساط خاطر و شادي مي‌گردد. بديهي است که شوخي با مسخره کردن ديگران يا خوار و ضعيف کردنشان در جمع تفاوت دارد. ممکن است هر کدام از ما اين تجربه را داشته باشيم که پس‌از ساعتي معاشرت بادوست يا آشنايي شوخ و خوش‌صحبت، چه اندازه احساس شادماني و سبکي کرده‌ايم.

    هديه محبت را بيشتر مي‌کند

    بد نيست که هر از گاهي به افراد خانواده، دوستان و آشنايان و اقوام به مناسبت‌هاي گوناگون و حتي بدون مناسبت هديه‌اي بدهيم. لازم نيست هديه حتماً چيزي گران‌قيمت و مهم باشد؛ يک کتاب خوب، يک کارت زيبا با جمله‌اي اميدبخش و پرمعني از بزرگان و حتي تنها يک شاخه گل، مي‌تواند طرف مقابل را شاد کند و احساس خوب و باارزش بودن را به او بدهد. حضرت علي(ع) مي‌فرمايد: «هديه دادن، محبت افراد را به انسان جلب مي‌کند.»

    اندازه نگه داريم

    حد نگه‌داشتن در روابط با ديگران، احترام به آزادي و آرامش آن‌هاست. فراموش نکنيم که مي‌خواهيم دوست باشيم نه مخل يا قيم ديگران.

    هميشه شاکي نباشيم

    www.Iranvij.ir | گروه اینترنتی ايران ويج ‌

    هنگام صحبت کردن با ديگران نبايد دائماً از مشکلات خودمان بگوييم. فکر و روان ديگران، محل خالي کردن ناراحتي‌هاي ما نيست. ديگران هم به حد کافي مشکل دارند. اگر هميشه نالان باشيم، ديگران از مصاحبت با ما آزرده مي‌شوند. بيشتر مردم دوست دارند با افراد اميدوار و با نشاط هم‌صحبت شوند. با شکايت دائم از روزگار و وضعيت خود، ارزش و احترام‌مان را نزد ديگران پايين نياوريم.

    نيکي کردن را فراموش نکنيم

    انجام کار خير در حق ديگران، يافتن راه‌هايي براي کمک به آنها و سهيم شدن در مشکلات زندگي‌شان، علاوه بر تأثير مثبت، احساس مفيد بودن، توانايي و رضايت از خود را به ما مي‌بخشد.
    وقتي با مشکلات ديگران برخورد مي‌کنيم، حتي اگر ساده‌ترين تجربه‌هايمان را در اختيارشان بگذاريم، ممکن است بتوانيم مشکلي را از سر راه آن‌ها برداريم. گاهي فقط شنونده‌اي خوب و صميمي بودن و همدردي با ديگران از بار غم آنها مي‌کاهد.
    کمک و نيکي به ديگران، چه مادي و چه معنوي، هرچند هم که ناچيز باشد، موجب مي‌شود که آن‌ها خود را تنها نبينند و اميدشان را از دست ندهند.

    ظاهر ما نشانگر شخصيت ماست

    وقتي براي اولين بار با کسي روبرو مي‌شويم، چيزي که قبل از همه در طرف مقابلمان اثر مي‌گذارد، وضع ظاهري و طرز لباس پوشيدن ماست. مردم قبل از آن‌که وقت داشته باشند ما را بشناسند، از وضع ظاهرمان درباره‌ي ما قضاوت مي‌کنند. پس دقت کنيم که مناسب با شخصيت، سن، شکل ظاهري و موقعيتي که در آن هستيم، لباس بپوشيم. طبيعي است که لباس مناسب براي مهماني، محل کار، مسافرت و کلوپ‌هاي ورزشي متفاوت است. همچنين، شرايط آب و هوايي، آداب و رسوم فرهنگي، سنت‌ها و اعتقادات ما، در لباس پوشيدن و آرايش ظاهر ما اثر مي‌گذارد.

    سپاسگذار باشيم

    آنچه باعث تشويق نيکي کننده به نيکويي مي‌شود، سپاسگذاري و قدرداني است. درمقابل نيکويي‌هايي که ديگران در حق ما روا مي‌دارند، سه حالت را مي‌توانيم داشته باشيم:
    1ـ جبران و پيشي گرفتن در آن (که عاليترين نوع برخورد است).
    2ـ تشکر و سپاس با قلم و زبان.
    3ـ قدرناشناسي و کم اهميت جلوه دادن نيکي‌ها.
    حضرت علي(ع) مي‌فرمايند: «بر عهده‌ي کسي که به او انعام و احساني شده، اين است که به خوبي و به نحو شايسته بر نعمت‌دهنده نيکويي کند و اگر ناتوان بود، با ستايش شايسته و ثناي نيک برخورد کند.»

    هميشه مؤدب باشيم

    اگر هم از کسي خوشمان نمي‌آيد، نيازي نيست که شأن و منزلت خودمان را تا سطح اجتماعي آن فرد تنزل دهيم. مودب و با نزاکت باشيم تا برتري خود را نسبت به آن شخص ثابت کنيم.

