• خرید vpn
  • ما هنـوز به فـردایی روشـن امید داریم

    صفحه اصلی » برگزیده , فرهنگی و هنری , مطالب برگزیده سایت » تخریب معدن هخامنشی بابرداشت سنگ
    کد خبر : 145617

    تخریب معدن هخامنشی بابرداشت سنگ

    تخریب معدن هخامنشی بابرداشت سنگReviewed by Aryan on Nov 22Rating: معدن سنگ گنداشلو در 60 کیلومتری تخت‌جمشید یکی از معادنی بود که هخامنشیان سنگ لازم برای ساختن بناهای پرشکوه خود را از آن استخراج می‌کردند. با این حال اما این معدن باستانی چند سالی است با مجوز وزارت صنایع و معادن دوباره محل استخراج سنگ…

    تخریب معدن هخامنشی بابرداشت سنگReviewed by Aryan on Nov 22Rating:

    معدن سنگ گنداشلو در 60 کیلومتری تخت‌جمشید یکی از معادنی بود که هخامنشیان سنگ لازم برای ساختن بناهای پرشکوه خود را از آن استخراج می‌کردند. با این حال اما این معدن باستانی چند سالی است با مجوز وزارت صنایع و معادن دوباره محل استخراج سنگ شده است. برداشت سنگ از این معدن در این سال‌ها بخش‌های زیادی از معدن باستانی و آثار به‌جامانده از زمان هخامنشیان را تخریب کرده است. نخستین گزارش‌ها درباره معادن سنگ هخامنشی به‌وسیله علی سامی در سال 1334خورشیدی درباره معدن سنگ کوه سیوند داده شد.

     پس از آن نیز موسسه ایتالیایی خاورمیانه و خاور دور (ایزمئو) طی دو دوره گزارش‌هایی در این‌باره منتشر کرد. دوره نخست، بین سال‌های 1343 تا 1345، به سرپرستی سزاره کاربونه و دوره دوم طی سال‌های 1345 تا 1356، به سرپرستی جوزپه تیلیا و همکاری همسرش، آن بریت تیلیا، به انجام رسید. در سال 1986میلادی نیز ویلیام سامنر باستان‌شناس بزرگ آمریکایی که سال‌ها در مناطق باستانی مختلف ایران فعالیت می‌کرد، منطقه مرودشت را بررسی و موقعیت معادن استخراج سنگ هخامنشی را بر روی نقشه مشخص کرد. علاوه بر این پیتر کالمه‌یر نیز در سال 1990م در ارتباط با گاه‌نگاری استخراج سنگ در محوطه تخت‌جمشید، بررسی‌هایی بر روی معدن مجدآباد انجام داد. سال‌ها هم برای علاقه‌مندان میراث فرهنگی و کارشناسان این حوزه پرسش‌هایی به وجود آمده بود که هخامنشیان سنگ‌هایی را که در ساخت بناهای خود به کار می‌بردند از کجا تامین می‌کردند.

     یافتن پاسخ این پرسش‌ها نیازمند تحقیق‌ها و پژوهش‌های فراوانی بود. یکی از کارشناسان میراث فرهنگی که در این رابطه تحقیقاتی را انجام داده است اما به دلایل ممنوعیت‌های اداری سازمان میراث فرهنگی حاضر به ذکر نامش نیست، به شرق می‌گوید: «ما برای یافتن پاسخ این پرسش‌ها تلاش کردیم به صورت مشخص سنگ‌های تخت‌جمشید را مورد بررسی و آزمایش قرار دهیم.

     پس از آن دایره‌ای به شعاع 50 کیلومتر گرداگرد محدوده این محوطه تاریخی برای این کار بررسی کردیم که در نتیجه به 10 معدن باستانی و دارای مشخصه‌های تاریخی مربوط به آن زمان برخوردیم.» براساس گفته‌های این باستان‌شناس بررسی نحوه استخراج سنگ از این معادن و نمونه‌برداری و مقایسه آن با سنگ بناها مشخص کرد که نمونه‌های به‌دست‌آمده براساس ترکیبات و جنس سنگ تا حدود زیادی با هم برابر هستند. به‌عنوان مثال در نتیجه این تحقیقات معلوم شد سنگ به‌کاررفته در کاخ تچر تخت‌جمشید از معادن مجدآباد برداشت شده است. همچنین در نتیجه این آزمایش‌ها معلوم شد سنگ برداشت‌شده از معدن گنداشلو و سه معدن باستانی که در کوه حسین مرودشت کشف شد در دیگر آثار تاریخی مانند پاسارگاد به کار رفته است.