    هيچگاه دشنام ندهيم

    دشنام و ناسزاگويي مطلقاً ممنوع مي‌باشد. چون نشانه‌دهنده آن است که قادر نيستيم براي بيان عقايد خودمان از واژه‌ها و لغات مناسبتري بهره بگيريم از آن گذشته لاابالي‌گري هميشه دور از نزاکت و ادب است.

    کنترل خود را از دست ندهيم

    زماني که کنترل اعصاب خود را از دست مي‌دهيم و از کوره در مي‌رويم، به همه نشان مي‌دهيم که قادر به کنترل احساسات و هيجانات خود نمي‌باشيم. وقتي ما از کنترل رفتار خودمان عاجز هستيم، چگونه قادر به کنترل رفتار ديگران خواهيم بود؟! سعي کنيم که همواره خونسردي خود را حفظ کنيم.

    هميشه وقت شناس باشيم

    www.Iranvij.ir | گروه اینترنتی ايران ويج ‌

    مهم است که به وقت ديگران احترام بگذاريم. سر موقع در جلسات، قرار ملاقات‌ها، موقعيت‌هاي شغلي و اجتماعي حضور يابيم. يک فرد متشخص مي‌داند چه زماني بايد مجلس را ترک کند.

    حرمت بزرگترها را نگه داريم

    درواقع ما بايد همان‌طور که دوست داريم مورد احترام ديگران باشيم، خود نيز به ديگران احترام بگذاريم. بزرگتر‌ها يک عمر زندگي کرده و تجربيات فراواني به دست آورده‌اند که استفاده از آن تجربيات مي‌تواند گره‌گشاي برخي از مشکلات‌مان باشد. متأسفانه بعضي از جوانان ما، خود را عقل کل مي‌دانند و نيازي به اين کار نمي‌بينند. در صورتي که اين‌طور نيست. گذشته از آن حرمت بزرگترها را اگر نگه داريم، در حقيقت حرمت خودمان را نگه‌داشته‌ايم.

    به اشتباهات ديگران نخنديم

    اين يکي از زشت‌ترين کارهايي است که ممکن است کسي انجام دهد. هنگامي که ما اشتباهي مرتکب مي‌شويم يا خراب کاري مي‌کنيم، تنها انتظاري که از ديگران داريم اين است که اشتباهات و خطاهاي ما را به رويمان نياورند و از آنها چشم‌پوشي کنند. از آن مهم‌تر، ما را به واسطه آنها مورد تمسخر قرار ندهند.

    فخر فروشي نکنيم

    هيچ‌کس از آدم لاف‌زن خوشش نمي‌آيد. کسي که فخر نمي‌فروشد، در مواجه با کسي، به مسايل مالي و دارايي‌هاي خود و مقام‌اش اشاره نمي‌کند و آنها را به رخ نمي‌کشد.

    در معاشرت‌هاي خود خيلي دقيق باشيم

    وقتي مي‌خواهيم با کسي معاشرت کنيم، بايد قبلاً درباره شخصيت و خانواده شخص تحقيق کرده باشيم. چون معاشرت‌هاي نادرست، موجب بدنامي و جنگ و جدل‌هاي گوناگوني مي‌شود که تنها عامل آن ناداني و جهل خواهد بود. پس‌بايد قبل از هر معاشرتي شخص را امتحان کنيم تا از پشيماني‌هاي آينده پيشگيري کنيم.

    با عيب جويان معاشرت نکنيم

    بعضي از ما عادت کرده‌ايم که به دنبال پيدا کردن عيوب ديگران باشيم و گاهي اوقات براي پيدا کردن عيب يک نفر به قدري علاقه به خرج مي‌دهيم که مدت زيادي از وقت خود را صرف اين کار مي‌کنيم. اين در حالي است که پيدا کردن عيب کمترين سودي براي ما ندارد و بعضي اوقات نيز اين عمل زشت اخلاقي تبديل به عادت مي‌شود که شخص از آن لذت نيز مي‌برد! شکي نيست که اين اشخاص دچار عقده‌هاي رواني نيز مي‌شوند و تداوم اين صفت، ممکن است به عکس العمل شديد ديگران منجر شود. به هر حال نشست و برخاست با چنين اشخاصي از آبرو و اعتبار ما خواهد کاست.

    همه را مؤدبانه صدا بزنيم

    گاهي وقت‌ها پيش آمده که وقتي مي‌خواهيم کسي را صدا بزنيم، چندان رعايت ادب را نمي‌کنيم، حال آنکه اگر ديگران ما را همان‌طور صدا بزنند، زود عصباني مي‌شويم و حتي به طرف جواب هم نمي‌دهيم. اين‌گونه رفتارها، خودخواهي و بي‌ادبي شخص را نشان مي‌دهد.

    طعنه نزنيم

    بعضي‌ها به طعنه زدن عادت کرده‌اند. اين افراد، متأسفانه با طعنه زدن به ديگران، باعث ناراحتي آنها مي‌شوند و اين عادت بسيار بد ممکن است که حتي به درگيري و مشاجره هم بکشد. اين عمل غير انساني که موجب دوري و اختلاف ميان مردم مي‌شود، از جمله صفاتي است که در همه‌ي اديان الهي، انسان از آن نهي شده‌است.

    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۱)



    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.