     وی می‌گوید: «با وجود همه ارزش‌های تاریخی این معادن و تلاش‌های فراوانی که برای محافظت از آنها صورت گرفت اما این معادن به حال خود رها شده‌اند و نه محافظتی از آنها می‌شود و نه تحقیق و بررسی خاصی روی آنها انجام می‌گیرد.» بر این اساس گفته شده است تاکنون 9 مورد از این معادن تاریخی به ثبت ملی رسیده ولی تلاش‌ها برای ثبت معدن گنداشلو تاکنون بی‌نتیجه بوده است. معدن گنداشلو همان معدنی است که استخراج سنگ از آن چند سالی است صورت می‌گیرد و آسیب‌های بسیاری نیز طی این مدت به آثار تاریخی یافت‌شده در آن وارد آمده است. این باستان‌شناس همچنین در ادامه می‌افزاید: «یکی دیگر از سوال‌های بسیار مهمی که بررسی‌ها روی این معادن تاریخی می‌تواند روشن کند، چگونگی حمل‌ونقل سنگ‌های بسیار پروزنی است که از این معادن برداشت می‌شد.

     باید دانست که دورترین معدن از آثار تاریخی 40کیلومتر فاصله دارد و وزن سنگ‌های برداشت‌شده از این معادن از یک تا 20 تن بوده است.»آن‌گونه که نتایج این تحقیق نشان داد و با توجه به شواهد معدن‌کاری و تکنیک‌های استخراج سنگ منطقه مرودشت، ‌سنگ‌تراشان هخامنشی در استخراج سنگ از معادن، بیش از هر چیز به کیفیت سنگ اهمیت می‌داده‌اند. این توجه به سنگ‌برها این امکان را می‌داد تا به‌راحتی بریدن قطعات سنگ مورد نیاز را شروع کنند. با مطالعه و تطبیق معادن دیگر استخراج سنگ در این دوره ـ معادن سنگ کوه رحمت، مجدآباد و کوه حسین ـ سنگ‌تراشان از قله کوه و دامنه کوه سنگ استخراج نمی‌کردند بلکه همیشه میانه کوه را برای استخراج سنگ انتخاب می‌کردند چون در دامنه کوه کمتر به سنگ‌های مرغوب دست می‌یافتند. همچنین از قله کوه به علت بالا بودن ضریب شکست سنگ‌ها صرف‌نظر می‌کردند.

     علاوه بر این شهرام زارع باستان‌شناس نیز در گفت‌وگویی با شرق در رابطه با ارزش‌های این معادن باستانی می‌گوید: «هخامنشیان برای ساخت بناهای عظیم خود در تخت‌جمشید و سایر نقاط، سنگ‌های عظیم چندتنی را از این‌گونه معادن استخراج می‌کردند. این معادن هم می‌توانستند به موزه تاریخ علم و فناوری و تاریخ معماری بدل شوند و هم به‌عنوان عناصری وابسته به بقایای یادمان‌ها و شهرهای باستانی هخامنشی حفظ شوند و مورد بهره‌برداری گردشگری قرار گیرند.

     این اتفاق نیفتاد و در عوض معدن‌های جدید برداشت سنگ، شماری از آنها را به کلی نابود کرده است. درحالی‌که با شناسایی معادن سنگ هخامنشی منطقه مرودشت می‌توان گامی دیگر در راه مطالعات باستان‌شناختی دوره هخامنشی در منطقه فارس برداشت چراکه معادن خود بخشی از تاریخ، معماری، مهندسی و فعالیت‌های انسانی این دوره از تاریخ ایران است. بنابراین، این نوع مطالعات به نوعی منجر به بازسازی رفتارهای فرهنگی دوره هخامنشی می‌شود.»

    دوره های نوروزی عصر شبکه

    مطالب مرتبط

    ویژه های ایران ویج

    دیدگاهها (۳)



    • کورش

      8-| به خدا قسم یه روز تقاصه شو پس میدین.دشمن واقعی شماها هستید.اگه یه روز بچه ام بپرسه بابا ما چی هستیم با چه مدرکی بگم آریایی؟! #-o

    • سهیلا

      از ما ایرانیها بی هویتتر تو دنیا پیدا میشه بعدها حتی بچه هامون هم نمیدونن کی بودن و از کجا اومدن واسه خودمون متاسفم که اینقد بدبختیم.

    • محسن

      واقعا که دست از سر این بدبختا هنوزم بر نمیدارن همین معدن رو هم میخوان خراب کنن راحت بشن ! :-)

    ;کانال تلگرام ایران ویج اصلاحات نیوز آموزشگاه مهندسی عصر شبکه

    آخرین اخبار و مطالب

    پربحث ترین های هفته

    Sorry. No data so far.